خانه بلاگ صفحه 52

دو عامل ادامه روند رشد اقتصادی ایران از نظر بانک جهانی

0

بانک جهانی در جدیدترین ارزیابی خود از وضعیت اقتصادی ایران پیش بینی کرد اقتصاد ایران در سال جاری رشد 4.6 درصدی را تجربه کند.

رشد اقتصادی ایران که در سال 2015 بالغ بر 1.7 اعلام شده بود انتظار می رود در سال 2016 به 4.6 درصد برسد. این نهاد بین المللی رشد اقتصادی ایران برای سال آینده را نیز 5.2 درصد پیش بینی کرده است. نرخ تورم ایران در سال 2015 بالغ بر 11.9 درصد بوده که بر اساس پیش بینی بانک جهانی این رقم در سال جاری به 8.6 درصد و در سال آینده به 10.6 درصد خواهد رسید.

بر اساس این گزارش صادرات ایران در سال 2016 با رشد 22.7 درصدی و واردات با رشد 18.2 درصدی نسبت به سال قبل مواجه خواهد شد. تراز حساب های جاری ایران در سال 2016 مثبت و معادل 2.6 درصد تولید ناخالص داخلی این کشور و تراز مالی دولت منفی و معادل 0.4 درصد تولید ناخالص داخلی خواهد شد. بدهی های ایران نیز که در سال 2015 معادل 0.9 درصد تولید ناخالص داخلی بوده در سال 2016 به 0.7 درصد تولید ناخالص داخلی کاهش می یابد.

بانک جهانی در گزارش خود از اقتصاد ایران نوشته است: پس از رشدی متوسط در سال 2015 به دلیل ابهامات ناشی از اجرای برجام، پیش بینی می شود اقتصاد ایران در بازه زمانی 18-2016 به لطف مزایای لغو تحریم ها از رشد متوسط 4.5 درصدی برخوردار باشد. چشم اندازهای میان مدت رشد اقتصادی بستگی به تداوم اصلاحات در اقتصاد ایران و افزایش پیوستگی اقتصاد این کشور با اقتصاد جهانی خواهد داشت.

بنابر این گزارش، از زمان ژانویه تاکنون احتمالا ایران از بهبود کسب و کار و افزایش اعتماد مصرف کننده منتفع شده است. شاخص های اولیه ای وجود دارد که از افزایش فعالیت های اقتصادی در سه ماهه نخست 2016 حکایت دارد و برآورد شده که رشد اقتصادی ایران در این بازه سه ماهه به 4.4 درصد رسیده باشد که عمدتا ناشی از رشد فروش نفت بوده است.

این نهاد بین المللی در مورد وضعیت بیکاری در ایران نیز نوشت: به موازات رشد ضعیف در سال 2015، نرخ بیکاری نیز نیم درصد افزایش یافته و به 11.3 درصد رسیده است که بخشی از آن ناشی از افزایش نرخ مشارکت نیروی کار بوده که از 37.2 درصد در سال 2014 به 38.2 درصد در سال 2015 رسیده است. عدم توازن ساختاری در بازار کار همچنان از نظر جنسیتی و سنی ادامه دارد.
بر اساس این گزارش، فشارهای تورمی همچنان بالاست و نرخ تورم مصرف کننده سال به سال از 34.7 درصد در سال 2013 به 11.9 درصد در سال 2015 رسیده و در ژوئن سال 2016 به 9.2 درصد کاهش یافته است.
در بخش مالی، کسری بودجه دولت ایران 0.4 درصد بیشتر شده و به 1.6 درصد تولید ناخالص داخلی در سال 2016 رسیده است. افزایش درآمدها به حدی نبوده که افزایش تعهدات هزینه ای دولت را پوشش دهد.
بانک جهانی در مورد چشم انداز اقتصاد ایران نیز نوشت:  انتظار می رود رشد اقتصاد ایران در سال های 2016 تا 2018 به طور متوسط به 4.6 درصد برسد. در میان مدت، یعنی در سال های 2017 و 2018، احتمالا سرمایه گذاری نقش بسیار بزرگتری در ایجاد رشد اقتصادی ایران ایفا خواهد کرد. زیرا فرض بر این است که قراردادهای سرمایه گذاری ای که هم اکنون در حال مذاکره است، در سال های 2017 و 2018 اجرایی شوند و ارتباطات مالی با سایر کشورهای جهان مجددا برقرار شود.
در عین حال، انتظار می رود نرخ تورم در سال 2016 برای اولین بار از سال 1990 تک رقمی شود و به 8.6 درصد برسد. این در نتیجه کاهش قیمت کالاها و کاهش هزینه های وارداتی به دلیل لغو تحریم ها خواهد بود، اما اگر قیمت نفت در سال های 2017 و 2018 بالاتر برود، ممکن است نرخ تورم مجددا بالاتر برود.
انتظار می رود تراز مالی اقتصاد ایران در سال 2016 در نتیجه رشد حجم نفت صادر شده و افزایش درامدهای نفتی 1.2 درصد بهبود یابد و به منفی 0.4 درصد تولید ناخالص داخلی این کشور برسد. پیش بینی می شود که این رقم در سال های 2017 و 2018 مثبت شود. مازاد حساب جاری ایران در سال 2016 شروع به بهبود خواهد کرد و در سال 2018 به دلیل افزایش صادرات انرژی به 4.1 درصد خواهد رسید.

از رکود خارج شدیم اما رشد اقتصادی پائین است

0

مسعود نیلی مشاور اقتصادی رئیس جمهور سال ۱۳۹۵ را بزنگاهی برای اقتصاد ایران می‌داند که تصمیم‌گیری‌ها در آن برای آینده اقتصادی کشور بسیار حیاتی است و از فعالان بخش خصوصی می‌خواهد درباره‌ مسائل اقتصادی ایران با یکدیگر به وفاق برسند.

نیلی در نشست اتاق بازرگانی تهران که روز سیزدهم مهرماه در ساختمان اتاق بازرگانی تهران برگزار شد، درباره‌ رشد اقتصادی سال ۱۳۹۵، گفت: ابتدا باید بررسی کنیم و ببینیم چه عواملی در رشد اقتصادی سال ۱۳۹۵ تاثیر می‌ گذارد و سپس چه عواملی کمک می‌ کند رشد اقتصادی ما در سال ۱۳۹۶ به بعد مستمر باشد.

مشاور اقتصادی رئیس جمهوری گفت: در دو سه سال گذشته که در موسسه نیاوران مشغول به فعالیت بودم سعی کردیم این امکان را فراهم کنیم تا با استفاده از اطلاعات مربوط به تجارت خارجی، بورس، بودجه و غیره استنباط‌های آماری ارائه کنیم و امکاناتی را فراهم کنیم که تصویر میان‌مدتی از اقتصاد کشور ارائه شود.
اطلاعات مرکز آمار ایران نشان می‌دهد که رشد اقتصادی سال ۱۳۹۵ معادل ۴.۴ درصد بود که نشان‌دهنده افزایش رشد اقتصای نسبت به سال گذشته است. عوامل رشد اقتصادی را به تفکیک می‌توان در بخش عرضه و تقاضا بررسی کرد.

 

پس از لغو تحریم‌های‌ بین‌آلمللی تاثیر آن را بر رشد اقتصادی سال ۱۳۹۵ مشاهده کردیم به این ترتیب که وزارت نفت با تمهیداتی که از پیش اندیشیده بود توانست بلافاصله بعد از برداشته شدن تحریم‌ها، تولید را افزایش دهد و منجر به افزایش ارزش افزوده ۵۰ درصدی بخش نفت شد.

نیلی گفت: البته با وجود افزایش تولید نفت به دلیل کاهش قیمت نفت در سال ۱۳۹۵ درآمدهای نفتی ما با سال ۱۳۹۴ تفاوت چندانی ندارد. به این دلیل که قیمت نفت به‌طور متوسط در سال ۱۳۹۴ بالاتر از سال ۱۳۹۵ بوده است.

مشاور اقتصادی رئیس جمهوری همچنین درباره‌ وضعیت اقتصاد کشور در سال ۱۳۹۵ توضیح داد: اقتصاد ما از سال ۱۳۹۲ فضای باثباتی را در اقتصاد کلان تجربه کرد، به همین دلیل ما در سال جاری روند مستمر نزولی تورم را شاهد هستیم و همچنین بازار ارز که به دلیل کنترل نوسانات آن تقریبا با ثبات است و دیگر نوسانات در مقیاس بزرگ پیش از سال ۱۳۹۲ را تجربه نمی‌کند و به این ترتیب برنامه‌ریزی برای آینده اقتصادی نیز میسر شده است.

همچنین نرخ سود حقیقی بعد از تجربه افزایش‌های قابل توجه آن اکنون تعدیل شده است و تاثیر این تعدیل را در ترکیب نقدینگی می‌بینیم.

این اقتصاددان گفت: از سوی دیگر اگر شاخص سیاریت نقدینگی (نرخ رشد نقطه به نقطه پول به شبه پول) که بستگی زیادی با رشد تولید و افزایش تورم دارد را بررسی کنیم متوجه می‌شویم که از زمستان سال ۱۳۹۴ به بعد این شاخص رو به رشد بوده است. این شاخص نشان‌دهنده تحرک در اقتصاد است.

نیلی گفت: درباره‌ نرخ رشد مصرف کالاهای بادوام نیز باید بگویم در سه ماهه سال ۱۳۹۵ در قیاس با سه ماهه نخست سال ۱۳۹۴ رشد مصرف کالاهای بادوام بهبود نسبی پیدا کرده است. از طرفی دیگر تسهیلات بانکی نیز در نیمه دوم سال ۱۳۹۴ نسبت به انجمادی که پیشتر تجربه می‌کرد بهبود یافته است. در سمت مصرف تسهیلات خرید مسکن نیز رشد ۷۰ درصدی در مبلغ و رشد ۵۰ درصدی در تعداد را تجربه کرده‌ ایم که با توجه به این‌که قیمت مسکن حدود سه سال است که ثابت مانده نشان‌دهنده تحرک اولیه است. از سوی دیگر بهتر است وضعیت مخارج دولت را به عنوان جزیی دیگر از تقاضا بررسی کنیم. در هفت ماهه ابتدای زمستان تا انتهای تیرماه مخارج دولت به عنوان جزیی از تقاضا رشد داشته است که این نیز نشان ‌دهنده به وجود آمدن تحرک در اقتصاد کشور است.  جزیی دیگر از تقاضا مربوط به صادرات است که آمارها نشان می‌دهد که در نیمه اول سال ۱۳۹۵ صادرات ما بدون میعانات گازی نسبت به سال ۱۳۹۴ رشد کرده است. این میزان حدود ۴۱ درصد به قیمت ثابت و حدود ۳۵ درصد از لحاظ مقداری است.

مشاور اقتصادی رئیس جمهور گفت: اگر به ترتیب دقت کنیم می‌بینیم احتمالا افزایش قابل توجه تولید امکان صادرات فرآورده‌ها را برایمان فراهم کرده، ولی در سمت فلزات رشد داشته‌ ایم که خود را در صادرات غیرنفتی نشان داده است و این موضوع به امکاناتی بر می‌ گردد که پسابرجام در اختیار ما گذاشت. اتفاقاتی که سمت تقاضا رخ داد سبب شد که در طرف عرضه نیز تاثیر آن را ببینیم و منجر به ایجاد تحرک در تولید شد.

