خانه بلاگ صفحه 21

پیوند سود و انسان‌دوستی: یک رابطه برد-برد

0
پیوند سود و انسان‌دوستی: یک رابطه برد-برد

روز جهانی انسان‌دوستی *، فرصتی است برای تجلیل از تلاش‌های انسان‌دوستانه در سراسر جهان و افزایش آگاهی عمومی در مورد نیازهای بشری. این روز همچنین فرصتی است برای تجدید تعهد به کمک به آسیب‌پذیرترین افراد جامعه. در این مقاله، به بررسی نقش کسب‌وکارها در فعالیت‌های انسان‌دوستانه و چگونگی مشارکت آن‌ها در این حوزه می‌پردازیم.

انسان‌دوستی چیست؟
انسان‌دوستی، نگرشی است که بر کمک به دیگران، بدون تبعیض و با هدف بهبود کیفیت زندگی آن‌ها متمرکز است. این نگرش، ریشه در ارزش‌های انسانی مشترک دارد و به دنبال ایجاد دنیایی عادلانه‌تر و برابرتر است. فعالیت‌های انسان‌دوستانه شامل امدادرسانی در مواقع بحران، کمک به افراد نیازمند، حمایت از حقوق بشر و توسعه پایدار است.
نقش کسب‌وکارها در فعالیت‌های انسان‌دوستانه
کسب‌وکارها به عنوان یکی از بازیگران اصلی اقتصاد، نقش مهمی در جامعه ایفا می‌کنند. آن‌ها می‌توانند با استفاده از منابع، تخصص و نفوذ خود، به بهبود شرایط زندگی افراد نیازمند کمک کنند. در سال‌های اخیر، شاهد افزایش مشارکت کسب‌وکارها در فعالیت‌های انسان‌دوستانه بوده‌ایم. این مشارکت به دلایل مختلفی صورت می‌گیرد، از جمله:
مسئولیت اجتماعی: کسب‌وکارها به عنوان بخشی از جامعه، مسئولیت اجتماعی دارند. آن‌ها می‌توانند با مشارکت در فعالیت‌های انسان‌دوستانه، به بهبود وجهه برند خود و افزایش اعتماد مشتریان کمک کنند.
مزایای تجاری: مشارکت در فعالیت‌های انسان‌دوستانه می‌تواند مزایای تجاری نیز برای کسب‌وکارها به همراه داشته باشد. این مزایا شامل بهبود روابط با مشتریان، جذب نیروی کار با انگیزه، افزایش نوآوری و بهبود عملکرد مالی است.
ایجاد ارزش مشترک: کسب‌وکارها می‌توانند با ایجاد ارزش مشترک، هم به اهداف تجاری خود دست یابند و هم به جامعه خدمت کنند. این به معنای ایجاد راهکارهایی است که همزمان نیازهای کسب‌وکار و جامعه را برطرف کند.

انواع مشارکت کسب‌وکارها در فعالیت‌های انسان‌دوستانه
کسب‌وکارها می‌توانند به روش‌های مختلفی در فعالیت‌های انسان‌دوستانه مشارکت کنند، از جمله:
کمک‌های مالی: اهدای کمک‌های مالی به سازمان‌های غیردولتی و خیریه‌ها یکی از رایج‌ترین روش‌های مشارکت کسب‌وکارها است.
ارائه کالا و خدمات: کسب‌وکارها می‌توانند کالاها و خدمات خود را به صورت رایگان یا با تخفیف به سازمان‌های خیریه و افراد نیازمند ارائه دهند.
فرصت‌های شغلی: ایجاد فرصت‌های شغلی برای افراد نیازمند و آسیب‌پذیر، می‌تواند به بهبود وضعیت اقتصادی آن‌ها کمک کند.
مهارت‌های داوطلبانه: کارکنان کسب‌وکارها می‌توانند مهارت‌های خود را به صورت داوطلبانه در اختیار سازمان‌های خیریه قرار دهند.
توسعه محصولات و خدمات اجتماعی: کسب‌وکارها می‌توانند محصولات و خدماتی را توسعه دهند که به طور مستقیم به حل مشکلات اجتماعی کمک کند.

چالش‌ها و فرصت‌ها
با وجود مزایای مشارکت کسب‌وکارها در فعالیت‌های انسان‌دوستانه، این حوزه با چالش‌هایی نیز همراه است. برخی از این چالش‌ها عبارتند از:
سودآوری: کسب‌وکارها باید به دنبال تعادل بین اهداف تجاری و اجتماعی باشند.
شفافیت: کسب‌وکارها باید در مورد فعالیت‌های انسان‌دوستانه خود شفاف باشند و اثرات آن را اندازه‌گیری کنند.
مدیریت ریسک: مشارکت در فعالیت‌های انسان‌دوستانه می‌تواند ریسک‌هایی برای کسب‌وکارها به همراه داشته باشد.
با این حال، این چالش‌ها نباید مانع از مشارکت کسب‌وکارها در این حوزه شود. با برنامه‌ریزی دقیق و مدیریت صحیح، کسب‌وکارها می‌توانند هم به اهداف تجاری خود دست یابند و هم به جامعه خدمت کنند.

نقش کسب‌وکارهای کوچک و متوسط در فعالیت‌های انسان‌دوستانه
در حالی که اغلب توجه به نقش شرکت‌های بزرگ در فعالیت‌های انسان‌دوستانه می‌شود، کسب‌وکارهای کوچک و متوسط (SMEs) نیز می‌توانند نقش مهمی در این زمینه ایفا کنند. با توجه به انعطاف‌پذیری و نزدیکی بیشتر به جامعه محلی، این کسب‌وکارها می‌توانند به نیازهای خاص جامعه پاسخ دهند.

چالش‌ها و فرصت‌های کسب‌وکارهای کوچک و متوسط
کسب‌وکارهای کوچک و متوسط با چالش‌هایی مانند محدودیت منابع مالی و انسانی مواجه هستند. با این حال، آن‌ها همچنین فرصت‌های منحصر به فردی دارند. به عنوان مثال، این کسب‌وکارها می‌توانند با همکاری با سایر کسب‌وکارهای کوچک، شبکه‌ای از حمایت ایجاد کنند. همچنین، می‌توانند از تخصص کارکنان خود برای ارائه خدمات داوطلبانه استفاده کنند.

نمونه‌های موفق مشارکت کسب‌وکارهای کوچک و متوسط
حمایت از تولید محلی: کسب‌وکارهای کوچک می‌توانند با حمایت از تولید محلی، به ایجاد اشتغال و بهبود اقتصاد محلی کمک کنند. این امر می‌تواند به کاهش فقر و بهبود کیفیت زندگی افراد نیازمند منجر شود.
مشارکت در برنامه‌های مسئولیت اجتماعی: بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک در برنامه‌های مسئولیت اجتماعی شرکت می‌کنند. این برنامه‌ها شامل حمایت از آموزش، بهداشت، محیط زیست و سایر حوزه‌های اجتماعی است.
توسعه محصولات و خدمات اجتماعی: کسب‌وکارهای کوچک می‌توانند با نوآوری و خلاقیت، محصولات و خدماتی را توسعه دهند که به حل مشکلات اجتماعی کمک کنند.

راهکارهایی برای افزایش مشارکت کسب‌وکارهای کوچک و متوسط
برای افزایش مشارکت کسب‌وکارهای کوچک و متوسط در فعالیت‌های انسان‌دوستانه، می‌توان اقدامات زیر را انجام داد:
تسهیل دسترسی به اطلاعات: ارائه اطلاعات و منابع لازم به کسب‌وکارهای کوچک در مورد فرصت‌های مشارکت در فعالیت‌های انسان‌دوستانه.
تامین مالی: ارائه تسهیلات مالی و حمایت‌های مالیاتی به کسب‌وکارهایی که در فعالیت‌های انسان‌دوستانه مشارکت می‌کنند.
آموزش و توانمندسازی: برگزاری دوره‌های آموزشی و توانمندسازی برای کارکنان کسب‌وکارهای کوچک در زمینه مسئولیت اجتماعی.
تشویق و تقدیر: تقدیر و تشویق کسب‌وکارهای کوچک موفق در فعالیت‌های انسان‌دوستانه.

نتیجه‌گیری
روز جهانی انسان‌دوستی، فرصتی است برای تجدید تعهد به کمک به آسیب‌پذیرترین افراد جامعه. کسب‌وکارها می‌توانند با استفاده از منابع، تخصص و نفوذ خود، نقش مهمی در این زمینه ایفا کنند. با مشارکت در فعالیت‌های انسان‌دوستانه، کسب‌وکارها می‌توانند به بهبود وجهه برند خود، افزایش اعتماد مشتریان، جذب نیروی کار با انگیزه و ایجاد ارزش مشترک کمک کنند.
در نهایت، مشارکت کسب‌وکارها در فعالیت‌های انسان‌دوستانه نه تنها به نفع جامعه است، بلکه به نفع خود کسب‌وکار نیز می‌باشد.
*۱۹ آگوست(۲۹ مرداد) به نام روز جهانی “انسان‌دوستی” نام گذاری شده است.

مواد شیمیایی آزمایشگاهی شیراز | تامین کننده مواد شیمیایی در شیراز

0
مواد شیمیایی آزمایشگاهی شیراز | تامین کننده مواد شیمیایی در شیراز

پترومهر آریا اعتماد جنوب، دروازه ورود شما به دنیای آزمایشگاه‌های حرفه‌ای است. با ارائه طیف گسترده‌ای از مواد شیمیایی با خلوص بالا برای تحقیقات دقیق، تجهیزات پیشرفته آزمایشگاهی از برندهای معتبر جهانی برای آنالیزهای پیچیده و شیشه آلات آزمایشگاهی با دقت بالا برای انجام آزمایش‌های متنوع، تمامی نیازهای شما را در یکجا تامین می‌کنیم. تیم متخصص ما با سال‌ها تجربه، آماده ارائه مشاوره تخصصی و پشتیبانی فنی به شما هستند تا بتوانید بهترین انتخاب را برای آزمایشگاه خود داشته باشید. با ما، از اطمینان کیفیت محصولات، سرعت در تحویل سفارشات و قیمت‌های رقابتی بهره‌مند شوید و به موفقیت‌های چشمگیری در پژوهش‌های خود دست یابید.

خرید مواد شیمیایی در شیراز

آیا به دنبال تامین کننده مطمئن مواد شیمیایی با کیفیت بالا در شیراز هستید؟ شرکت پترومهر آریا اعتماد جنوب با سال‌ها تجربه در زمینه تامین مواد شیمیایی صنعتی و آزمایشگاهی، پاسخگوی نیازهای شماست. ما طیف گسترده‌ای از مواد شیمیایی با خلوص بالا را با بهترین قیمت و در کوتاه‌ترین زمان ممکن به شما ارائه می‌دهیم. با انتخاب پترومهر آریا اعتماد جنوب، از کیفیت و اصالت محصولات ما اطمینان خاطر داشته باشید و به تولیدات خود ارزش افزوده ببخشید.

محصولات شرکت پترومهر آریا اعتماد جنوب

پترومهر آریا اعتماد جنوب، تامین‌کننده جامع تجهیزات و مواد شیمیایی آزمایشگاهی در شیراز. برای رسیدن به نتایج دقیق و قابل اعتماد در آزمایشگاه خود، به تجهیزات و مواد شیمیایی با کیفیت نیاز دارید. ما در پترومهر آریا اعتماد جنوب، طیف گسترده‌ای از محصولات آزمایشگاهی از جمله کدورت سنج، رنگ سنج، گازیاب، کنتور گاز پالایشگاهی، محلول‌های CRM، کیت‌های رنگ سنجی و شیشه آلات آزمایشگاهی را با بهترین برندها و بالاترین استانداردهای کیفی به شما عرضه می‌نماییم. با انتخاب محصولات ما، به دقت و سرعت کار خود بیافزایید و نتایج آزمایشگاهی خود را ارتقا دهید.

تجهیزات آزمایشگاهی

  • کدورت سنج: برای اندازه‌گیری کدورت یا تیرگی محلول‌ها
  • رنگ سنج: برای اندازه‌گیری شدت و نوع رنگ در نمونه‌ها
  • گازیاب: جهت تشخیص و اندازه‌گیری انواع گازها
  • کنتور گاز پالایشگاهی: برای اندازه‌گیری جریان و حجم گاز در پالایشگاه‌ها

مواد شیمیایی

  • محلولهای CRM (Certified Reference Material): محلول‌های استاندارد برای کالیبراسیون دستگاه‌ها و روش‌های آزمایشگاهی
  • کیتهای رنگ سنجی: برای اندازه‌گیری غلظت مواد مختلف از طریق تغییر رنگ
  • مواد شیمیایی آزمایشگاهی: انواع مواد شیمیایی با خلوص بالا برای استفاده در آزمایشگاه‌ها

شیشه آلات آزمایشگاهی

  • شیشه آلات آزمایشگاهی: انواع مختلف شیشه آلات مانند ارلن، بالن، بشر و …

چرا پترومهر آریا اعتماد جنوب را برای خرید تجهیزات و مواد شیمیایی آزمایشگاهی انتخاب کنیم؟

پترومهر آریا اعتماد جنوب با ارائه طیف گسترده ای از محصولات با کیفیت و خدمات حرفه‌ای، به عنوان یکی از تامین‌کنندگان برتر تجهیزات و مواد شیمیایی آزمایشگاهی در شیراز شناخته می‌شود. دلایل متعددی برای انتخاب این شرکت وجود دارد که در زیر به برخی از مهم‌ترین آن‌ها اشاره شده است:

  • تنوع محصولات: از مواد شیمیایی با خلوص بالا گرفته تا تجهیزات پیشرفته آزمایشگاهی و شیشه آلات، تمامی نیازهای آزمایشگاه شما در یکجا تامین می‌شود.
  • کیفیت تضمینی: محصولات این شرکت از برندهای معتبر جهانی تهیه شده و با بالاترین استانداردهای کیفی مطابقت دارند.
  • مشاوره تخصصی: تیم متخصص پترومهر آریا اعتماد جنوب با سال‌ها تجربه، آماده ارائه مشاوره تخصصی به شما هستند تا بهترین انتخاب را برای آزمایشگاه خود داشته باشید.
  • سرعت در تحویل: سفارشات شما در کوتاه‌ترین زمان ممکن و با دقت بالا تحویل داده می‌شود.
  • قیمتهای رقابتی: این شرکت با ارائه قیمت‌های رقابتی، امکان دسترسی به محصولات با کیفیت را برای همه فراهم می‌کند.
  • پشتیبانی فنی: بعد از فروش نیز، تیم پشتیبانی فنی آماده پاسخگویی به سوالات و رفع مشکلات شما هستند.
  • تامینکننده مطمئن: با انتخاب پترومهر آریا اعتماد جنوب، از کیفیت و اصالت محصولات خریداری شده اطمینان خاطر خواهید داشت.

