خانه بلاگ صفحه 43

مدیران باید وفاداری خود را به کارمندان ثابت کنند

0
Yellow adhesive note on speech bubble with "I love my job" words

حمایت متقابل شرکت و کارکنان

 

اگر مدیران نتوانند به کارمندان نشان دهند که وجود آن‌ها تا چه حد برای شرکت ارزشمند است، در طول زمان با کارمندانی بی تعهد مواجه خواهند شد.

پیدا کردن استعدادهای خوب و استخدام آن‌ها، کار ساده‌ای نیست. به همین دلیل وقتی این پروسه را با موفقیت به پایان می‌برید، دوست دارید کارمندان به شرکت متعهد بمانند. اما چگونه می‌توانید بهترین کارمندان را حفظ کنید؟

نظرسنجی موسسه CareerBuilder در دسامبر ۲۰۱۷ نشان می‌داد که ۷۵ درصد از ۳۵۰۰ کارمند پاسخ‌دهنده، معتقد بودند به شرکت خود وفادارند. بااین‌حال تنها ۵۴ درصد از آن‌ها فکر می‌کردند که شرکت هم به‌طور متقابل به آن‌ها وفادار است. گرچه بسیاری از رهبران فکر می‌کنند با پرداخت حقوق مناسب و پاداش، ارزشمندی کارمندان را به آن‌ها نشان می‌دهند، اما وفاداری واقعی مستلزم تلاش‌های بیشتری است.

کارمندان معتقدند یکی از نمودهای وفاداری شرکت، این است که مدیران و رهبران چه در برابر مشتری‌های سخت و چه در اختلافات درون تیمی، از آن‌ها حمایت کنند.

اگر به کارمندان و توانایی‌های آن‌ها ایمان‌دارید، بخشی از وظیفه‌ی رهبری شما پشتیبانی از آن‌ها در برابر فاکتورهای تهدیدکننده است. خوشبختانه راه‌های زیادی وجود دارد که کارفرمایان می‌توانند با استفاده از آن‌ها، ارزش کارمندان را اثبات کنند.

در برابر مشکلات خارج از شرکت، حامی کارمندان باشید

کارمندان، هواپیماهای بی‌سرنشینی نیستند که بخواهید صرفاً آن‌ها را کنترل کنید، بلکه افرادی با تمام ویژگی‌های پیچیده‌ی انسانی هستند. عوامل خارج از محیط کار، روی عملکرد آن‌ها در شرکت تأثیر می‌گذارند. رهبری باشید که در هر مبارزه‌ای از کارمندان حمایت می‌کند.

به‌عنوان‌مثال زیمنا هارتساک، هم‌بنیانگذار و مدیرعامل پلتفرم وکالت دیجیتال فون‌تو‌اکشن، وام ویژه‌ای را به کارمندانی که با مشکلات مالی روبرو بودند، پیشنهاد داد. به‌علاوه یک وکیل را برای رسیدگی به مشکلات ویزای کاری کارمندانش استخدام کرد.

رهبری باشید که پشت کارمندانش می‌ایستد و روی راهکارهایی متمرکز شوید که استرس آن‌ها را کاهش می‌دهد و کمک می‌کند بدون هیچ مانعی، بهره‌وری واقعی خود را به نمایش بگذارند.

به‌عنوان‌مثال اگر متوجه شدید که یکی از کارمندانتان، در پیداکردن خانه با مشکل مواجه شده، او را به آژانس املاکی که مورد اعتماد شما است معرفی کنید. بااین‌حال به یاد داشته باشید که اگر به او پیشنهاد کنید در یکی از اتاق‌های منزل شما ساکن شود، به افراط دچار شده‌اید و باید منتظر عواقب ناگوار آن باشید.

تلاش همه‌ی کارمندان را عادلانه تصدیق کنید

تصدیق ارزش تلاش کارمندان، بخش مهمی از اثبات وفاداری شما را شکل می‌دهد. اگر کارمندانی که در نقش‌های مشابهی فعالیت می‌کنند، از پاداش‌های متفاوتی بهره‌مند شوند، نشان‌دهنده‌ی این است که همه‌ی آن‌ها از ارزش یکسانی برخوردار نیستند.

به همین دلیل جیلیان بریجت کوهن، هم‌بنیانگذار و مدیرعامل شرکت محصولات بهداشت و سلامت  Virtual Health Partner، رویکرد جدیدی را در پیش گرفت. در اغلب شرکت‌ها، فقط اعضای تیم فروش از پورسانت و پاداش‌های درصدی بهره‌مند می‌شوند. اما کوهن تصمیم گرفت این مزایا را به عملکرد سه‌ماهه‌ی همه‌ی کارمندان واگذار کند و بر همین اساس میزان پاداش آن‌ها را تعیین کند. او می‌گوید:

این روند به ما کمک کرد اهداف یکپارچه و سازمان‌دهی شده‌ای را محقق کنیم و درعین‌حال فرهنگ مساوات و برابری را در شرکت توسعه دهیم؛ به‌طوری‌که همه‌ی کارمندان می‌دانستند عملکردشان چه تأثیری در موفقیت شرکت خواهد داشت.