وی گفت: همچنان که رشد تولید و فروش کل فعالیت‌های صنعتی، معدنی و بورس نیمه سال ۱۳۹۵ نسبت به سال ۱۳۹۴ رشد قابل توجهی داشته است. در سال ۱۳۹۵ ما شاهد رشد بخش خودرو، محصولات پتروشمیی و فلزات بوده‌ایم که نشان‌دهنده ایجاد تحرک اولیه در اقتصاد است. پس از آنکه در دوره‌ای از سال ۱۳۸۶ رشدهای پایین و منفی را تجربه‌ کرده‌ایم در سال ۱۳۹۵ روند تحرک اولیه در بخش تولید را آغاز کرده‌ایم.

نیلی همچنین به شوک قیمت نفت در سال‌های گذشته اشاره کرد و گفت: اطلاعات موجود نشان می‌دهد که نوسانات قیمت نفت در سال‌های گذشته بسیار عمیق و شدید و در نوع خود بی‌سابقه بوده است. همچنان که دوره افزایش شدید قیمت نفت از سال ۱۹۹۷ تا سال ۲۰۱۲ طولانی‌ ترین دوره افزایش قیمت نفت و از سوی دیگر کاهش آن در سال ۲۰۱۴ کوتاه‌ ترین دوره کاهش نفت بوده است که این موضوع برای اقتصاد کشورهای صادرکننده بسیار آسیب‌ رسان است.

طولانی بودن دوره افزایش قیمت نفت باعث شد که کشورهای واردکننده نفت در جهت ذخیره انرژی تلاش کنند و اقتصاد خود را نسبت به افزایش قیمت نفت مصون کنند. از سویی دیگر کشورهای صادرکننده نفت نیز اقتصاد خود را بیشتر به نفت وابسته کرده‌اند.

مشاور اقتصادی رئیس جمهور کشورهای صادرکننده نفت را در سه گروه جای داد ابتدا کشورهایی که اقتصادهای متنوع دارند مانند امارات، متحده عربی دوم اقتصادهایی که متنوع نیستند ولی توانستند منابع حاصل از افزایش قیمت نفت در دوران افزایش نفت ذخیره کنند مانند عربستان و اقتصادهایی که متنوع نیستند و نتوانستند منابع موجود را ذخیره کنند مانند ونزوئلا، روسیه و ایران.

وی درباره‌ ونزوئلا گفت: پیش‌بینی می‌شود ونزوئلا در سال ۲۰۱۵ رشد منفی هشت درصد و تورم ۴۸۱.۹ درصدی را تجربه کنند. اقتصاد ما هم در دوره افزایش قیمت نفت مانند ونزوئلا اداره شده است، ولی به هرحال مدیریت در دوره‌های بعد توانسته است شاخص‌های اقتصادی را تا حد قابل توجهی کنترل کند.

نیلی گفت: همان‌طور که گفته شد عمده اتفاقاتی که در راستای تجربه رشد اقتصادی در کشور ایجاد شده است به دلیل وضعیت پسابرجام بوده است. اگر بتوانیم در این مرحله اقداماتی مانند تعامل FATF را به خوبی پیش ببریم و بتوانیم با نظام بانکی دنیا ارتباطات لازم را برقرار کنیم در زمینه‌ بانکی خود نیز وضعیت بهتری را نسبت به قبل تجربه خواهیم کرد و این به رونق اقتصادی ما کمک می‌کند هرچند که نظام بانکی ما با مشکلات دیگری نیز روبه‌رو است.

مشاور اقتصادی رئیس جمهوری سال ۱۳۹۵ سال بزنگاه تاریخی برای اقتصاد ایران دانست و گفت: سرنوشت اقتصادی ما در سال‌های آینده بابت قیمت امسال چگونه عمل می‌کند. اگر از این فضا استفاده کنیم در سال ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ می‌توانیم شاهد رشد قابل توجه اقتصادی باشیم وگرنه در سال‌های آتی دوباره با رشدهای پایین روبه‌رو خواهیم بود و به نظر من مدیریت صحیح در این جریان مهم‌ترین نقش را ایفا می‌کند.

وی با تاکید بر این ‌که اقتصاد ایران از رکود خارج شده گفت: این جمله من تبلیغاتی نیست و طبق علم اقتصاد ما از رکود خارج شده ‌ایم، ولی همچنان رشد اقتصادی که در کشور شاهد آن هستیم رشد پایینی است و این موضوع برای اقتصاد ما جدی ‌تر از رکود است و مدیریت برای تجربه رشدهای قابل توجه بسیار جدی ‌تر از مدیریت برای خروج از رکود است.

نیلی گفت: ولی نباید به گونه‌ای رفتار کنیم که سیاست‌گذار را به سمت اقدامات کوتاه ‌مدت مثل استفاده از منابع بانک مرکزی برای رشد اقتصادی سوق دهیم، بلکه باید سیاست‌گذار به گونه‌ای عمل کند که اقدامات‌اش تاثیرات بلندمدتی بر اقتصاد داشته باشد.

مشاور اقتصادی رئیس جمهور درباره‌ ثبات اقتصاد کلان که در دو سه سال اخیر به وجود آمده است، گفت: در نتیجه چنین وضعیتی، اقتصاد کشور آرام‌ آرام رونق می‌گیرد من معتقدم باید از دستاورد کنترل تورم با جدیت محافظت کرد، هیچ کشوری با تورم دو رقمی نتوانسته است رشد با ثبات را تجربه کند. باید مراقب باشیم تا پایه پولی رشد نامناسبی نداشته باشد.

وی همچنین گفت: اکنون می ‌بینیم که برخی از فعالان بخش خصوصی اظهارنظرهایی می‌کنند که صحیح نیست و خواهش من این است که در این زمینه دقت بیشتری شود. بعضا دیده می‌شود که فعالان بخش خصوصی می‌گویند کنترل تورم باعث از بین رفتن رونق اقتصادی شده است، قطعا شنیده ‌اید و این ثبات اقتصادی در اقتصاد کلان است که به رشد اقتصادی کمک می‌کند. کنترل تورم مهم‌ترین عامل ثبات اقتصادی است.

نیلی همچنین به حضور سرمایه‌گذاری در کشور اشاره کرد و گفت: در سال‌ های گذشته سرمایه‌ گذاری در ایران منفی بوده است، ولی باید برای تجربه رشد اقتصادی قابل توجه و متناسب در سال‌ های آینده افزایش سرمایه‌ گذاری در اقتصاد ایران را شاهد باشیم.

از این منظر باید بتوانیم از منابع بین‌المللی استفاده کنیم و اقتصاد ما در سال‌های آتی درون ‌گرا باشد نمی‌ توانیم به رشد رونق مورد نظر خود در سال ‌های آینده دست پیدا کنیم در این زمینه نیاز به به وجود آمدن وفاق در بخش خصوصی و دانشگاه در کشور داریم تا ببینیم چه‌ طور می‌توانیم در این موارد مهم به اجماع رسیده و تصمیم‌ گیری کنیم.

دستاورد صنعت- شماره آبان 95

0

جدید ترین شماره مجله دستاوردصنعت(وندورلیست) ، با مطالب متنوع در حوزه های نفت،گاز، معدن و نیرو به زودی چاپ و منتشر می شود

این شماره نیز در نمایشگاههای برق تهران، ایران متافو و نفت و گاز اهواز توزیع خواهد شد و علاوه بر این به  مشترکین همیشگی مجله ارسال می شود.

شرکتهای حامی مجله دستاوردصنعت

انتشار مجله شماره آبان دستاورد صنعت با همراهی شرکتهای بزرگ ایرانی و حامیان همیشگی مجله  میسر شده است

 

شرکتهای حامی مجله دستاورد صنعت

 

 

 تارابگین تارابگین  کولر هوایی آبان کولر هوایی آبان
 مجموعه کارخانجات صنعتی تامکار تامکار دانا شیمی
خانیران مبدل خانیران مبدل  رویان جوش صبا (ایساب) رویان جوش صبا
 نصب نیرو نصب نیرو ابداع گران پدیده(سهامی خاص) ابداع گران پدیده
مشهد صدرا مشهد صدرا مهندسی و فن آوری حرارتی دمافین دمافین
 توربو کمپرسور تک خاورمیانه (توربوتک) توربین های صنعتی غدیر یزد ماشین سازی شمال پیروز ماشین سازی شمال پیروز
 نازاریان   فناوران اطلاعات سیوان
 تولیدی شیمیایی روناس رنگ روناس گروه صنعتی نصر گستر گروه صنعتی نصر گستر
گالپرتی پارس گالپرتی   آرش جوان
 Simens(Delavar)(زیمنس) کاراسی    قائم رضا
آریا ترانسفو  تولیدی معدنی مدوار مدوار
پارت سازی مشهد  پارت سازی مشهد   شاهرخی
 

TUBACEX

آریا ترانسفو
WIN METALWORKİNG vendorlist.it 728_90 px

 

 

468-60

مهمترین گردهمایی سالانه صنعتگران منطقه اوراسیا

0

مهم ترین گردهمایی صنعتی اوراسیا، مکانی است برای نمایش و عرضه تولیدات فلزی

نمایشگاه بین المللی صنعت و فلزکاری WIN Metal Working در تاریخ 21-24 بهمن ماه ساه جاری در مرکز نمایشگاهی تویاپ استانبول و با همکاری نمایشگاه های هانوفر در ترکیه برگزار خواهد شد. نمایشگاه متال وین اوراسیا در راستای گردهم آوردن صنعتگران تولید سازه های فلزی و جوشکاری منطقه اوراسیا برگزار خواهد شد. در این نمایشگاه نوآوری های تولید و فرایند تولید ورق های فلزی، تکنولوژی های جوشکاری برای بازدیدکنندگان  به نمایش گذاشته خواهد شد

در این نمایشگاه ورق های فلزات ، محصول نهایی و محصول خام، شیوه های شکل دهی به فلزات، ورق های انعطاف پذیر فلزی، جوشکاری، سیم، لوله، ماشین آلات و ابزار، کنترل کیفیت، سیستم های CAD/CAM/CIM ، تعمیر و نگهداری ورق های فولادی به نمایش در می آید.

    

همکاری 3 نمایشگاه که به طور مستقیم امکان دسترسی به کل زنجیره تکنولوژی ورق های فلزی را فراهم می کند این بار زیر یک سقف امکان پذیر خواهد شد

 

 راهکارهای هوشمند برای پروسه تولید ورق در این برنامه گنجانده شده است

با حضور شرکت های پیشرو، روش های تولید و دیجیتال سازی در صنعت تولید ورق های فولادی به روش مدرن در کنار روش های سنتی ارائه خواهد شد. در نمایشگاه WIN EURASIA Metalworking آخرین دستاوردهای پروسه تولید منعکس خواهد شد. امروزه تغییرات بزرگی در پروسه تولید با تاثیر از تحولات تکنولوژیکی همچون بهره گیری اتوماسیون و استفاده از ماشین آلات نوین ایجاد شده است.

این تغییرات کلیه روند تولید و زنجیره ارزش از تامین کننده تا مشتری نهایی را در سیستم دیجیتال در هم ادغام می کند.

دهه جدیدی پیش رو داریم که صنعت 4.0  نامیده می شود در این تعریف سیستم های تولید کوچک، بخشی جدا ناپذیر از صنعت تولید می باشند. در این نمایشگاه می توانیم تاثیر این تغییرات را که راهکارهایی انعطاف پذیر و مناسب را ارائه می دهد در فلزات و پروسه تولید ورق های فلزی ببینیم.

WIN EURASIA Metalworking با ارائه آخرین راهکارهای تکنولوژیکی فرصت های خاصی را برای تولیدکنندگان که نمی خواهند از گردونه رقابت عقب بیافتند فراهم خواهد کرد. بازدیدکنندگان این نمایشگاه فرصت دارند تا با نوآوری های زنجیره تکنولوژیک ورق های فلزی آشنا شوند و به این راهکارها که مطمئنا برای آنها مفید است دست یابند.

