خانه بلاگ صفحه 41

ایران کجای بازار نفت ایستاده است؟

0

  در سال گذشته، امریکا روزانه ۱۴.۲ میلیون بشکه نفت تولید کرد و با توجه به اینکه دولت کنونی محدودیت‌های قبلی برای شرکت‌های نفتی را کاهش داده است، انتظار می‌‌‌‌‌رود توان تولید این کشور تا انتهای سال جاری رشد کند و به بالغ بر ۱۵ میلیون بشکه در روز برسد

ایران یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت در سازمان کشورهای صادرکننده نفت است و به همین دلیل است که در ماه‌های اخیر و بعد از تهدید امریکا به تحریم نفتی ایران، در مورد احتمال افزایش قیمت نفت در بازار جهانی گزارش‌های زیادی ارائه شده است.

اما بررسی‌های انجام‌شده توسط  مرکز مطالعاتی focuseconomics نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری‌های سال‌های اخیر در امریکا موجب شد تا این کشور به بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت دنیا تبدیل شود درحالی‌که پیش‌تر بزرگ‌ترین مصرف‌کننده و واردکننده نفت بود. این کشور برای تامین نیاز انرژی کشورش روزانه میلیون‌ها بشکه نفت از عربستان وارد می‌‌‌‌‌کرد ولی طی سال‌های اخیر به تدریج واردات خود را از امریکا تنزل داد تا اینکه به یک کشور مستقل نفتی تبدیل شد. در این شرایط امریکا نه‌تنها می‌تواند نفت مورد نیاز خود را تامین کند، بلکه می‌تواند در آینده‌ای نه‌چندان دور بازیگری بسیار اثرگذار در بازار صادرات نفت دنیا باشد.

بررسی آمارهای بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت در دنیا نشان می‌‌‌‌‌دهد ایران ششمین کشور بزرگ تولیدکننده نفت در دنیا است

 

 بررسی آمارهای بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت در دنیا نشان می‌‌‌‌‌دهد ایران ششمین کشور بزرگ تولیدکننده نفت در دنیاست

 

ایران، ششمین تولیدکننده نفت دنیا

بررسی آمارهای بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت در دنیا نشان می‌‌‌‌‌دهد ایران ششمین کشور بزرگ تولیدکننده نفت در دنیا است که در سال ۲۰۱۷ میلادی روزانه ۳.۸ میلیون بشکه نفت تولید کرده است. در نتیجه رشد صادرات نفت ایران در سال ۲۰۱۷ بود که ارزش تولید ناخالص داخلی هم رشد کرد و کشور توانست از فشارهای مالی خود بکاهد. ولی با تشدید فشارهای اقتصادی ترامپ علیه ایران در ماه‌های اخیر، خروج امریکا از توافق هسته‌ای در روز ۸ می‌‌‌‌‌ سال ۲۰۱۸ و در نهایت بازگشت تحریم‌های اقتصادی و نفتی و مالی علیه ایران و مهم‌تر از آن تحریم شرکت‌هایی که با ایران کار می‌‌‌‌‌کنند، به نظر می‌‌‌‌‌رسد درآمد نفتی ایران در سال آتی کاهش خواهد یافت. در ماه گذشته امریکا تلاش کرده است تا خریداران نفت ایران را متقاعد کند تا از خرید نفت ایران امتناع کنند.

برخی از کشورها خواستار معافیت از این طرح امریکا شدند و برخی دیگر به این خواسته پاسخ مثبت دادند. ولی نتیجه این تلاش‌ها و رایزنی‌ها اگر رساندن صادرات نفت ایران به مرز صفر نباشد، به حداقل رساندن صادرات نفت ایران و درآمد کشور از فروش نفت خواهد بود. این مسئله برای کشور نفت‌خیزی مانند ایران که نفت تامین‌کننده بزرگ‌ترین بخش از درآمد صادراتی کشور و بیشترین بخش از بودجه دولت است، بسیار اهمیت دارد و می‌‌‌‌‌تواند بحران‌زا باشد.

اما باید در نظر داشت که ایران پیش‌تر هم تجربه مشابهی داشته است و با وجود اینکه در آن زمان با مشکلات مالی زیادی روبه‌رو شد ولی با ابزارها و سیاست‌های مختلف توانست فشار اقتصادی را کمتر کند و از زیر بار مشکلاتش برهد. حال باید دید این بار ایران برای کاهش فشارهای مالی از چه سیاستی استفاده خواهد کرد.

سال ۲۰۱۷ امریکا رکورد تولید بالغ بر ۱۴ میلیون بشکه در روز را شکست

 

اما فارغ از بحرانی که به دلیل تحریم نفتی ایران در بازار نفت دنیا ایجاد خواهد شد و گفته می‌‌‌‌‌شود در ابتدای امر زمینه‌ساز اوج‌گیری قیمت نفت تا مرز ۹۰ دلار می‌‌‌‌‌شود، این سوال مهم وجود دارد که کدام‌یک از کشورهای دنیا در فهرست تولیدکنندگان بزرگ قرار دارند و کدام‌یک پتانسیل افزایش حجم تولید را دارند؟ آیا کشورهای نفت‌خیز می‌‌‌‌‌توانند با افزایش تولید نفت اثر حذف نفت ایران از بازار جهانی را خنثی کنند؟

 

بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت دنیا

در فضای کنونی حاکم بر اقتصاد دنیا که هنوز نفت ارزشمندترین منبع انرژی شناخته می‌شود و قیمت آن هرساله در بازار بیشتر می‌شود، این سوال پیش می‌آید که اقتصاد کشورهای صادرکننده نفت در سال ۲۰۱۸ با چه نرخی رشد خواهد کرد؟ آیا هنوز هم بین میزان تولید نفت خام در دنیا و رشد اقتصادی کشورهای صادرکننده نفت ارتباط مستقیمی وجود دارد یا خیر؟

در سال ۲۰۱۷ امریکا رکورد تولید بالغ بر ۱۴ میلیون بشکه در روز را شکست. در این سال بود که گزارش‌ها از بی‌نیازی امریکا به واردات نفت برای تامین نیاز داخلی حکایت می‌‌‌‌‌کرد و حتی از بازاریابی امریکا برای آغاز صادرات  نفت به دیگر کشورها سخن به میان آمد. در این سال امریکا روزانه ۱۴.۲ میلیون بشکه نفت تولید کرد و با توجه به اینکه دولت کنونی محدودیت‌های قبلی برای شرکت‌های نفتی را کاهش داده است، انتظار می‌‌‌‌‌رود توان تولید این کشور تا انتهای سال جاری رشد کند و به بالغ بر ۱۵ میلیون بشکه در هر روز برسد.

دولت ترامپ بعد از روی کار آمدن، اعلام کرد محدودیت‌های وضع‌شده در دولت قبلی برای شرکت‌های  فعال در حوزه کشف و حفاری نفتی به بهانه حفاظت از محیط زیست، غیرضروری است. او هزینه‌های اجرای پروژه‌های نفتی را تقلیل داد و نرخ مالیات شرکت‌های نفتی را به حداقل میزان ممکن رسانید. در نتیجه این سیاست بود که از سال ۲۰۱۷ تاکنون سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های صنعت نفت در امریکا رشد کرده است و توان تولید نفت در این کشور روند افزایشی پیدا کرده است.

در این سال روسیه دومین تولیدکننده بزرگ نفت بود. این کشور که به دلیل دارا بودن حجم زیادی از ذخایر گاز طبیعی همواره یکی از اثرگذارترین کشورها در بازار گاز شناخته شده است، در سال قبل روزانه ۱۱.۳۳ میلیون بشکه نفت تولید کرد. حجم تولید این کشور از عربستان که بزرگ‌ترین تولیدکننده اوپک است بیشتر بود و به همین دلیل است که این کشور با اوپک در سیاست کاهش تولید به منظور مقابله با کاهش قیمت نفت در بازار توانست زمینه را برای افزایش قیمت نفت فراهم کند. حجم بالای نفت و گاز موجود در روسیه این کشور را به یکی از مهم‌ترین کشورها در سطح بین‌الملل تبدیل کرده است.

 

عربستان، سومین تولیدکننده نفت دنیا

در سال گذشته عربستان توانست عنوان سومین تولیدکننده بزرگ نفت را از آن خود کند و ۹.۹۶ میلیون بشکه نفت در هر روز تولید کند. در نتیجه حجم بالای تولید نفت در عربستان است که انتظار می‌رود رشد کنونی قیمت نفت زمینه‌ساز حمایت زیاد از اقتصاد این کشور و از بین رفتن کسری بودجه عربستان شود. اما جالب است بدانید کانادا، چهارمین تولیدکننده بزرگ نفت در دنیا است. این کشور در سال قبل روزانه۴.۸۰ میلیون بشکه نفت تولید کرد و بخش زیادی از منابع مالی مورد نیاز این کشور از فروش نفت تامین شد. البته اقتصاد کانادا را نمی‌توان اقتصاد وابسته به نفت ارزیابی کرد زیرا این کشور دارای درآمد زیادی از صنعت توریسم و دیگر صنایع زیرساختی است.

در سال گذشته عربستان توانست عنوان سومین تولیدکننده بزرگ نفت را از آن خود کند و ۹.۹۶ میلیون بشکه نفت در هر روز تولید کند

در سال ۲۰۱۹ هم اقتصاد ایران با نرخ بالغ بر ۳ درصد رشد خواهد کرد البته اگر فروش نفت ایران مختل شود و هزینه فعالیت‌های اقتصادی در کشور افزایش یابد، ایران نخواهد توانست این رشد را شاهد باشد

عراق پنجمین تولیدکننده بزرگ نفت در دنیا است و با وجود تمامی بحران‌های اقتصادی و امنیتی که در این کشور وجود دارد و مانع از جذب سرمایه‌های خارجی در پروژه‌های اکتشافی و استخراجی نفت می‌شود، روزانه ۴.۴۲ میلیون بشکه نفت در این کشور تولید شد. ایران در سال گذشته روزانه ۳.۸ میلیون بشکه نفت تولید کرد و توانست رتبه ششمین تولیدکننده بزرگ نفت را از آن خود کند. در نتیجه این تولید بالای نفت در ایران و افزایش قیمت نفت در بازار جهانی ایران توانست در سال ۲۰۱۷ رشد بالای اقتصادی را تجربه کند و انتظار می‌‌‌‌‌رود در سال جاری هم اقتصاد این کشور با نرخ ۴.۲ درصد رشد کند.