 

مدیری باشید که پشت کارمندانش می‌ایستد و روی راهکارهایی متمرکز شوید که استرس آن‌ها را کاهش می‌دهد و کمک می‌کند بدون هیچ مانعی، بهره‌وری واقعی خود را به نمایش بگذارند

 

شما هم پروسه‌ای را بیابید که تلاش همه‌ی کارمندان را به رسمیت می‌شناسد و در جهت دستیابی به اهداف شرکت پیش می‌رود. پیش از هر چیز سیستم پاداش‌دهی شرکت را مورد بازبینی قرار دهید. آیا همه‌ی کارمندان شانس یکسانی برای رسیدن به پاداش و مزایا دارند؟

به‌عنوان‌مثال اگر درصد خاصی از درآمد حاصل از فروش فردی را به اعضای تیم فروش اختصاص می‌دهید، این روال در برابر کارمندان دپارتمان منابع انسانی که نقشی در فروش محصولات ندارند، عادلانه نیست. زمانی که می‌خواهید پاداش‌ها را هدف‌گذاری کنید، روی میزان مشارکت کارمندان در کسب‌وکار متمرکز شوید. درست است که کارمندان بخش منابع انسانی، قرارداد جدیدی برای شما امضا نمی‌کنند، اما ممکن است استراتژی تعاملی جدیدی را ایجاد کنند که از تیم فروش پشتیبانی می‌کند.

در شرایط سخت کسب‌وکار از کارمندان پشتیبانی کنید

تعهد متقابل شرکت و کارمندان، در دوره‌های سخت آسیب‌پذیرتر خواهد بود. زمانی که کارمندان روحیه و انرژی خود را از دست می‌دهند، دیگر مطمئن نیستند که رهبران واقعاً از آن‌ها حمایت می‌کنند یا خیر. برای مثال ۱۵ سال پیش لیندا آدامز، نویسنده‌ی کتاب The Loyalist Team، سرپرست بخش نیروی انسانی شرکتی بود که در برهه‌ای حساس، دوران مالی سختی را می‌گذراند.

آدامز طی یک فعالیت مشترک، با یکی از مدیران همکاری می‌کرد که متوجه شد استرس شرایط شرکت، تا چه حد او را تحت تأثیر قرار داده است. پس‌ازاین اتفاق آدامز تیمش را دورهم جمع کرد و به آن‌ها اطمینان داد که در هر شرایطی کنار آن‌ها است. به‌علاوه از آن‌ها سؤال کرد که چگونه می‌تواند حمایتش را ثابت کند و چگونه با همکاری هم می‌توانند این دوران را پشت سر بگذارند.

آدامز با درک مشکلات و درگیری‌های ذهنی کارمندان، موفق شد اعتماد آنان را جلب کند و اگرچه شرکت دوره‌ی پرفراز و نشیبی را سپری کرد، اما هیچ‌یک از اعضای تیم او کارش را ترک نکرد.

اگر کسب‌وکار شما دوران بدی را می‌گذراند، سعی نکنید حقیقت را کتمان کنید. به کارمندان اجازه دهید احساسشان را ابراز کنند و از آن‌ها حمایت کنید. به‌این‌ترتیب تیم اطمینان پیدا می‌کند که شما پشت کارمندان می‌ایستید.

 

اوضاع اقتصادی بهتر می شود

0

تحلیل بیزینس مانیتور از تحولات اقتصادی خاورمیانه در سال 2018-04-22

مونا مشهدی رجبی

 

انتظار می‌رود در سال ۲۰۱۸، اقتصادهای خاورمیانه و شمال افریقا که اقتصادی وابسته به نفت و منابع نفتی دارند رشد بی‌سابقه‌ای در تولید ناخالص داخلی خود را تجربه کنند. رشد قیمت نفت و افزایش درآمد نفتی در این کشورها تاثیر بزرگی روی توان مصرفی دولت دارد و حتی در ایجاد فرصت‌های شغلی و توسعه زیرساخت‌های صنعتی هم تاثیرگذار است

در خاورمیانه، نفت اهمیت دوچندانی دارد. نفت منبع اصلی کسب درآمد از صادرات در کشورهای منطقه است. نفت اصلی‌ترین سازنده درآمد دولت است و سهم زیادی از بودجه دولتی را به خود اختصاص می‌دهد. به همین دلیل بود که در سال‌هایی که قیمت نفت در بازار جهانی پایین بود، اغلب کشورهای نفت‌خیز خاورمیانه با کسری بودجه روبه‌رو بودند و بسیاری از پروژه‌های زیرساختی در این کشورها به کندی اجرا شد و یا تعطیل شد.