فرآیند تولید خودرو مرحله به مرحله توضیح داده خواهد شد

شرکت های حاضر در نمایشگاه محصولات و خدمات خود را در صنایع مختلفی همچون آهن، فولاد، آلومینیوم و فلزات به نمایش خواهند گذاشت. همچنین بخش صنعت خودرو که برای اولین بار در این نمایشگاه اضافه شده است با هدف ایجاد ارتباط صنعت فلزات و پوشش دهی در تولید خودرو به نمایش در خواهد آمد. در این نمایشگاه تولید خودرو از مرحله خط تولید تا تولید نهایی به نمایش در خواهد آمد. این بخش در واقع پروسه تولید را مرحله به مرحله با به نمایش درآوردن مراحل برش، دسته بندی، شکل دهی، جوشکاری و تجهیزات اتصال، رنگ کاری و پوشش دهی و پروسه لجستیک و کنترل کیفی در بر خواهد گرفت.

 

امسال در نمایشگاه 2017 ثبت نام کنید

نمایشگاه WIN EURASIA Metalworking  با مشارکت هزاران بازدیدکننده داخلی و خارجی سالانه با هموار ساختن راه های ارتباط تجاری برای شرکت کنندگان حاضر در نمایشگاه و بازدیدکنندگان نمایشگاه ، به توسعه ساخت و تولید صنعتی کمک شایانی می کند. در حالی که نمایشگاه اکنون آماده می شود تا پذیرای شرکت های پیشتاز صنعتی باشد پیش بینی می شود که نسبت به سال گذشته با تاثیر از نمایشگاه دوسالانه جوشکاری اوراسیا30درصد رشد داشته باشد. در حالی که حاضران نمایشگاه 2016 جایگاه های خود را دریافت کرده اند، پیشنهاداتی برای نمایشگاه WIN EURASIA Metalworking 2017 برای برگزاری در آگوست نیز شده است. شرکت هایی که می خواهند در این رویداد در سال آینده شرکت کنند باید با تیم فروش با در نظر گرفتن محدودیت جایگاه های آماده فورا تماس بگیرند.

ثبت نام آنلاین

برای بازدیدکنندگان

 

سوار بر تاکسی در دنیای اوبر

0
اوبر

ارزشمند ترین استارت آپ دنیا پیشتاز رقابت برای دگرگون کردن آینده حمل و نقل است.

خدماتی که چند شرکت شروع به ارایه کردند امروزه چنان محبوب شده است که نامش تبدیل به یک فعل شده! “let’s Uber”اما این تنها بخش کوچکی از دستاورد اوبر است، شرکتی که در سال 2009 تاسیس شد اکنون گران بها ترین استارت آپ جهان با ارزشی حدود 70 میلیارد دلار است.

اپلیکیشن آنها می تواند به سرعت یک خودرو برایتان در بیش از 425 شهر دنیا احضار کند که موجب خشم رانندگان تاکسی شده است. اما ارزش این شرکت با انتظارات بلند پروازانه این شرکت همچون استفاده از خودروهای هوشمند بدون راننده بسیار فراتر نیز خواهد رفت آنها می خواهند انتقال مردم را آنقدر راحت و ارزان کنند که مردم دنیا از داشتن خودرو های شخصی چشم پوشی کنند، هنوز با به لرزه درآوردن تجارت تاکسیرانی با 100 میلیارد دلار گردش در سال راضی نشده اند و چشم به بازار بسیار بزرگتر حمل و نقل شخصی بسته اند که بیش از 10 تریلیون دلار در سال درآمد خواهد داشت.

اوبر در این رقابت تنها نیست. شرکت هایی کوچک و بزرگ، پتانسیل خودروهای بدون راننده الکتریکی را درک کرده اند که می توان در زمان نیاز احضارشان کرد. شرکت های تکنولوژی بزرگ دنیا از جمله اپل، گوگل و تسلا سرمایه گذاری های هنگفتی بر روی خودرو های بدون راننده کرده اند. از فورد گرفته تا ولوو، تمامی خودروسازان بزرگ در حال رقابت با یکدیگر هستند و کشمکشی حماسه ای را شروع کرده اند که زندگی روزمره را دستخوش تغییر خواهد کرد همان گونه که پیدایش خودروها در قرن بیستم دگرگون کردند. اختراع مجدد حمل و نقل و تغییر شکل شهرها در آینده به میزان قابل توجهی مرگ و میر ناشی از تصادفات جاده ای و آلودگی محیط را کاهش خواهد داد.

چرخ های تغییر

در آینده ی نزدیک اوبر در قطب رهبری این انقلاب خواهد بود زیرا تسلط آن در حمل و نقل با راننده  که بخشی از بازار حمل و نقل است شاهد سریع ترین رشد است.

امروزه استفاده از تاکسی شخصی کمتر از 4 درصد از کیلومتر های طی شده توسط رانندگان در دنیا را تشکیل می دهد، اما به گزارش شرکت خدمات مالی مورگان استنلی این رقم به بیش از 25 درصد در سال 2030 خواهد رسید.

قابلیت احضار یک خودرو با استفاده از گوشی هوشمند نه تنها باعث استفاده هر فرد از یک تاکسی ارزان تر خواهد شد بلکه خدمات به اشتراک گذاری وسیله ای همچون اوبرپول (UberPool) که مسافرین یک مقصد خاص را در یک خودرو قرار می دهد مرز بین حمل و نقل شخصی و عمومی را از بین خواهد برد. هلسینکی و چند شهر دیگر هم اکنون در حال تجربه خدمات ویژه ای هستند که از طریق اپلیکیشن هایی مشتریان را قادر به برنامه ریزی و رزرو سفرهایشان با ترکیب قطار و اتوبوس به همراه پیاده روی و خدمات خصوصی تاکسی اشتراکی فراهم می شود. اگر درست متوجه شده باشیم خدمات حمل و نقل عمومی در حال توسعه برای پوشش آخرین کیلومتر مسیر مردم برای رساندن آنها جلوی درب منزلشان هستند که این بازار استفاده از تاکسی شخصی را به فراتر از شهرنشینان ثروتمند که هم اکنون کاربران اصلی این خدمات هستند افزایش خواهد داد.

اما در طولانی مدت خودروهای بدون راننده مفهوم حمل و نقل را تغییر خواهند داد. هم اکنون اولین نمونه های آن وارد جاده ها شده اند. گوگل در حال آزمایش خودروهای هوشمند خود در خیابان های نزدیک مرکز اصلی گوگل در ماونتین ویو (Mountain View) است. اخیرا استارت آپی به نام نیوتونومی (nuTonomy) خدمات تاکسی بدون راننده را در سنگاپور راه اندازی کرده است. خودروهای الکتریک تسلا به تجهیزات تکنولوژی کمک راننده مجهز شده اند و در به زودی نیز خود اوبر به کاربرانش شانس سوار شدن بر خودروهای هوشمند را خواهد داد (اگرچه یک راننده انسان نیز در خودرو حضور دارد تا در صورت نیاز کنترل را به دست بگیرد.)

خودروهای هوشمند روند تمایل به استفاده از تاکسی شخصی را تقویت کرده و آن را ارزان تر و در دسترس تر خواهند کرد و رسیدن به مقصد دلخواه را برای افراد معلول، مسن و جوان آسان تر می ‌کند. این خودروها باعث می شود افراد بیشتری از داشتن خودرو شخصی صرف نظر کنند. مطالعات انجام شده توسط سازمان همکاری اقتصادی و توسعه آمریکا، که به مدل سازی استفاده از خودروهای هوشمند بدون راننده در لیسبون پرداخته است، حاکی از این است که در صورت استفاده از خدمات خودروهای سواری اشتراکی و خودروهای بدون راننده، تعداد خودروهای لازم را می‌توان به 80 الی 90 درصد کاهش داد. با کاهش خودرو شخصی، فضای بسیاری که به پارکینگ ها اختصاص داده شده ( که معمولا یک چهارم مناطق شهر های آمریکایی را در بر می گیرد) برای ایجاد فضای سبز یا مسکن قابل استفاده خواهد بود.

مشخص نیست که کدام شرکت بر دنیا تسلط خواهد یافت یا چقدر سود آور خواهد بود. اوبر به شکل کنونی خود: خدمات تاکسی شخصی مبتنی بر راننده ای انسانی، نمی ‌تواند در این جاده رقابت که پر است از خودروهای بدون راننده پیروز شود. اما این خطر بنیادی نوآوری اوبر را ترغیب می‌ کند تا با برند قوی و بر مبنای کاربران فراوانش خود را به خدمات رسان پیشرو در دنیای خودروهای بدون راننده تبدیل کند.

اوبر همچنین در حال رشد در بخش های دیگری همچون انتقال غذا و ترانزیت محموله های مسافت بالا با استفاده از کامیون های خودمختار نیز هست. منطقی در این جاه طلبی اوبر وجود دارد این است که خودروسازان امروزه دچار کمبود تجربه اوبر به عنوان یک خدمات رسان ، یا عدم داشتن دانش عمیق از الگوهای نیاز و رفتار مشتریان هستند.

اما شرکت های پیشتاز در تازه های فناوری نمی توانند به گونه ای مدیریت کنند که همیشه در صدر باشند، به نوکیا و بلک بری در تلفن های هوشمند، کوداک در دوربین های دیجیتال و مای اسپیس در شبکه های اجتماعی فکر کنید. بخش عمده ای به این بستگی دارد که کدام شرکت بهترین تعادل را ایجاد کند. شرکت های تکنولوژی دنیا تاریخچه ای دارند از این که اول چیز های جدید را تجربه کرده و سپس به دنبال کسب مجوز رفته اند. بخش عمده ای از موفقیت اوبر در خدمات تاکسی شخصی مدیون این دستور العمل است، اما وقتی کار به خودروهای خودمختار می‌ رسد ترکیب قوانین مبهم با تکنولوژی ناقص می ‌تواند عواقب مرگ باری به همراه داشته باشد.

حتی برای برندگان این رقابت نیز هنوز روشن نیست که جایزه شان چقدر می ‌تواند بزرگ باشد. با افزایش تعداد شرکت های خدمات رسان تاکسی شخصی و خودروهای  اشتراکی در این رقابت ممکن است سودآوری این تجارت از چیزی که انتظار می ‌رود کمتر شود. اوبر می‌تواند خدمات حمل و نقل را بدون داشتن حتی یک خودرو ارایه دهد و در عوض سهم بیشتری از سود را تصاحب کند، اما این امر تنها در صورتی امکان پذیر است که همان گونه که امید دارند خدمات آنها تبدیل به بخش اصلی سازمان حمل و نقل شهری شود.

اوبر ممکن است تکراری شده، مشمول مالیات بیشتر، ورشکسته یا مشمول تمامی این موارد شود. در دنیای خودروهای بدون سرنشین اوبر ممکن است حتی خودروهای خود را داشته باشد و آنها را مدیریت کند که باعث تضعیف مدل ” دارایی سبک” فعلیشان شود و این اخلالگر دیجیتالی پرحاشیه بیشتر شبیه به یک خطوط هواپیمایی کم حاشیه به نظر برسد.