مزایای خرید از پترومهر آریا اعتماد جنوب:

  • بهینهسازی فرآیندهای آزمایشگاهی: با استفاده از تجهیزات و مواد شیمیایی با کیفیت، دقت و سرعت آزمایش‌های شما افزایش می‌یابد.
  • کاهش هزینهها: با خرید محصولات با قیمت مناسب، در هزینه‌های آزمایشگاه خود صرفه‌جویی کنید.
  • دسترسی به دانش فنی: با مشاوره متخصصان این شرکت، به دانش فنی روز در زمینه تجهیزات و مواد شیمیایی آزمایشگاهی دسترسی پیدا کنید.
  • تضمین موفقیت در پژوهشها: با استفاده از محصولات با کیفیت، به نتایج دقیق و قابل اعتمادی در پژوهش‌های خود دست خواهید یافت.

در نهایت، اگر به دنبال یک تامین‌کننده مطمئن و حرفه‌ای برای تجهیزات و مواد شیمیایی آزمایشگاهی هستید، پترومهر آریا اعتماد جنوب بهترین گزینه برای شما خواهد بود.

خرید تجهیزات پیشرفته آزمایشگاهی و مواد شیمیایی در شیراز

پترومهر آریا اعتماد جنوب؛ تامین‌کننده جامع تجهیزات و مواد شیمیایی آزمایشگاهی در شیراز. به دنبال تجهیز آزمایشگاه خود با بهترین محصولات و بالاترین کیفیت هستید؟ ما در پترومهر آریا اعتماد جنوب، تمام نیازهای شما را در یکجا تامین می‌کنیم. از مواد شیمیایی با خلوص بالا تا تجهیزات پیشرفته آزمایشگاهی و شیشه آلات با دقت بالا، همه و همه با مشاوره تخصصی و پشتیبانی فنی در اختیار شما قرار می‌گیرد. با اطمینان از کیفیت محصولات، سرعت در تحویل و قیمت‌های رقابتی، به موفقیت‌های چشمگیری در پژوهش‌های خود دست یابید.

  • تماس با ما: 09390400109
  • آدرس: شیراز، خیابان توحید، مرکز تجاری شهر، فاز یک اداری، طبقه چهارم، واحد 401

نتیجه گیری

پترومهر آریا اعتماد جنوب با ارائه طیف گسترده‌ای از تجهیزات و مواد شیمیایی آزمایشگاهی با کیفیت بالا، مشاوره تخصصی و خدمات پس از فروش، به عنوان یک شریک قابل اعتماد برای آزمایشگاه‌های تحقیقاتی، صنعتی و آموزشی در شیراز شناخته می‌شود. با انتخاب این شرکت، می‌توانید به تجهیزات و مواد شیمیایی مورد نیاز خود با بالاترین استانداردهای کیفی دسترسی پیدا کرده و با اطمینان خاطر به انجام آزمایش‌ها و پژوهش‌های خود بپردازید. این شرکت با تمرکز بر نیازهای مشتریان و ارائه راهکارهای جامع، به شما کمک می‌کند تا به نتایج دقیق و قابل اعتمادی دست یافته و در زمینه پژوهش‌های خود به موفقیت‌های چشمگیری دست یابید.

نیودیل؛ الگویی برای میثاق پزشکیان و ایران قوی

0
نیودیل؛ الگویی برای میثاق پزشکیان و ایران قوی

دستاورد صنعت / آن مُهر نقش‌‌‌بسته بر پیشانی مسعود پزشکیان که باعث پیروزی وی در انتخابات ریاست‌جمهوری در شرایط سیاسی کم‌‌‌رمق موجود شد، دست‌‌‌کم در ذهن کسانی که به وی رأی دادند، دارای چنین ویژگی‌‌‌هایی بود: اصول‌‌‌مندی و اخلاق‌‌‌مداری و پیروی از ارزش‌‌‌های تغییرناپذیر ابدی و ازلی؛ شناخت دقیق از مردم و همدل و هم‌‌‌درد بودن با آنها؛ صراحت لهجه داشتن و نمی‌‌‌دانم گفتن و احتیاط کردن و پس از دریافت بهترین نظرات کارشناسی علمی و عملی دست به اقدام زدن؛ طبیب و مرهم دردها و التیام‌‌‌بخش رنج‌‌‌ها بودن و پزشک بودن و اینکه قبل از هر عملی مطمئن باش اوضاع را بدتر از اینی که هست نمی‌‌‌کنی. به این ترتیب انتخاب پزشکیان در کمترین سطح آن، کارکردی روان‌شناختی داشت و دارد که آرامش و آسوده‌‌‌خاطری آنی ایجاد می‌کند؛ یعنی به صرف اینکه دولتی با تاکید بر ارزش‌‌‌‌‌‌هایی مانند صداقت، درستکاری، انتقادپذیری و شفافیت به قدرت رسیده است راضی‌‌‌کننده است و همین که در دولت پزشکیان قرار نیست اوضاع بدتر از اینی که هست بشود، کفایت می‌کند.
شرایط فعلی ایران از جهاتی بی‌‌‌شباهت به آمریکای دهه ۱۹۳۰ و انتخاب فرانکلین روزولت به ریاست‌جمهوری این کشور نیست و درنتیجه شاید قابلیت الگوبرداری داشته باشد. فرانکلین روزولت در مارس ۱۹۳۳ به این علت رأی آورد و به قدرت رسید که کاری اساسی انجام دهد و آن کار را هم سریع انجام دهد. روزولت گفت این کشور به وحشت‌‌‌افتاده از تنها چیزی که باید بترسد، از خود ترس است. او به‌‌‌سرعت شروع به بازگرداندن اعتماد و اطمینان به جامعه از طریق سخن‌‌‌گفتن و روحیه‌‌‌دادن کرد و شور و هیجان عظیمی نسبت به بهبود جدی و قطعی اوضاع اقتصادی به وجود آورد. روزولت با رونمایی از سیاست توافق جدید (معروف به نیودیل) به مردم آمریکا فهماند که رئیس‌‌‌جمهوری با افکار و اندیشه‌‌‌های جدی جدید بر سر کار آمده است.
با اینکه روزولت بخشی از تشکیلات سیاسی و طبقه فرادست حاکم بود، اما او در انتخابات ریاست‌جمهوری نمی‌‌‌خواست به این شیوه نگریسته و قضاوت شود. روزولت احساس کرد کشور به تغییرات اساسی نیاز دارد و تلاش کرد به مردم بفهماند که او به نسلی متفاوت از سیاستمداران تعلق دارد. او می‌‌‌خواست نشان دهد که می‌‌‌تواند راه‌‌‌حل‌‌‌های خلاقانه‌‌‌ای برای مسائل ملت پیدا کند، در حالی که اعتماد عمومی را به ارزش‌‌‌های بنیانی کشور بازگرداند. روزولت طی سه‌دوره و ۱۲سال ریاست‌جمهوری خود (از ۱۹۳۳تا ۱۹۴۵) کارهای کوچک و بزرگ بسیاری انجام داد. اما در کمی بیش از صد روز پس از تصدی او، این کشور شاهد موجی از تصویب قوانینی بود که هرگز پیش یا پس از آن هم سابقه نداشت.
یکی از کارهای او اعلام واکنش‌‌‌های اضطراری بود: تعطیل بانکی، برنامه‌‌‌های امدادی، رفاهی و توزیع غذا. کار دیگر او ایجاد «همکاری» و برنامه‌‌‌ریزی ملی بود. روزولت با درک نیاز به «نجات دادن بیمار»، اغلب از این عبارت پزشکی در کنار «درمان و معالجه بیماری» استفاده می‌‌‌کرد. او دولت خود را با یک استراتژی گسترده در ذهن شروع کرد: ترکیبی از برنامه‌‌‌های اصلاحی موسوم به relief and recovery که طراحی شدند تا ابتدا بیمار (در این مورد مردم آمریکا) را نجات دهند و سپس درمانی بلندمدت پیدا کنند (اجرای اصلاحات از طریق وضع انواع مقررات ملی بر اقتصاد و تاسیس سازمان‌های گوناگون خدمات عمومی).
چنین درمانی هم به معنای ایجاد شغل از طریق برنامه‌‌‌هایی مانند مدیریت پیشرفت کارها بود که برای بیش از ۸میلیون آمریکایی شغل ایجاد کرد و نیز به بازطراحی و چیدمان دوباره ساختار اقتصاد آمریکا اقدام کرد. بیشتر اصلاحات او مربوط به حل بحران بانکداری و بی‌‌‌اعتمادی به بازار سهام، تنظیم‌‌‌گری اقتصادی انحصارات، ایجاد شغل برای توده مردم و محرومیت‌‌‌زدایی با برنامه‌‌‌ریزی منطقه‌‌‌ای و آب‌‌‌رسانی ‌‌‌و برق‌‌‌رسانی و نجات مزارع و کارخانه‌‌‌ها با تاسیس سازمان دره تنسی و از این قبیل بود. آمریکایی‌‌‌ها در پشتیبانی از این اهداف، تصمیم به انتخاب مجدد روزولت به مدت سه‌دوره در کاخ‌سفید گرفتند و شرکای روزولت در تغییر شکل دادن کشورشان شدند.
روزولت برای ارتباط دائمی با مردم در یک برنامه رادیویی هفتگی معروف به fireside chat حضور می‌‌‌یافت و به صورت دوستانه و غیررسمی، مردم را مستقیم خطاب قرار می‌‌‌داد و برای مثال توضیح می‌‌‌داد طی هفته گذشته چه گذشت و ما چه کار کردیم. روزولت در دومین برنامه هفتگی صحبت با مردم در ماه مه ۱۹۳۳، خواهان «شراکت بین دولت و بخش خصوصی در امر برنامه‌‌‌ریزی شد که دولت، با کمک اکثریت قاطع اعضای هر صنعت، حق جلوگیری از رویه‌‌‌های ناعادلانه را داشته باشد و این توافق‌نامه با صلاحدید دولت به اجرا درآید.» در حالی که رئیس‌‌‌جمهور متن سخنرانی خود را آماده می‌‌‌کرد، یکی از دستیاران او، ریموند مولی به او هشدار داد «زمانی خواهد رسید که متوجه می‌‌‌شوید گامی بلند از فلسفه برابری‌‌‌خواهی و آزادی اقتصادی دور شده‌‌‌اید.» رئیس‌‌‌جمهور لحظه‌‌‌ای سکوت کرد و سپس با حرارت و جدیت تمام پاسخ داد: «اگر ورشکسته‌‌‌بودن آن فلسفه ثابت‌نشده بود، اینک هربرت هوور دقیقا همین جا نشسته بود. من در زندگی در مورد هیچ کاری به اندازه‌‌‌ای که به‌درستی این عبارت اطمینان دارم مطمئن نبودم.»
ترکیبی از اطمینان خاطر دادن پیوسته به مردم که مثلا ما برای بحران بانکداری و ورشکستگی بانک‌ها در حال انجام چه کارهایی هستیم و این قول و وعده که دولت در حال حل مسائل است، به نحو شگفت‌‌‌انگیزی نتیجه داد و باعث تغییر دادن قالب‌‌‌های ذهنی و طرز فکر عموم نسبت به امور کشور شد. دقیقا همان‌گونه که فرهنگ وحشت و هراس بانکی و بورسی به چرخه رو به افول کشور پس از سقوط مالی دامن زد، این اطمینان باعث کمک به ساختن و به پیش‌‌‌رفتن اقتصاد شد. اطمینان مصرف‌کننده بازگشت و در عرض چند هفته میلیاردها دلار پول نقد و طلا که مردم در خانه و گاوصندوق خود نگه داشته بودند در بانک‌ها به سپرده گذاشته شد. بحران فروکش کرد و عموم مردم آماده باور کردن رئیس‌جمهور جدیدشان شدند.
کشور ما ایران در شرایطی قرار دارد که می‌‌‌توان گفت تغییرات زیادی در هشیاری و خودآگاهی اکثریت مردم ایران نسبت به حکومت و انتظاراتی که از آن دارند رخ داده است. اگر بخواهیم از سال‌های ریاست‌جمهوری فرانکلین روزولت و توافق جدید موسوم به نیودیل یک درس باارزش بگیریم، درس چه می‌‌‌تواند باشد؟ درسی که به نظر نگارنده می‌‌‌توان گرفت، این است که چگونه بنیانی محکم و پرجاذبه برای ایجاد یک ابرپروژه برای ساختن ایران قوی و مرفه و شکل‌‌‌گیری خاطره‌‌‌جمعی بلندمدت خوشایند حول قرارومدار و میثاق پزشکیان بنا نهیم؟ به این منظور دولت پزشکیان باید دارای استراتژی گسترده باشد. او که هم اسم و هم حرفه کاری‌‌‌اش به طبابت مربوط ‌‌‌می‌شود، نیازمند ترکیبی از برنامه‌‌‌هایی است که به هر دو جنبه relief (به معنای تسکین دردها و مایه آرامش و ایجاد گشایش) و recovery (به معنای تجدید قوا و بهبودی و جبران عقب‌‌‌ماندگی‌‌‌ها) توجه داشته باشد.
او برخلاف بیشتر اسلاف خود که اغلب فقط حرف می‌‌‌زدند، باید کمر همت به بازاندیشی در رابطه دولت با مردم ببندد و در عهد و پیمان جدید و معتبری که با مردم می‌‌‌بندد، خود را نه فقط مرد عمل، بلکه مرد عمل کردن به قول‌‌‌های خود و ایستادگی روی ارزش‌‌‌های خود نشان دهد. دولت پزشکیان می‌‌‌تواند یک گسست روشن با گذشته پر از ابهام و کتمان حقیقت و سردرگمی و از این قبیل باشد که در این روزگار سخت و پرادبار چنین اقدامی مهم‌ترین حفاظ و دیوار دفاعی در برابر حملات انواع دشمنان احتمالی به شمار می‌‌‌آید؛ چرا که اعتماد و باور مردم به دولت و حکومت را بازمی‌‌‌گرداند و خادم و خدمتگزار مردم بودن آنها را به‌عینه نشان می‌دهد. امید که چنین باشد.