اما بعد از اینکه اوپکی‌ها و غیر اوپکی‌ها اقدام به  کاهش تولید نفت کردند، به تدریج روند تغییر قیمت نفت در بازار جهانی تغییر کرد. از آن پس ما شاهد رشد قیمت نفت در بازار بودیم و به تدریج درآمد کشورهای نفت‌خیز رشد کرد. در ابتدای سال جدید میلادی قیمت نفت به مرز ۷۰ دلار نزدیک شد در حالی که در پیش‌بینی‌های قدیمی متوسط قیمت این منبع انرژی در سال ۲۰۱۸، ۶۵ دلار اعلام شده بود.

در این شرایط گمانه‌زنی‌ها و مطالعات تازه‌ای آغاز شد تا قیمت واقعی نفت در سال جاری برآورد شود و اغلب این مطالعات خبر از بیشتر بودن قیمت نفت از مرز ۷۳ دلار دارد. خبری خوش برای کشورهای نفت‌خیز و اقتصادهای خاورمیانه و خبری نه‌چندان خوش برای  کشورهای مصرف‌کننده نفت در بازار جهانی، کشورهایی که شاهد افزایش هزینه‌های  خود خواهند بود.

 

درآمد منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا در سال 2015 حدود ۳۶۰ میلیارد دلار بود ولی این رقم در سال ۲۰۱۸ به مرز ۵۰۰ میلیارد دلار می‌رسد

 

در این مقاله بر آن شدیم تا تاثیرات مستقیم و اولیه رشد قیمت نفت روی اقتصادهای حاشیه خلیج فارس را بررسی کنیم تا ببینیم اوضاع اقتصادی این منطقه در سال ۲۰۱۸ چگونه خواهد بود. طبق گزارش بیزینس مانیتور، اولین  نشانه بهبود اوضاع اقتصادی یک کشور را می‌توان در مشاهده آمار رشد اقتصادی، هزینه‌های دولتی و درآمدهای دولت مشاهده کرد. اگرچه ممکن است وضعیت تمامی مردم در نتیجه این مسئله بهبود پیدا نکرده باشد ولی کیک اقتصاد کشور بزرگ‌تر شده است و این بزرگی  به تدریج می‌تواند سهم افراد را از کیک اقتصاد بیشتر کند.

 

نرخ رشد اقتصادی افزایش می‌یابد

انتظار می‌رود در سال ۲۰۱۸ اقتصادهای خاورمیانه و شمال افریقا که اقتصادی وابسته به نفت و منابع نفتی دارند رشد بی‌سابقه‌ای را در تولید ناخالص داخلی خود تجربه کنند. رشد قیمت نفت و افزایش درآمد نفتی در این کشورها تاثیر بزرگی روی توان مصرفی دولت دارد و حتی در ایجاد فرصت‌های شغلی و  توسعه زیرساخت‌های صنعتی هم تاثیرگذار است.

انتظار می‌رود سطح فعالیت‌های عمرانی و ساختمانی در کشورهای خاورمیانه رشد کند، زیرساخت‌های شهری و صنعتی بیشتری در کشورها ساخته شود، افراد بیشتری در کشور به کار گرفته شوند، دولت توانایی بیشتری برای پرداخت دستمزد داشته باشد، و در نهایت قدرت خرید خانوارها رشد کند. تمامی این عوامل زمینه را برای بیشتر شدن نرخ رشد اقتصادی در کشورها فراهم می‌کند و اقتصادهای پویاتری را ایجاد خواهد کرد. رشد فعالیت‌های ساختمانی و عمرانی که توسعه صنایع دیگری را هم به همراه دارد، مسئله بسیار بااهمیتی است. در سال‌های اخیر رکود بخش ساختمان در بسیاری از کشورهای خاورمیانه عامل اصلی بحران اشتغال در این کشورها بود.

اما بزرگ‌ترین تاثیر را کشورهای عربستان سعودی و کویت تجربه خواهند کرد. کشورهایی که در سال‌های گذشته در رکود بودند و نه‌تنها اقتصاد آنها با نرخ مثبت رشد نکرده بود بلکه نرخ رشد منفی را شاهد بودند. این دو کشور در سال ۲۰۱۸ شاهد مثبت شدن نرخ رشد اقتصادی هستند. از طرف دیگر امارات که در میان کشورهای حاشیه خلیج فارس اقتصاد متنوع‌تر و توسعه‌یافته‌تری دارد و وابستگی اقتصادی آن کمتر از کشورهای  دیگر است هم در این سال رشد را تجربه می‌کند.