مسابقه ی جاده ای بزرگ

فعلا اوبر شرکتی است که مسابقه دگرگونی آینده حمل و نقل خصوصی را برده است، بر خلاف اپل یا گوگل تنها بر روی حمل و نقل تمرکز کرده است و برخلاف خودروسازان وقت، میراثی از یک تجارت خودروسازی ندارد که در تلاش حفظ آن باشد. ایجاد روابط نزدیک آن با “دیدی” (Didi) اصلی ترین رقیبشان در چین یک نگرانی بزرگ را برایشان حذف کرده و این امکان را فراهم کرد که 9 میلیارد دلار بودجه ای که می‌ توانست برای بردن یک جنگ رقابتی بین این دو شرکت صرف شود را برای توسعه تکنولوژی های جدید اختصاص دهند. دیدگاه آنها از آینده باور پذیر و متقاعد کننده است، اگر چه می تواند این سرزمینی موعدی باشد که هیچگاه به آن نرسد. یا اینکه ممکن است با دادن نام خود به محصول دیگری بدون سلطه یافتن بر آن داده و به سرنوشت هووِر (Hoover) دچار شود. اما جدا از اینکه اوبر در این رقابت ببرد یا ببازد، ما همگی در راه رسیدن به دنیای اوبر هستیم.

 

منبع: اکونومیست

 

آینده علم در ایران

0

هنگامی که از آینده علم صحبت می‌کنیم باید اول تکلیف خودمان را با علم و سپس با آینده روشن بکنیم. اگر منظور ما از علم آن باشد که سیاست ‌گذاران کنونی ما می‌گویند، یعنی تعداد مقاله‌های بین‌المللی، بخوانید آی اس آی، که در این صورت وضع ما بسیار خوب است و فقط باید “نگران کشورهای دیگر شد که از ما بسیار عقب مانده‌اند” [۱]؛  یا حداکثر “نگران کند شدن تولید علمی ایران” آن گونه که یک بار یک گروه ” ۱۲۰۰۰ نفری از استادان” [۲] در سال گذشته اعلام کردند! اگر این مفهوم از علم را بپذیریم آن ‌گاه منظور از آینده شاید همان ۴ سال دوره یک دولت کافی باشد. در این صورت کمابیش به سهولت می‌توان به نمایه رشد مقالات و برون- یابی چند ساله آن فکر کرد.

متاسفانه گروهی از دانشگاهیان هم که رشته دانش- شناسی را به راه انداخته‌اند منافعی در تقویت این برداشت از علم و تولید علم دارند. من این برداشت را نه تنها به نفع آینده کشور و نقش حیاتی علم نوین در کسب قدرت و امنیت و رفاه برای کشور نمی‌ دانم، بلکه به عکس هیچ شکی ندارم که این برداشت، و سیاست‌ گذاری علم بر این مبنا، کشور را به ورطه هولناکی سوق می‌دهد.  “حباب رشد علم”، که سیاست‌ مداران ما به تبع بعضی دانشگاهیان ما درست کرده‌اند دیر یا زود خواهد ترکید و دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی ما را با بحران مواجه خواهد کرد. این اولین گزاره آینده‌ نگرانه قطعی است و  حکایت می ‌کند از درک نادرست ما از مفهوم علم و پیشرفت علمی در ایران در چند دهه اخیر. منتظر ترکیدن این حباب و بحران دانشگاهی در ایران باشیم!
علم به معنی نوین آن فرایندی است اجتماعی که در ضمن آن به سوال‌های جامعه از هر نوع پاسخ داده می ‌شود. پاسخ مکتوب به این سوال‌ها در انتهای این فرایند به صورت مقاله یا کتاب در می‌آید؛ معمولا کتاب حاوی دانسته‌ ها است یعنی همان دانش است که محصول بخش نهایی فرایند علم است. آموزش هم بخشی از این فرایند است که در چند دهه اخیر در دنیا به شدت در تحول است! این تحول در بیشتر نهادها و مفاهیم مرتبط با فرایند علم از جمله مفهوم دانشگاه دیده می‌شود. نهادهای علمی ما از این تحول‌ها کمابیش بی‌ خبرند و به آن ناآگاه. تحول مفاهیم علمی در فرایند گفتمان علم در اجتماع علمی اتفاق می‌افتد. گفتمان اما در ایران قبل از انقلاب کاملا تعطیل بود و در چند دهه اخیر مرحله جنینی خود را آغاز کرده است و هنوز به ثمردهی نرسیده است. همین‌طور اجتماع علمی هم هنوز ناموجود است. پس نباید انتظار داشت که دیوان ‌داری ادرای سنتی ایران به بوروکراسی نوین تبدیل شده باشد تا بتواند “علم” را در ایران اداره بکند. سازمان مدیریت ما، با بیش از نیم قرن تجربه، هنوز با مفاهیم اولیه علم و پژوهش ناآشنا است؛ پس نمی‌تواند در مورد علم و پژوهش بودجه‌بندی معقولی بکند چه برسد که آن را مدیریت بکند.
به این مفاهیم توجه کنید: آموزش، پژوهش، پژوهش بنیادی، پژوهش کاربردی، پژوهش توسعه‌ای، شرکت‌های دانش بنیان، تجاری‌سازی، مدل‌سازی، فروکاست‌گرایی، آزمایشگاه، پروژه، برنامه تحقیقاتی، پروژه کلان، تحقیق و توسعه، تجهیزات بزرگ، پژوهشگر، پژوهش‌های بنیادی راهبردی، سراندیپ-گرایی، دانشگاه، آموزشگاه (کالج)، دانشگر، استاد، دانشیار، استادیار، دستیار فنی، اعتبار علمی، اجتماع علمی، گفتمان علم. این‌ها بخشی از مفاهیمی هستند که در فرایند علم وارد می‌شوند.
کشورهای نوین این مفاهیم و بسیار دیگر را در عرف اداری خودشان استاندارد کرده‌‌اند و دولت‌ها بر مبنای آن برنامه ‌ریزی می‌کنند [۳]. در ایران هیچ یک از این مفاهیم در عرف سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور تعریف، استاندارد، یا وارد نشده است!
من از آینده این علم، که در جهان صنعتی پذیرفته شده‌است، صحبت می‌کنم. شکی ندارم که ایران چاره‌ای جز این ندارد که مفهوم این پدیده را درک بکند و در اجرای آن برنامه ‌ریزی بکند. چون کشور ما هنوز به سطح درک مفاهیم وارد نشده است، و تنها بعضی از مظاهر نهادی علم را تاسیس کرده است و در بعضی از بخش‌های این فرایند وارد مرحله تمرین، یا به قول من “مشق”، شده است، پس ابعاد زمانی آینده باید بسیار طولانی باشد. توجه داشته باشیم که اولین دانشگاه ایران حدود ۸۰ سال پیش تاسیس شد، و چند دانشگاه پویا تر، نظیر شیراز و شریف ۵۰ سال پیش. رشد ما در ۵۰ سال گذشته، به ویژه بعد از انقلاب، به لحاظ رشد در کیفیت و کمیت آموزش و  تمرین پژوهش البته چشم گیر بوده است.
سوال اکنون ما باید این باشد که آیا در پنجاه سال آینده ایران مفاهیم مرتبط با علم دنیا را درک خواهد کرد؟ وارد عرف اداری خود خواهد کرد؟ توان خلق مسئله خوب، و توان حل خوب مسئله‌ ها، و توان ارتباط با جامعه را پیدا خواهد کرد؟ توان مهار نابسامانی‌ها و انحراف‌ها از علم را پیدا خواهد کرد؟ من هم مانند ناصر خسرو می‌دانم که “فکرت برای دیدن آینده است” و تفکر یعنی آینده‌ نگری. دیدن حال و برنامه ‌ریزی‌های کوتاه مدت فقط “چشم” می‌خواهد. ما در دوران اخیر توسعه خودمان تنها به “چشم”، به تعبیر ناصرخسرو، اکتفا کرده‌ایم و گاهی هم گوش برای شنیدن گذشته دیگران! و این برای کشور مخاطره‌انگیز است. تا تفکر برای آینده غالب نشود نمی‌توانیم حتی قدرت کنونی خودمان را حفظ کنیم و بدون شک مغلوب قدرت‌های بزرگ دنیا خواهیم شد و مغلوب فرهنگ‌های قوی مبتنی بر تحولات فکری بشر در ۳۰۰ سال گذشته خواهیم شد. و اما آینده:

تفاهم بر مفهوم علم و چالش فرهنگی
بخش اصطلاحا “فرهنگی” کشور بر نوعی مفهوم ناموجود علم، نه حتی در حد مُثُل افلاطونی، به نام علم اسلامی کماکان تاکید خواهد کرد. از طرف دیگر این تاکید ناصریح نه راهگشا برای هدفی خواهد شد و نه اجازه بررسی مفهومی و تحلیلی جدی از علم و چگونگی تحول آن در ذهنیت ما ایرانیان را خواهد داد. در نتیجه وزارت عتف به عنوان نماینده نظام در علم در سردرگمی خواهد ماند و تنها در تقلید بعضی مفاهیم روز دنیا و تبدیل شکسته ‌بسته آن به موردهای اجرایی و تقلید بعضی مظاهر این مفاهیم بسنده خواهد کرد. از طرف دیگر نیروهای میان مایه در علم کشور با استفاده از این موقعیت ناتوانی وزارت عتف در بخش سیاسی و اجرایی خواهند توانست جذب نیروهای کم توان را به هیئت علمی دانشگاه‌ها برای حفظ موقعیت خودشان موجه جلوه بدهند. این جذب نیروهای کم توان که در دولت نهم و دهم شروع شد ادامه خواهد یافت و دولت دوازدهم هم به زحمت بتواند در رفع این انحراف موفق بشود.