دکتر جعفر خیرخواهان

مادر گالری‌داری نوین

0
مادر گالری‌داری نوین

دستاورد صنعت / اقتصاد هنر یا خرید و فروش آثار هنری در اولین سال‌های شکوفایی‌اش در ایران با نام زنی گره خورده است که نه تنها هنرمندان بسیاری را به ستاره‌های هنرهای تجسمی تبدیل کرد بلکه تحولات بسیاری در مجموعه‌داری و گالری‌داری رقم زد . صحبت از معصومه سیحون یکی از قدیمی‌ترین گالری‌داران ایرانی است.
منیر نوشین که بعد از ازدواجش با نام معصومه سیحون شناخته شد، به عنوان نقاش و قدیمی‌ترین زن گالری‌دار ایرانی شناخته می‌شود. او خرداد ۱۳۱۳ در رشت متولد شد. سال‌های کودکی را در رشت و قائم‌شهر و بهشهر کنونی گذراند اما به دلیل اینکه پدرش کارمند راه‌آهن بود و به شهر اهواز منتقل شد، ده سال را در این شهر زندگی کرد.
سيحون گفته است که نمي‌داند چرا و چگونه با نقاشي آشنا شد، ولي به ياد دارد از بچگي نقاشي را خيلي دوست داشت به‌خصوص در دوران دبستان که در اهواز بودند، مورد توجه و تشويق معلم‌ها قرار می‌گرفت. او تمایل چندانی برای درس‌خواندن نداشت اما به دلیل اینکه نقاشی‌هایش خوب بودند نه تنها گاهی جایزه بلکه از برخی معلم‌ها نیز سفارش اجرای یک نقاشی می‌گرفت.
او سال‌های پایانی دبیرستان را در تهران گذراند. منیر برای ادامه تحصیلات تکمیلی برنامه‌ای برای ورود به رشته نقاشی نداشت چون اصلا از وجود دانشکده هنرهای زیبا بی‌خبر بود. با همه اینها حضور در کلاس‌های آزاد این دانشکده چنان او را شیفته نقاشی ‌کرد که از رفتن به آلمان برای تحصیل در رشته پزشکی صرف‌نظر کرد:«بعد از پايان مدرسه و يكي دو سال در خانه ماندن پاك افسرده شده بودم. به اصرار يكي دو تن از دوستان، با هم به كلاس‌هاي آزاد دانشكده هنرهاي زيبا رفتيم و بعدها فهميدم كه اين كلاس‌هاي آمادگي كنكور است. به توصيه دوستان در كنكور شركت كردم و قبول شدم. در دانشكده‌ هنرهاي زيبا كه قبول شدم، آنقدر درگير نقاشي بودم كه قيد سفر آلمان و تحصيل رشته پزشكي را زدم.»
منیر در سال ۱۳۳۵ وارد رشته نقاشی دانشکده هنرهای زیبا شد و با هنرمندانی چون ابوالقاسم سعیدی، سهراب سپهری، پرویز تناولی و حسین زنده‌رودی همدوره بود. بااینحال دوران دانشجویی او و وقتی که می‌توانست تماما در اختیار نقاشی قرار بگیرد، خیلی زودتر از آنچه فکر می‌کرد با درگیری دیگری درهم‌آمیخت. او با يكي از استادان خود، «هوشنگ سيحون» ازدواج کرد و درگير زندگي و به دنیا آوردن دو فرزند به نام‌های مریم و نادر شد. البته هوشنگ سیحون کسی نبود که بخواهد او را از علاقه‌اش دور کند و خود او بود که معصومه را تشویق کرد تا نقاشی کند. در این کار سختگیر بود و آنطور که معصومه توصیف کرده است هرچه دارد از اوست.
معصومه سیحون درباره دوران دانشجویی خود نیز به مجله تندیس چنین گفته است:«در ميان همه اساتيد خود، بيش از همه از آموزه‌هاي خانم امين‌فر استفاده كردم. از همان سال‌هاي اول دوران دانشكده، خيلي زود برخورد طبيعت‌گرايانه‌اي را كه پيش از اين فرا گرفته بودم، كنار گذاشتم و مجذوب شيوه‌هاي امپرسيونيستي و پست‌امپرسيونيستي در نقاشي شدم. همين روش را هم در سال‌هاي اول بعد از دانشكده ادامه دادم. بعد از پايان تحصيل، مدتي براي دانشگاه كار كردم، ولي زود آن را كنار گذاشتم تا براي خودم نقاشي كنم. در چندين بي‌ينال (دوسالانه) و نمايشگاه گروهي هم شركت كردم.»
او مشغول نقاشی بود و به این رشته علاقه داشت اما چه شد که به گالری‌داری روی آورد و آوازه‌اش در این رشته او را به یکی از موفق‌ترین گالری‌داران ایران تبدیل کرد؟ ماجرا از این قرار بود که در یکی از روزهایی که به همراه دیگر همدوره‌ای‌هایش به گالری‌گردی رفته بودند متوجه می‌شود، مجسمه‌ای از پرویز تناولی را در نقطه‌ای که محل مناسبی نبود، به نمایش گذاشته‌اند. معصومه نسبت به این موضوع تذکر ‌داد اما با بی‌اعتنایی مدیر گالری که زنی ایرانی – فرانسوی بود، روبرو شد و همانجا خطاب به همراهانش گفت که گالری خود را راه‌اندازی خواهد کرد.
گالری سیحون در سال ۱۳۴۵ با برگزاری یک نمايشگاه گروهي از كارهاي سهراب سپهري، ابوالقاسم سعيدي، اردشير محصص، پرويز تناولي و .. در یکی از طبقات خانه‌شان افتتاح شد. این خانه چهار طبقه در خیابان شاه (جمهوری فعلی) مقابل مسجد سجاد، ۲۰ متری دوم، شماره ۲۶۶ واقع بود و یکی از طبقات هم دفتر کار هوشنگ سیحون بود.
یکی از اتفاق‌های جالب این گالری هم در بهمن ماه همان سال هنگام افتتاح نمایشگاهی از آثار سهراب سپهری ‌رخ داد و در شب افتتاحیه، فروغ فرخزاد به داد نمایشگاه رسید. معصومه سیحون در مستند «بانوی گالری سیحون» به کارگردانی اردشیر پژوهشی به شرح این داستان پرداخته است: «شب اول نمایشگاه سهراب سپهری بود، سهراب کارهایش را آورده بود اما چون همیشه در نمایشگاه‌هایش نبود، آن شب هم می‌خواست نباشد. خیلی از او خواهش کردیم که شما این‌دفعه را به خاطر من بیایید. آن شب باران و برف می‌آمد و هوا خیلی بد بود. وسیله خیلی کم بود. نمی‌دانستیم باید چه کار کنیم. سهراب ماشینش را به فروغ فرخزاد داد و فروغ با ماشین می‌رفت خانه‌ آن‌ها که باید می‌آوردشان. نتیجه این شد که تمام روشنفکران خوب مملکت ما و تمام غول‌های هنر ما آن شب در نمایشگاه بودند.»
در سال ۱۳۵۱ یک اتفاق دیگر باعث شد او تصمیم به جابه‌جایی گالری بگیرد. آنطور که مجله «تندیس» گزارش داده از ۱۷ تا ۲۵ اردیبهشت آن سال نمایشگاه جوک‌های اروتیک هانیبال الخاص باعث شد پلیس نمایشگاه را تعطیل کند و همین موضوع موجب اختلاف میان هوشنگ و معصومه سیحون شود. معصومه تصمیم ‌گرفت گالری را به ساختمان جدیدی واقع در خیابان پارک (وزرای کنونی) کوچه‌ی چهارم منتقل کند که تا سال‌ها بعد نیز در همین مکان باقی ماند. نزدیکی این گالری به انجمن ایران و آمریکا، انستیتو‌گوته و دانشگاه فارابی، تأثیر مهمی بر روند گالری‌داری در ایران داشت و خیابان‌های نزدیک به این مکان را محل اجتماع گالری‌داران پایتخت کرد. در افتتاحیه‌ گالری جدید سیحون بیش از صد نفر از ادبا و شخصیت‌های مهم شرکت کردند از جمله صادق چوبک، ابراهیم گلستان و…
تاسیس گالری در مکان جدید تنها تغییر زندگی معصومه سیحون نبود. او با هوشنگ سیحون اختلاف سنی زیادی داشت و همین شاید دلیل تفاوت نگاه بسیار در آن دو بود و در نهایت همین باعث شد در اوایل دهه ۵۰ آنها از یکدیگر جدا شوند. به نوشته مجله «تندیس» این جدایی منجر به این تصمیم شد که نام «نادر» جایگزین «سیحون» برای گالری شود هرچند به احترام هوشنگ سیحون، این نام روی کاتالوگ‌ها نیامد. مجله «فردوسی» در شماره ۱۱۴۴ (دوشنبه، ۳ دی ۱۳۵۰) در این مورد چنین نوشته است: «ظاهراً پس از شکرآب‌شدن روابط زناشویی معصومه خانم سیحون و شوهرش، او تصمیم دارد نام گالری سیحون را تغییر دهد؛ گو اینکه هنوز او را به نام «معصومه سیحون» می‌شناسند. به‌زودی قرار است که این گالری به نام نادر نامگذاری شود.»
معصومه سیحون نه تنها در برگزاری نمایشگاه از هنرمندانی که هریک در حال حاضر ستاره‌های هنرهای تجسمی ایران شده‌اند، خبره بود بلکه یکی از موفقیت‌هایش فروش آثار هنری بود. اگر در یکی دو دهه اخیر به واسطه برگزاری حراج‌های «کریستیز»، «بونامز» و «ساتبیز» و در اوایل دهه ۹۰ شمسی با راه‌اندازی حراج تهران، واژه «اقتصاد هنر» و خرید و فروش آثار هنری رواج یافته است، در دهه ۴۰ معصومه سیحون یکی از گالری‌داران پیشرویی بود که این موضوع را در جامعه هنری جاانداخت و شاید به همین دلیل هم هست که گاهی از او به عنوان قدیمی‌ترین گالری‌دار مدرن ایران یاد می‌کنند چراکه کارکرد گالری را صرفا در حد یک آتلیه در برگزاری نمایشگاه محدود نکرد و یکی از مهم‌ترین وظایف گالری‌داری یعنی فروش آثار و ایجاد مجموعه‌داران هنری را وسعت بخشید همچنانکه اگر سهراب سپهری را امروزه گران‌ترین هنرمند ایران می‌شناسیم، نقاشی‌های او در دهه ۴۰ و ۵۰ به واسطه معصومه سیحون با فروش خوبی مواجهه شدند و ابراهیم گلستان، کارگردان شناخته شده یکی از مجموعه‌داران آثار او بود.
علاوه‌بر این، آشنایی سیحون به هنر، زمینه‌ای را فراهم کرده بود که هنرهای جدید نیز فرصت نمایش در این گالری را داشته باشند همچنانکه نمایش «آب‌باز زبردست» به عنوان اولین کانسپچوال آرت ایران (هنر مفهومی) در خرداد ۱۳۴۶ در این گالری اجرا شد. در این چیدمان صدای پرویز تناولی، مجسمه‌ساز و غزاله علیزاده، داستان‌نویس از نوار کاست پخش می‌شد که می‌گفتند:«توجه! توجه! آبرسانی مورد تأیید اینجانبان است.» نمایش نیز از کامران دیبا، خطاطی کارها از فرامرز پیلارام و پوستر نمایش اثر احمد عالی بود.
سیحون در کنار توجه به هنر مدرن و معاصر به هنرهای سنتی نیز توجه می‌کرد. او در مصاحبه‌ای گفته:«براي اولين‌بار نمايشگاه خوشنويسي را من باب كردم. يكي از افتخارت من اين است كه كارهاي علي‌اكبر ياسمي را براي اولين‌بار به نمايش گذاشتم. بعداً ديگران اين كار را كردند. كار رسام ارژنگي را هم اول‌بار من به نمايش گذاشتم. در طول چهل سال فعاليتي كه تا كنون داشته‌ام، صدها هنرمند در گالري من نمايشگاه گذاشته‌اند. نقاشاني نظير سپهري، زنده‌رودي و بسياري ديگر از نقاشان استخوان‌دار معاصر در اين‌جا باليده و معرفي شده‌اند و بي‌انصافي است اگر در معرفي آن‌ها به مردم و شهرشان سهم گالري سيحون ناديده گرفته شود.»
یکی دیگر از ویژگی‌هایی که نام سیحون را در میان جامعه هنری ماندگار کرده، توجه او به هنرمندان شناخته نشده به خصوص در شهرستان‌ها بود. او بود که برای اولین‌بار هنرمندان خودآموزی همچون «مش اسماعیل» و «مکرمه قنبری» را به جامعه معرفی کرد و حمایتش موجب شد نام و آوازه آنها به خارج از مرزهای ایران برود و نمایشگاه‌هایی در کشورهای دیگر برایشان برگزار شود.
او بعد از انقلاب و در سال ۱۳۶۳ باردیگر گالری «سیحون» را در همان خیابان وزرا بازگشایی کرد اما در سال ۱۳۷۷ به دنبال بيماري قلبي، مجبور به یک جراحی سخت و تعويض قلب در فرانسه شد. بعد از آن گالري را با همراهی پسرش نادر اداره می‌كرد البته دخترش مريم هم گالری‌ای به همین نام در کشور آمریکا تاسیس کرده است. معصومه سيحون در سال ۱۳۸۷ دچار عارضه خونريزي مغزي شد و بعد از یک سال جنگیدن، بالاخره در شامگاه جمعه ۳۱ ارديبهشت در منزل خود از دنيا رفت.