در سال ۲۰۱۹ هم اقتصاد ایران با نرخ بالغ بر ۳ درصد رشد خواهد کرد البته اگر فروش نفت ایران مختل شود و هزینه فعالیت‌های اقتصادی در کشور افزایش یابد، ایران نخواهد توانست این رشد را شاهد باشد.

کشورهای چین و امارات و برزیل از نظر میزان تولید نفت در جایگاه‌های بعد از ایران قرار داشتند. چین در این سال ۳.۷۷ میلیون بشکه نفت در روز، امارات ۲.۹۳ میلیون بشکه در روز و برزیل ۲.۸۹ میلیون بشکه نفت در روز تولید کرد. کویت، ونزوئلا و نروژ از نظر حجم تولید روزانه نفت در سال ۲۰۱۷ جایگاه دهم تا دوازدهم دنیا را داشتند.

 

رشد ۴.۲ درصدی اقتصاد ایران در سال ۲۰۱۸

اما در نتیجه رشد قیمت نفت در بازار جهانی و  حجم بالای تولید این منبع انرژی است که اغلب کشورهای بزرگ تولیدکننده نفت در سال ۲۰۱۸ خواهند توانست رشد بالای اقتصادی را تجربه کنند. طبق مطالعات انجام‌شده توسط موسسه focuseconomics، بدون در نظر گرفتن ونزوئلا که در سال‌های اخیر با بحران اقتصادی روبه‌رو بوده است و این بحران هنوز ادامه دارد، عربستان‌سعودی کمترین نرخ رشد اقتصادی را در سال ۲۰۱۸ تجربه می‌‌‌‌‌کند و بالاترین نرخ رشد به چین تعلق دارد.

در سال ۲۰۱۸ اقتصاد کشور عربستان با نرخ ۱.۶ درصد و اقتصاد چین با نرخ ۶.۵ درصد رشد می‌‌‌‌‌کند. ایران یکی از کشورهایی است که در این سال رشد بالایی را شاهد خواهد بود. نرخ رشد اقتصادی ایران در سال ۲۰۱۸ برابر با ۴.۲ درصد پیش‌بینی شده است. البته  تحریم اقتصادی غرب علیه ایران در این محاسبه در نظر گرفته نشده است زیرا اگر این تحریم‌ها اجرایی شود و امریکا بتواند صادرات نفت ایران را به صفر برساند، بدون شک اقتصاد این کشور با شوک‌ها و بحران‌های مالی روبه‌رو خواهد شد. اما اگر ایران بتواند با مذاکره و دیپلماسی این معضل را برطرف کند، اقتصادش رشد را شاهد خواهد بود.

در سال ۲۰۱۸ اقتصاد کشور روسیه با نرخ ۱.۸ درصد و اقتصاد نروژ با نرخ ۲.۱ درصد رشد خواهد کرد در حالی که کشورهای کانادا و امریکا به ترتیب خواهند توانست نرخ رشد اقتصادی ۲.۲ درصدی و ۲.۶ درصدی را تجربه کنند. در میان تمامی کشورهای تولیدکننده، کشورهای امریکای شمالی عملکرد بهتری خواهند داشت زیرا این کشورها در سال‌های اخیر با استفاده از ابزارهای مالی و پولی از رکود اقتصادی رهیده‌اند و هم‌اکنون هم به مدد فروش نفت با قیمت بالغ  بر ۷۰ دلار توانسته‌اند سرمایه زیادی به دست آورند که با سرمایه‌گذاری آنها در بخش‌های مختلف اقتصادی فرصت‌های شغلی زیاد و رونق را برای کشورشان به ارمغان آوردند.

در پایان باید گفت با وجود اینکه کشورهای نفت‌خیز دنیا از متنوع‌‌سازی اقتصادی و کاهش وابستگی اقتصادی به نفت صحبت می‌کنند ولی واقعیت این است که هنوز برای تامین نیازهای جاری به نفت وابسته‌اند و صنعت نفت اهمیت زیادی در اقتصادشان دارد.

ونزوئلا، اقتصاد بحران‌زده

در سال ۲۰۱۸ کشور ونزوئلا نه‌تنها رشد اقتصادی را تجربه نخواهد کرد بلکه با نرخ ۶.۷ درصد منقبض می‌‌‌‌‌شود. این کشور در سال‌های اخیر با چالش‌های زیادی روبه‌رو بوده است و هم‌اکنون یکی از بحران‌زده‌ترین کشورهای نفت‌خیز دنیا است.

نرخ رشد اقتصادی کشورهای کویت و امارات متحده عربی در سال جاری میلادی به ترتیب برابر با ۲.۳ درصد و ۲.۸ درصد پیش‌بینی شده است. این کشورها در میان کشورهایی قرار دارند که به دلیل ثبات نسبی اقتصادی می‌‌‌‌‌توانند هرساله با نرخ ۲ تا ۳ درصد رشد ‌کنند و اگر به هر دلیلی قیمت نفت در بازار جهانی افزایش یابد، نرخ رشد اقتصادی آنها هم افزایش پیدا می‌‌‌‌‌کند.

مونا مشهدی رجبی

ممنوعیت خرید کالای خارجی؛ پشتیبان تولید داخلی در پروژه‌های صنعت نفت

0

مدیرکل نظام تامین و تجاری‎سازی فناوری وزارت نفت، ممنوعیت خرید ۸۴ قلم تجهیزات خارجی دارای مشابه تولید داخل را اقدامی برای پشتیبانی از سازندگان داخلی در اجرای طرح‎های صنعت نفت عنوان کرد.

پرویز سنگین در گفت‎وگو با شانا، با بیان این‎که وزارت نفت همواره بر ضرورت استفاده حداکثری از کالاهای ساخت داخل تاکید فراوانی داشته و به همین دلیل، طرح‎هایی مانند بومی‎سازی ۱۰ گروه خانواده کالاهای نفتی را در دستور کار قرار داد، افزود: این رویکرد وزارت نفت، با توجه به الزام‌های اقتصاد مقاومتی و نامگذاری امسال به عنوان سال حمایت از کالای ایرانی، تشدید شده و همه تلاش ما در معاونت مهندسی، پژوهش و فناوری بر این متمرکز است که در طرح‎ها و پروژه‎های نفتی تا آنجا که ممکن است از تولیدات داخلی استفاده شود.

وی افزود: پس از تدوین طرح نگهداشت و افزایش تولید نفت مشتمل بر ۳۴ بسته کاری، با هدف استفاده حداکثری از تجهیزات ساخت داخل در این طرح، فهرست بلندی (وندورلیست) از تجهیزات مورد نیاز طرح‎ها که به‌طور کامل در داخل تولید می‎شود تهیه شد و سپس با تاکید وزیر نفت، مقرر شد این فهرست بلند، به کل وزارت نفت تعمیم یابد. این رویکرد سرانجام به استخراج فهرست ۸۴ قلم کالا منتج شد.

بر اساس این گزارش، وزیر نفت در روزهای گذشته در ابلاغیه‌ای، خرید ۸۴ قلم کالا و تجهیزات خارجی مورد نیاز صنعت نفت را که دارای تولید مشابه داخلی هستند، ممنوع کرد.

در این ابلاغیه آمده است: در اجرای منویات مقام معظم رهبری در حمایت از کالای ایرانی قانون «حداکثر استفاده از توان تولیدی و خدماتی در تامین نیازهای کشور و تقویت آنها در امر صادرات» افزون بر اجرای مصوبات هیئت وزیران درباره ممنوعیت خرید کالای خارجی دارای مشابه داخلی، تاکید می‌کند که خرید کالاها و تجهیزات خارجی فهرست پیوست این ابلاغیه نیز از سوی شرکت‌های اصلی و تابعه پیمانکاران طرف قرارداد آنها (به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم) ممنوع می‌شود.

 

تجهیزات سرچاهی و تاج چاه، پکیج نمک‌زدایی، انواع ضدخوردگی، کاتالیست بازیابی گوگرد، تابلوی کنترل سرچاهی و … برخی از ۸۴ قلم کالایی هستند که خرید از خارج آنها ممنوع اعلام شده است

 

در این ابلاغیه تاکید شد که مدیران‌عامل شرکت‌های اصلی با تعبیه سازوکارهای کنترلی و نظارتی، برای حصول اطمینان خرید کالاهای یادشده از سازندگان داخلی، بر حسن اجرای آن نظارت لازم به عمل آورند.

تجهیزات سرچاهی و تاج چاه، پکیج نمک‌زدایی، انواع ضدخوردگی، کاتالیست بازیابی گوگرد، تابلوی کنترل سرچاهی و … برخی از ۸۴ قلم کالایی هستند که خرید از خارج آنها ممنوع اعلام شده است.

به گفته مدیرکل نظام تامین و تجاری‎سازی فناوری وزارت نفت، ۸۴ قلم کالایی که بر اساس ابلاغیه اخیر وزیر نفت، خرید انواع خارجی آن ممنوع شده است، همگی تجهیزاتی هستند که توان ساخت داخل آن به حد کفایت و کیفیت مطلوب در کشور وجود دارد و خرید انواع خارجی آن به هیچ عنوان دارای توجیه نیست.

وی یادآور شد: پیمانکاران، مجاز به خرید انواع خارجی این ۸۴ قلم کالا، حتی از تامین‌کنندگان داخلی نیستند و صرفا این تجهیزات باید از تولیدات داخل کشور تامین شود.