این واقعیت به معنی این است که نیروهایی که تا حدود سر رسید سند چشم انداز وارد دانشگاه‌ها می‌شوند تا سی سال بعد از آن، یعنی تقریبا در تمام ۵۰ سال آینده با حضور خود در بدنه علمی دانشگاه و وزارت عتف، و با تمایل به رکود خود، مانع رشد قطعی علم در ایران خواهند شد. به این ترتیب دانشگاه‌های ما از وضعیت “آموزشگاه” بودن کنونی در نخواهند آمد و به سطح یک دانشگاه مدرن نخواهند رسید! به این ترتیب تا سررسید سند چشم انداز در سال ۱۴۰۴ نمی‌ توان از بخش دولتی به دلیل فشارهای “فرهنگی” انتظار تحول در علم ایران داشت. نابسامانی‌های علم در ایران، از حمله پدیده انتحال [۴] و رفتارهای مکانیکی “افزایش امتیازها” در هیئت علمی به ضرر رفتارهای معقول علمی دنیای صنعتی افزایش خواهد یافت.
تاثیر سرمایه‌گذاری‌های دولتی در علم
دولت از چند طریق در علم و خدمات علمی سرمایه‌گذاری می‌کند: وزارت عتف، وزارت بهداشت، و معاونت علمی. در دو وزارت عتف و بهداشت اعتبارات دانشگاهی کاهش پیدا خواهد کرد. همین‌طور در بخش عمومی مانند دانشگاه آزاد اسلامی و بخش خصوصی دانشگاه‌های غیر انتفاعی. تعداد دانشجویان هم کمابیش ثابت خواهد ماند و حتی احتمال کاهش آن خواهد رفت. به این ترتیب تا تحول بعدی در امر دانشگاه داری تعداد دانشجویان ما در همان حدود کمتر از 5 میلیون باقی می‌ماند. اما تعداد هیئت علمی به دلیل جلوگیری از افزایش بیکاری فارغ التحصیلان افزایش خواهد یافت، و نه به دلیل برنامه‌ ریزی برای توسعه علمی کشور. این همان پدیده رشد میان‌ مایگی در دانشگاه‌ها خواهد بود. البته باید دقت کرد که منظور من از میان‌ مایگی مقایسه با سطح جهانی است نه مقایسه با امروز و دیروز ایران.
نهاد سوم، یعنی معاونت علمی ریاست جمهوری، چون تصور می‌شود ارتباطی با آموزش ندارد در معرض چالش‌های “فرهنگی” نیست، پس می‌تواند کمک کند به جا انداختن مفاهیمی از نوع تجاری ‌سازی تحقیقات، که هیچ نهاد فرهنگی خود را متولی آن نمی‌ داند و در آن مداخله نمی ‌کند، و در سنت ما مشابه آن وجود نداشته است، در موضوع خدمات پزشکی  هم این چالش وجود ندارد. پس این نهاد نقش تعیین ‌کننده‌ای در کمک به درک مفهوم علم نوین در ایران به عهده می‌ گیرد. میزان تاثیرگذاری این نهاد بستگی به توان مدیریتی و نیز توان به کارگیری متخصصان در امر علم نوین خواهد داشت.
علاوه بر این نهادهایی هستند که تاثیرگذاری غیر مستقیم بر علم کشور دارند. امنیت در کشور اهمیت بسیار دارد. امنیت هم موضوعی چند لایه است که تمام لایه‌ها و سطوح آن به تخصص و علم مدرن نیاز دارد. بخش فرهنگی کشور به پیچیدگی این امر واقف نیست و  در نتیجه در چالش با وزارت عتف و بهداشت مانع از این می‌شود که این دو وزارت بتوانند به این زودی‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در تحول دانشگاه‌ها به عهده بگیرند. بخش دفاعی کشور که یکی از مهمترین نهادهایی است که نیاز شدید به تخصص مدرن دارد، گرچه به شدت از بخش “فرهنگی” تاثیر می‌پذیرد، تمایل به تحول در دانشگاه‌ ها در ورود به علم نوین و نه فقط فناوری خواهد داشت. با توجه به این که دانشگاه‌ های ما بر مبنای نیاز و سوال‌ های جامعه بنیان‌ گذاری نشده‌اند، انتظار می‌رود نیروهای دانشگاهی منفردا به همکاری با بخش‌های دفاعی بپردازند. این همکاری‌ ها را باید به هر روش ممکن گسترش داد. اما اشتباه است اگر تصور شود این همکاری‌ ها تنها در زمینه علوم “سخت” باید شکل بگیرد بلکه هیچ زمینه علمی نیست که بخش دفاعی ما به آن نیاز نداشته باشد. از طرف دیگر هم معاونت علمی و هم بخش‌های دفاعی کمتر به این توجه می‌ کنند که علوم بنیادی اگر رشد نکند حل مشکلات دفاعی هم در سطوح پایین می‌ ماند. اما بعید می‌بینم این دو نهاد تا ۱۴۰۴ به این مهم توجهی بکنند. بنابراین، متاسفانه تا انتهای دولت دوازدهم و شاید هم سیزدهم بعید است به علوم بنیادی توجهی بشود و از این جهت ایران هنوز در عقب ماندگی علمی درجا خواهد زد.
از طرف دیگر بخش‌های خدماتی در کشور روز به روز بیشتر به علم نوین و ابزار آن توجه می‌ کنند و حتما به این سمت خواهند رفت که از دانشگاهیان کمک بگیرند. اما آماده نبودن دانشگاه‌ های ما برای ارائه آموزش‌های مورد نیاز  بخش خدمات آن‌ها را به سوی کشورهای دیگر و عمدتا کشورهای اروپایی سوق خواهد داد.
به این ترتیب سرمایه‌ گذاری موثر در تحول دانشگاه‌ها به صورت غیرمستقیم از طریق بخش دفاعی و نیز بخش‌های دیگر صنعت و خدمات کشور خواهد بود.
در مجموع دولت یازدهم نخواهد توانست بودجه تحقیقات کشور را، حتی در سال ۱۳۹۵ به ۱ در صد از درآمد ناخالص ملی برساند و هنوز زیر ۰.۷ درصد سال آخر دولت اصلاحات در سال ۱۳۸۴ خواهد ماند! این که در سال ۱۴۰۴ اعتبارات تحقیقاتی به 3 در صد درآمد ناخالص ملی برسد خیال خامی است و اصرار بر آن باعث افسردگی در بخش علمی کشور خواهد شد؛ افسردگی از این بابت که چرا پس از حدود نیم قرن انقلاب هنوز نتوانسته‌ ایم دیوان ‌داری سنتی کشور را  به بوروکراسی مدرن تبدیل کنیم تا توان به هزینه گرفتن نه 3 درصد حتی ۱ درصد تولید ناخالص ملی را برای پژوهش داشته باشد.

بخش خصوصی
نقش اصلی بخش خصوصی تا کنون در راه اندازی دانشگاه‌های غیر انتفاعی بوده است که منظور آموزشگاه‌ها (کالج)هایی است که معمولا تکرار نازل تر سطح کارشناسی دانشگاه‌های دولتی است. اما در دهه‌ های آینده بخش خصوصی به دو شکل در تحول علم در دانشگاه‌ها تاثیر گذار می‌شود. اول از طریق قرارداد برای دریافت خدمات علمی به روش‌های مختلف. دانشگاهیان ما با این مقوله کمتر آشنایی دارند. اما تا سال 1404 تحولات چشمگیری در این زمنیه به وقوع خواهد پیوست و این نوع خدمات همه دانشگاه‌ های ایران را در گیر خواهد کرد. بدیهی است این دوره هنوز دوره کوش و خطا از طرف دانشگاه‌ها خواهد بود، اما در سرامد سند چشم انداز، دانشگاه ‌ها در ارائه خدمات علمی بسیار ورزیده خواهند شد.
نوع دوم نقشی که بخش خصوصی به عهده خواهد گرفت حمایت از جنس سرمایه ‌گذاری در فعالیت‌ های تجاری و دانش‌ بنیان  نهادهای وابسته به دانشگاه‌ ها است و نیز سرمایه‌ گذاری مستقیم بخش خصوصی در حمایت از نهاد علم در جاهایی که چالش‌های فرهنگی کمتر مانع باشد. هر دو نوع سرمایه‌ گذاری به دانشگاه ‌ها کمک خواهد کرد به نقش بنیادی خود در ارتباط با جامعه بیشتر آگاه بشوند و در جهت آن بکوشند. تنها از این طریق است که می ‌توان انتظار شروع فرایند یادگیری را از نهاد دانشگاه و دو وزارت عتف و بهداشت داشت. این حرکت شاید بتواند در دهه دوم قرن ۱۵ به بعد به پالایش کیفی نیروهای دانشگاهی به معنی مدرن آن منجر بشود و از چالش‌های “فرهنگی” و زیان‌های وارد به دانشگاه بکاهد! به این ترتیب من انتظار دارم در دهه دوم قرن ۱۵ بخش خصوصی نقش عمده‌ای در تسریع درک مفهوم مدرن علم و دانشگاه در ایران به عهده بگیرد.
برنامه ‌ریزی‌های دانشگاهی
برنامه‌ ریزی دانشگاهی در ایران به شدت صلب است و تاخر زمانی بسیار دارد. دو علت را می‌توانم بر بشمارم. اول این که چون گفتمان علم در ایران نداریم به طور طبیعی بخش اداری-دیوانی منسوخ ما متاثر است از “نوک قله یخ” برنامه ‌های موجود دانشگاه‌ های شاخص دنیا بدون توجه به جریان‌ های تاثیرگذار در اجتماع علمی کشورهای صنعتی. به همین دلیل دست کم پنجاه سال در برنامه‌ ریزی‌های دانشگاهی از دنیا عقب هستیم. دوم این که ساختار صلب وزارت‌خانه و تفکر دولت متمرکز اجازه ابتکار به دانشگاه‌ ها و مراکز پژوهشی نمی‌دهد. با توجه به چالش‌های فرهنگی که ذکر کردم چشم‌اندازی دیده نمی‌شود که چابکی و چالاکی و تمرکززدایی به برنامه ‌ریزی‌های درسی وارد بشود. شاید پس از سال ۱۴۰۴ و در دولت سیزدهم به بعد امکان چنین تحولاتی اداری در بخش آموزش به وجود بیاید!
نقش مسوولان دولتی
مسولان دولتی ما تا کنون یا درک درستی از علم نداشته اند و علم را با آموزش اشتباه گرفته اند و یا به علم و پژوهش بی‌اعتقاد بوده و هستند. رهبری کشور، که به ناچار درگیر تمام جهات امور دفاعی کشور است، تنها مورد استثنا است که به علم و علوم بنیادی توجه نشان می‌دهد اما این توجه ‌ها کمتر به اجرا تبدیل شده است. از همین رو نمی ‌توان انتظار داشت اعتقاد به نقش بنیادی علم و پژوهش در ایران در بخش اجرایی کشور در یک تا دو دهه آینده به وجود بیاید. این وضعیت تنها در صورتی تغییر می‌ کند که خود دانشگاهیان و متخصصان راه‌ کارهای متقاعدسازی مدیران کشور را بیابند.

رده ‌بندی علم ایران
رده ‌بندی یک تا صد یا تا هزار در مورد دانشگاه‌های دنیا باب شده است. ارقام اعلام شده این رده ‌بندی‌ها از جنس “ارقام بی‌ معنی” در علوم فیزیکی است که در اول دانشگاه تدریس می‌شود. اما نوعی رده ‌بندی است که معادل است با لگاریتم رده ‌بندی‌های مرسوم. با این ترتیب به جای یک تا هزار فقط سه رده مشخص می ‌شود. در این نوع رده‌ بندی، علم را در کشورهای دنیا می‌ توان در رده یک یا 2 یا 3 بر شمرد. کشورهای صنعتی در رده یک قرار می ‌گیرند. علم در کشورهای بریکس (BRICS)، شامل برزیل، روسیه، هند، چین، و آفریقای جنوبی متمایز شده ‌است از بقیه کشورهای در حال توسعه. گرچه این عنوان به لحاظ نقش در اقتصاد جهان ساخته شد اما می ‌توان این گروه کشورها را در علم هم متمایز کرد. ایران به وضوح در این مقوله قرار نمی ‌گیرد. بنابراین در رده ۳ قرار خواهد گرفت. اگر در ۲۰ سال گذشته ایران می ‌توانست سرمایه‌ گذاری در علم را افزایش بدهد برای من قابل تصور می‌ نمود که اکنون به لحاظ علمی با این کشورها قابل مقایسه بشود. اکنون سوال این است که چه زمان می ‌توان انتظار داشت ایران به رده دومی در علم جهان برسد؟ با پیش‌بینی‌هایی که در مورد نقش بازدارندگی بخش “فرهنگی” کشور در درک مفاهیم نوین علم و پژوهش کردم، ایران متاسفانه نخواهد توانست قبل از دهه دوم قرن ۱۵ به این رده علمی برسد. اگر در دولت دوازدهم به بعد بحث منطقی در مورد توسعه علمی ایران در بگیرد، که هنوز بعید می‌دانم، می‌توان امیدوار بود که در یک برنامه بیست ساله ایران به این رده صعود بکند. شکی ندارم که رشد اقتصادی ایران، برخلاف کشورهای بریکس، به علت چالش‌ های “فرهنگی” الزاما به توسعه علمی منجر نخواهد شد. بنابراین، می‌شود تصور کرد که ایران رشد قابل توجه اقتصادی بکند بدون این که علم و تفکر در ایران خریدار پیدا بکند؛ مشابه این اتفاق را در تاریخ می ‌توان در دوره سلجوقیان مشاهده کرد که ایران امپراتوری جدید تاسیس کرد همراه با رفاه اما تفکر در آن تعطیل شد و در انقیاد درآمد، که نتیجه آن سقوط ما از قله دوران طلایی رونق علم و تفکر در قرن‌های سوم تا پنجم، قبل از برآمدن طغرل و خواجه نظام الملک، بود.