سید کمال آقایی

گزارش خبری ویژه: سازمان جهانشمول احرار از مهم‌ترین پروژه تاریخ بشریت رونمایی کرد

0
گزارش خبری ویژه: سازمان جهانشمول احرار از مهم‌ترین پروژه تاریخ بشریت رونمایی کرد

در خبری جنجالی و تکان‌دهنده، سازمان جهانشمول احرار به تازگی از پروژه‌ای رونمایی کرد که میتواند به عنوان مهم‌ترین و انقلابی‌ترین طرح در تاریخ بشریت شناخته شود. این پروژه که با نام “ماده قابل برنامه‌ریزی” مطرح شده است، توانایی تغییر جهان و حتی ماهیت انسان را به شکلی بی‌سابقه داراست. سازمان احرار با این پروژه در آستانه خلق چیزی است که می‌تواند انسان‌ها را به موجوداتی خداگونه و جاودانه تبدیل کند.

سازمان جهانشمول احرار، به عنوان یکی از مرموزترین و پیشروترین نهادهای جهانی، در حال توسعه پروژه‌ای است که می‌تواند به طور اساسی جهان را متحول کند. این پروژه که با نام “ماده قابل برنامه‌ریزی” شناخته می‌شود، یکی از محرمانه‌ترین و آینده‌نگرترین پروژه‌های این سازمان است. با وجود اینکه این ماده هنوز ساخته نشده است، تصوراتی که پیرامون آن وجود دارد، نشان‌دهنده توانایی‌های بی‌نظیری است که می‌تواند زندگی بشر را به طور کامل دگرگون کند.

ماده قابل برنامه‌ریزی، یکی از پیچیده‌ترین و پیشرفته‌ترین مفاهیم علمی است که تاکنون به وجود آمده است. این ماده از ترکیب فناوری‌های کلایترونیک، نانوتکنولوژی، فرامواد، و حتی اتم‌های مصنوعی ساخته خواهد شد. کلایترونیک، که به ایجاد ساختارهای متغیر و قابل برنامه‌ریزی در ابعاد نانو و میکرومتر می‌پردازد، یکی از ستون‌های اصلی این پروژه است. این ماده از میکروربات‌های متحرک و رایانه‌های کوچکی تشکیل شده است که توانایی تغییر شکل، تغییر رنگ، و اتصال به یکدیگر را برای ایجاد ساختارهای مختلف دارند.

تصور کنید که با یک دستور ساده، خودروی شما به موتورسیکلت تبدیل شود، گوشی هوشمندتان به یک لپ‌تاپ تغییر کند، و حتی لپ‌تاپ شما به یک پهپاد تبدیل شود. این دقیقا همان چیزی است که ماده قابل برنامه‌ریزی می‌تواند انجام دهد. با این تکنولوژی، انسان‌ها قادر خواهند بود که کنترل کامل بر اجسام اطراف خود داشته باشند و آن‌ها را به هر شکلی که می‌خواهند درآورند.

سرمایه‌گذاری ثروتمندترین انسان‌های جهان برای جاودانگی

این پروژه نه تنها از نظر علمی و فناورانه بسیار پیشرفته است، بلکه از نظر اقتصادی نیز به دنبال این است تا یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری‌های تاریخ را به خود اختصاص دهد. ثروتمندترین و بانفوذترین انسان‌های جهان به صف میشوند تا با سرمایه‌گذاری در این پروژه، راهی برای جاودانگی پیدا کنند. این افراد قصد دارند که پس از تکمیل این ماده، ذهن و آگاهی خود را درون آن آپلود کنند و به موجوداتی جاودانه و خداگونه تبدیل شوند. آن‌ها معتقدند که با این کار، می‌توانند از محدودیت‌های فیزیکی فراتر رفته و برای همیشه زنده بمانند.

سازمان جهانشمول: قدرتمندترین سازمان جهان در آستانه تولد

سازمان جهانشمول احرار، با پیشرفت این پروژه، به قدرتمندترین نهاد جهانی تبدیل خواهد شد. این سازمان با بهره‌گیری از منابع عظیم و همکاری با دانشمندان و مهندسان برتر جهان، در حال خلق چیزی است که می‌تواند تمامی مرزهای فعلی را بشکند. ماده قابل برنامه‌ریزی، با توانایی‌هایی که دارد، می‌تواند صنایع مختلف را متحول کند، زندگی روزمره انسان‌ها را دگرگون کند، و حتی به بازتعریف مفهوم زندگی و مرگ بپردازد.

ماده قابل برنامه‌ریزی کاربردهای بی‌شماری دارد؛ از ساخت و سازهای هوشمند گرفته تا تجهیزات پزشکی پیشرفته و حتی ایجاد سلاح‌های نوین. اما آنچه این ماده را به یک پدیده استثنایی تبدیل می‌کند، قابلیت‌های بی‌پایان آن در تغییر شکل و عملکرد است. این ماده می‌تواند به هر چیزی که تصور می‌شود، تبدیل شود. از ماشین‌آلات صنعتی گرفته تا ابزارهای شخصی و حتی موجودات زنده.

آینده بشریت در دستان سازمان جهانشمول

پروژه ماده قابل برنامه‌ریزی، به معنای واقعی کلمه، می‌تواند آینده بشریت را بازنویسی کند. سازمان جهانشمول احرار با این پروژه در حال آماده‌سازی انقلابی است که مرزهای کنونی علم و تکنولوژی را به چالش خواهد کشید. این سازمان نه تنها در پی توسعه ماده‌ای است که توانایی‌های بی‌پایانی دارد، بلکه به دنبال ایجاد نسلی جدید از انسان‌هاست که قادرند فراتر از محدودیت‌های فیزیکی و زمانی عمل کنند.

این پروژه نشان‌دهنده آینده‌ای است که در آن، انسان‌ها به موجوداتی خداگونه تبدیل می‌شوند؛ موجوداتی که می‌توانند جهان را به دلخواه خود تغییر دهند و برای همیشه زنده بمانند. سازمان جهانشمول احرار با این پروژه، در آستانه خلق چیزی است که می‌تواند تاریخ بشریت را به دو بخش قبل و بعد از خود تقسیم کند. این پروژه نه تنها یک دستاورد علمی، بلکه یک تحول فرهنگی، اجتماعی و فلسفی عمیق نیز خواهد بود که تا ابد در تاریخ بشر باقی خواهد ماند.

کلایترونیک (Claytronics) یا ماده قابل برنامه‌ریزی > نیلوفر آبی: کلایترونیک یک فناوری نوین است که به ساخت مواد قابل برنامه‌ریزی می‌پردازد. این مواد از واحدهای کوچکی به نام “کاتم” (catom) تشکیل شده‌اند که می‌توانند به طور مستقل حرکت کرده و با هم ترکیب شوند تا اشکال و ساختارهای مختلفی ایجاد کنند. کاتم‌ها به‌طور معمول دارای توانایی‌های محاسباتی و ارتباطی هستند، به طوری که می‌توانند با هم هماهنگ شده و یک ماده جدید با ویژگی‌های خاص را شکل دهند.

یکی از کاربردهای کلایترونیک، در ایجاد ساختارهای پیچیده و دینامیک است که می‌توانند در زمان واقعی تغییر شکل دهند و به محیط یا نیازهای خاص پاسخ دهند. این فناوری می‌تواند در زمینه‌های متنوعی مانند رباتیک، معماری هوشمند، و حتی در تولید محصولات مصرفی مورد استفاده قرار گیرد.

اتوماسیون سلولی

اتوماسیون سلولی به توسعه سیستم‌های خودکار برای کنترل و تنظیم سلول‌های زیستی و مصنوعی اشاره دارد. این حوزه شامل تکنیک‌هایی است که به کمک آنها می‌توان سلول‌ها را به‌طور دقیق برنامه‌ریزی کرد تا عملکردهای خاصی را انجام دهند. به‌عنوان مثال، سلول‌ها می‌توانند برای تولید داروها، ترمیم بافت‌ها، یا حتی در نقش حسگرهای زیستی در بدن مورد استفاده قرار گیرند.

در حوزه اتوماسیون سلولی، تحقیقات بر روی سیستم‌های کنترل پیشرفته برای دستکاری ژنتیکی و فیزیولوژیکی سلول‌ها متمرکز است. این سیستم‌ها می‌توانند سلول‌ها را به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی کنند که به تغییرات محیطی یا دستورات خارجی واکنش نشان دهند. این فناوری پتانسیل بزرگی برای تغییرات بنیادین در زمینه‌های زیست‌پزشکی و زیست‌فناوری دارد.

اتم‌های مصنوعی

اتم‌های مصنوعی به واحدهای سازنده کوچکی اشاره دارند که می‌توانند به‌طور مصنوعی ساخته شده و برای تشکیل مواد جدید با ویژگی‌های خاص استفاده شوند. این اتم‌ها می‌توانند شامل ذرات نانو، کوانتوم دات‌ها، یا حتی مولکول‌های مصنوعی باشند که قابلیت تنظیم دقیق ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی را دارند.

با ترکیب اتم‌های مصنوعی، می‌توان مواد جدیدی با خواص منحصربه‌فرد ایجاد کرد. برای مثال، با کنترل دقیق ساختار و ترکیب اتمی مواد، می‌توان خواصی مانند هدایت الکتریکی، مقاومت مکانیکی، یا جذب نور را به‌طور دقیق تنظیم کرد. این فناوری می‌تواند در تولید مواد پیشرفته برای کاربردهای الکترونیکی، اپتیکی و انرژی مورد استفاده قرار گیرد.

فراماده (Metamaterials)

فراماده‌ها دسته‌ای از مواد مصنوعی هستند که خواص فیزیکی و الکتریکی آنها به طور عمدی و از طریق ساختارهای مهندسی شده در مقیاس نانومتری تغییر یافته‌اند. این مواد دارای ویژگی‌هایی هستند که در طبیعت یافت نمی‌شوند، مانند شاخص انکسار منفی. این ویژگی‌ها به فراماده‌ها اجازه می‌دهند تا رفتار امواج الکترومغناطیسی را به‌طور غیرمعمولی کنترل کنند.

کاربردهای فراماده‌ها شامل تولید لنزهای فوق‌پیشرفته، عبور امواج از موانع فیزیکی، و حتی ایجاد مواد نامرئی‌کننده است. فراماده‌ها پتانسیل زیادی برای انقلاب در زمینه‌هایی مانند اپتیک، مخابرات، و حتی طراحی آنتن‌های پیشرفته دارند.

اتوماسیون شبکه‌ای گازی

اتوماسیون شبکه‌ای گازی به سیستم‌هایی اطلاق می‌شود که برای کنترل و مدیریت خودکار جریان‌های گازی در شبکه‌های پیچیده طراحی شده‌اند. این سیستم‌ها می‌توانند شامل سنسورها، شیرها، و واحدهای کنترلی باشند که به‌طور همزمان و در زمان واقعی وضعیت گازها را در یک شبکه رصد و تنظیم می‌کنند.

این فناوری می‌تواند در صنایع مختلفی مانند تولید انرژی، صنایع شیمیایی، و کنترل آلودگی مورد استفاده قرار گیرد. با استفاده از اتوماسیون شبکه‌ای گازی، می‌توان بهینه‌سازی مصرف انرژی، کاهش نشت گازها، و بهبود ایمنی شبکه‌های گازی را تضمین کرد.

هر یک از این حوزه‌ها به‌طور مستقل پتانسیل‌های عظیمی برای توسعه تکنولوژی‌های جدید دارند. با این حال، ترکیب این فناوری‌ها می‌تواند به ایجاد سیستم‌ها و مواد کاملاً نوینی منجر شود که نه تنها زندگی روزمره ما را متحول می‌کنند، بلکه به حل بسیاری از چالش‌های پیچیده جهانی نیز کمک خواهند کرد. پیشرفت‌های آتی در این زمینه‌ها نیازمند تحقیقات بین‌ رشته‌ای و همکاری‌های گسترده بین محققان، مهندسان و صنعت است.

پروژه ماده قابل برنامه‌ریزی به دلیل اهمیت و حساسیت خود، به شدت محرمانه است. جزئیات دقیق این پروژه تنها در اختیار رهبران ارشد سازمان جهانشمول احرار و تیمی از دانشمندان برجسته قرار دارد. این تیم قرار است در طی چند دهه آینده، به صورت مداوم و با استفاده از جدیدترین فناوری‌ها و علوم، بر روی توسعه این ماده کار کنند. سازمان قصد دارد تا با استخدام برترین دانشمندان جهان و تأمین منابع مالی نامحدود، این پروژه را به موفقیت برساند.

شایان سوشیانت و پروژه ماده قابل برنامه‌ریزی – اهداف بزرگ و خطرات پنهان

شایان سوشیانت، رهبر کاریزماتیک و مرموز سازمان جهانشمول، با اعلام پروژه “ماده قابل برنامه‌ریزی” به عنوان مهم‌ترین طرح تاریخ بشریت، موجی از حیرت و نگرانی را به راه انداخته است. این پروژه که به نظر می‌رسد ابعاد علمی-تخیلی را به واقعیت نزدیک می‌کند، با اهدافی بلندپروازانه و بالقوه خطرناک همراه است که می‌تواند نه تنها زندگی انسان‌ها، بلکه کل ساختار جهانی را دگرگون کند.