سنگین با بیان این‎که در تدوین این فهرست از دیدگاه‌های نمایندگان چهار شرکت اصلی، مشاور ارشد صنعتی وزیر نفت و همین‌طور نماینده وزارت صنعت، معدن و تجارت (صمت) نیز استفاده شده است، ادامه داد: کالاهای ممنوع‎الخرید از خارج در پایان هر سال در صورت تصویب هیئت دولت ابلاغ می‎شوند، اما از آنجا که اکنون طرح‎های‎ نگهداشت و افزایش تولید نفت در دستور کار و مناقصه‎های آن در حال برگزاری است، وزارت نفت نمی‎خواست فرصت را برای الزامی کردن هر چه بیشتر استفاده از کالاهای ساخت داخل از دست بدهد، بنابراین تا پایان سال منتظر نماند و فهرست کالاهای ممنوع‎الخرید را اعلام کرد. بنابراین مطابق ابلاغیه، هم‌اکنون خرید کالاها و تجهیزات خارجی یاد شده در فهرست توسط شرکت‌های اصلی و تابع و پیمانکاران طرف قرارداد با وزارت نفت ممنوع شده، اما بدیهی است در صورت تصویب هیئت دولت، کالاهای این فهرست به فهرست کالاهای ممنوع‎الخرید از خارج نیز اضافه می‎شوند.

بر اساس این گزارش، معاونت مهندسی، پژوهش و فناوری وزارت نفت مامور شده است ضمن تداوم فرآیند به‎روزرسانی فهرست یادشده، نسبت به تنظیم فهرست نهایی برای ارسال به هیئت وزیران اقدام کند.

مدیرکل نظام تامین و تجاری سازی فناوری وزارت نفت در عین حال که تاکید کرد این ۸۴ قلم کالا مربوط به بخش‎های مختلف صنعت نفت می‎شود، متذکر شد: برآورد ما این است در اجرای پروژه‌های نگهداشت و افزایش تولید نفت که در قالب قراردادهای EPC اجرایی خواهند شد، حداقل ۸۰ درصد اقلام و تجهیزات از طریق خرید داخل تامین شوند.

بزرگترین صادرات غیرنفتی ایران از تحریم‌ها گزندی نمی‌بیند

0

صادرات سنگ‌آهن که بزرگترین صادرات غیرنفتی ایران است، از اقدامات خصمانه واشنگتن تاثیری نخواهد پذیرفت، زیرا عمده سنگ آهن صادراتی به مقصد چین است که از تحریم‌های یکجانبه آمریکا حمایت نمی‌کند.

به گزارش ایسنا، با این حال صادرات سنگ آهن ایران در سال‌های اخیر که نیاز برای تامین خوراک فولادسازان داخلی افزایش یافته، کاهش داشته است.

ایران حدود ۲۰ میلیون تن سنگ آهن در سال ۱۳۹۶ صادر کرد که در مقایسه با صادرات سالانه ۲۵ میلیون تن در سال‌های پیش از آن کاهش داشت.

با این حال تجارت فولاد، فلزات و سایر مواد معدنی ایران با جهان ممکن است از تحریم‌های جدید آمریکا متاثر شود زیرا آمریکا پس از خروج از برجام و اعلام بازگشت تحریم‌ها علیه تهران، تهدید کرده است اشخاص و شرکت‌هایی که با ایران معامله می‌کنند را هدف تحریم‌های ثانویه قرار خواهد داد.

 

عمده سنگ آهن صادراتی به مقصد چین است که از تحریم‌های یکجانبه آمریکا حمایت نمی‌کند

 

شرکت‌های اروپایی شامل دانیلی، اس ام اس، سارال، اتوتک و وستال‌پین پس از اینکه تحریم‌های هسته ای علیه ایران در سال ۲۰۱۶ برچیده شدند، حضور و سرمایه گذاری خود در ایران را افزایش داده بودند.

تجارت محصولات فولادی و آلومینیوم، طلا و سایر فلزات ارزشمند، گرافیت و زغال سنگ مشمول تحریم‌های ثانویه خواهد بود.

ایران در سال‌های اخیر به یک صادرکننده بزرگ فولاد تبدیل شده است. طبق اعلام انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، مجموع صادرات فولاد و آهن اسنفجی ایران در سال ۱۳۹۶ از مرز ۹ میلیون تن فراتر رفت.

صادرات محصولات فولادی نیمه نهایی ۶.۸۷ میلیون تن از مجموع صادرات بود که ۸۴ درصد افزایش سالانه نشان داد.

همچنین واردات فولاد کربنی از اتحادیه اروپا به ایران در سال ۲۰۱۶ به ۱.۱ میلیون تن رسید اما بدنبال وضع تعرفه‌های ضد دامپینگ اتحادیه اروپا علیه کویل گرم نورد ایرانی در اکتبر سال ۲۰۱۷، میزان واردات در پنج ماه نخست سال جاری به ۱۰۳ هزار و ۴۰۰ تن کاهش یافت.

یک معامله‌گر مقیم لندن به پلاتس گفت: بازرگانان فولاد ایران در گذشته نیز با تحریم‌ها کنار آمده اند و معمولا از ال سی استفاده نمی‌کنند.

مونا مشهدی رجبی

مشتریان نفت ایران

0
A view of Devon, an oil tanker headed to Kharq Island in order to transport oil from there to exporting markets.23 March 2018

بازار نفت به‌شدت در حال دیدبانی تحولات دیپلماتیک وابسته به ایران است. دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری امریکا که پیش‌تر اعلام کرده بود در نوامبر ٢٠١٨ صادرات نفت ایران را به صفر خواهد رساند، حدود یک ماه قبل این موضع‌گیری را نرم‌تر کرد. دومین روز ماه جولای (١١ تیر) دولت ترامپ اعلام کرد که به کشورهای خریدار نفت ایران در موارد خاص اجازه خواهد داد در صورت کاهش واردات نفت از ایران، واردات خود را تا مدتی ادامه دهند.

بر اساس برنامه اعلام شده دولت امریکا، واشنگتن با کشورهایی که واردات نفت از ایران را کاهش دهند، مورد به مورد مذاکره خواهد کرد. این موضع‌گیری برای آرام نگه داشتن فعالان بازار انرژی بود که نگران خیز قیمتی در پاییز امسال هستند. با این همه، نگرانی با تهدید تنگه هرمز ادامه پیدا کرده و نااطمینانی هم در بازار و هم در فضای ژئوپولتیک تشدید شده است.

بجز چین که مشتری مهم ایران و تحریم آن برای امریکا بسیار دشوار است، ‌هند، کره‌جنوبی، ترکیه و… مشتریان همپیمان امریکا هستند که به سادگی نخواهند توانست نفت ایران را جایگزین کنند. به این ترتیب امریکا حتی با وجود قول عربستان مبنی بر افزایش ٢ میلیون بشکه‌ای تولید در روز، سیاستش را از «صادرات صفر در نوامبر» به «صادرات صفر در اولین فرصت ممکن» تغییر داده است. آیا صفر کردن صادرات نفت ایران در آینده‌ای دورتر ممکن است؟ به نظر می‌رسد که گرچه صفر کردن صادرات سخت خواهد بود، کاهش قابل توجه درآمد نفتی ایران در صورت پیش نرفتن دیپلماسی، شدنی است.

چین بزرگترین خریدار نفت ایران

بزرگ‌ترین خریدار نفت ایران چین است که بیش از ۴٠ درصد از صادرات نفت ایران را از آن خود می‌کند. با این حال، ‌نفت ایران کمتر از ١٠ درصد از واردات نفت بزرگ‌ترین واردکننده نفت جهان را پوشش می‌دهد. موسسه مشاوره بازار انرژی FGE معتقد است که چین به احتمال زیاد به‌طور کامل خرید نفت از ایران را متوقف نخواهد کرد، گرچه احتمال دارد ممکن بودن کاهش سهم حدود ٧٠٠ هزار بشکه‌ای واردات ایران، چین را به بازی با کارت انرژی تهران برای امتیاز گرفتن از واشنگتن تشویق کند.

در کنار رقابت‌های ژئوپولتیک که کلاف پیچیده‌ای از گفت‌وگوها را شکل می‌دهد، چین و امریکا شرکای تجاری بسیار مهم یکدیگرند. از این رو، نه‌تنها تحریم چین برای واشنگتن دشوار است، توافق تجاری بر سر تعرفه‌های مورد جدل می‌تواند چین را راضی به کاهش خرید نفت از ایران کند.

 

بجز چین که مشتری مهم ایران و تحریم آن برای امریکا بسیار دشوار است، ‌هند، کره‌جنوبی، ترکیه و… مشتریان همپیمان امریکا هستند که به سادگی نخواهند توانست نفت ایران را جایگزین کنند

هند دومین خریدار نفت

هند هم سهم بزرگی از نفت ایران دارد تا هندوچین مهم‌ترین اهداف ترامپ برای مذاکره باشند. در حالی که چین با امریکا درگیری اقتصادی و سیاسی دارد، دولت نارندرا مودی فعلا در خشمگین نکردن ترامپ موفق بوده است، گرچه فشار اقتصادی بر مصرف‌کننده‌های هندی می‌تواند شرایط را تغییر دهد. در ۶ ماه نخست سال ٢٠١٨، هند به‌طور متوسط روزانه حدود ۵۵٠ هزار بشکه نفت از ایران وارد کرده است.

وزیر نفت هند دوشنبه هفته گذشته در سخنانی معنی‌دار گفت که هند به عنوان تامین‌کننده اصلی نفت خود همچنان به عراق متکی است. ایران دومین واردکننده بزرگ نفت به هند است، اما دهلی نو خرید نفت ایران را در یک سال گذشته یک چهارم کاهش داده است. تنها در ماه مه، خرید نفت ایران توسط هند ١۶ درصد کمتر شده است. همزمان امریکا برای ساده‌تر کردن کار دهلی نو، صادرات نفت خود به هند را افزایش داده است. این افزایش در ماه ژوئن رکورد زده و در یک سال گذشته دو برابر شده است.