دکتر رضا منصوری – استاد دانشگاه صنعتی شریف

پینویسها:
[۱] دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی: سرعت علم در ایران بالاست، نگرانیم که کشورهای دیگر عقب بمانند ( ۲۶ تير ۱۳۹۱ – ۱۴:۴۴)؛http://www.asriran.com/fa/news/223337

[۲] http://tnews.ir/news/facc51551951.html

[۳] راهنمای فراسکاتی، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ۱۳۸۴.

[۴] Plagiarism

 

ورشکستگی بزرگترین شرکت کشتیرانی کره جنوبی، ضربه به صنعت کشتیرانی جهان

0
هانجین

با تشکیل پرونده ورشکستگی برای بزرگ ترین شرکت کشتیرانی کره جنوبی ، کشتی ها، ملوانان و محموله های کشتیرانی هانجین در برزخی گیر افتاده و در دریا سرگردانند.

بنادر، با ترس از اینکه ممکن است دستمزدشان پرداخت نشود، از لنگرگیری یا تخلیه بار این کشتی ها جلوگیری می کنند. این بدین معنی است که کشتی ها مجبورند منتظر بمانند تا هانجین، شرکایش و یا طلبکارانش راه حلی پیدا کنند.

این یک مورد بی سابقه است با مقیاسی که متخصصان تخمین زده اند اگر پرونده این شرکت چندین ماه طول نکشد حداقل هفته ها به طول می انجامد.

گِرِگ نولر ، تحلیل گر تجاری و بازرگانی دریایی IHS Markit  از هنگ کنگ به BBC گفته : ” این یک فاجعه عظیم برای شرکت های کشتیرانی و شرکت هایی محسوب می شود که صاحب کالاهای موجود در کانتینر ها هستند.”

 

فصل اوج

نه تنها کشتی ها اجازه تخلیه بار ندارند بلکه کانتینر هایی که قرار بوده برداشته شوند نیز توسط بنادر به عنوان وثیقه برای قبض های پرداخت نشده ضبط شده اند. حتی اگر بنادر به آنها اجازه‌ ورود بدهند شاید هانجین به اندازه انتظار کشتی هایش، توقع نداشته باشد که اموالش توسط طلبکاران شرکت تصرف شود.

فراتر از کشتی و کانتینر، کالاهایی نیز در این کشتی ها وجود دارد که در بسیاری موارد بخش حساسی از زنجیره عرضه و تقاضا را شامل می ‌شوند. تا پایان سپتامبر صنایع کشتیرانی دنیا با در پیش بودن فصل کریسمس وارد شلوغترین زمان خود در سال می شود.

لارس ینسن مدیر اجرایی شرکت اطلاعات مشاوره دریایی در کپنهاگ می‌گوید : ” فقط تصور کنید 540 هزار کانتینر حامل کالا در دریا گیر افتاده اند!

این بدین معنی است که کالاهای بسیاری در مسیر آمریکا در شلوغترین زمان سال و در آستانه تعطیلات پایانی سال درگیر شده اند و هرگونه اختلالی می‌ تواند به دردسری بزرگ برای شرکت هایی که اعتماد کرده اند محموله هایشان را به باربری هانجین بدهند تبدیل شود.”

چه کسی صاحب چه چیزی است؟

بیاید کمی در مورد ساختار مالکیت کمی گیج کننده که در اینجا مطرح است دقیق شویم.

بخشی از عملیات هانجین با کشتی های خودش، و بخشی دیگر با کشتی هایی که از دیگران اجاره کرده است انجام می‌شود. پس بخشی از کشتی های گیر افتاده در دریا متعلق به شرکت هایی دیگر است که اکنون نمی‌ توانند کشتی خود را پس بگیرند و علاوه بر این، می‌دانند که با پس گرفتن کشتی خود نیز نمی ‌توانند پولی را بابت اجاره مقرر شده، بگیرند.

همچنین تمامی کانتینر هایی که در عرشه این کشتی ها هستند نیز متعلق به خود هانجین نیست بلکه طبق اتحادیه ای که بین هانجین و 4 شرکت باری دیگر وجود دارد، ترکیبی از تعداد کانتینر های هر شرکت بر روی هر کشتی وجود دارد  که برخی از آنها متعلق به هانجین و بقیه متعلق به سایر شرکایش هستند. در پایان شرکت هایی وجود دارند که صاحب محموله های موجود در کانتینر ها هستند، برای مثال یک شرکت الکترونیکی آسیایی که در حال ارسال محصولاتش به بازار آمریکاست.

ورشکستگی هانجین بزرگترین ضربه ای است که تا کنون به صنعت کشتیرانی وارد شده و هیچ اطلاعات پیشینه ای برای اینکه اکنون چه رخ خواهد داد موجود نیست زیرا هیچ سابقه ای برای مقایسه در این مقیاس در دست نیست.

گیر افتاده در بنادر

بیاید به طور مثال یک کانتینر که از فیلیپین یا مثلا هنگ کنگ آورده شده را درنظر بگیریم که قرار است به آمریکا برود.

پهلو گرفتن و رسیدگی آن محموله در بندر هنگ کنگ هزینه ای داشته. اگر هانجین قادر به پرداخت آن نباشد، بندر آن محموله را آن قدر به عنوان وثیقه نگه می‌دارد تا کسی حاضر به پرداخت هزینه آن شود.

یک راه حل ممکن می ‌تواند این باشد که شرکت هایی صاحبان کالاهای داخل کانتینر ها، از سایر شرکت های حمل و نقل درخواست کنند که قدم به میدان گذاشته و از جایی که هانجین قادر به ادامه انتقال کالایشان نیست، دست به کار شده و کالا را منتقل کنند. این کار هزینه  هنگفتی خواهد داشت که علاوه بر چیزی است که آنها تا کنون به هانجین پرداخت کرده اند، ممکن است بخشی از آن توسط بیمه پرداخت شود اما همچنان تلاش پرخرجی خواهد بود.

گیرافتاده در دریا

مشکل بعدی کانتینر های گیرافتاده بر عرشه کشتی هاست. این کانتینرها تا زمانی که در دریا هستند راهی برای تخلیه آنها از روی عرشه وجود ندارد.

تنها کنترل کشتی هایی که توسط هانجین اجاره شده بودند می ‌تواند توسط صاحب اصلی بازپس گرفته شده و به لنگرگاه برده شوند. ولی همچنان باید محموله آنها تخلیه شود اما پس از آن این شرکت های همکار همچنان می‌ توانند آن ها را به شرکت های دیگری اجاره دهند.

با این حساب که صاحب هیچ یک از این کشتی ها احتمالا خودش حاضر به پرداخت هزینه ها نخواهد بود ممکن است تلاش کنند که هزینه ها را به پای 4 شریک تجاری هانجین بنویسند که کانتینرهایشان بر روی کشتی هاست و یا حتی شرکت هایی که محموله هایشان درون آن کانتینر هاست.

ورشکستگی هانجین بزرگترین ضربه ایست که تاکنون به صنعت کشتیرانی خورده است

به احتمال زیاد کشتی های متعلق به خود هانجین پیش از اینکه کسی پولی برای بردن آنها به بندر و تخلیه بارشان بیاورد فروخته خواهند شد. این حقیقت که این کشتی ها باید در دریا و با باری از کانتینرهایی فروخته شوند که موعد تحویلشان گذشته است و این احتمالا قیمت آنها را کاهش می ‌دهد.

 

ملوانان سرگردان

هر کشتی سرگردان حدود 15 الی 25 خدمه روی عرشه دارد. باتوجه به عدم امکان پذیری ورود کشتی به بندر آنها مجبورند به آذوقه خود متکی باشند تا راه حلی برای این وضعیت پیدا شود، اگرچه غذای کافی باید داشته باشند اما احتمالا در نهایت نیاز به سوخت خواهند داشت.

در بدترین حالت ممکن، درصورت عدم توانایی در پرداخت سوختی که توسط نفتکش برایشان می‌ رسد ممکن است دچار مشکلاتی جدی شوند. در این حالت بنادر نزدیکشان احتمالا ناچار به پذیرش آنها خواهند شد.

جدا از چشم انداز گیرافتادن برای هفته ها در دریا ، ملوانان همچنین با مشکل عدم قطعیت در پرداخت دستمزدشان روبه رو هستند. بیشتر آنان توسط خود هانجین استخدام نشده و از آژانس های خدماتی هستند و بعید است که آن آژانس های خدماتی پولی از هانجین بگیرند و در نتیجه قادر به پرداخت حقوق خدمه خود نیز نخواهند بود.

طبق گفته های آقای ینسن ” تا زمانی که کسی سریع اقدام نکند – که هیچ نشانه ای از آن دیده نمی‌شود- این وضعیت تا مدت طولانی پایدار خواهد ماند.

کشتی ها، محموله و خدمه آنها ممکن است چندین هفته تا چندین ماه در این وضعیت گیر افتاده باشند ، بدون اطلاع از اینکه سفرشان کی و کجا به پایان خواهد رسید.

 

منبع : بی بی سی

 

حامیان مجله دستاورد صنعت- ویژه نامه مهر 95

0


جدید ترین شماره مجله دستاوردصنعت(وندورلیست) ، هفته اول مهر چاپ و منتشر شد.

این شماره علاوه بر ارسال به مشترکان همیشگی مجله، در نمایشگاههای صنعتی مرتبط که تا پایان ماه مهر در تهران و چند شهر مهم صنعتی کشور برگزار می شود، نیز توزیع می شود.

 

شرکتهای حامی مجله دستاوردصنعت

ویژه نامه مهر ماه ،دستاورد صنعت، با همکاری و پشتیبانی بسیاری از شرکتهای مهم صنعتی کشور -که برخی از آنها از حامیان همیشگی مجله از ابتدای انتشار آن هستند- چاپ و منتشر شد.

 

لیست شرکتهای حامی مجله دستاورد صنعت

پترو نیوار  کولر هوایی آبان کولر هوایی آبان
 ماشین سازی نیو ماشین سازی نیو دانا شیمی
ناموران صنعت ایرانیان  رویان جوش صبا (ایساب) رویان جوش صبا
 نصب نیرو نصب نیرو ابداع گران پدیده(سهامی خاص) ابداع گران پدیده
صنایع پمپ سازی نوید سهند صنایع پمپ سازی نوید سهند مهندسی و فن آوری حرارتی دمافین دمافین
فراتک پمپ سازان نبراس پمپ سازان نبراس
 رادیاتور ایران رادیاتور ایران مشهد صدرا مشهد صدرا
بازرگانی استیل طهرانی ماشین سازی شمال پیروز ماشین سازی شمال پیروز
توربو کمپرسور تک خاورمیانه (توربوتک) توربین های صنعتی غدیر یزد فناوران اطلاعات سیوان
 فن ایران فن ایران ماشین سازی و سازه های صنعتی آستو آستو
گروه صنعتی نصر گستر   نیوار مخزن
 آوا ارتباط سازان آوا ارتباط سازن – ارتباط سازان فرزانه گروه صنعتی نصر گستر گروه صنعتی نصر گستر
پارس پتنت لوله های دقیق کاوه لوله های دقیق کاوه
صفدر ساسانی صفدر ساسانی بازرگانی نازاریان
آبتین صنعت آبتین صنعت اتصال استیل هما
موسسه تحقیقاتی رنگ امیرکبیر - مترا گروه تحقیقاتی و صنعتی مترا تولیدی شیمیایی روناس رنگ روناس
 

WIN METALWORKİNG vendorlist.it 728_90 px

 

آپامه صنعت (آپامه حفاظ) آپامه حفاظ الوان فرآیند فوم پوشش الوان فرآیند فوم پوشش
تارابگین تارابگین ماشین سازی بزرگ دیانی ماشین سازی دیانی
مسباره مسباره رادیوگرافی صنعتی ایران رادیوگرافی صنعتی ایران
مجموعه کارخانجات صنعتی تامکار تامکار خانیران مبدل خانیران مبدل
عمران تهویه عمران تهویه مهد لاستیک توس مهد لاستیک توس
منو پمپ اسماعیلی ایده سازان ایده سازان
ماشین سازی آرین وکیوم ماشین سازی آرین وکیوم تام تجهیز اسپادانا تام تجهیز اسپادانا
مرکز خرید پرده هوای ایران – پرده هوا میتسویی بهینه کاوش صنعت
بیمه پارسیان بیمه پارسیان سفیر آسیا ویژن
 

468-60

مدیر عامل و رئیس هیات مدیره شرکت پمپ سازان نبراس: بزرگترین معضل، واردات کالاهای بی کیفیت خارجی است

0

ابراهیم مهجانی مدیر عامل و رئیس هیات مدیره شرکت پمپ سازان نبراس در رشته مهندسی تولید و طراحی صنعتی در انگلستان تحصیل کرده و در سال 1361 پس از اتمام تحصیل به ایران برگشت و از همان زمان در صنعت تصفیه آب و بعد از آن در صنعت پمپاژ و انتقال آب فعالیت می کند.