 

در سال ۲۰۱۸ نرخ رشد اقتصادی ایران به مرز ۴.۳ درصد خواهد رسید که حدود ۰.۲ درصد بیش از سال گذشته خواهد بود

 

در سال ۲۰۱۸ نرخ رشد اقتصادی ایران به مرز ۴.۳ درصد خواهد رسید که حدود ۰.۲ درصد بیش از سال گذشته خواهد بود. اما ایران رکورددار رشد اقتصادی در سال ۲۰۱۸ نیست. در سال آینده اقتصاد مصر رشد بیش از ۵ درصدی را تجربه می‌کند و رکوردی تازه برای خود ثبت می‌کند و کویت که سال ۲۰۱۷ را با رشد منفی ۱.۲ درصدی پشت سر گذاشت می‌تواند رشد ۳.۶ درصدی اقتصادی را شاهد باشد.

 

هزینه‌های دولتی رشد می‌کند

در سال‌های اخیر ، کمبود درآمد صادراتی و کسری بودجه دولتی در منطقه باعث شد تا  بودجه‌های ریاضتی در کشورها اجرا شود. بخش زیادی از یارانه‌ها حذف شد، قیمت کالاها رشد کرد و نرخ رشد دستمزدها کمتر از انتظار بود. در این شرایط بسیاری از افراد طبقات متوسط و پایین اقتصادی دچار وضعیت بحرانی شدند و زمینه برای اعتراضات مدنی در این کشورها فراهم شد. در ماه‌های اخیر در بسیاری از کشورهای حاشیه خلیج فارس اخباری در مورد اعتراضات مردمی شنیده شد. اخباری که بسیار ناخوشایند بود و باعث شد تا ثبات سیاسی و اجتماعی از بین برود و حتی یکی از فاکتورهای بسیار مهم برای سرمایه‌گذاران خارجی در جذب سرمایه‌ها هم از بین برود.

در عربستان سعودی  دولت اعلام کرده است روند پرداخت دستمزد به کارمندان دولتی را تغییر می‌دهد. به این معنا که اگر در گذشته به دلیل کمبود بودجه دستمزدها با نرخی کمتر از تورم رشد می‌کرد، هم‌اکنون نرخ رشد دستمزدها بیش از تورم است تا جبران کسری‌های درآمدی کارمندان دولتی در سال‌های اخیر بشود. در کشور عمان هم طرحی تصویب شد که دولت را موظف کرد تا با استفاده از منابع مالی حاصل از فروش  نفت با قیمت کنونی ۲۵ هزار فرصت شغلی در کشور ایجاد شود.

قرار است طرح ایجاد فرصت‌های شغلی تا انتهای سال ۲۰۲۰ ادامه یابد. دولت عمان استفاده از منابع مالی حاصل از فروش نفت برای مصارف جاری را از دستور کار خارج کرده است و قرار است این پول‌ها صرف ایجاد شغل، اجرای پروژه‌های عمرانی و زیرساختی و بهبود شرایط زندگی عموم مردم کشور شود.

 

انتظار می‌رود با افزایش نرخ رشد اقتصادی ایران و با توجه به سطح بالای تحصیلات در زنان، فرصت‌های بیشتری در اختیار زنان قرار بگیرد و نرخ مشارکت اقتصادی آنها افزایش یابد

 

از طرف دیگر باید در نظر داشت که این کسری‌های مالی همچنان در سال ۲۰۱۸ مشاهده خواهد شد ولی نسبت به قبل کمتر است. ایران یکی از کشورهایی است که دارای کسری مالی بسیار کمی خواهد بود. در سال ۲۰۱۸ کسری مالی دولت ایران به کمتر از ۲ درصد  تولید ناخالص داخلی می‌رسد در حالی که در سال ۲۰۱۷، کسری مالی این کشور برابر با ۲.۲ درصد تولید ناخالص داخلی بود. کم بودن کسری مالی ایران در سال‌های اخیر را می‌توان به برداشته شدن تحریم‌های نفتی علیه کشورمان بعد از اجرایی شدن برجام نسبت داد. سیاستی که به ایران کمک کرد تا حجم صادراتش را افزایش دهد و درآمد خود را بیشتر کند.

امارات در میان کشورهای خاورمیانه و شمال افریقا کمترین کسری مالی را خواهد داشت. در سال ۲۰۱۸ کسری مالی امارات برابر با ۰.۸ درصد تولید ناخالص داخلی این کشور خواهد بود در حالی که در سال ۲۰۱۷ برابر با ۲.۱ درصد تولید ناخالص داخلی بوده است.

 

سیاست‌های مالی حامی رشد و به‌دور از سیاست‌های ریاضتی خواهد شد

افزایش قیمت نفت در بازار جهانی به دولت‌ها امکان می‌دهد تا به‌جای اجرای سیاست‌های ریاضتی اقتصادی، اقدام به اجرای سیاست‌های انبساطی مالی بکنند که این سیاست‌ها می‌تواند زمینه را برای بیشتر شدن سرعت رشد اقتصادی در خاورمیانه و شمال افریقا فراهم کند.