کره جنوبی سومین خریدار نفت ایران

سومین خریدار نفت ایران در نیمه نخست سال ٢٠١٨، کره جنوبی بوده است. این کشور که باز هم آسیایی است روزانه حدود ٢٢٠ هزار بشکه نفت از ایران خریداری کرده که گرچه با هند و چین فاصله زیادی دارد، اما در هر حال رقم قابل توجهی است. با این همه پس از کاهش ١٧٩ هزار بشکه‌ای در ماه مه که کمترین خرید از ایران از ژانویه ٢٠١۶ را رقم زد، با گذر از ژوئن، کل خرید در ماه جولای متوقف شد. از سوی دیگر کره جنوبی تا این مقطع از سال ٢٠١٨، واردات نفت خود از دیگر کشورهای آسیایی را ۴ برابر کرده است که نشان می‌دهد سئول نیز برنامه‌هایی مانند دهلی نو در سر دارد.

ایتالیا بزرگترین مشتری اروپایی نفت 

خریدار بعدی ایران، ایتالیا است که گرچه امضاکننده برنامه جامع اقدام مشترک نیست، اما مانند هم‌قاره‌ای‌هایش حامی «برجام» است. «چکمه» اروپا که در شش ماه اول سال ٢٠١٨ روزانه حدود ١٨٠ هزار بشکه نفت از ایران وارد کرده است، اعلام کرده که به روابط اقتصادی با تهران پایبند است. دور از ذهن است تا زمانی که امضاکنندگان اروپایی برجام حامی صادرات نفت ایران باشند، ایتالیا مناسبات خود را صفر کند، اما در ماه گذشته میلادی، رم خریدی از ایران نداشته است.

ترکیه پنجمین خریدار

پنجمین خریدار بزرگ نفت ایران در مدت پیش‌گفته، کشور همسایه، ترکیه بوده است. خرید ترکیه چند هزار بشکه‌ای کمتر از ایتالیاست اما آنکارا رسما اعلام کرده که به دلیل مواضع و تهدیدهای ترامپ، ‌روابط تجاری‌اش با ایران را کاهش نخواهد داد. البته ترکیه در ماه مه خرید خود را کاهش داده اما چند بار به واشنگتن اعلام کرده که روابطش را با تهران تخریب نخواهد کرد. جایگزین کردن نفت ایران برای ترکیه دشوار است چراکه این کشور نه تنها برای تقریبا تمام واردات نفتی محتاج دیگران است بلکه در سه ماهه نخست سال ٢٠١٨ حدود نیمی از نفت خود را از ایران خریده است.

ترکیه رییس‌جمهور اردوغان با امریکای دونالد ترامپ درگیری لفظی شدیدی دارد، به خصوص از هنگامی که ترامپ ترکیه را به دلیل بازداشت کشیشی مسیحی، تهدید به تحریم کرده و اردوغان هم که پیش‌تر گفته بود معامله با ایران را ادامه خواهد داد، گفته تحریم‌های امریکا باعث عقب‌نشینی آنکارا نمی‌شود.

ژاپن ششمین خریدار 

دیگر مشتری مهم ایران، ژاپن است که در ۶ ماه اول سال ٢٠١٨ به عنوان ششمین خریدار نفت ایران، روزانه نزدیک ١۵٠ هزار بشکه نفت از ایران وارد کرده است. ژاپن همین هفته گذشته اعلام کرد که به دنبال معاف شدن از تحریم‌های واشنگتن علیه ایران است. یکی از مقام‌های ارشد این کشور این مساله را مربوط به امنیت انرژی و نیاز پالایشگاه‌ها اعلام کرده است. ژاپن که سومین اقتصاد بزرگ جهان است، نیروی رویارویی یا امتیاز گرفتن از واشنگتن را دارد اما اولا نفوذ امریکا در این کشور زیاد است و دوم همه‌چیز به تحولات آینده بستگی خواهد داشت.

خریداران عمده دیگر؛ اسپانیا، فرانسه و یونان

هفتمین، هشتمین و نهمین خریداران نفت ایران به ترتیب اسپانیا، فرانسه و یونان هستند، دو کشور نخست با خرید روزانه حدودا صدهزار و آخری با وارداتی حدود ٧٠ هزار بشکه. ایران مشتریان دیگری نیز دارد که در مجموع حدود ٢١٠ هزار بشکه نفت خریداری می‌کنند. مساله اینجاست که حتی اگر تمام این کشورها به خواسته ناعادلانه ترامپ تن ندهند و اگر آنهایی که می‌دهند، بخشی از خرید خود را حفظ کنند، باز هم دردسرهای جدی برای اقتصاد ایران پیش خواهد آمد.

اگر به دلیل ناتوانی عربستان و همپیمانانش در افزایش پایدار تولید برای گرفتن سهم ایران در بازار، مقاومت کشورهایی مانند چین یا تمهیدات دیگر ایران، قطع کامل صادرات نفت ایران ممکن نباشد، زخم تازه زدن به اقتصاد بیمار ایران دشوار نخواهد بود. اگر مواضع مذکور کشورها و سهم آنها از واردات و صادرات نفت را در نظر بگیریم، به نظر می‌رسد دیپلماسی کمک بیشتری به اقتصاد تازه از تحریم درآمده کشور خواهد کرد. هشدار آمار و گفته‌ها را باید جدی گرفت!

 

آسیب های تحریم های آمریکا

0
USA and Iran. Flags in two directions on road sign. Relationships and differences with Iranian society and politics

اولین فاز تحریم‌های آمریکا علیه ایران از روز سه‌شنبه هفتم ماه اوت سال جاری رسما آغاز شد. آمریکا بر این باور است که این سخت‌ترین تحریم‌هایی است که تاکنون علیه ایران وضع شده است و با اجرایی شدن تحریم نفتی و بانکی در ماه نوامبر سال جاری، فشار زیادی به اقتصاد کشور وارد می‌کند.

همزمان با اجرایی شدن اولین دور از تحریم ها ، جان بولتون مشاور امنیت ملی رییس جمهوری امریکا اعلام  کرد اگر ایران قصد خارج شدن از تحریم ها را داشته باشد باید پای میز مذاکره باز گردد و مقامات ایران در پاسخ به این مساله اعلام کردند که ایران همواره آماده مذاکره با  کشوری است که صادق باشد و به اصول مذاکره و توافق پایبند بماند.

اما موج اول تحریم ها که باعث شد تا شمار زیادی از شرکتهای اروپایی و آسیایی از بازار ایران خارج شوند، چه هزینه هایی را به اقتصاد کشور تحمیل خواهد کرد؟

در نتیجه بازگشت تحریم ها ایران از دریافت هواپیماهایی که خریداری کرده بود بازمی ماند. قرار بر این بود که ۲۳۰ فروند هواپیما از شرکتهای بویینگ و ایرباس به ایران داده شود که ارزش این قرادادها بالغ بر ۳۹.۵ میلیارد دلار بود ولی با آغاز دور اول تحریم ها این قراردادها اجرایی نمی شود .

 

این تحریم ها باعث می شود تا ایران درآمدی بالغ بر ۴۲۴ میلیون دلار که در سال گذشته از صادرات فرش به دست آورده بود را از دست بدهد

بعد از اجرایی شدن توافق هسته ای در سال ۲۰۱۶ میلادی ایران قراردادی برای خرید ۱۱۰ دستگاه هواپیمای بویینگ برای خطوط هوایی ایران ایر  و هواپیمایی آسمان را امضا کرد  که ارزش آن ۲۰ میلیارد دلار بود و قراردادی به ارزش ۱۹ میلیارد دلار برای خرید ۱۰۰ فروند ایرباس هم در نتیجه این تحریم ها کنسل شد.

تا کنون ایرباس ۳ فروند هواپیما را به ایران تحویل داده است . قراردادی به ارزش ۵۳۶ میلیون دلار امریکا برای خرید ۲۰ فروند هراپیمای ATR  هم بعد از اجرایی شدن توافق هسته ای امضا شده بود که تنها ۱۳ دستگاه هواپیما به ایران تحویل داده شد و بقیه  از دستور کار خارج شد.

این تحریم ها باعث می شود تا ایران درآمدی بالغ بر ۴۲۴ میلیون دلار که در سال گذشته از صادرات فرش به دست آورده بود را از دست بدهد.فرش دستباف ایران ۳۰ درصد از بازار فرش دنیا را به خود اختصاص داده است و برای ۲ میلیون نفر ایرانی فرصت شغلی ایجاد کرده است . امریکا بزرگترین بازار برای فرش ایران است و بعد از تحریم ها خرید فرش ایران به طور کامل متوقف می شود.

ایران در سال قبل ۱.۳۷ میلیون دلار خاویار صادر کرده بود که امریکا برای اولین بار در تاریخ ۲۵ ساله اخیر خود ۱۰ کیلوگرم خاویار از ایران وارد کرده بود. این درآمد ایران هم حذف خواهد شد.

در نه ماه انتهایی سال قبل ایران ۹۶ هزار تن پسته صادر کرده بود و از فروش ان ۸۵۳ میلیون دلار درآمد کسب کرد.باید در نظر داشت که  ایران و امریکا بزرگترین تولید کنندگان پسته دنیا هستند و در سال قبل ۸۵ درصد از بازار جهانی را در اختیار داشتند.چین بزرگترین خریدار پسته ایران است.

به گزارش الجزیره، در نتیحه این تحریم که خرید و فروش طلای ایران را نیز ممنوع اعلام کرده است، ایران از دسترسی به ۶۴.۵ تن طلا محروم می شود . ایران در سال ۲۰۱۷ میلادی  این حجم طلا را معامله کرده بود. پیش از این ، ایران برای دور زدن تحریم بانکی  اقدام به دریافت طلا به عنوان قیمت پرداختی نفت می کرد ولی به نظر می رسد این بار ، ایران از این سیاست نمی‌تواند استفاده کند.