این شرکت در ابتدا به عنوان نماینده فروش و خدمات پس از فروش پمپ های تولیدی شرکت نیهاوس هلند در ایران اقدام به تأمین پمپ ها و مونتاژ و نصب و راه اندازی آن در ایستگاه های پمپاژ و ارائه خدمات پس از فروش شامل بازدیدهای دوره ای و تعمیرات دوره ای فعالیت می کرد.

 بعد از آن با مجهز کردن کارگاه های کوچک در شهریار و کرج تولید بخشی از پمپ ها، شاسی و مونتاژ پکیج الکتروپمپ یا دیزل پمپ روی شاسی را آغاز کرد و به گفته مدیر عامل شرکت پمپ سازان نبراس توسعه “فرآیند بومی سازی یاlocalization را دنبال می کرد.

 بعد از آن کارخانه ای به وسعت 5000 متر مربع جهت تولید، مونتاژ پکیج پمپ، تولید تابلوهای برق و تست پکیج های پمپ ساخته شد و اکنون نیز مشغول کار است. این شرکت در پروژه های بزرگی مشارکت داشته است به عنوان نمونه مونتاژ و تست دیزل پمپ ها و الکتروپمپ های آبگیر فازهای 13،22-24 پارس جنوبی با توان 1500 کیلووات برای هر پکیج در همین کارخانه انجام شده و توسط بازرسان خریدار و بهره بردار تأیید و به آنها تحویل شده است.

دستاوردهای شما در سال های اخیر چه بوده است؟

طی سال های اخیر، شرکت نبراس به تولید پکیج های پمپ های آتش نشانی به صورت نصب کلیه تجهیزات ایستگاه پمپاژ در کانتینر و نصب تمام تجهیزات ایستگاه پمپاژ روی یک شاسی مشترک اقدام کرده است که به عنوان مثال پکیج های آتش نشانی تحویل شده به شرکت مپنا برای نیروگاه نجف و پکیج های شاسی مشترک برای پالایشگاه ها و صنایع فولادی و سایر صنایع فلزی از نمونه های آن بوده است.

همچنین واحد تولید تابلوهای راه انداز و کنترل پکیج های آتش نشانی نوآوری های زیادی را در این سال ها انجام داده است و شرکت نبراس موفق شده است تا گواهی نامه های معتبر بین المللی را برای تابلوهای تولیدی خود اخذ کند.

 

شما به عنوان یکی از کارآفرینان کشور، چه توصیه ای به واحدهای تولیدی وصنعتی دارید و به نظر شما موانع کارآفرینی در کشور چیست و برای حل آن چه باید کرد؟

مهمترین توصیه ما به واحدهای تولیدی و صنعتی، ارتقاء و استفاده کارآمد از مهمترین منبع یک واحد تولیدی یعنی همان نیروی انسانی است. در حقیقت با آموزش های فنی که مکمل آموزش های آکادمیک است باید نیروی انسانی ما بتواند دانش تئوری خود را به عمل تبدیل کند، اما در خصوص موانع پیش روی واحدهای تولیدی، بزرگترین معضل، واردات کالاهای بی کیفیت خارجی است که کشور را تبدیل به بازاری برای اجناس بنجل چینی، هندی و غیره کرده است.

راه حل این مشکل هم باید عزم جدی برای کنترل کیفیت اجناس وارداتی در کنار کنترل جدی ممنوعیت واردات اجناس قاچاق باشد و علاوه بر این، دولت باید برای حمایت از کالای با کیفیت داخلی تلاش کند.

 

عمده فعالیت های شما در چه بخش هایی متمرکز است و تولیدات شما چیست؟

عمده فعالیت شرکت پمپ سازان نبراس تولید پکیج پمپ های بزرگ برداشت و انتقال آب دریا و همچنین تولید پکیج پمپ های آتش نشانی مطابق با استانداردهای معتبر بین المللی است.

 

در بازاریابی و فروش محصولات  خود تا چه اندازه از فناوری های نوین نظیر اینترنت استفاده می کنید؟  استفاده از روش هایی نظیر تجارت الکترونیک چه تاثیری بر رشد و توسعه شرکت ها خواهد داشت؟

این شرکت با بهره مندی از شرکای اروپایی خود که تماماً از شرکت های بسیار معتبر هستند نیازهای خود را در زمینه های فنی و تکنولوژیکی بر طرف کرده و دانش روز کشورهای توسعه یافته را به داخل کشور منتقل می کند.

 

در سال های اخیر به دلیل بروز مشکلات اقتصادی، برخی شرکت های تولیدی و صنعتی با مشکل تامین مواد اولیه، نقدینگی و فروش مواجه بوده اند، آیا شما هم با این مشکلات مواجه بوده اید برای گذر از آن چه راه حلی در پیش گرفته اید؟

اولین بازار هدف، داخل کشور است. همانگونه که می دانید، ایران کشوری در حال توسعه بوده که سرعت توسعه و میزان توسعه آن باید مطابق با شأن ملت بزرگ ایران باشد، لذا احداث واحد های متعدد صنعتی و نیاز آن ها به محصولات این شرکت، ما را بر آن داشته است تا ابتدا نیازهای داخلی را بر طرف کرده و پس از آن نگاهی به صادرات داشته باشیم.

در همین جا اشاره ای به صادرات کانتینر آتش نشانی به کشور عراق جهت نصب در نیروگاه نجف و صادرات تابلوهای راه انداز و کنترل پکیج آتش نشانی به استرالیا می کنم که نمونه ای از صادرات این شرکت است.

 

در بازاریابی و فروش محصولات خود تا چه اندازه از فناوری های نوین نظیر اینترنت استفاده می کنید؟ استفاده از روش هایی نظیر تجارت الکترونیک چه تاثیری بر رشد و توسعه شرکت ها خواهد داشت؟

طبیعتاً روش های بازاریابی و فروش در حال تغییر بوده و استفاده از روش هایی نظیر تجارت الکترونیک تأثیر بسیاری بر رشد شرکت ها خواهد داشت. در همین راستا این شرکت نیز از اتمام ابزارهای تجارت الکترونیکی برای توسعه بازار و تسهیل نمودن ارتباط با مشتری استفاده می کند.

 

در سال های اخیر به دلیل بروز مشکلات اقتصادی، برخی شرکت های تولیدی و صنعتی با مشکل تامین مواد اولیه، نقدینگی و فروش مواجه بوده اند، آیا شما هم با این مشکلات مواجه بوده اید برای گذر از آن چه راه حلی در پیش گرفته اید؟

طبیعتاً وقتی مشکلی کل کشور را فرا می گیرد تمام شرکت ها از آن متأثر می شوند. خوشبختانه اثرپذیری این شرکت از مشکلات ناشی از رکود و تورم که در چند سال گذشته کشور را فرا گرفته است کم بوده و این شرکت توانسته سیر توسعه خود را پیگیری کند.

 

افزایش تورم و رکود اقتصادی هزینه برخی شرکت های داخلی را افزایش داده است در حالی که شرکت ها نمی توانند قیمت محصولات خود را به همان اندازه افزایش دهند. به نظر شما راه حل چیست؟

با نوآوری های انجام شده نظیر ارائه پکیج های کانتینری و پکیج های شاسی مشترک آتش نشانی تلاش کردیم علاوه بر گسترش فعالیت شرکت، هزینه های کلی اجرای پروژه را برای کارفرمای خود کاهش دهیم.

به عبارت دیگر، پکیج های کانتینری زمینه فعالیت های ما را گسترش داد و طبیعتاً درآمد بیشتری برای شرکت حاصل شد و این در حالی است که هزینه نهایی تمامی  شده این کار برای کارفرما بسیار کمتر از روش های سنتی قبلی است.

 

بعد از برجام، شرکت های بین المللی در تلاش برای حضور در بازار ایران هستند، به نظر شما برای جلوگیری از آسیب رسیدن به تولید داخلی، دولت باید چه اقداماتی پیش از ورود آنها انجام دهد و شرکت های داخلی باید چطور خود را با رقابت با آنها آماده کنند.

در واقع حضور شرکت های خارجی در ایران همواره باید در کنار یک شرکت تولیدی ایرانی باشد. به عبارت دیگر شرکت خارجی باید این معنا را بفهمد که امکان فروش کالاهای تولیدی خود را بدون انتقال دانش فنی و استفاده از توان تولیدی داخل کشور ندارد و این مهم از سیاست گذاری های کلان حکومتی است و باید توسط دولت انجام شود.

 

بنظر می رسد شرکت های داخلی علیرغم توافق هسته ای همچنان با مشکلاتی در نظام بانکی نظیر گشایش ال سی در بازرگانی خارجی و تامین سرمایه در حوزه داخلی دست و پنجه نرم می کنند؟ شما تا چه اندازه با این مشکلات درگیر هستید و راه برون رفت از آن را در چه می دانید؟

به رغم توافق های بین المللی انجام شده برای گشایش در سیستم های بانکی بین المللی، متأسفانه کماکان بانک های بزرگ که به خصوص در کشور آمریکا نیز فعالیت دارند به بهانه ترس از تبعات تحریمی آمریکا از همکاری با ایران سرباز می زنند که راه حل آن، یک راه جامع نظیر توافق هسته ای است و این موضوع نیاز به همکاری مشترک وزارتخانه های اقتصاد، صنعت و امور خارجه با یکدیگر دارد.

 

شرکت های داخلی برای حضور در بازارهای جهانی چه اقدامی باید انجام دهند و دولت در این زمینه اقداماتی باید انجام دهد؟

حضور در بازارهای جهانی نیازمند شناخت مشتریان جهانی است. در این زمینه باید تولیدکنندگان داخلی با مشارکت شرکت های معتبر بین المللی و در چارچوب ساخت مشترک، در بازارهای جهانی حضور یابند و به تدریج با ارتقای کیفیت و انتقال دانش فنی برند خود را نیز گسترش دهند.

برخی مدیران شرکت ها می گویند که دولت برای کمک به تولید باید زمینه حضور شرکت های داخلی را در نمایشگاه های بین المللی فراهم کند و برای حضور شرکت های بین المللی در بازار ایران نیز آنها را به شرکت های داخلی وصل کند تا هم توان شرکت های داخلی برای توسعه بازار در داخل و خارج افزایش پیدا کند و هم بتوانند از تکنولوژی های روز استفاده کنند، نظر شما چیست؟

طبیعتاً حضور در بازارهای جهانی نیازمند حضور نمایشگاه ها و بازاریابی حرفه ای است اما این بخش کوچکی از کار است. ارتقاء کیفیت، استفاده از نام بزرگ در کنار تولید داخل و خدمات پس از فروش راه گشایش حضور در بازار بین المللی است.