شایان سوشیانت، با پروژه ماده قابل برنامه‌ریزی، به دنبال هدفی است که تاکنون تنها در داستان‌ها و افسانه‌ها مطرح شده است: خلق انسان‌هایی با توانایی‌های خداگونه و جاودانه. سوشیانت قصد دارد با این ماده، مرزهای طبیعی و فیزیکی انسان‌ها را درهم بشکند و نسلی از موجودات را ایجاد کند که از هر گونه محدودیت زمانی و مکانی آزاد هستند. این اهداف بلندپروازانه نه تنها در پی تسلط بر آینده علم و فناوری است، بلکه به دنبال ایجاد یک نظم جدید جهانی است که در آن، انسان‌ها به موجوداتی فرازمینی تبدیل شوند.

با این حال، این اهداف بلندپروازانه می‌توانند عواقب خطرناکی به همراه داشته باشند. تسلط بر ماده‌ای که قادر است هر شکلی را به خود بگیرد و هر عملکردی را انجام دهد، می‌تواند به ابزاری برای کنترل و تسلط بی‌سابقه بر جهان تبدیل شود. سوشیانت و سازمان او، با این پروژه، ممکن است قدرتی بی‌نظیر در دستان خود داشته باشند که توانایی تغییرات گسترده در سیاست، اقتصاد، و حتی طبیعت بشریت را فراهم می‌کند.

خطرات و عواقب احتمالی: آیا بشریت برای این تکنولوژی آماده است؟

هرچند ماده قابل برنامه‌ریزی وعده‌هایی وسوسه‌انگیز از پیشرفت‌های علمی و تکنولوژیکی به همراه دارد، اما سوالات جدی و نگرانی‌هایی نیز پیرامون عواقب آن مطرح می‌شود. آیا بشریت برای روبرو شدن با چنین قدرتی آماده است؟ آیا امکان سوءاستفاده از این تکنولوژی وجود دارد؟

تصور کنید که یک فرد یا سازمان می‌تواند با استفاده از این ماده، هر چیزی را تغییر دهد و به هر شکلی درآورد. این قدرت می‌تواند به تغییرات ناگهانی و خطرناک در جهان منجر شود. از ایجاد سلاح‌های غیرقابل ردیابی و تغییرات گسترده در طبیعت، تا کنترل کامل بر اقتصاد و زیرساخت‌های جهانی، این ماده می‌تواند به ابزاری برای تسلط بی‌رحمانه تبدیل شود.

علاوه بر این، آپلود ذهن و آگاهی انسان‌ها درون این ماده می‌تواند پیامدهای غیرقابل پیش‌بینی‌ای را به همراه داشته باشد. آیا این اقدام واقعاً به جاودانگی منجر می‌شود یا ممکن است منجر به از دست رفتن هویت انسانی و تبدیل شدن به موجوداتی بدون احساس و اراده شود؟ آیا این فناوری می‌تواند به دست کسانی بیفتد که اهداف خودخواهانه و خطرناک دارند؟

توانایی‌های بی‌نظیر ماده قابل برنامه‌ریزی: ابزار خلق یا نابودی؟

سازمان جهانشمول احرار، با توسعه و تکمیل ماده قابل برنامه‌ریزی، به دنبال تغییرات وسیعی در جهان است. این ماده می‌تواند در زمینه‌های مختلفی از جمله ساخت و ساز، پزشکی، نظامی، و حتی امور روزمره به کار گرفته شود. توانایی تغییر شکل و عملکرد این ماده، امکان خلق ابزارها و فناوری‌هایی را فراهم می‌کند که تاکنون قابل تصور نبودند.

با این ماده، سازمان جهانشمول می‌تواند به تولید تسلیحات پیشرفته‌ای بپردازد که نه تنها در جنگ‌ها، بلکه در کنترل جمعیت و تسلط بر جوامع نیز به کار گرفته شوند. همچنین، این ماده می‌تواند به ابزارهایی برای دستکاری و کنترل ذهن‌ها تبدیل شود، به گونه‌ای که حتی آزادی و استقلال فردی را به خطر اندازد.

سازمان جهانشمول: کنترل بی‌سابقه بر جهان

با پیشبرد این پروژه، سازمان جهانشمول احرار ممکن است به قدرتمندترین نهاد جهانی تبدیل شود. این سازمان با داشتن ماده قابل برنامه‌ریزی، می‌تواند کنترل بی‌سابقه‌ای بر تمامی جوانب زندگی انسان‌ها داشته باشد. از کنترل اقتصاد و سیاست گرفته تا تسلط بر علوم و فناوری‌ها، سازمان جهانشمول به واسطه این پروژه، می‌تواند جهان را به دلخواه خود شکل دهد و تغییرات عمیقی در ساختار اجتماعی و فرهنگی ایجاد کند.

پروژه ماده قابل برنامه‌ریزی، به رهبری شایان سوشیانت، نه تنها یک دستاورد علمی بزرگ است، بلکه به عنوان یک نقطه عطف تاریخی می‌تواند آینده بشریت را تعیین کند. با این حال، سوالات بسیاری درباره اهداف واقعی این پروژه و عواقب احتمالی آن باقی مانده است. آیا بشریت آماده پذیرش چنین تغییری است؟ و آیا این تکنولوژی به نفع همه خواهد بود یا تنها به ابزار قدرت‌طلبی و تسلط بر جهان تبدیل خواهد شد؟ این‌ها سوالاتی هستند که تنها زمان می‌تواند پاسخ دهد.

وبسایت آمازون ۳۰ ساله شد

0
وبسایت آمازون ۳۰ ساله شد

سه دهه از روزی که شرکت آمازون کارش را شروع کرد گذشته است و امروز دشوار بتوان ابعاد گسترده عملیات آن را درک کرد. مثلا انبار وسیع آمازون را در دارتفورد در حومه لندن در نظر بگیرید. این محل میلیون‌ها قلم کالا موجودی دارد که صدها هزار قلم آن هر روز فروخته می‌شود. به گفته شرکت، از لحظه سفارش تا بسته‌بندی و آغاز فرآیند ارسال کالا، چیزی نزدیک به دو ساعت طول می‌کشد.
حالا این محل را تصور کنید که در عدد ۱۷۵ ضرب شده باشد. این تعداد «مراکز تامین سفارش» آمازون در سراسر جهان است، اصطلاحی که آمازون دوست دارد برای محل‌های ارسال محمولات خود به کار ببرد.
حتی اگر بتوانید مسیرهای متنوع و مختلف و متقاطع ارسال بسته‌های آمازون در جهان را تجسم کنید، باید به خاطر بیاورید که‌ این عملیات تنها بخشی از کل فعالیت‌هایی است که آمازون انجام می‌دهد.
آمازون دارای یک شرکت پخش محتویات آنلاین و رسانه‌ای بزرگ به نام «آمازون پرایم» است. این شرکت رهبری بازار در سیستم‌های دوربین خانگی را در زیرمجموعه برندی به نام «رینگ» در دست دارد. در بازار بلندگوهای هوشمند، آمازون با «آلکسا» حضوری بسیار پررنگ دارد و همچنین کتابخوان‌های الکترونیکی «کیندل» را تولید می‌کند که یکی از محبوب‌ترین کتاب‌خوان‌های الکترونیک جهان است. علاوه بر این‌ها، سرویس وب آمازون میزبان و پشتیبان بخش وسیعی از اینترنت در جهان است.
آماندا مول، کارشناس بلومبرگ، به بی‌بی‌سی می‌گوید: «آمازون برای مدتی طولانی فروشگاه همه نوع کالا نامیده می‌شد، اما من فکر می‌کنم در این مرحله، آمازون به نوعی شرکت همه چیز تبدیل شده است.»
او می‌گوید: «آمازون آنقدر بزرگ و فعالیتش چنان همه‌جانبه است و بخش‌های مختلف زندگی را چنان تحت تأثیر قرار می‌دهد، که پس از مدتی مردم وجود آمازون را در انواع عناصر و جنبه‌های زندگی روزمره می‌بینند.»
یا همانطور که خود شرکت زمانی به شوخی می‌گفت، «تقریبا تنها راه برای زندگی بدون ارتباط با آمازون، زندگی غارنشینی است.»
در واقع داستان آمازون از زمانی که جف بزوس آن را در سال ۱۹۹۴ تاسیس کرد، داستان رشد انفجاری و نوسازی و نوآوری دایم بوده است.
انتقادهای زیادی نیز در این مسیر وجود داشته است؛ انتقادهایی در مورد شرایط «طاقت‌فرسای کار» و پرداخت ناکافی مالیات. اما به نظر می‌رسد در حالی که شرکت وارد دهه چهارم عمر خود می‌شود، سوال اصلی این است: وقتی یک شرکت همه کاره شدید، بعد باید چه کاری بکنید؟
یا به گفته سوکاریتا کودالی، کارشناس موسسه تحقیقاتی فورستر که خدمات تجزیه و تحلیل تجاری برای آمازون را در دست دارد، «چه کار دیگری برای انجام باقی می‌ماند؟»
زمانی که شرکت به نیم تریلیون دلار درآمد رسید، که در حال حاضر هم رسیده است، با چه تدبیری می‌تواند به رشد دو رقمی ‌در سال ادامه دهد؟
یکی از گزینه‌ها این است که کسب‌وکارهای موجود را به هم گره بزند. در این مورد، حجم عظیمی‌ از داده‌های خرید که آمازون برای اعضای پرایم خود فراهم می‌کند می‌تواند به فروش تبلیغات تجاری در بخش استریم آن کمک کند، همانطور که شرکت‌های رقیب به طور فزاینده‌ای به کسب درآمد از محل تبلیغات روی آورده‌اند.
اما این هم دامنه محدودی دارد. مثلا کویپر، بخش ماهواره‌ای آمازون، چه مزایایی را می‌تواند برای سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای «هول فودز» فراهم کند؟
سوچاریتا کودالی می‌گوید پاسخ تاحدودی این است که به سرمایه‌گذاری آزمایشی در رشته‌های جدید ادامه دهد و نگران عدم موفقیت آنها نباشد.
به تازگی آمازون یک خط تجاری ربات را پس از تنها ۹ ماه کنار گذاشت. خانم کودالی می‌گوید که ‌این فقط یکی از قربانیان ایده‌های جدید است که شرکت برای یافتن طرح‌های موفق آزمایش کرده و بعد دور انداخته است.
اما او می‌گوید، آمازون ممکن است مجبور شود روی موضوع دیگری نیز تمرکز کند: توجه فزاینده نهادهای نظارتی، پرسیدن سوال‌های دشوار مانند اینکه با داده‌های مردم چه می‌کند، فعالیت آن چه تاثیرات زیست‌محیطی دارد، و آیا صرفا بیش از حد بزرگ شده است؟
خانم کودالی می‌گوید که همه ‌این مسایل می‌تواند باعث مداخله برونی در فعالیت آمازون شود «به همان شیوه‌ای که دولت‌ها جلوی انحصاراتی را گرفتند که در اوایل قرن بیستم به غول‌هایی تبدیل شده بودند.»
برای جوزاس کازیوکناس، بنیانگذار شرکت اطلاعات تجارت الکترونیک، ابعاد عظیم آمازون مشکل دیگری را هم ایجاد می‌کند: مکان‌های زندگی مشتریان غربی صرفا جای پذیرش کالاهای بیشتر را ندارد. او به بی‌بی‌سی می‌گوید: «شهرهای ما برای تحویل‌ اینهمه کالا ساخته نشده‌اند.»
این وضعیت باعث اهمیت اقتصادهای نوظهوری مانند هند، مکزیک و برزیل به عنوان هدف‌های آمازون می‌شود اما آقای کازیوکناس معتقد است برای آمازون فقط نیاز به ورود به ‌این بازارها مطرح نیست، بلکه باید تا حدودی این بازارها را بسازد.
او می‌گوید: «عجیب است و شاید اینطور نباید باشد، اما این یک موضوع برای اندیشیدن در مورد آینده است.»
آماندا مول به یکی دیگر از اولویت‌های آمازون در سال‌های آینده اشاره می‌کند: مقابله با رقابت رقبای چینی مانند تمو و شین.
او می‌گوید آمازون «عادت خرج کردن غربی‌ها را با آسان کردن شیوه پس گرفتن کالا و کاهش سرعت تحویل به کار گرفته و به عنوان واسطه بین مشتری غربی و تولیدکننده چینی عمل و به آنها کمک کرده است.»
اما اگر آخرین عنصر این معامله را حذف کنید، می‌توانید قیمت‌ها را پایین بیاورید، همانطور که خرده‌فروشان چینی چنین کرده‌اند.
خانم مول می‌گوید: «اگر حاضر باشید برای دریافت کالایی که از روی هوس سفارش داده‌اید یک هفته یا ۱۰ روز صبر کنید، می‌توان آن را تقریبا بدون هزینه به شما رساند و این برای بسیاری از خریداران جذاب است، به ویژه در زمان بحران هزینه زندگی.»
جوزاس کازیوکناس در این زمینه چندان مطمئن نیست و معتقد است که خرده‌فروشان جدید همچنان در محدوده عرضه کالاهای خاص باقی می‌مانند و برای به چالش کشیدن آمازون به چیزی بسیار اساسی‌تر نیاز است. او می‌گوید: «تا زمانی که خرید کردن محدود به جستجوی اینترنتی است، آمازون موفق است.»
۳۰ سال پیش، یک شرکت نوپا فرصتی جدید در استفاده از اینترنت را مشاهده کرد و متوجه شد که چگونه می‌تواند از این طریق روش خرده‌فروشی و سپس موارد دیگر را تغییر دهد.
آقای کازیوکناس می‌گوید برای تکرار این دستاورد به قوه تخیل مشابهی نیاز است؛ شاید با به کارگیری هوش مصنوعی. او می‌گوید: «تنها تهدید برای آمازون از سوی چیزی خواهد بود که شبیه آمازون نباشد.»