پیش‌بینی می‌شد متوسط قیمت نفت در سال ۲۰۱۸ به مرز ۶۵ دلار برسد ولی با توجه به تحولاتی که در کشورهای نفت‌خیز مشاهده می‌شود و سیاست‌های جهانی، انتظار داریم متوسط قیمت هر بشکه نفت در سال جاری تا مرز ۷۳ دلار بالا برود. این قیمت نفت به معنای بیشتر شدن ۲۰ دلاری قیمت هر بشکه نفت نسبت به  متوسط سال ۲۰۱۷ است و این تفاوت چشمگیر قیمتی، کمک زیادی به اقتصادهای صادر کننده نفت می‌کند تا از منابع مالی بیشتری برخوردار شوند.

رشد قیمت نفت برای کشورهای خاورمیانه اهمیت زیادی دارد زیرا بخش اعظم اقتصاد آنها وابسته به درآمد نفت است. مثلا در کویت ۸۹ درصد بودجه به  نفت وابسته بود و در دیگر کشورها هم سهم نفت از بودجه بین ۷۰ تا ۹۰ درصد متغیر است.

اگر وضعیت مالی کشورهای خاورمیانه و شمال افریقا را بررسی کنیم درمی‌یابیم در سال ۲۰۱۶ کل درآمدهای دولتی  در این منطقه ۳۶۰ میلیارد دلار امریکا بود ولی این رقم در سال ۲۰۱۸ به مرز ۵۰۰ میلیارد دلار می‌رسد. البته این رقم ۵۰۰ میلیارد دلار در شرایطی محقق می‌شود که متوسط قیمت نفت در سال ۲۰۱۸ به مرز ۶۵ دلار برسد.

اگر قیمت نفت بیش از این رقم باشد، درآمد کشورهای نفت‌خیز بالاتر خواهد رفت. در سال ۲۰۱۶، مجموع هزینه‌های دولتی برابر با ۵۲۰ میلیارد دلار امریکا بود که تا سال ۲۰۱۸ به مرز ۵۸۰ میلیارد دلار خواهد رسید. در نتیجه کسری بودجه دولتی در خاورمیانه و شمال افریقا از ۱۹۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۶ به کمتر از ۹۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸ می‌رسد و در صورتی که قیمت نفت همچنان روند صعودی خود را ادامه دهد یا در سطح ۷۰ دلار  تا انتهای دهه جاری میلادی باقی بماند، این کسری بودجه به سمت صفر حرکت می‌کند.

در میان کشورهای خاورمیانه تغییر وضعیت اقتصادی در عربستان و کویت بیش از دیگر کشورها مشهود است. این دو کشور  در سال ۲۰۱۷ در رکود قرار داشتند و از سال ۲۰۱۸ می‌توانند وارد دوره رشد و رونق اقتصادی شوند. در کشورهایی که اقتصادهای متنوع‌تری دارند از قبیل امارات و قطر، شاهد افزایش نرخ رشد اقتصادی خواهیم بود.

 

 قیمت سربه‌سری نفت برای کشورهای خاورمیانه کاهش می‌یابد

در سال ۲۰۱۷ قیمت سربه‌سری نفت برای کشورهای خاورمیانه کاهش یافت به این معنا که این کشورها برای داشتن بودجه‌ای متوازن نیاز به فروش نفت با قیمت پایین‌تری دارند. در سال ۲۰۱۶ قیمت سربه‌سری نفت برای عربستان برابر با ۹۶.۶۰ دلار امریکا بود ولی در سال ۲۰۱۷ به کمتر از ۷۰ دلار رسید. این بالاترین میزان کاهش قیمت سربه‌سری نفت در میان کشورهای عضو اوپک است.

در سال‌های اخیر بالاترین قیمت سربه‌سری نفت به بحرین اختصاص داشت. در سال ۲۰۱۶ قیمت سربه‌سری نفت برای بحرین برابر با ۱۰۵ دلار امریکا بود ولی انتظار می‌رود تا سال ۲۰۱۸ به ۹۵ دلار تقلیل پیدا کند.

قیمت سربه‌سری نفت برای ایران در سال ۲۰۱۶ برابر با ۶۰ دلار امریکا بوده است و درسال ۲۰۱۸ هم به ۵۸ دلار خواهد رسید. آمار نشان می‌دهد کویت پایین‌ترین قیمت سربه‌سری نفت را دارد. متوسط قیمت هر بشکه نفت در کویت برای اینکه بودجه این کشور متوازن باشد در سال ۲۰۱۶ برابر با ۴۳ دلار امریکا بود و در سال ۲۰۱۸ نه‌تنها این قیمت کم نمی‌شود بلکه به مرز ۴۶ دلار افزایش خواهد یافت. قیمت سربه‌سری نفت برای عراق هم در سال ۲۰۱۸ بالاتر از سال ۲۰۱۶ خواهد بود. قیمت سربه‌سری در سال ۲۰۱۶ برابر با ۴۱ دلار و در سال ۲۰۱۸ نزدیک به ۶۰ دلار اعلام شده است.