آمار نشان می دهد با رفع تحریم های بین المللی شرایط اقتصاد ایران به سمت بهتر شدن پیش می رود، چشم انداز شما در بخش تولید برای آینده چگونه است؟

به طور حتم شرایط بهتری در پیش روی کشور عزیزمان ایران قرار دارد و ملت ما شایسته برخورداری از بهترین ها هستند. لذا ما نیز امید داریم که سرمایه گذاری های بیشتر و به تبع آن تولید بیشتر سبب رونق اقتصادی شود و ملت عزیز ایران نیز از امکانات و تولیدات با کیفیت بهتر برخوردار شوند.

مدیر عامل مبناپیشه از کندی برداشته شدن تحریم می گوید

0

شرکت مبناپیشه یکی از شرکت های باسابقه در کشور است که با بیش از 30 سال فعالیت به عنوان تنها تولیدکننده الکتریکال هیتر، سیستم های الکتریکی- حرارتی و انواع کابل های حرارتی است. این شرکت در سال های اخیر فعالیت خود را در بخش های مختلف توسعه داده و تولید آزمایشی کابل حراتی خود کنترل از جمله دستاوردهای جدید این شرکت است. شرکت مبناپیشه همچنین در حال مذاکره با شرکت های اروپایی در جهت مشارکت و راه اندازی کارخانه ای است که مجهز به جدیدترین تکنولوژی روز دنیا باشد.

علی جامی مدیرعامل شرکت مبناپیشه به پرسش های نشریه دستاورد صنعت پاسخ داده است.

شما به عنوان یکی از کارآفرینان کشور، چه توصیه ای به واحدهای تولیدی و صنعتی دارید و به نظر شما موانع کارآفرینی در کشور چیست و برای حل آن چه باید کرد؟

به نظرم باید از نیروهای جوان هرچه بیشتر استفاده شود و واحدهای تولیدی ارتباط مستمر با دانشگاه داشته باشند و قبل از سرمایه گذاری گسترده در صنعت ضمن مطالعه بازار باید شناخت دقیقی از وضعیت صنعت داشته باشند

درباره موانع پیش رو هم باید بگویم که بین ایده اصلی مدنظر جهت حمایت از کارآفرینان و آنچه در واقعیت اجرا می شود فاصله وجود دارد و در عین حال که دولت هم حمایت نمی کند.

 

عمده فعالیت های شما در چه بخش هایی متمرکز است و تولیدات شما چیست؟

عمده فعالیت شرکت در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی است. حال آنکه کل بازار ایران به عنوان بازار هدف در نظر گرفته شده و شرکت مبنا پیشه با تولید انواع الکتریکال هیتر و سیستم های حرارتی الکتریکی در تمام صنایع مشتریان خود را دارد همانگونه که شعار حرارت قلب صنعت است کاملا بیانگر گستردگی کاربرد حرارت در صنایع مختلف است این نوع سیستم ها جهت گرمایش انواع سیال ها در قالب مخازن یا هیترهای  پروسسی جهت گرمایش کاربرد دارد.

 

نیازهای خود در زمینه تجهیزات و تکنولوژی را چگونه تامین می کنید؟

شرکت مبناپیشه تمام تلاش خود در سال های گذشته مبنی به عدم وابستگی به کشورهای خارجی به کار گرفته بود حال آنکه 90 درصد تجهیزات این شرکت ساخت خود این شرکت می باشد. با وجود گستردگی تولیدات و مشتریان و با توجه به توسعه تکنولوژی الزام بروزرسانی آن کاملا احساس شد که با مشارکت یک کشور اروپایی در زمینه انتقال تکنولوژی، این مسئله مرتفع می شود.

 

بازار هدف شما عمدتا کجاست و موانع توسعه بازار را چه می دانید؟

بازار هدف طی سال های گذشته بازار ایران بوده و باتوجه به تنوع در محصولات و رعایت استانداردهای روز دنیا برنامه گسترده ای برای صادرات به کشورهای حوزه خلیج فارس و کشورهای همسایه  شمالی داریم.

در میان موانع توسعه در بازار باید از عدم ثبات در بازار نام برد به علت نوسانات ارز به شدت برنامه های واحدهای تولیدی را تحت تاثیر قرار می دهد و علاوه بر آن سیاست های کلان کشور هم که از سوی دولت اجرا می شود، به عنوان یک مانع پیش روی واحدهای تولیدی قرار دارد. همچنین عدم تحقق واقعی برجام و رفع کامل تحریم ها از سوی کشورهای غربی، نوعی بی اعتمادی و بی ثباتی را در پی داشته است.

 

در بازاریابی و فروش محصولات خود تا چه اندازه از فناوری های نوین نظیر اینترنت استفاده می کنید؟ استفاده از روش هایی نظیر تجارت الکترونیک چه تاثیری بر رشد و توسعه شرکت ها خواهد داشت؟

از فناوری های نوین به دلیل هزینه پائین نسبت به سایر تبلیغات مشابه و گستردگی دامنه تحت پوشش استفاده می شود پس واضح است که با برقراری ارتباط هر چه بهتر با کشورهای اروپایی استفاده از این شیوه های نوین، باعث  بالا رفتن سطح کیفی، ایده های نو، مطابق استانداردهای جهانی و تجلی هرچه بیشتر صنعت خواهد شد

 

در سال های اخیر به دلیل بروز مشکلات اقتصادی، برخی شرکت های تولیدی و صنعتی با مشکل تامین مواد اولیه، نقدینگی و فروش مواجه بوده اند، آیا شما هم با این مشکلات مواجه بوده اید برای گذر از آن چه راه حلی در پیش گرفته اید؟

در زمینه تامین مواد اولیه این شرکت به غیر از قیمت های ناپایدار مشکلی در تهیه مواد اولیه نداشته ولی در خصوص نقدینگی همچون سایر شرکت ها، این شرکت نیز در تنگنا قرار دارد. یکی از مهمترین علل کمبود نقدینگی نیز معوقات بسیار زیادی است که شرکت ها به خصوص شرکت های بخش دولتی دارند.

در زمینه فروش نیز با توجه به کاهش شدید نقدینگی به همان نسبت خرید پروژه ها و ارگان ها کاهش یافته و با حضور شرکت های خارجی و علاقه وافر ارگان های دولتی به خرید از آنها درصدی از فروش به سمت خارج کشور سرازیر گردیده است.

 

در چند سال گذشته، واردات برخی محصولات خارجی و عمدتا چینی، تولیدکنندگان را با مشکلاتی در زمینه فروش رو به رو کرده است، به نظر شما برای جلوگیری از بروز چنین مشکلاتی چه باید کرد؟

به نظرم راه حل حمایت هر چه بیشتر از تولیدکنندگان و بالابردن استانداردهای کالاهای وارداتی و اخذ گمرک بیشتر جهت حمایت از تولید داخل است.

 

افزایش تورم و رکود اقتصادی هزینه برخی شرکت های داخلی را افزایش داده است در حالی که شرکت ها نمی توانند قیمت محصولات خود را به همان اندازه افزایش دهند. به نظر شما راه حل چیست؟

دولت باید در زمینه حمایت از تولیدکنندگان فشار کمتری به بخش خصوصی وارد کند علی الخصوص در بخش مالیات و هزینه های برق، آب، گاز و همچنین در تجمیع شرکت کوچک که آسیب پذیرتر هستند. همه این ها یعنی شرایطی به وجود بیاید که امکان تولید محصول کامل تر و نزدیک تر به بازار فروش فراهم شود.

 

بعد از برجام، شرکت های بین المللی در تلاش برای حضور در بازار ایران هستند، به نظر شما برای جلوگیری از آسیب رسیدن به تولید داخلی، دولت باید چه اقداماتی پیش از ورود آنها انجام دهد و شرکت های داخلی باید چطور خود را با رقابت با آنها آماده کنند؟

دولت باید به عنوان مهمترین رکن کشور در ابتدا موانع موجود در جهت رفع تحریم ها و اجرای کامل برجام را پیگیری و اجرا کند. در عین حال با حمایت از تولیدکنندگان داخل شرایط را برای مشارکت با شرکت های اروپایی و تولید در ایران و انتقال دانش و تکنولوژی مهیا نماید.

برای جذب شرکت های بین المللی ثبات در بازار اهمیت زیادی دارد هر چند که بازار ایران به خودی خود برای کشورهای اروپایی جذابیت دارد.

 

بنظر می رسد شرکت های داخلی علیرغم توافق هسته ای همچنان با مشکلاتی در نظام بانکی نظیر گشایش ال سی در بازرگانی خارجی و تامین سرمایه در حوزه داخلی دست و پنجه نرم می کنند؟ شما تا چه اندازه با این مشکلات درگیر هستید و راه برون رفت از آن را در چه می دانید؟

کاملا موافقم، همان طور که بیان شد هنوز در اجرای برجام، تحریم ها رفع نشده و موانع همچنان باقی است هر چند تا حدودی مرتفع گردیده اما همچنان بیم بازگشت شرایط تحریم از سوی کشورهای اروپایی وجود دارد بنابراین لازم است تا گام محکمی برای رفع کامل تحریم ها برداشته شود.

 

عمده مشکلات بخش صنعت را در چه می دانید و پیشنهاد شما برای حل آن چیست؟

عمده مشکلات صنعت ما کهولت ساختار کلی صنعت از لحاظ سخت افزاری و  نرم افزاری است. حمایت های بی مورد در پاره ای صنایع و عدم حمایت در برخی دیگر باعث عقب ماندگی و در برخی موارد از بین رفتن بخش هایی از صنعت شده است و این کار تیشه به ریشه خود زدن است.

 

شرکت های داخلی برای حضور در بازارهای جهانی چه اقدامی باید انجام دهند و دولت در این زمینه اقداماتی باید انجام دهد؟

می بایست نسبت به بالا بردن کیفیت و رعایت استانداردهای روز دنیا اقدام کنند. ظاهر کالا یکی از پارامترهای مهم است که اکثر شرکت های ایران به آن توجه کمتری می کنند و اصطلاحا فینیشینگ مناسبی ندارند.

مهمترین گام دولت اجرای کامل برجام و ایجاد آرامش در بازار کشور می باشد

 

برخی مدیران شرکت ها می گویند که دولت برای کمک به تولید باید زمینه حضور شرکت های داخلی را در نمایشگاه های بین المللی فراهم کند و برای حضور شرکت های بین المللی در بازار ایران نیز آنها را به شرکت های داخلی وصل کند تا هم توان شرکت های داخلی برای توسعه بازار در داخل و خارج افزایش پیدا کند و هم بتوانند از تکنولوژی های روز استفاده کنند، نظر شما چیست؟

قبل از حضور در نمایشگاه های بین المللی می بایست نسبت به بالاترین کیفیت، ظاهر و استاندارد اقدام شود زیرا بازار جهانی جای هیچ اشتباهی وجود ندارد و می بایست با قدرت و اطلاعات کافی در آن گام برداشت.

 

آمار نشان می دهد با رفع تحریم های بین المللی شرایط اقتصاد ایران به سمت بهتر شدن پیش می رود، چشم انداز شما در بخش تولید برای آینده چگونه است؟

ایران کشوری است با پتانسیل های بسیار بالا و البته جذاب برای کشورهای اروپایی، در صورتی که ثبات در بازار حاصل شود این مهم می تواند با سرعت هر چه بیشتر به نتیجه برسد و ما می توانیم با تولید استاندارد و با کیفیت، در مسیر توسعه گام بر داریم.

مقالات محبوب