در نهایت صنعت خودروسازی ایران به دلیل تحریم اجرا شده  توسط امریکا اسیب خواهد دید. ایران در سال گذشته ۱.۶ میلیون دستگاه خودرو به بازار مصرف داخلی عرضه کرد.این کشور دوازدهمین بازار بزرگ خودرو در دنیاست که در سال قبل رشد ۱۸ درصدی فروش سالانه را تجربه کرده بود. اما به دنبال آغاز تحریم‌ها شرکتهای بزرگ فرانسوی و آلمانی فعال در بازار ایران از قبیل شرکتهای رنو و پژو و دایملر خبر از خروج از بازار ایران دادند.این سیاست می تواند بحران بزرگی درصنعت خودروسازی کشور ایجاد کند و میلیونها فرصت شغلی موجود در این بخش را نیز از بین ببرد.

مترجم: مونا مشهدی رجبی

افزایش تولید نفت ایران

0

سازمان کشورهای صادرکننده نفت(اوپک) اعلام کرد: میانگین تولید نفت ایران در ماه مه (اردیبهشت – خرداد) با 5600 بشکه در روز افزایش نسبت به ماه پیش از آن به سه میلیون و 829 هزار بشکه در روز رسید.

این سازمان گزارش ماه ژوئن خود را که بعدازظهر دیروز (سه شنبه) منتشر شد، بر اساس اعلام منابع ثانوی استخراج کرده است.
اوپک، میزان تولید این سازمان را در ماه مه 31 میلیون و 869 هزار بشکه در روز اعلام کرد که نسبت به ماه پیش از آن 35 هزار و 400 بشکه در روز افزایش دارد؛ بر این اساس، تولید اوپک همچنان در چارچوب توافق کاهش تولید اوپک و غیراوپک که سقف 32.5 میلیون بشکه در روز را برای این سازمان تعیین می کند، قرار دارد.

 

قیمت نفت اوپک از ابتدای سال 2018 تا پایان ماه مه به طور متوسط 67 دلار و 48 سنت در هر بشکه بوده است

مهمترین عامل افزایش تولید نفت اوپک در ماه گذشته میلادی، افزایش چشمگیر تولید نفت عربستان، الجزایر و عراق بود که تولید این کشورها نسبت به ماه پیش از آن به ترتیب 85.5، 39 و 27.7 هزار بشکه در روز افزایش پیدا کرده است. در مقابل تولید نفت برخی اعضا در ماه مه نسبت به ماه پیش از آن کاهش داشته است که مهمترین آن، کاهش تولید نفت کشورهای ونزوئلا، نیجریه و لیبی بود که به ترتیب کاهشی معادل 42.5 ، 53.5 و24.3 هزار بشکه در روز را ثبت کرده اند.

قیمت نفت اوپک
اوپک در گزارش ماه ژوئن خود، قیمت سبد نفت این سازمان در ماه مه را 74 دلار و 11 سنت در هر بشکه اعلام کرد که نسبت به ماه آوریل 8.3درصد افزایش دارد. قیمت نفت اوپک از ابتدای سال 2018 تا پایان ماه مه به طور متوسط 67 دلار و 48 سنت در هر بشکه بوده است.
نفت سنگین ایران نیز در ماه مه به بهای 72 دلار و 15 سنت در هر بشکه معامله شده است که نسبت به ماه پیش از آن 8.4 درصد افزایش دارد. بهای نفت سنگین ایران از ابتدای امسال تا پایان ماه مه 65 دلار و 95 سنت در هر بشکه بوده است.
نفت برنت دریای شمال در ماه گذشته میلادی با 7.4 درصد افزایش نسبت به ماه پیش از آن به 76 دلار و 85 سنت در هر بشکه رسید و هر بشکه نفت خام وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با 5.4 درصد به بهای 69 دلار و 89 سنت معامله شد. متوسط قیمت نفت های پایه اروپا و آمریکا از ابتدای امسال تا پایان ماه مه به ترتیب 69 دلار و 89 سنت و 65 دلار و هفت سنت بوده است.

عرضه نفت غیراوپک، تقاضای جهانی نفت و تقاضای نفت اوپک
اوپک در گزارش جدید خود تقاضای جهانی نفت در سال 2018 را 98 میلیون و 850 هزار بشکه در روز برآورد کرده است که با برآورد ماه گذشته آن تفاوتی ندارد. با این حال، تقاضای جهانی نفت در سال 2018 معادل 1.7 درصد از مقدار آن در سال 2017 بیشتر است. اوپک عامل اصلی این افزایش را افزایش 4.66 درصدی تقاضای نفت هند و 3.4 درصدی تقاضای نفت چین دانست.
همچنین در این گزارش عرضه نفت غیراوپک در سال میلادی جاری را 59 میلیون و 750 هزار بشکه در روز برآورد کرد که از سال 2017 یک میلیون و 860 هزار بشکه در روز بیشتر است؛ اوپک عامل اصلی این رشد را افزایش یک میلیون 600 هزار بشکه در روز تولید نفت شیل آمریکا اعلام کرد.
اوپک همچنین با توجه به برآورد تقاضای جهانی نفت در سال 2018، عرضه نفت غیراوپک و عرضه نفت گاز طبیعی اوپک، تقاضای نفت این سازمان در سال 2018 را 32 میلیون و 750 هزار بشکه در روز پیش بینی کرد که چنانچه تولید نفت اوپک نیز در این سطح باشد، بازار جهانی نفت در تعادل قرار می گیرد.

وضع تعادل بازار نفت در سه ماهه نخست سال 2018
مطابق گزارش ماه ژوئن اوپک در سه ماهه نخست سال 2018 تقاضای جهانی نفت معادل 97.61 ، عرضه نفت غیراوپک 59.36 ، عرضه گاز طبیعی اوپک و نفت غیرمعمول این سازمان 6.28 میلیون بشکه در روز بود و بنابراین تقاضای نفت اوپک معادل 31.97 میلیون بشکه در روز محاسبه شد در حالی که این سازمان 32.07 میلیون بشکه در روز نفت تولید کرد. از این رو بازار نفت در ماهه نخست امسال با مازادی معادل 100 هزار بشکه در روز روبرو بود.
این گزارش، نظر وزیر نفت عراق که دوشنبه گذشته ضمن درخواست از اوپک برای تمدید توافق کاهش تولید نفت، گفته بود قیمت های نفت هنوز به حمایت و ثبات بیشتر نیاز دارد و تولیدکنندگان نباید در زمان حاضر در مورد نیاز بازار نفت به عرضه بیشتر مبالغه کنند را تایید می کند. این در حالیست که عربستان و روسیه خواهان توقف توافق یاد شده هستند.

 

سهم ایران از درآمد نفتی جهان چقدر است؟

0

بررسی ها نشان می دهد 66 درصد از درآمد حاصل از فروش نفت در جهان به 10 کشور تعلق می گیرد.اکثریت کشورهای حاضر در این فهرست را اعضای اوپک تشکیل می دهند.

حدود 66 درصد از درآمد حاصل از فروش نفت در اختیار 10 کشور عمده صادر کننده نفت جهان قرار می گیرد و ایران هفتمین کشور پردرآمد نفتی در جهان تلقی می شود.

 

عربستان

بر این اساس بیشترین درآمد حاصل از فروش نفت جهان متعلق به عربستان است که بزرگترین صادرکننده نفت جهان در میان اعضای اوپک و غیر اوپک محسوب می شود. درآمد حاصل از فروش نفت عربستان به بیش از 133 میلیارد و 600 میلیون دلار در سال 2017 رسیده است. عربستان طبق اعلام منابع ثانویه اوپک روزانه بیش از 9.9 میلیون بشکه نفت تولید می کند و حجم صادرات این کشور نیز کمی بیش از 7 میلیون بشکه در روز است.

عربستان در سال گذشته میلادی به تنهایی 15.9 درصد از درآمد نفتی جهان را از آن خود کرده است. گفته می شود عربستان برای افزایش تولید نفت به منظور جبران کاهش احتمالی صادرات نفت ایران آمادگی داشته و حجم تولیدش را به بیش از 10 میلیون بشکه رسانده است.

 

روسیه

روسیه هر چند عضو اوپک نیست اما اهمیت بالایی در معادلات نفتی جهان دارد . درآمد نفتی روسیه در سال گذشنه میلادی به 93 میلیارد و 300 میلیون دلار می رسد . این کشور 11.1 درصد از درآمد نفتی جهان را از آن خود می کند . روسیه دومین تولیدکننده بزرگ نفت جهان است که به توافق با اعضای اوپک و برخی تولیدکنندگان عمده غیر اوپک رضایت داده است.

 

عراق

همسایه غربی ایران که روزهای سختی را پشت سر می گذارد، سومین تولیدکننده بزرگ نفتی جهان تلقی می شود. این کشور برنامه های بلندپروازانه ای را برای تولید و صادرات نفت در سال های گذشته تدارک دید و حجم تولید نفت این کشور در حدود 4.2 میلیون بشکه در روز است. این کشور دومین تولید کننده بزرگ اوپک و سومین کشور پردرآمد نفتی جهان است و در سال 2017 برابر با 61.5 میلیارد دلار از محل فروش نفت درآمد کسب کرده است. سهم عراق از کل درآمد نفتی جهان 7.3 درصد است.

 

کانادا

همسایه آمریکا نیز موقعیت خاصی در بازار نفتی جهان داراست . درآمد کانادا از صادرات نفت در سال 2017 به 54 میلیارد دلار می رسید . این کشور 6.4 درصد از درآمد نفتی جهان را از آن خود کرده است. کانادا چهارمین کشور پردرآمد نفتی جهان است.

 

امارات متحده عربی

امارات متحده عربی یکی از مهمترین دارندگان ذخایر نفتی در جهان است. این کشور پنجمین کشور پردرآمد نفتی جهان و سومین کشور پردرآمد در سازمان اوپک است . تولید نفت امارات در حدود 2.8 میلیون بشکه نفت است. میزان درآمد نفتی امارات متحده عربی 49.3 میلیارد دلار است . سهم امارات 5.9 درصد از کل درآمد نفتی جهان است.