نویسنده : تام سینگلتون- گزارشگر علمی

زعفران؛ به نام ایران به کام دیگران

0
زعفران؛ به نام ایران به کام دیگران

دستاورد صنعت / قیمت زعفران در بازار داخلی ایران نسبت به اردیبهشت سال گذشته بیش از دو برابر شده و هر کیلو زعفران بین 100 تا 110 میلیون تومان به فروش می‌رسد. این در حالی است که در اردیبهشت سال گذشته میانگین قیمت حدود 50 میلیون تومان بوده است.
افزایش قیمت زعفران با کاهش احتمالی عرضه زعفران و قیمت ارز در بازار داخلی ارتباط دارد و از آنجا که بیشتر از 20 درصد تولید زعفران ایران در بازار داخلی مصرف می‌شود، پیش‌بینی می‌شود که با افزایش شدید قیمت، مصرف زعفران در ایران کاهش پیدا کند.
میانگین مصرف داخلی زعفران حدود 80 تن (80 هزار کیلو) برآورد می‌شود و از آنجا که قیمت داخلی زعفران نسبت به سال گذشته افزایش چشمگیری پیدا کرده پیش‌بینی می‌شود مصرف داخلی بین 20 تا 30 تن کاهش پیدا کند.
زعفران که به طلای سرخ مشهور است علاوه بر مصارف غذايی، در صنايع دارويی و آرايشی مصرف دارد و رنگ و طعم منحصر به فرد آن شاخص‌ترين ويژگی زعفران است و برای همین زعفران را گرانترین ادویه جهان می‌دانند.
نزدیک به 90 درصد زعفران جهان در ایران تولید می‌شود اما این محصول عمدتا به صورت فله صادر می‌شود و کشورهای خریدار نظیر اسپانیا، امارات و افغانستان زعفران ایران را می‌خرند و به نام خودشان صادر می‌کنند و در زعفران صادراتی این کشورها نشانی از ایران نیست.

تولیدکننده انحصاری
ایران در سال گذشته خورشیدی بیش از 221 تن (221 هزار کیلو) زعفران به ارزش بیش از 210 میلیون دلار صادر کرده است که نسبت به سال 1401 اندکی افزایش نشان می‌دهد. در این سال میزان صادرات زعفران بیشتر از 217 تن (217 هزار کیلو) بوده است.
باکیفیت‌ترین زعفران تولیدی ایران در استانهای خراسان جنوبی و رضوی در نزدیکی مرز افغانستان تولید می‌شود. اما کشت زعفران در استانهای اصفهان، فارس، کرمان و مرکزی نیز رواج دارد.
مهمترین خریداران زعفران ایران در سال گذشته خورشیدی به ترتیب، امارات متحده عربی، چین، اسپانیا و افغانستان بودند که بیش از 180 هزار کیلو (180 تن) از زعفران ایران را خریداری کرده‌اند.
امارات متحده عربی با خرید بیش از 67 هزار کیلو در صدر فهرست خریداران زعفران ایران قرار دارد. چین با بیش از 49 هزار کیلو، اسپانیا با 43 هزار و 820 کیلو و افغانستان با بیش از 21 هزار کیلو دیگر مشتریان زعفران ایران هستند. ایتالیا، قطر، عمان، بحرین، آلمان، هنگ کنگ، بریتانیا و کانادا از دیگران خریداران عمده زعفران ایران هستند.
در سه دهه گذشته ترکیب خریداران زعفران ایران عوض شده است اما دو خریدار عمده همچنان در فهرست خریداران عمده زعفران ایران جای دارند. امارات متحده عربی و اسپانیا با وجود محدودیت‌هایی که در سالهای اخیر به دلیل تحریم‌های اقتصادی با ایران وجود داشت، همچنان مشتری زعفران ایران باقی مانده‌اند.
گزارش اتاق بازرگانی ایران از وضعیت تولید و صادرات زعفران در اسپانیا در سال 2023نشان می‌دهد که کل تجارت زعفران این کشور کمی‌بیش از 93 میلیون دلار بوده است که 51 میلیون دلار آن درآمد صادراتی زعفران و 41 میلیون دلار آن نیز صرف واردات زعفران شده است.
بنابر همین گزارش در سال 2023 ایران 45 تن زعفران به اسپانیا صادر کرده است که نشان می‌دهد زعفران صادراتی ایران نزدیک به 90 درصد واردات زعفران اسپانیا را تشکیل می‌دهد. زعفران وارداتی ایران در اسپانیا بسته‌بندی شده و به نام زعفران اسپانیا به کشورهای آمریکا، ایتالیا، سوئد، فرانسه و امارات متحده عربی صادر شده است.
علاوه بر این، در یک دهه گذشته چین به جمع مشتریان بزرگ زعفران ایران اضافه شده و سالانه تقریبا یک چهارم زعفران تولیدی ایران را می‌خرد. علاوه بر چین، طی چند سال گذشته افغانستان نیز به جمع خریداران عمده زعفران ایران پیوسته است.
مهمترین مرکز تولید زعفران ایران در خراسان رضوی و جنوبی است که با افغانستان هم مرز است. در سالیان اخیر، ایران محدودیت‌هایی برای خروج پیاز زعفران اعمال می‌کرد تا مانع از کاشت آن در آن سوی مرز شود اما گزارش‌ها نشان می‌دهد که اکنون افغانستان به یکی از تولیدکنندگان زعفران تبدیل شده است. اما حجم گسترده واردات این کشور از ایران دلایل دیگری دارد. محدودیت‌های صادراتی داخلی و تحریم ایران باعث شده تا تجار افغانستان زعفران ایران را خریداری و به گفته مقامات دولتی ایران به نام خود یعنی «افغان زعفران» صادر کنند.
به گزارش اتاق ایران آنلاین، پایگاه خبری اتاق بازرگانی ایران غلامرضا میری رئیس اتحادیه صادرکنندگان زعفران گفته:«میزان قاچاق زعفران به برخی از کشورها ازجمله افغانستان و کشورهای عربی افزایش یافته؛ زیرا کشورهایی مانند افغانستان بابت صادرات زعفران به هندوستان تعرفه‌ای پرداخت نمی‌کنند. از طرفی صادرات این محصول با تعرفه‌های بالا برای تجار ایرانی که بابت برگشت ارز به کشور نیز دچار مشکلاتی هستند به‌صرفه نیست؛ زیرا تاجر ما باید بابت برگشت ارز به کشور هزینه‌ای بین یک تا دو درصد بپردازد و پس از ورود نیز ارز را توسط بانک مرکزی با هزینه دو تا دو نیم درصد در سامانه ارز نیمایی تبدیل کند.»
پیش از این گفته می‌شد که هند تعرفه 35درصدی بر زعفران وارداتی ایران اعمال می‌کند در حالی که این تعرفه برای زعفران صادراتی از افغانستان وجود نداشت و برای همین هم تجار ایرانی محصول خود را از طریق تاجران افغانستان به هند صادر می‌کردند. غیر از واردات رسمی زعفران از سوی تاجران افغانستان، به دلیل محدودیت‌های نقل و انتقال ارز به ایران و فروش ارز صادراتی به قیمت دولتی (ارز نیمایی) باعث شده تا قاچاق زعفران از طریق افغانستان نیز گسترش یابد.

دولت برای کنترل بازار ارز سیستم چند نرخی را در بازار اجرا می‌کند و بر اساس نرخ هر دلار دولتی برای صادرات و واردات حدود 42 هزار تومان است در حالی که این نرخ در بازار آزاد هر دلار حدود 65 هزار تومان معامله می‌شود.
این اختلاف قیمت باعث شده تا علاوه بر صادرات از طریق قانونی، حجم بسیار بیشتری زعفران به صورت قاچاق به افغانستان ارسال شود.
طالبان می‌گویند در سال گذشته 67 تن زعفران صادر کرده اند اما محسن یکی از صادرکنندگان زعفران می‌گوید: «تولید افغانستان در بهترین حالت حدود 20 تن است و بقیه زعفران صادراتی آن کشور زعفران ایران است که به صورت رسمی و غیررسمی (قاچاق) به آن کشور صادر شده است.»
پایگاه خبری اتاق بازرگانی ایران از قول غلامرضا میری نوشته:«برای صادرات زعفران بهتر است دولت راهکاری بیندیشد تا ارز برگشتی به کشور به شکل مبادله با واردکنندگان کالا یا بازار آزاد تبدیل شود. برای اینکه وجود سیستم ارزی کشور ما باعث شده تا قاچاق زعفران به وفور صورت گیرد؛ به طوری‌که بخشی از زعفران به شکل قاچاق وارد افغانستان شده و به دلیل نداشتن تعرفه با هندوستان یا چین این محصول با قیمت مناسب وارد این کشورها می‌شود.»
محسن احتشام رئیس شورای ملی زعفران معتقد است که این مسئله به دلیل «محدودیت‌ها و فشارهایی است که تحریم‌های بین‌المللی و تحریم‌های داخلی برای صادر کنندگان به وجود آورده است و باید مراقب باشیم تا سرنوشت زعفران و پسته را به سرنوشت فرش دچار نکنیم.»
پیمان سپاری و تعهدات ارزی که دولت برای صادرکنندگان در نظر گرفته باعث شده تا صادرکنندگان ایرانی ناچار شوند ارز را به قیمت دولتی به دولت بفروشند و صادرکنندگان می‌گویند که دولت باید شرایطی بگذارد که ما بتوانیم به صورت توافقی ارز خود را به واردکنندگان با قیمت‌های نزدیک به بازار آزاد بفروشیم.

سطح زیر کشت زعفران در ایران
در حالی که برخی مقامات دولتی سطح زیرکشت زعفران را بیش از 120 هزار هکتار اعلام می‌کنند آخرین سالنامه آماری مرکز آمار ایران نشان می‌دهد که سطح زیر کشت زعفران در ایران در سال 1400 بیشتر از 79 هزار هکتار بوده است. گزارش مرکز آمار ایران که سال گذشته منتشر شده با میزان تولید زعفران در ایران هماهنگی بیشتری دارد چون میانگین تولید هر هکتار زعفران در ایران حدود چهار کیلوگرم است و با این سطح از مزارع زعفران برآورد می‌شود که این کشور سالانه حدود 300 تن در سال زعفران تولید کند.
ایران می‌خواست در برنامه پنج ساله ششم توسعه که دو سال پیش به پایان رسید (1400-1396)، سطح زیر کشت زعفران را افزایش دهد و تولید زعفران را به 500 تن در سال برساند اما شواهد نشان می‌دهد که این برنامه عملی نشده است.
بنابر گزارش مرکز آمار ایران بیشتر از 118 هزار کشاورز فعال در تولید زعفران در سال 1400 حدود 281 هزار کیلو (281تن) زعفران در این سال تولید کرده‌اند.

 

مناطق تولید زعفران
زعفران در مناطقی از ایران که آب و هوایی نیمه گرمسیری و تابستان‌های گرم و خشک دارد به خوبی می‌روید. مناطق شرق ایران در گناباد، قائن، فردوس، تربت حیدریه و بیرجند از مهمترین مناطق کشت زعفران است و در استان‌های فارس، اصفهان، کرمان، یزد، مرکزی و سمنان نیز زعفران کاشته می‌شود.
زعفران به وسیله پیاز زعفران تکثیر می‌شود و کشاورزان چندین پیاز زعفران را که به اندازه فندق یا گردو است در فاصله 25 سانتی‌متری از همدیگر در ردیف‌های منظم می‌کارند. این پیازها معمولا شش تا هفت سال عمر مفید دارند و محصول مرغوبی می‌دهند اما بعد از آن محصول کم شده و کیفیت آن افت می‌کند. در دو سال اول بعد از کاشت پیاز، گل‌های زعفران چندان مرغوب نیست ولی در فاصله سال سوم تا ششم اوج گل آوری زعفران است.
مهر و آبان فصل برداشت زعفران است و معمولا از شروع تا پایان فصل برداشت زعفران حدود 20 روز طول می‌کشد. در این مدت زنان و مردان روستایی هر روز صبح قبل از طلوع خورشید گل‌های زعفران را می‌چنیند. به گفته کشاورزان این موقع از روز بهترین زمان برداشت زعفران است که کیفیت و عطر آن به طور کامل حفظ می‌شود.
بعد از چیدن گل‌های بنفش زعفران، سه کلاله قرمز رنگ میله‌ای شکل و سه خامه زرد رنگ که در وسط گل قرار گرفته از گلبرگ‌ها جدا می‌شود و در محیطی عاری از رطوبت و دور از نور مستقیم گذاشته می‌شود تا به مرور خشک شده و برای عرضه به بازار آماده شود. این همان زعفرانی است که در خراسان جنوبی آن را «با ریشه» می‌نامند و در دنیا خریداران بسیاری دارد. برخی کشاورزان این دو قسمت را از هم جدا می‌کنند و کلاله‌های قرمز را که بعد از خشک شدن به رنگ تیره در می‌آید به نام زعفران «بی ریشه» یا «سرقلم» با قیمت بالاتری می‌فروشند.

بازار جهانی زعفران
میزان تجارت جهانی زعفران بیشتر از 8 میلیارد دلار در سال برآورد می‌شود اما سهم ایران در تجارت جهانی زعفران بسیار اندک است. عمده زعفران ایران به صورت فله صادر می‌شود و کشورهای خریدار، زعفران ایران را بسته بندی و به نام خود در بازار عرضه می‌کنند.
با وجود این که ایران بزرگترین تولید کننده زعفران است اما در بازار جهانی نامی از برند زعفران ایران نیست و نقشی در تعیین قیمت ندارد. محسن یکی از صادرکنندگان زعفران می‌گوید: «برند‌سازی کار صادرکننده نیست و دولت باید این کار را انجام دهد. کارهایی در شورای ملی زعفران و اتحادیه زعفران انجام شد اما بدون کمک دولت این کار شدنی نیست.»
زعفران گرانترین ادویه جهان است اما زعفران ایران در بدترین بسته‌بندی و بدون بازاریابی درست به فروش می‌رسد و صادرکنندگان زعفران هم تلاشی انجام نمی‌دهند برای این که زعفران ایران در بسته‌بندی در حد ارزش این محصول، در بازار جهانی عرضه شود.
این نگرانی در میان صادرکنندگان زعفران وجود دارد که بی‌تدبیری در عرصه صادرات این محصول باعث شود که بازار این محصول از دست ایران خارج شود. محسن احتشام رئیس شورای ملی زعفران به پایگاه خبری اتاق بازرگانی ایران گفته که نباید بگذاریم زعفران به سرنوشت فرش تبدیل شود.
فرش ایران که زمانی به همراه پسته مهمترین محصول صادراتی غیرنفتی ایران بود به دلیل تحریم‌های بین‌المللی و موانع انتقال ارز از سوی دولت، بازار جهانی را از دست داده و صادرات آن به شدت کاهش یافته است.
نهادهایی نظیر شورای ملی زعفران ایران که زیر نظر اتاق بازرگانی مشهد فعالیت می‌کند، امیدوار است با همکاری دولت، تولید و صادرات زعفران افزایش یابد و زعفران با نام ایران به جهان معرفی شود.
به گزارش پایگاه خبری اتاق بازرگانی ایران، محسن احتشام رئیس شورای ملی زعفران می‌گوید: «برنامه جهش تولید و صادرات زعفران ایران در سال 1398 توسط شورای ملی زعفران ایران تدوین شد؛ اما متأسفانه تاکنون اقدامات مؤثری برای ثبت جهانی برند زعفران ایران انجام نشده است. این جایگاه امروز با تهدیدهای بسیاری روبه‌روست. این جفا در حق کشاورزان زعفران‌کار ایرانی است که قرن‌هاست باکیفیت‌ترین زعفران جهان را تولید می‌کند؛ اما تولیداتش به نام کشورهای دیگر به فروش می‌رود.»