 

با رشد فرصت‌های شغلی و اصلاح قوانین مشارکت اقتصادی زنان بیشتر می‌شود

شاه جدید عربستان با طرح‌های اصلاحاتی زیادی روی کار آمده است. او برای اولین بار اجازه رانندگی به زن‌ها داد و حضور آنها را در محافل ورزشی آزادکرد. این تغییر بزرگی در عربستان است که می‌تواند بستر را برای اصلاحات بیشتر فراهم کند. انتظار می‌رود با باز شدن بیشتر فضا و افزایش نرخ رشد اقتصادی در عربستان، فرصت‌های شغلی بیشتری برای زنان در این کشور فراهم شود. البته نرخ پایین مشارکت اقتصادی زنان تنها مختص عربستان نیست بلکه کشورهای دیگر خاورمیانه هم با این مسئله درگیر هستند. مثلا در ایران نرخ مشارکت اقتصادی زنان کمتر از ۲۰ درصد است که بخشی از این نرخ پایین مشارکت به شرایط فرهنگی در کشور بازمی‌گردد و بخش دیگری از آن به وضعیت اقتصادی ارتباط دارد. ایران در سال‌های اخیر شرایط اقتصادی نامناسبی داشت و تحت فشارهای ناشی از تحریم نتوانست به اندازه نیاز بازار فرصت شغلی ایجاد کند. در این دوره اولویت اشتغال با مردان بود و زنان فرصت‌های کمتری را تصاحب  کردند. انتظار می‌رود با افزایش نرخ رشد اقتصادی و با توجه به سطح بالای تحصیلات در زنان، فرصت‌های بیشتری در اختیار زنان قرار بگیرد و نرخ مشارکت اقتصادی آنها افزایش یابد.

در خاورمیانه و شمال افریقا، زنان قطری بالاترین نرخ مشارکت اقتصادی را دارند. در سال ۲۰۱۷ نرخ مشارکت اقتصادی زنان در این کشور نزدیک به ۵۰ درصد بود. نرخ مشارکت اقتصادی زنان در امارات برابر با ۴۵ درصد، در کویت ۴۳ درصد و در بحرین برابر با ۴۰ درصد بوده است. پایین‌ترین نرخ مشارکت اقتصادی در منطقه به دو کشور عراق و سوریه مربوط می‌شود که نرخ مشارکت اقتصادی زنان در این دو کشور به ترتیب ۱۵ درصد و ۱۲ درصد است. ایران و اردن و نوار غزه و الجزایر هم  در انتهای این فهرست هستند و نرخ مشارکت اقتصادی زنان در این کشورها کمتر از ۲۰ درصد است.

 

پول‌سازترین کسب و کارهای جهان

0

بزرگترین میلیاردرهای جهان از چه راه‌هایی به ثروت رسیده‌اند

 

افراد ثروتمند جهان که همیشه در صدر خبرهای مالی و اقتصادی قرار دارند، از روش‌های متنوعی به این هدف رسیده‌اند.

راه‌های متنوعی برای کسب درآمد در جهان وجود دارد. روش‌های ثروتمند شدن آن‌قدر متنوع هستند که از ساخت وساز، فعالیت در بورس و بازارهای مالی و خرید و فروش املاک و مستغلات تا طراحی لباس، فروش مواد غذایی و اخیرا طراحی و توسعه‌ اپلیکیشن‌های کامپیوتری را شامل می‌شوند. اگرچه این راه‌ها بسیار زیاد و متنوع هستند، اما تنها برخی از آنها می‌توانند افراد فوق ثروتمند را به جامعه‌ جهانی معرفی کنند.

وبسایت فورچون هرساله لیستی از ثروتمندترین افراد جهان را منتشر می‌کند. در آخرین آمار منتشر شده از این رسانه، تعداد زیادی از افراد با زمینه‌ کاری مدیریت سرمایه دیده می‌شوند. به نظر می‌رسد این روش کسب درآمد یکی از پول‌سازترین روش‌ها حال حاضر جهان باشد. افرادی که از این روش به ثروت رسیده‌اند، حدود ۱۴ درصد یعنی ۳۱۰ نفر از لیست ۲۲۰۸ نفری فورچون را به خود اختصاص داده‌اند.

آمار منتشر شده نشان می‌دهد که در کشورهای متنوعی از برزیل تا اندونزی، میلیاردرهای فعال در بازارهای مالی در رتبه‌ اول قرار دارند. از میان این افراد، ۲۴ نفر به تازگی به جمع میلیاردرها راه‌ یافته‌اند و دو نفر نیز از طریق سرمایه‌گذاری روی ارزهای رمزنگاری شده به ثروت رسیده‌اند.