 

ایران

بحث نفت و صادرات نفت ایران این روزها بار دیگر بر سر زبان ها افتاده است . اقدامات ترامپ در خروج از برجام و اعلام اجرای تحریم های جدید آمریکا علیه ایران، بار دیگر این احتمال را ایجاد مطرح کرده که ممکن است صادرات نفت ایران با کاهش روبرو شود . ایران پس از امضای برجام با رشد برق آسای بخش نفت روبرو شد . درآمد نفتی ایران در سال 2017 میلادی بنا بر امارهای ارائه شده در  worldstopexport برابر با 40 میلیارد و صد میلیون دلار بوده است. سهم ایران از کل صادرات نفت جهان 4.8 درصد بوده است.

 

کویت

دیگر عضو اوپک عنوان پنجمین کشور پردرآمد اوپک و هفتمین کشور پردرآمد جهان را از آن خود کرده است . درآمد نفت کویت به 38 میلیارد و 200 میلیون دلار در سال 2017 رسیده است. سهم کویت از درآمد نفتی جهان برابر با 4.5 درصد بوده است .

 

 نیجریه

نیجریه در سال 2017 برابر با 33 میلیارد دلار درآمد نفتی داشت . سهم این کشور آفریقایی از درآمد نفتی کشورها در جهان 3.6 درصد بود. این عضو اوپک ششمین تولید کننده بزرگ سازمان اوپک محسوب می شود.

 

آنگولا

این کشور هفتمین تولید کننده بزرگ اوپک و نهمین کشود پردرآمد نفتی جهان محسوب می شود . درآمد نفتی آنگولا 30 میلیارد و پانصد میلیون دلار در سال 2017 بود . سهم این کشور عضو اوپک 3.6 درصد از کل درآمدهای نفتی جهان است.

 

قزاقستان

قراقستان در سال 2017 برابر با 26 میلیون و 600 میلیون دلار از فروش نفت درآمد کسب کرد . این کشور دهمین کشور پردرآمد نفتی جهان است. سهم قزاقستان از کل درآمد نفتی جهان برابر با 3.2 درصد است .

در این میان برآوردها نشان از آن دارد که 106 کشور در جهان صادرات نفت دارند اما در فهرست 10 صادر کننده پردرآمد نفتی هفت کشور عضو سازمان اوپک هستند .

 

مترجم:زهرا علی اکبری

پیام واقعی افرادی که همیشه دیر می‌ کنند

0

شما با حضور به ‌موقع در جلسات یا قرارهای ملاقات، نه‌تنها به مخاطب خود احترام می‌گذارید، بلکه نشان می‌دهید تا چه حد فرد قابل‌اطمینان و معتبری هستید.

حتماً شما هم بارها با افرادی مواجه شده‌اید که دیر به قرار ملاقات خود می‌رسند. ممکن است از تأخیر دیگران عصبانی شوید، یا شاید خودتان هم یکی از این افراد باشید!

چیزی که اغلب مردم نمی‌دانند، این است که یک اشتباه ساده و دیر حاضر شدن در موعد قرار، ممکن است پیامدهای زیادی به دنبال داشته باشد. وقتی شخصی با تأخیر در جلسه‌ ملاقات حاضر می‌شود، ناخواسته پیامی را به سایر افراد منتظر ارسال می‌کند که طبیعتاً، بازتاب خوبی ندارد. در این مطلب می‌خواهیم این افراد را به ۶ گروه تقسیم کنیم و پیام واقعی رفتار آن‌ها را ببینیم:

 

افراد عصبی

همه‌ی ما این گروه را می‌شناسیم. همان فردی که با ظاهری آشفته در جلسه حاضر می‌شود و حتی زمانی که دستور کار جلسه شروع شد، هنوز مشغول تقلا است.

پیام: من احساساتی و مشکل‌آفرینم.

این نوع تأخیر، نشان‌دهنده‌ یک سبک زندگی خارج از کنترل است. زندگی فردی که همیشه در حالت دراما باقی می‌ماند. ضمن اینکه این افراد هرگز هم‌ تیمی خوبی برای شما نخواهند بود. نکته‌ای که باید قابل‌توجه این افراد قرار بگیرد: به‌موقع حاضر شدن، استرس را کاهش می‌دهد.

 

حضور به‌ موقع در جلسه یا قرار ملاقات، روشن‌ترین نمود اعتبار و قابل‌اعتماد بودن طرف مقابل است

 

افراد بی‌اطلاع (خودخواه)

برخی از افراد با تأخیر زیادی به قرار می‌رسند، اما حتی متوجه نمی‌شوند که دیر آمده‌اند. این افراد غالباً می گویند: «آه، منتظر ماندید؟»

پیام: من از شما مهم‌تر هستم.

در چنین شرایطی این مثل قدیمی کاملاً مصداق دارد: ما برای آنچه که مهم می‌دانیم، وقت می ‌گذاریم. اگر فردی برای به ‌موقع حاضر شدن در یک جلسه‌ ملاقات تلاش می‌ کند، احترام خود را به مخاطب نشان می‌ دهد. برعکس، کسی که هیچ نظارتی روی زمان خود و دیگران ندارد، سیگنال خود خواهی را به مخاطبین ارسال می ‌کند.

 

افرادی که عذرخواهی نمی‌کنند

بعضی از مردم، با تأخیر در جلسه‌ ملاقات حاضر می‌شوند و طوری رفتار می ‌کنند که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است.

پیام: من اهمیتی نمی‌دهم.

به‌ موقع رسیدن و خوش‌ قول بودن نشانگر این است که شما انسان قابل ‌اعتمادی هستید و به وعده‌های خود عمل می‌ک نید. اما زمانی که دیر به قرار خود می‌ رسید و عذرخواهی نمی‌ کنید، به این معنی است که نه ‌تنها ضمانتی برای پیشنهادات و قول‌های شما وجود ندارد، بلکه اصولاً به موضوع جلسه و شخص مخاطب اهمیتی نمی ‌دهید.

 

افراد قربانی

حتماً افرادی را دیده‌ اید که در توجیه تأخیر خود می‌ گویند: «اصلاً باور نمی‌ کنی که در راه چه اتفاقی برای من رخ داد…» بله، حق با شما است. اصلاً باور نمی‌ کنیم.

پیام: من قربانی هستم / من مقصر نیستم.

هیچ‌کس نمی‌ خواهد با فردی که همیشه قربانی است، همکاری و مشارکت داشته باشد. بسیاری از مواقع مردم برای توجیه تأخیر و اشتباه خود، داستانی را تعریف می ‌کنند که باعث شده آنها دیرتر از موعد به جلسه‌ ملاقات خود برسند. شاید گاهی حادثه‌ نامطلوبی رخ بدهد، ولی همیشه این‌ طور نیست. به‌ علاوه در معدود مواقعی که یک مانع واقعی باعث تأخیر ما می‌ شود، باید اشتباه خود را تصدیق کنیم و از آن درس بگیریم.

 

افراد محافظه‌کار

تاکنون چند بار مخاطب شما درست پیش از ساعت تعیین‌شده‌ ملاقات، ایمیل یا پیامی ارسال کرده تا همه‌ دلایل دیرکرد خود را شرح دهد؟ اگر این اتفاق حالت استثنا داشته باشد، مشکلی نیست. ولی اگر به‌طور مداوم تکرار شود، حاوی پیام دیگری است.

پیام: من را باور نکنید.

اغلب اوقات وقتی دلایل ذکرشده در پیام را مطالعه می‌کنیم، می‌بینیم که همه‌ آن‌ها قابل‌اجتناب بوده‌اند. حتی در این صورت هم تأخیر در جلسه، اعتبار فرد را پایین می‌آورد.

 

افرادی که همیشه دیر می‌رسند

بدترین افرادی که می‌توانید با آن‌ها معاشرت داشته باشید، همین گروه هستند که پیام بسیار واضحی را ارسال می‌کنند.

پیام: روی من حساب نکنید.

حضور به‌ موقع در قرارهای ملاقات، نشانگر این است که شما کنترل زندگی خود را در دست دارید. در دنیای امروزی، واقعاً نمی‌توان پیش‌بینی کرد که چه اتفاقاتی در طول راه رخ می‌دهد. ولی قرار ملاقات، یک عهدنامه است. اگر دائماً این عهدنامه را زیر پا بگذارید، خودتان را بی‌اعتبار کرده‌اید. درحالی‌که پیش‌ بینی ساعات ترافیک یا برنامه‌های محتمل امروز، کار زیاد سختی نیست.

حضور به‌ موقع در جلسه یا قرار ملاقات، روشن‌ترین نمود اعتبار و قابل‌اعتماد بودن طرف مقابل است. شاید اگر بدانیم که همین ویژگی ساده، چگونه ما را از سایرین متمایز می‌کند، روی آن سرمایه‌گذاری بیشتری داشته باشیم.

 

راز موفقیت شرکت های بین المللی

0

معیارهایی برای خلق استراتژی موفق کسب و کار

رضا رفیعی راد

 

استراتژی هوشمندانه برگ‌ برنده‌ی شرکت‌های موفق در بازار‌های به‌شدت رقابتی است. در تدوین استراتژی هوشمندانه چه معیار‌هایی باید لحاظ شود؟

شرکت‌هایی که می‌خواهند رشد سریعی داشته باشند، باید از استراتژی منسجم و جامعی برای تحکیم موقعیت خود و تقویت مزیت رقابتی در بازار برخوردار باشند. استراتژی در واقع عکس‌العمل به برنامه‌ی رقبا و اتفاقات بازار است. اگر حواستان فقط به مدیریت داخلی شرکت باشد، چشم‌انداز خود را از دست می‌دهید و بسیاری از فرصت‌ها از بین خواهد رفت. اما هر استراتژی نمی‌تواند موفق باشد. برای کسب اطمینان از صحت منطق فکری باید به معیار‌های زیر توجه داشته باشید.