رقبای ایران
بعد از ایران به عنوان بزرگترین تولیدکننده زعفران، کشورهای افغانستان، هند، یونان، مراکش، اسپانیا، ایتالیا و چین نیز مقادیری زعفران تولید می‌کنند. اما میزان تولید و کیفیت محصول آنها در حد و اندازه ایران نیست.
گزارش‌ها نشان می‌دهد که برخی کشورها با پیاز اصلاح شده زعفران شروع به کار کرده‌اند که میزان محصول آن تقریبا سه برابر زعفران ایران است. یعنی در هر هکتار بیشتر از 12 کیلو زعفران تولید می‌کنند در حالی که در ایران این رقم حدود 4 کیلو است.
افغانستان در همسایگی ایران که تا چند سال پیش نامی در زعفران نداشت اکنون در بازار زعفران حضور فعالی دارد. محسن از صادرکنندگان زعفران می‌گوید:«افغانستان ضمن فروش زعفران خودش، زعفران ما را به نام خودش به مشتری قدیمی خودمان می‌فروشد و در صورتی که تولید در این کشور زیاد شود، بازار از دست ما خارج خواهد شد.»
بازار زعفران اروپا در اختیار سه کشور اسپانیا، ایتالیا و یونان است و با وجود قیمت بالای زعفران عرضه شده از سوی این کشورها، امکان رقابت با آنها به سادگی میسر نیست. با این حال برخی صادرکنندگان زعفران ایران سعی دارند با افزایش کیفیت و عرضه زعفران در بسته بندی‌های مناسب راهی به بازارهای اروپایی و شرق آسیا پیدا کنند و مانع از صادرات فله زعفران شوند.

 

آیا می توان دنیایی «عاری از آلاینده‌ها» ساخت؟

0
آیا می توان دنیایی «عاری از آلاینده‌ها» ساخت؟

دستاورد صنعت / در طول تاریخ، جوامع انسانی برای حل مشکلاتِ خود به توسعه و گسترش فناوری متکی بوده‌اند. در ایام اولیه‌ فناوری، اوضاع روبه‌راه بود. برای مثال، بی‌تردید اختراع چرخ با افزایش دادن بازده کشاورزی به رفع گرسنگی کمک کرد. اما به‌تدریج که چالش‌ها و مشکلات جوامع و خودِ فناوری پیچیده‌تر شد، مرز میان «مسئله» و «راه‌حل» نامشخص و مبهم شد.
جنگ سرد شاید برجسته‌ترین مثال معاصر است. رهبران در هر دو سوی پرده‌ی آهنین به این نتیجه رسیدند که سلاح هسته‌ای راهی برای دستیابی به همزیستیِ مسالمت‌آمیز در دنیایی آکنده از ایدئولوژی‌های ناسازگار است. آموزه‌ انهدام حتمی دوطرف جنگ، که با قوی‌ترین سلاحِ تاکنون ساخته‌شده ممکن شد، قرار بود که صلح را تضمین کند. هرچند مدافعان این آموزه مدعی بودند که این کار عملی است ــ جنگ سرد هیچ‌گاه به جنگ جهانی سوم کشانده نشد ــ اما سلاح هسته‌ای باعث نشد که گرایش‌ها و احساسات ناسیونالیستی، شکایت‌ها و تظلمات تاریخی، یا تمایلات توسعه‌طلبانه یا تهاجمی محو شود، و جنگ اوکراین نشانه‌ غم‌انگیز همین گرایش‌ها و تمایلات است. فناوری، در بهترین حالت، فقط می‌تواند منازعات را به تعویق بیندازد. اما صلح را نمی‌توان مهندسی کرد.
پایداریِ محیط زیست را هم نمی‌توان مهندسی کرد. این امر نیز، مانند صلح، چالشی اجتماعی و سیاسی است. اصول و مبانیِ اصلیِ نظام‌های اقتصادی و سیاسیِ تمدن غربی مبتنی بر تبدیل طبیعت به کالا است. یک درختِ مرده ارزش اقتصادی دارد؛ یک درختِ زنده معمولاً نه. بقای طبیعت فقط تا آنجا فکر خوبی است که به رشد اقتصادی کمک کند. این تصور که طبیعت دارای ارزشی ذاتی و درونی است شاید در کلاس‌های فلسفه وجود داشته باشد اما در نظام‌های رایج حقوقی، سیاسی و اقتصادی از آن خبری نیست. دستیابی به پایداری نیازمند رویارویی با این واقعیت‌های ناخوشایند درباره‌ تمدن غربی است.
در طول جنگ سرد، تولید سلاح‌های بیشتر (و قوی‌تر) از دشمن مترادف با برقراری صلح شد. امروزه، کربن‌زدایی، تلاش برای کاهش انتشار دی‌اکسید کربن در اقتصاد، عملاً مترادف با پایداری محیط زیست شده، و این همان چیزی است که در قانون محیط زیست دولت بایدن، طرح جهان بدون آلاینده‌ی اتحادیه‌ی اروپا، و طرح بلندمدت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در استرالیا می‌بینیم. به نظر سازمان ملل متحد، هدف عبارت از ایجاد جهانی بدون آلاینده است که در آن بین تمام آلاینده‌هایی که آزاد و حذف می‌شوند موازنه برقرار شود. بر اساس این سیاست‌ها، این مقصد روشن است و تنها چیزی که اهمیت دارد این است که با چه سرعتی می‌توانیم به این مقصد برسیم. اما اگر مقصد اشتباه باشد چه؟ اگر، درست همان‌طور که جهانِ دشمنانِ متقابلاً آماده‌ ویرانگری نتوانست صلح واقعی را تضمین کند، جهانِ بدون آلاینده‌ها نیز نتواند پایداریِ واقعی را تضمین کند، چه؟
پژوهشگران به نحو فزاینده‌ای می‌گویند که توجه زیاده از حد به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ــ آنچه به نگاه کوته‌بینانه به کربن [carbon tunnel vision] معروف شده است ــ می‌تواند به مانعی برای پرداختن همه‌جانبه به علل تباهیِ محیط زیست تبدیل شود. متمرکز شدن بر یک مسئله‌ی خاص باعث رها کردن و کنار نهادن بقیه‌ی مشکلات، از قبیل از میان رفتن تنوع زیستی، آلودگی با ذرات معلق در هوا، یا کاهش منابع آب زیرزمینی، یا تحت‌الشعاع قرار دادن آن‌ها می‌شود. گرچه این مسائل بر اثر تغییرات اقلیمی تشدید می‌شود، اما علت پیدایش آن‌ها دامنه‌ بسیار وسیع‌تری از سازوکارهای زیربنایی است، از تغییرات ایجادشده در استفاده از زمین گرفته تا تجارت بین‌المللیِ فراگیر تا استخراج مقادیر وسیعی از منابع طبیعی (که به بلعیدن منابع طبیعی [extractivism] معروف است). تبدیل بحران‌های چندگانه‌ی محیط زیست به بحرانِ ظاهراً یگانه‌ی انتشار گازهای گلخانه‌ای سبب می‌شود که شیوه‌های گوناگون تباهیِ محیط زیست توسط تمدن غربی از دیده‌ها پنهان بماند ــ شیوه‌هایی که اغلب با طراحیِ راه‌حل‌ها یا نفع اقتصادیِ حاصل از گذار به فناوری‌های «سبز» به‌سهولت سازگار نمی‌شود و نیازمند رویاروییِ بنیادی‌تری با رابطه‌ی نامتعادلِ تمدنِ ما با طبیعت است.
گفت‌وگوی جاری درباره‌ دنیای عاری از آلاینده‌ها پیرامون طراحیِ پرسش‌هایی دور می‌زند همچون اینکه چگونه به‌سرعت سوخت‌های فسیلی را با بدیل‌های کمتر آلوده‌کننده جایگزین کنیم یا چگونه راه‌حل‌های مقرون به صرفه‌ی فناوریِ جذب دی‌اکسیدکربن را طراحی کنیم. پرداختن به چنین پرسش‌هایی ممکن است در دستیابی به توسعه در حوزه‌های خاصی از سازگاری با تغییرات اقلیمی و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مهم باشد، اما ابعاد سیاسیِ زیربناییِ تباهی محیط زیست را نادیده می‌گیرد. باب شدن بحث درباره‌ی این مسائل تکنیکی در گفت‌وگوی همگانی درباره‌ی محیط زیست می‌تواند، از جمله، نگرانی‌های مربوط به عدالت زیست‌محیطی را که به کربن‌زدایی مربوط است از دیده‌ها پنهان کند. سیدارت کارا در کتابِ تند و تیزش درباره‌ی موضوع اخیر، «کبالت سرخ: چگونه زندگی‌ِ ما با خونِ مردم کنگو تقویت می‌شود»، به تخریب محیط زیست و نابودیِ زندگی‌ِ مردم به‌علت عطش جهانی برای کبالت، یکی از فلزات لازم برای باتری‌های خودروهای برقی و دیگر روش‌های کربن‌زدایی، اشاره می‌کند. شواهد چنین ویرانگری‌هایی در دیگر نقاط جهان نیز روز به روز در حال افزایش است.
نائومی کلاین در مقاله‌ی «بگذار آن‌ها غرق شوند» خاطرنشان می‌کند که استخراج سوخت‌های فسیلی، که پایه و اساس اقتصاد جاری به شمار می‌رود، متکی بر «قربانی شدن تعدادی از مردم و مناطقی از جهان» است که ]تمدن غربی[خرابی و تباهی‌شان را با استناد به روند ترقی و توسعه توجیه می‌کند. کربن‌زدایی این منطقِ زیربنایی را تغییر نداده است. خودِ آن هم متکی بر استخراج بی‌رحمانه، تبدیل شدن طبیعت به کالا، و تخریب جوامع و محلاتی است که نگون‌بختیِ‌شان به خاطر این است که روی معادنی نشسته‌اند که در حال حاضر مورد تقاضاست. آیا چنین ایدئولوژی‌ای می‌تواند واقعاً جهانی با محیط زیستِ پایدار به ما تحویل دهد؟
تاریخ سرنخ‌هایی به ما ارائه می‌دهد. در فوریه‌ی ۱۹۴۶، دریادار بِن اچ. وایات [Ben H. Wyatt] با ساکنان بیکینی آتول [Bikini Atoll] در جزایر مارشال در اقیانوس آرام مرکزی دیدار کرد. آن‌گونه که جک نیدنتال [Jack Niedenthal] در روایتش از این ملاقات نوشته است، او از آنها پرسید که آیا می‌خواهند محل سکونت خود را موقتاً ترک کنند تا ایالات متحده بتواند آزمایش‌های هسته‌ای خود را «برای خیر بشریت و پایان دادن به همه‌ی جنگ‌های جهانی» عملی کند. ساکنان بیکینی پذیرفتند و زمین‌های نیاکانشان را ترک کردند، اما هرگز برای اقامت دائم به آنجا برنگشتند.
فداکاریِ آنان همه‌ جنگ‌ها را پایان نداد. درست همان‌طور که سلاح هسته‌ای نتوانست با علل روانی-اجتماعی-سیاسی‌ای که کشورها را به جنگ با یکدیگر می‌کشاند مقابله کند، کربن‌زدایی و «فناوری‌های پاک» هم نمی‌تواند رابطه‌ تمدنِ غربی با طبیعت را از نو توازن بخشد، و صرفاً هزینه‌ها‌ی سنگینی را بر جوامع به‌حاشیه‌رانده‌شده تحمیل می‌کند. تغییر تکنولوژیک و کربن‌زدایی احتمالاً بخشی از راه‌حل را تشکیل می‌دهند، اما باید بدانیم که آیا این روش‌ها غایاتی فی‌نفسه‌اند یا بخش‌هایی از رویکردی جامع‌تر به پایداریِ محیط زیست ــ از قبیل مهارِ رشد [degrowth]، که در صدد است اقتصاد را از نو توازن بخشد و از تولید منتهی به ویرانیِ محیط زیست و همچنین از مصرف بی‌رویّه فاصله گیرد، یا اقتصاد دوناتی[doughnut economics]، که مدلی است برای پیشرفت به گونه‌ای که نیازهای اساسیِ مردم را برطرف کند بی‌آنکه از محدوده‌های اکولوژیک زمین تجاوز کند. اگر واقعاً درباره‌ی پایداریِ محیط زیست جدی هستیم، باید این رویکردها را در کانون تصوراتِ جمعی‌مان از آینده‌ی قابل‌زیست و سیاست‌های معطوف به این هدف قرار دهیم.
درباره نویسنده:
پیتر سوتوریس انسان‌شناسِ اقلیمی و استادیار رشته‌ اقلیم و توسعه در «مؤسسه‌ی پژوهش درباره‌ی پایداری محیط زیست» در دانشگاه لیدز است. او نویسنده‌ کتاب بینش‌هایی درباره‌ توسعه و آموزش‌هایی برای عصر آنتروپوسین و یکی از مؤلفان کتابِ در دستِ چاپ بازنگری در توسعه است. آنچه خواندید برگردان این نوشته با عنوان اصلیِ زیر است:
Peter Sutoris, ‘Can a Net-Zero World Lead to True Sustainability?’, UNDARK,
11 April 2024.