صنعت مد و خرده‌فروشی، دومین روش کسب ثروت در این لیست است. این صنایع ۱۱ درصد یعنی ۲۳۵ نفر از ثروتمندان جهان را به خود اختصاص داده‌اند. ۶ نفر از ۲۰ نفر برتر ثروتمندان جهان، به نوعی با این صنایع درگیر هستند. در این لیست می‌‌توان به صاحبان برندهای Zara، L’Oreal، LVMH و Walmart اشاره کرد. علاوه بر آنها، باید به آمازون و صاحب میلیاردرش نیز اشاره کرد که با وجود فعالیت در زمینه‌ تجارت الکترونیک، به نوعی با خرده‌فروشی در ارتباط است. شرکت‌های مشابه آمازون و صاحبان آنها نیز در میان این لیست به وفور دیده می‌شوند و حدود ۱۹ نفر از آنها به تازگی به لیست میلیاردرها اضافه شده‌اند.

 

یک نقطه‌ مشترک بیش از همه در میان میلیاردرها به چشم می‌خورد: آنها کاری را انجام داده‌اند که عاشقش بوده‌اند

 

مجموع ارزش دارایی‌های افراد در بخش مد و خرده‌فروشی حدود ۱.۲ تریلیون دلار است که ۱۳ درصد از مجموع دارایی‌های لیست فورچون یعنی ۹.۱ تریلیون دلار را به خود اختصاص داده است.

در رتبه‌ بعدی لیست ثروتمندان جهان، فعالان صنعت مشاوره‌ املاک قرار دارند. امپراطوری‌های این صنعت، ۲۲۰ میلیاردر این لیست را در اختیار دارند. چین با دارا بودن ۶۰ میلیاردر در رتبه‌ اول ثروتمندان مشاور املاک قرار دارد. آمریکا با ۴۴ نفر در رتبه‌ی بعدی است که رئیس جمهور کنونی این کشور یعنی دونالد ترامپ هم با ثروت ۳.۱ میلیارد دلاری در میان این افراد حضور دارد.

کارخانجات تولیدی در رتبه‌ چهارم پول‌سازترین صنایع جهان قرار دارد. ۹ درصد از میلیاردرهای جهان یعنی ۲۰۷ نفر، در این صنایع فعالیت می‌کنند. آمار سال گذشته ۱۷۱ میلیاردر در این زمینه داشت و آمار کنونی، رشد بسیار مناسب را در این صنعت نشان می‌دهد. این رشد مناسب، صنایع فناوری را در رتبه‌ پنجم قرار داده است. البته ۸ نفر از میلیاردرهای این صنعت در لیست ۲۰ فرود ثروتمند جهان قرار دارند و در صدر آنها، جف بزوس، موسس آمازون قرار دارد. صنعت فناوری، چهار میلیاردر زیر ۳۰ سال را نیز به لیست معرفی کرده است.

در نهایت با بررسی آمار منتشر شده، متوجه تنوع روش‌های کسب ثروت می‌شویم. البته باید این نکته را مدنظر داشت که بسیاری از ثروتمندان، با ترکیبی از روش‌های فوق به ثروت رسیده‌اند. نکته‌ قابل توجه دیگر این که بسیاری از افراد حاضر در لیست (۳۳ درصد)، با بهره‌مندی از ژن خوب به ثروت رسیده‌اند. به بیان دیگر، آنها ثروت خود را به ارث برده‌اند. از میان افراد دیگر لیست که با زحمت خود به ثروت رسیده‌اند، یک نقطه‌ مشترک بیش از همه به چشم می‌خورد: آنها کاری را انجام داده‌اند که عاشقش بوده‌اند.

در ادامه لیست کامل منتشر شده توسط وبسایت فورچون را مشاهده می‌کنید:

صنعت تعداد میلیاردرها درصد
خدمات مالی و سرمایه‌گذاری ۳۱۰ ۱۴٪
مد و خرده‌فروشی ۲۳۵ ۱۱٪
مشاوره املاک ۲۲۰ ۱۰٪‍
کارخانجات تولیدی ۲۰۷ ۹٪
فناوری ۲۰۵ ۹٪
گوناگون ۱۹۴ ۹٪
صنایع غذایی ۱۶۵ ۷٪
سلامت ۱۳۴ ۶٪
انرژی ۹۴ ۴٪
رسانه و سرگرمی ۷۳ ۳٪

 

با این مفاهیم اقتصاد ایران را بشناسیم

0

تحلیل محتوای اقتصاد ایران در سال ۹۷

دکتر مرتضی ایمانی راد – اقتصاددان

 