مشتریان

آگاهی دقیق از نیاز واقعی و سلیقه‌ی مشتریان بسیار حیاتی است. نظر آن‌ها را جویا شوید و از دغدغه‌های آنان بپرسید. آیا برای بهتر شدن خدمات ارائه‌شده پیشنهادی دارند؟ به‌جای طرد کردن مشتریان ناراضی آن‌ها را عزیز بدارید و علت نارضایتی آن‌ها را جویا شوید. به خاطر داشته باشید که اثر تبلیغاتی و جذب مشتریان راضی بسیار بیش‌تر از هر طرح تبلیغاتی است.

چشم‌انداز

توجه خود را فقط به مشتریان فعلی معطوف نکنید. دلیل مراجعه و عدم مراجعه‌ی مردم به کسب و کارتان را کشف کنید. از معیار‌های تصمیم‌گیری و کانال‌های خرید آن‌ها آگاه شوید. به ارزش هر یک از خدمات خود نزد آن‌ها پی ببرید. هر چه در توان دارید برای رفع موانع جذب مشتریان تلاش کنید.

بازار

اطلاع از چم و خم بازار و تغییرات آن برای کارآفرینان بسیار ضروری است. اگر در بازار‌های مختلفی فعالیت می‌‌کنید، اهمیت این قضیه بسیار بیش‌تر می‌شود، زیرا با مشغله‌ی بیش‌تر، احتمال حواس‌پرتی و غفلت بسیار بیش‌تر می‌شود.

رقیبان مستقیم

پیشرفت در بازار بدون آگاهی از برنامه‌ی رقیبان امکان‌پذیر نیست. آیا آن‌ها محصول جدیدی به بازار عرضه کرده‌اند؟ شعبه‌های جدیدی تأسیس می‌کنند؟ اطلاع از آگهی‌های استخدامی رقبا می‌تواند اطلاعات بسیاری در مورد برنامه‌های آتی آن‌ها فاش کند.

برای کسب اطلاعات دقیق‌تر مصاحبه با نیروهای مستعفی نیز اطلاعات بسیاری در اختیارتان قرار خواهد داد.

رقیبان غیر مستقیم

متأسفانه بسیاری از کسب و کار‌ها فقط روی رقیبان مستقیم خود تمرکز می‌کنند. باید به همه‌ی گزینه‌هایی که مشتریانتان برای رفع نیاز‌های خود در اختیار دارند، توجه کنید. به خاطر داشته باشید که آمادگی احتمالی برای تغییر رویه‌ی مشتریان بالقوه باعث طرح برنامه‌ی مناسب و جلوگیری از غافلگیری خواهد بود.

صنعت

تغییرات تولید و ظهور فناوری‌های جدید که فعالیت شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، تحت نظر بگیرید. شاید صنعتی که در آن فعالیت می‌کنید، دوران آخر خود را طی می‌‌کند و لازم باشد هر چه سریع‌تر رویه‌ی خود را تغییر دهید.

فناوری

استفاده از فناوری‌‌های جدید و به‌روز‌رسانی تجهیزات اهمیت بسیاری در تقویت توان رقابتی دارد. بسیاری از شرکت‌های بزرگی که اکنون وجود ندارند، از همراهی با فناوری عقب مانده بودند. هر چه سریع‌تر برای تطبیق فعالیت خود با فناوری جدید اقدام کنید.

نیروی کار

در مراحل رشد شرکت احتیاج به نیروی متخصص بیش از پیش احساس می‌شود. شرکت‌های بزرگ دنیا همواره نیروی انسانی را سرمایه‌ی اصلی خود می‌دانند. از میانگین دستمزدها اطلاع کسب کنید و با پرداخت‌ حقوق و پاداش‌های منصفانه مانع از جذب نیروهای متخصص خود توسط رقیبان شوید. به قول مارک زاکربرگ: با کارمندانتان درست رفتار کنید تا آن‌ها از اینترنت شرکت شما برای یافتن کار استفاده نکنند.

اقتصاد

مسائلی مانند نرخ بهره و رشد اقتصادی بر فضای کسب و کار بسیار تأثیر‌گذار هستند. البته باید به تأثیر غیر مستقیم این مسائل بر حوزه‌ی فعالیت خود نیز آگاه باشید. برای مثال افزایش نرخ بهره بر بازار املاک و مستغلات تأثیر منفی می‌گذارد و باعث کاهش ساخت و ساز می‌شود. در نتیجه صنایع مرتبط با ساخت و ساز نیز با رکود مواجه می‌شوند.

سیاست

از تأثیر سیاست بر فضای کسب و کار نمی‌‌توان چشم‌پوشی کرد. هر گونه اصلاحات یا تنش‌های سیاسی می‌تواند حتی منجر به ورشکستگی شرکت‌های بزرگ و کوچک شود. علاوه بر توجه به سیاست‌‌های داخلی دولت سیاست‌ خارجی کشور‌‌های تأثیر‌گذار را نیز دنبال کنید.

فرهنگ

تحولات فرهنگی باعث تغییر در انتظارات، سلیقه‌ی خرید و اولویت‌‌های مشتریان می‌شود. گاهی اوقات این تغییرات بسیار سریع‌تر از پیش‌بینی‌‌های انجام‌شده رخ می‌‌دهند. شرکت‌‌ها هر چه زودتر بتوانند این تغییرات را درک کنند و خود را با آن تطبیق دهند، از منافع تجاری بیش‌تری برخوردار خواهند شد.

جمع‌بندی

معیار‌های دیگری نیز هستند که متناسب با کسب و کار خود باید به آن‌ها توجه کنید؛ اما موارد اشاره‌شده عمومی‌تر هستند. باید از وضعیت و آگاهی خود در هر یک از این موارد به جمع‌بندی برسید. هر چه انتخاب‌های خردمندانه‌تری در تعیین استراتژی داشته باشید، بهتر می‌توانید از مزیت رقابتی آن‌ها بهره ببرید و از بحران‌‌های پیش‌رو در امان باشید.

 

معادلات قدرت اقتصادی و سیاسی دنیا در سال‌های آتی چه تغییری می‌کند؟

0

ساختار کنونی اقتصاد دنیا و سهم کشورهای مختلف از اقتصاد دنیا تا اندازه زیادی نشان‌دهنده قدرت سیاسی و تاثیرگذاری کشورها در دنیا است و رشد اقتصادی کشورهای در حال توسعه در حال بر هم زدن توازن کنونی در فضای اقتصادی دنیا است. بسیاری از نظریه‌پردازان اقتصادی و سیاسی بر این باور هستند که جنگ‌ها و درگیری‌های سال‌های اخیر در کشورهای مختلف دنیا برای نشان دادن قدرت کشورها در سطح دنیا و یارکشی سیاسی است و در این بازی کشورهای صنعتی که قطب اول اقتصاد دنیا محسوب می‌شوند در حال از دست دادن بازی هستند. بازی قدرت درفضای پرتنش کنونی اقتصاد دنیا هر روز بیش از قبلجهان را متحول می‌کند.

هم‌اکنون امریکا یک قطب بزرگ و مهم اقتصادی و سیاسی در دنیا محسوب می‌شود ولی با قدرت گرفتن اقتصاد چین و توسعه سریع اقتصادهای هند و برزیل و ترکیه، این کشورها به عنوان رقیبی بسیار مهم و جدی برای امریکا مطرح شده‌اند. رقبایی که با ابزارها و روش‌های مختلف باید با آنها مقابله کرد.

در سال ۲۰۵۰ ارزش تولید ناخالص داخلی در کشور چین و هند بر مبنای برابری قدرت خرید بیش از امریکا خواهد بود

مرکز مطالعاتی PWCدر گزارش اخیر خود نوشت:تا سال ۲۰۵۰ نرخ رشد تجمعی اقتصاددنیا ۱۳۰ درصد بیشتر از سال ۲۰۱۶ خواهد بود. در این سال سهم اقتصاد چین از تولید ناخالص داخلی دنیا بر مبنای برابری قدرت خرید بالغ بر ۲۰ درصدپیش‌بینی شده است وهند بعد از چین به عنوان دومین اقتصاد بزرگ دنیا معرفی می‌شود. در سال ۲۰۵۰ ارزش تولید ناخالص داخلی در کشور چین و هند بر مبنای برابری قدرت خرید بیش از امریکا خواهد بود و این دو کشور با تصاحب دو جایگاه اول در رده‌بندی اقتصادهای دنیا،امریکا را پشت سرمی‌گذارند.

این در حالی است که در سال ۲۰۵۰ سهم ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا از تولید ناخالص داخلی دنیا تنها ۹ درصد خواهد بود.این گزارش وضعیت ۳۲ اقتصاد بزرگ دنیا را در دوسال ۲۰۳۰ و ۲۰۵۰ مورد مطالعه قرار داده است. این کشورها سازنده ۸۵ درصد تولید ناخالص داخلی دنیا هستند وبه همین دلیل نقش مهمی در اقتصاد دنیا ایفا می‌کنند. طبق این گزارش ارزش تولید ناخالص داخلی دنیا تا سال ۲۰۵۰ دو برابر می‌شود در حالیکه جمعیت در این بازه زمانی دو برابر نخواهد شد. دلیل رشد بالای ارزش تولید ناخالص داخلی دنیا را می‌توان توسعه تکنولوژیکی و بهره‌گیری از آن در ارتقای راندمان فعالیت‌های اقتصادی دانست.در فاصله سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۵۰، ارزش تولید ناخالص داخلی اقتصادهای در حال گذار آسیایی با نرخی دو برابراقتصادهای صنعتی رشد می‌کند به همین دلیل از مجموع ۷ اقتصاد برتر دنیا، شش اقتصاد را کشورهای در حال توسعه و بازارهای درحال گذار تشکیل می‌دهند که چین جایگاه اول، هند جایگاه دوم و اندونزی بعد از امریکا جایگاه چهارم را خواهد داشت. در سال ۲۰۵۰ بریتانیا دهمین اقتصاد بزرگ دنیا خواهد بود و کشورهای فرانسه و ایتالیا در جایگاه یازدهمین تا بیستمین اقتصاد بزرگ دنیا قرار می‌گیرند.در این سال بزرگی اقتصاد کشورهای مکزیک و ترکیه و ویتنام از این دو کشور اروپایی بیشتر خواهد بود.