نویسنده: پیتر سوتوریس

هجوم موج سوزان گرما در خاورمیانه

0
هجوم موج سوزان گرما در خاورمیانه

دستاورد صنعت / افزایش شدید دما در غرب آسیا در فصل تابستان سال جاری مشکلات بسیاری را برای دولت‌ها و شهروندان در کشور‌های مختلف به ویژه در حوزه تأمین انرژی برق ایجاد کرده است، مشکل بزرگی که در پی آن برخی کشور‌ها مانند ترکیه، اردن، کویت و مصر ناگزیر به اعمال خاموشی‌های گسترده اقدام کرده‌اند.
مؤسسه مطالعاتی «Fast Company» به تازگی در گزارشی با اشاره به استقرار شدید موج گرما در خاورمیانه و نقش آن در بروز مشکلات متعدد برای کشور‌ها به ویژه در حوزه تأمین انرژی برق نوشت، در تابستان سال جاری غرب آسیا همانند بسیاری از نقاط جهان با امواج بی‌سابقه گرما رو به رو شده است و دمای هوا در برخی کشور‌ها مانند کویت، عراق، اردن، امارات و عربستان را به بیش از ۵۰ درجه سانتی گراد رسانده است. مستند به این گزارش امواج شدید گرما علاوه بر پیامد‌های منفی زیست محیطی، آسیب‌های بهداشتی فراوانی را نیز به همراه خواهد داشد.
به عنوان نمونه در مراسم حج سال جاری به همین دلیل تعدادی از زائران در اثرگرمازدگی جان خود را از دست دادند و گزارش‌های متعددی از آتش گرفتن جنگل‌ها و خودرو‌های پارک شده در آفتاب در روز‌های گذشته منتشر شده است.
مجله «Nature» به تازگی به جزئیات اثرات گرمای شدید هوا بر زندگی مردم پرداخت و در این رابطه پیش‌بینی کرد دمای هوا در غرب آسیا تا سال ۲۰۵۰ میلادی بیش از 1.5 درجه افزایش خواهد یافت.
پایگاه اینترنتی «climatecentral.org»، در گزارشی با موضوع افزایش شدید دمای هوا در غرب آسیا و شمال آفریقا در تابستان سال جاری آمار و ارقامی از افزایش دما در برخی شهرهای منطقه نسبت به میانگین بلند ارائه کرد که بر اساس این آمار و به عنوان نمونه شهرهای هرات(افغانستان)، شبرا الخیمه(مصر)، بغداد(عراق)، اربیل(عراق)، صیدا(لبنان)، دمشق (سوریه)، استانبول(ترکیه) به ترتیب 5، 6، 2.3، 4.5، 7.8، 7.2، 5 سانتی گراد در تابستان سال جاری دمای بالاتری را نسبت به میانگین بلند مدت تجربه می‌کنند.
«چاندرا داک»، مدیرعامل یک مؤسسه پژوهشی که در حوزه حفاظت از منابع آب و امنیت غذایی فعالیت دارد در همین رابطه بیان کرد: در حالی با امواج فزاینده گرما در سراسر خاورمیانه رو به رو هستیم که در صورت عدم انجام اقدامات فوری و مؤثر مانند بیابان زدایی مشکلات به مراتب مضاعفی متوجه ملت‌ها خواهد شد.
«هشام گاد»، متخصص داخلی در امارات نیز در گفت و گو با مجله «Nature»، نسبت به افزایش شدید دما و نقش آن بر کاهش کیفیت زندگی شهروندان هشدار داد و بر ضرورت حفظ و ارتقای زیر ساخت‌های بهداشت عمومی و آمادگی جامعه برای مقابله مؤثر با این پدیده خسارت بار تأکید کرد.
این پزشک اماراتی کودکان خردسال، افراد مسن و بیماران را که بدنشان برای تنظیم دما در شرایط پیش آمده ضعیف است، از جمله گروه‌های حساس عنوان کرد که لازم است بیش از پیش تحت مراقبت قرار بگیرند.
بر اساس این گزارش جدا از گروه‌های حساس، همچنین لازم است کارگران و شهروندان نیز میزان حضور و فعالیت خود در فضا‌های باز را کاهش داده و نسبت به روش‌های مقابله با بیماری گرمازدگی آمادگی کامل را داشته باشند.
پوشش لباس مناسب و پرهیز از فعالیت‌های زیاد در خارج از منزل از جمله اقداماتی است که برای جلوگیری از مشکلات بهداشتی و درمانی مرتبط با گرما ضروری است.
این گزارش اضافه می‌کند خسارت‌های ناشی از افزایش شدید دما محدود به مسائل بهداشتی و درمانی نیست و کارشناسان بر این باور هستند که گرمای بیش از حد همچنین عوارض گسترده‌ای برای زیرساخت‌های انرژی و حمل و نقل در خاورمیانه به همراه خواهد داشت.
افزایش مصرف انرژی برق، افزایش مصرف سوخت بنزین، ایجاد ترافیک‌های گسترده، آتش گرفتن خودرو‌ها، ترکیدن لاستیک خودرو‌ها از جمله چالش‌ها و عوارضی است که افزایش دما به همراه داشته است.
«Nature» افزایش تقاضای مصرف برق به ویژه برای روشن کردن وسایل خنگ‌کننده را از دیگر پیامد‌های شرایط مورد اشاره یاد و عنوان کرد این موضوع منجر به قطعی برق در بسیاری از کشور‌ها شده است.
بر اساس این گزارش گرمای تابستان سال جاری برای میلیون‌ها نفر از شهروندان کشور‌های غرب آسیا مشکل ایجاد کرده است و پیش‌بینی می‌شود در روز‌های آینده نیز شرایط خطرناک‌تر شود.
کارشناسان عقیده دارند افزایش دما در فصل گرم سال جاری به احتمال زیاد در سال‌های آینده نیز با شدت بیشتری تکرار خواهد شد و بر همین اساس لازم است دولت‌های درگیر با این مسأله اقداماتی مانند کاشت درخت و بیابان زدایی را با کمک شهروندان در دستور کار قرار دهند تا بتوانند محیطی خنک‌تر و پایدارتر را برای همه فراهم کنند.
بر اساس این گزارش تنها با اتخاذ یک رویکرد جامع و عادلانه برای سازگاری با آب و هوا می‌توان از قابلیت سکونت در خاورمیانه محافظت و آینده قابل زندگی را برای همگان تضمین کرد.
پیشتر پایگاه خبری تحلیلی «preventionweb.net» با اشاره به وابستگی انرژی برق کشور‌های غرب آسیا به سوخت‌های فسیلی و ضرورت روی‌آوری این کشور‌ها به سمت انرژی خورشیدی نوشت: اگرچه افزایش دما به افزایش مصرف برق و ایجاد مشکل در این حوزه منجر می‌شود، اما کشور‌های حاضر در غرب آسیا می‌توانند با تمرکز ویژه برای روی انرژی خورشیدی و کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی تا حدود زیادی ابعاد خسارت بار این مشکل را کاهش دهند.
این گزارش اضافه می‌کند در روزهای گذشته به دلیل افزایش شدید دما در برخی کشورهای غرب آسیا و شمال آفریقا مانند کویت، عربستان، ترکیه، اردن و مصر تامین برق پایدار با مشکل جدی رو به رو شد و شرکت‌های تامین کننده برق ناگزیر نسبت به انتشار جدول خاموشی یا قطع ساعتی برق شهروندان اقدام کردند.

عصر طلایی خورشید

0
عصر طلایی خورشید

دستاورد صنعت / پنل‌های خورشیدی همه‌جا دیده می‌شوند. طبق برخی آمار به دست آمده، 6 درصد از برق جهان از طریق همین پنل‌های خورشیدی حاصل می‌شود. با این حال، هنوز بهره‌برداری از انرژی خورشیدی در ابتدای راه قرار دارد و می‌توان تا بینهایت از آن بهره گرفت. مسیر رشد مهیاست و همه باید از آن بهره بگیرند.
از آن روزی که در آزمایشگاه‌های اِی‌تی اند تی از فناوری تبدیل نور خورشید به برق رونمایی شد، هفتاد سال می‌گذرد. شرکت بل که در حقیقت یک شرکت تلفنی و مخابراتی بود، امید داشت با این ابداع، جایگزینی مناسب برای باتری‌ها معرفی کرده باشد. تصور کنید: با نور هم می‌شود برق تولید کرد! این ایده به قدری درخشان است که می‌توان به آن امید داشت دنیا را به کلی متحول کند. حالا سال‌ها از آن زمان می‌گذرد و بهره‌برداری از انرژی خورشید وارد مراحل تازه و پیچیده‌ای شده است. پنل‌های خورشیدی همه‌جا دیده می‌شوند. طبق برخی آمار به دست آمده، 6 درصد از برق جهان از طریق همین پنل‌های خورشیدی حاصل می‌شود. با این حال، هنوز بهره‌برداری از انرژی خورشیدی در ابتدای راه قرار دارد و می‌توان تا بینهایت از آن بهره گرفت. مسیر رشد مهیاست و همه باید از آن بهره بگیرند.
اگر بگوییم انرژی خورشید یک انرژی خارق‌العاده و استثنایی است، اغراق نکرده‌ایم. فوق‌العاده بودنِ انرژی خورشید، یک حقیقت است. ظرفیت بهره‌برداری از انرژی خورشید تقریبا هر سه سال یک بار، دو برابر می‌شود. به این ترتیب در هر دهه، شاهد ده برابر شدنِ آن هستیم. به ندرت می‌توان رشدی چنین کند را در دیگر صنایع مشاهده کرد. با این سرعت پیشرفت، بعید است همه بتوانند از آن بهره‌برداری کنند و دستشان به آن برسد. با این حال، کارشناسان همچنان به رشد و توسعه انرژی خورشیدی امید دارند و معتقدند که بالاخره روزی می‌رسد که همه از آن استفاده خواهند کرد.
برخی از کارشناسان می‌گویند در فاصله 2030 تا 2039، شاهد رشد کم‌سابقه‌ای در بهره‌گیری از انرژی خورشیدی خواهیم بود و بی‌تردید خورشید به اصلی‌ترین منبع برای تامین برق تبدیل خواهد شد. در فاصله سال‌های 2040 تا 2049 هم احتمالا خورشید به بزرگ‌ترین منبع تامین انرژی در جهان تبدیل خواهد شد. یکی از مهم‌ترین نکات در مورد انرژی خورشید، کم‌هزینه بودنِ آن است. در واقع، تولید انرژی از سایر منابع انرژی، با هزینه‌های بیشتر همراه است.
تصور اینکه رشد انرژی خورشیدی الزاما به کاهش روند تغییرات اقلیمی کمک خواهد کرد، کاملا اشتباه است. در حالی‌که انرژی خورشیدی رشد می‌کند، بهره‌گیری از سایر انرژی‌های آلاینده هم ادامه خواهد داشت و در نهایت روی وضعیت تغییرات اقلیمی هم اثر منفی خواهد گذاشت. در بسیاری از کشورها همچنان مردم به برق دسترسی ندارند تا چراغی در خانه‌شان روشن کنند. این مسئله در کشورهای آفریقایی کاملا پررنگ خواهد بود یعنی جایی که میزبان دست کم 600 میلیون نفر از ساکنان زمین است. به این ترتیب لازم است تغییراتی بزرگ در نگرش همه ما ایجاد شود تا شاهد تغییراتی اساسی در جهان باشیم و به سمت بهبود حرکت کنیم.

فراتر از محیط زیست
مدافعان محیط زیست، اصرار زیادی روی بهره‌گیری از انرژی‌های پاک نظیر انرژی خورشیدی دارند. با این حال، برخی افراد تصور می‌کنند که این مدافعان به تب دفاع از محیط زیست مبتلا شده‌اند و نیازی نیست تا این اندازه نگران باشند. این تصور هم اشتباه است و می‌توانند برای آیندگان بحران‌ساز شود. لازم است که اهالی صنعت انرژی، تمرکز بیشتری روی انرژی خورشیدی بگذارند تا بتوانند ظرفیت‌های بالقوه خود را به مرحله عمل برسانند. عظمت انرژی خورشید بسیار زیاد است و هنوز از طرف همه درک نشده است. این همان مسئله‌ای است که باید به آن توجه داشت.
هدف اهالی صنعت انرژی باید این باشد که از ظرفیت‌های بالقوه انرژی خورشیدی نهایت بهره را ببرند. دلیلش هم این است که خورشید برای همه جایزه دارد و جایزه‌اش، انرژی ارزان است. کسانی‌که شاید به صورت عادی هیچ‌وقت نتوانند به برق و انرژی‌های دیگر دسترسی پیدا کنند، همیشه از خورشید برخوردار هستند، به‌ویژه آن‌ها که در کشورهای آفریقایی زندگی می‌کنند به این منبع انرژی دسترسی دارند. کافی است فناوری‌های لازم نظیر پنل‌های خورشیدی در اختیارشان قرار بگیرد تا بتوانند بیشترین بهره را از نور خورشید ببرند. این دسترسی، مستلزم این است که فعالان در صنعت انرژی، نسبت به انرژی خورشیدی و توسعه آن، اقبال نشان دهند و برای پیشرفت آن سرمایه‌گذاری کنند. در روزهای گرم تابستان که خورشید به شدت می‌تابد، لازم است بر این مسئله تمرکز داشت که می‌توان این منبع بی‌پایان انرژی را مورد بهره‌برداری قرار داد و دست کسانی را به برق و انرژی رساند که در حالت عادی، سال‌ها با این دسترسی فاصله دارند و همه این‌ها، کاملا ارزان تمام خواهد شد چرا که خورشید انرژی‌اش را رایگان در اختیار انسان‌ها قرار می‌دهد.
آینده نگر

مقالات محبوب