 

ایران کجای این فهرست است؟

طبق این گزارش در سال ۲۰۳۰ ایران شانزدهمین اقتصاد بزرگ دنیا خواهد بود و تا سال ۲۰۵۰ به جایگاه ۱۴ ارتقا خواهد یافت. البته این پیش‌بینی به گفته مرکز مطالعاتی پی‌دبلیوسی بسیار محتاطانه است و رسیدن اقتصاد ایران از نظر بزرگی به جایگاه دوازدهم در دنیا هم بسیار محتمل است که خبر خوبی برای ایران است. در صورت این ارتقای جایگاه می‌توان انتظار داشت جایگاه اقتصادی و سیاسی این کشور هم در دنیا تقویت شود که تهدیدی بزرگ برای اقتصادهای صنعتی امروز به خصوص امریکا خواهد بود.

ارزش تولید ناخالص داخلی ایران در سال ۲۰۳۰ به مرز ۲.۳۵۴ هزار میلیارد دلار می‌رسد و وضعیتی مشابه کشورهای ایتالیا و اسپانیا خواهد داشت. طبق این گزارش در سال ۲۰۱۶ ایران از نظر بزرگی اقتصادی جایگاه ۱۸ را در دنیا داشت و به دلیل اجرای طرح‌های اصلاحاتی اقتصادی وتوسعه صنعتی و البته تلاش برای کاهش وابستگی به نفت خواهد توانست با دو پله ارتقادر سال ۲۰۳۰، جایگاه ۱۶ را از آن خود کند. جالب اینجاست که در این سال ارزش تولید ناخالص داخلی ایران از کشورهای کانادا، استرالیا، آرژانتین و مالزی بیشتر خواهد بود ولی سرانه تولید ناخالص داخلی ایران از کشورهای مذکور کمتر گزارش شده است.

در سال ۲۰۳۰ ترکیه دوازدهمین اقتصاد بزرگ دنیا خواهد بود و ارزش تولید ناخالص داخلی این کشور از عربستان و کره جنوبی بیشتر خواهد بودو کشورهای بریتانیا و فرانسه به ترتیب جایگاه دهم و یازدهم این فهرست را به خود خود اختصاص خواهند داد. ارزش تولید ناخالص داخلی ترکیه در این سال برابر با ۲.۹۹۶ میلیارد دلار پیش‌بینی شده است.

اما این مرکز مطالعاتی گزارشی جداگانه درمورد وضعیت اقتصادی دنیا در سال ۲۰۵۰ هم ارائه داده است که بیشتر وضعیت اقتصادهای صنعتی و توسعه‌یافته را با اقتصادهای در حال توسعه مقایسه کرده است. در این گزارش بر این نکته تاکید شده است که کشورهای صنعتی به تدریج در حال از دست دادن موقعیت خود در اقتصاد دنیا هستند و درگیری‌های اخیری که با کشورهای در حال توسعه ایجاد می‌کنند به خصوص درگیری‌های پی‌درپی امریکا با اقتصادهای در حال توسعه و بزرگ از قیبل چین و روسیه و مکزیک و ترکیه همگی تلاشی برای تضعیف این کشورها و حفظ جایگاه اقتصادی کشورهای صنعتی به خصوص امریکا در دنیا است. انتظار می‌رود نه‌ تنها سهم اقتصادی امریکا در اقتصاد دنیا در سال‌های پیش روکمتر شود بلکه جایگاه و قدرت سیاسی این کشور هم سیر نزولی به خود بگیردکه مسئله‌ای بسیار نگران ‌کننده برای مقامات امریکا است.

در سال ۲۰۳۰ ایران شانزدهمین اقتصاد بزرگ دنیا خواهد بود و تا سال ۲۰۵۰ به جایگاه ۱۴ ارتقا خواهد یافت

 

تا سال ۲۰۵۰، سهم اقتصادهای صنعتی در اقتصاد دنیا کم می‌شود

در گذر زمان سهم اقتصادهای صنعتی در تولید ناخالص داخلی دنیا روند نزولی خواهد داشت. در سال ۲۰۱۶ سهم چین در اقتصاد دنیا برابر با ۱۸ درصد بود و هند سهمی برابر با ۷ درصد داشت در حالیکه سهم اقتصاد امریکا در تولید ناخالص داخلی دنیا برابر با ۱۶ درصد و سهم بیست و هفت کشور عضو اتحادیه اروپا برابر با ۱۵ درصد بوده است ولی در سال ۲۰۵۰ سهم چین به مرز ۲۰ درصد می‌رسد و سهم هند در اقتصاد دنیا از ۱۵ درصد فراتر می‌رود در حالیکه سهم امریکا در اقتصاد دنیا با ۴ درصد کاهش به ۱۲ درصد و سهم کشورهای عضو اتحادیه اروپا با ۶ درصد کاهش به ۹ درصد تنزل خواهد یافت.

 

در نتیجه این تغییر خواهد بود که قدرت اقتصادی دنیا هم به کشورهای 7 منتقل می‌شود. بزرگی اقتصاد این گروه که شامل کشورهای چین و هند و اندونزی و برزیل و روسیه و مکزیک و ترکیه هستند و هفت اقتصاد مطرح در میان کشورهای در حال گذاردنیا را تشکیل می‌دهند، در سال ۱۹۹۵نصف بزرگی اقتصاد کشورهای جی7 یعنی هفت اقتصاد صنعتی دنیا بود.کشورهای گروه هفت شامل کشورهای امریکا، بریتانیا، فرانسه، آلمان، ژاپن، کانادا و ایتالیا است و درسال ۲۰۱۵ بزرگی اقتصادی این کشورها تقریبا برابر با بزرگی اقتصادی کشورهای صنعتی بوده است. صندوق بین‌المللی پول دلیل این تحول ظرف بیست سال را رشد بالای اقتصادی در کشورهای در حال توسعه و رکود نسبی اقتصادی در کشورهای صنعتی خوانده است.

پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۴۰ارزش تولید ناخالص داخلی کشورهای 7 دو برابر ارزش تولید ناخالص داخلی کشورهای جی7 شود و به همین دلیل قدرت تاثیرگذاری اقتصادی این کشورها هم به همین نسبت رشد خواهد کرد. جنگ تجاری سال‌های اخیر امریکا با چین، اختلافات این کشور با ترکیه وروسیه و حتی درگیری‌های آن با مکزیک را می ‌توان تلاشی از طرف یک ابرقدرت پیشین اقتصادی برای حفظ جایگاه خود در دنیا و مقابله با رشد اقتصادی کشورهای در حال توسعه دانست. تلاشی که تاکنون بی‌نتیجه باقی مانده است.

حال سوال این است که آیا اقتصاد دنیا به خصوص اقتصادهای در حال توسعه با چالش‌هایی در این مسیر روبه ‌رو هستند یا خیر؟

 

چالش‌های پیش روی اقتصادهای دنیا

بر مبنای یافته‌ های این تحقیق اصلی‌ترین و مهم ‌ترین چالشی که پیش روی اقتصادهای دنیا قرار دارد، احتمال درگیر شدن اقتصادهای دنیا در سیاست حمایت از اقتصاد داخلی و مانع‌ تراشی در مسیر تجارت آزاد است. سیاستی که می‌تواند کشورهای مختلف را به سمت بحران هدایت کند و بستر را برای کاهش نرخ رشد اقتصادی دنیا فراهم کند.

طبق مطالعات تاریخی اجرای این سیاست همیشه بسترساز رکود اقتصادی و بحران‌های مالی شده است و به تدریج نرخ رشد اقتصادی کشورها را کاهش داده است. از طرف دیگر در صورتی که یک کشوراجرای سیاست‌های موافق تجارت آزاد را در کشور در دستور کار خود قرار دهد، باید اطمینان حاصل کند که تمامی طبقات اقتصادی از منافع این سیاست برخوردار می‌شوند نه اینکه تنها یک گروه و دسته خاص منتفع شوند.

نکته دیگری که نه ‌تنها برای کشورهای در حال توسعه بلکه برای تمامی دنیا اهمیت دارد سرمایه‌ گذاری در توسعه و تولید تکنولوژی‌های سبز یا دوستار محیط زیست است که می‌تواند رشد اقتصادی بلندمدت و پایداری را برای اقتصاد دنیا به همراه بیاورد. در صورتیکه تکنولوژی‌ها آلاینده باشند، وضعیت محیط زیست در دنیا نابسامان خواهد شد و در نتیجه مانعی مهم درمسیر رشد اقتصادی ایجاد می‌شود. پس باید به تولید تکنولوژی‌های دوستدار محیط زیست در دنیا توجه زیادی کرد.

یکی از دیگر ازچالش‌های مهم اقتصاد دنیا در سال‌های پیش روبه وضعیت اقتصادی کشورهای در حال توسعه بازمی ‌گردد. با وجود اینکه اقتصاد این کشورها با نرخ بالایی در حال رشد است ولی هنوز پختگی اقتصادهای صنعتی را ندارد و احتمال نوسان در بازارهای مالی و ارز این کشورها وجود دارد. به همین دلیل بهتر است سرمایه ‌گذاران خارجی یا شرکت‌های بزرگ بین ‌المللی که قصد کار در این بازارها را دارند به این مسئله توجه داشته باشند و سیاست‌های لازم را برای مقابله با این نوسانات در پیش بگیرند. سیاست‌هایی که آسیب‌های ناشی از این نوسانات را به حداقل برساند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مونا مشهدی رجبی

 منبع: مرکز مطالعاتی PWC

مقالات محبوب