اقتصاد ایران را از جنبه های مختلف می توان در سال ۹۷ مورد بررسی قرار داد. مثلا عده ای روندهای غالب اقتصاد ایران را پیش بینی می کنند. عده ای دیگر چالش های بنیادی و یا به عبارتی دیگر موانع اقتصاد را نام می برند و تعدادی هم به ساختارها و نهادها و غیره می پردازند.
یک شیوه دیگر در بررسی اقتصاد ایران مفهوم های اساسی است که اقتصاد کشور بر اساس این مفاهیم شکل می گیرد. مثلا اگر شما مفهوم حسادت را در مورد یک شخص استفاده کنید، بخش قابل توجهی از شخصیت آن فرد را آشکار کرده اید. حال سئوال این است که بدون عدد و رقم، چگونه می توان اقتصاد ایران با یک سری مفاهیم شناسایی کرد. یعنی یک جوری میخواهیم اقتصاد ایران را با یک سری مفاهیم کلیدی تحلیل محتوی کنیم. از این نظر مفاهیمی که شمرده می شوند، مفاهیمی هستند که بر سیاستها، ساختارها، نهادها و متغیرها سایه می اندازند. یعنی بدون این مفاهیم اقتصاد ایران قابل شناسایی و تبیین نیست. این مفاهیم به قرار زیرند:

اول، امنیت – لازم است برای اینکه اقتصاد بتواند همراه با مشکلاتش، مشکل جدید ایجاد نکند نکات امنیتی در آن رعایت شود. افزایش تظاهرات کارگری، تضادهای سیاسی، اختلاف نظر های بیش از اندازه در حوزه سیاسی، احتمال شکل گیری مخالفت های سیاسی بیشتر، احتمال بالا در شکل گیری التهابات ارزی و مسایلی از این دست ایجاب می کند که اقتصاد ایران توام با ابزارهای امنیتی همراه شود.

دوم، کنترل – وقتی مسایل اقتصادی با روشهای مرسوم و جافتاده حل نشود و اگر چنین نگاهی وجود نداشته باشد، کنترل جایگزین مدیریت می شود.

سوم، تمرکز – برای کنترل بیشتر به تمرکز بیشتر نیاز است، با تمرکز بهتر می توان جریانات اقتصادی را کنترل کرد. تمرکز شیوه های گوناگون دارد، ولی اقتصاد ایران نیاز جدی به تمرکز دارد. بنابراین کلیه سیاستهایی که نتیجه آن عدم تمرکز باشد، مثل خصوصی سازی، تقویت بازار، آزادی قیمتها، تخصیص بهینه منابع و سیاستهای مشابه، مورد استقبال دولت و حکومت قرار نخواهد گرفت.

چهارم، بقاء – وقتی در جامعه و اقتصاد موانع و چالش ها زیاد می شوند و وقتی این چالش ها به ابر چالش تبدیل می شوند و این چالش ها به حوزه های اجتماعی کشیده می شود، سیاستگذاری خیلی سخت می شود. در نتیجه نمیتوان دست به ریسک زد و سیاستهای رادیکال را اجرا کرد. در چنین فضایی سیاستها به سمت حفظ وضع موجود میل پیدا میکنند.

پنجم، سیاست – در نتیجه به دلیل عوامل بالا سیاست مجبور هست وارد اقتصاد شود و دخالت خود را بیشتر کند. این مفهوم را تحت عنوان تمرکز مطرح کردم. در نتیجه اقتصاد ایران در سال ۹۷ احتمال زیادی دارد بیش از سابق سیاسی شود.

ششم، تحریم – آرایش جدید کابینه ترامپ و رادیکال شدن آن و اعلام کره شمالی به همکاری با نظم جهانی و همراستایی پیش بینی شده اروپا با امریکا، همه یک پیام برای اقتصاد ایران دارد. این پیام هم این است که اقتصاد ایران به طور جدی در مواجه با تحریم های بین المللی قرار خواهد گرفت و مدیریت این تحریم ها یکی از وظایف خطیر کابینه دوازدهم خواهد بود.

با توجه به مفاهیم برشمرده شده، می توان اقتصاد ایران را در سال ۹۷ ترسیم کرد و در این بستر دست به پیش بینی یا سرمایه گذاری و در مجموع به تدوین استراتژی های اثربخش برای بنگاهها زد. به نظرم بی توجه به این مفاهیم به حرکت ما در سال ۹۷ ضربه خواهد زد.

 

طلا، بازار ایران را به کدام سو می‌کشاند

0

 

گفتگو با مرتضی ایمانی راد اقتصاد دان و رئیس موسسه بامداد

خاطره وطن‌خواه

 

طی هفته های گذشته دو اتفاق بزرگ در اقتصادجهان افتاد؛ شروع جنگ تجاری بین چین و آمریکا بر سر تعرفه ها وافزایش قیمت نفت و طلا. این دو رخداد در کانون توجه همه دنیا قرار گرفته است و هر کشور به فراخور بهره یا آسیبی که از این دو رویداد می بیند،برای امسال و سال آینده، برنامه ریزی می کنند.

نوسان قیمت این دو کالای استراتژیک همواره بر اقتصاد ایران تاثیرگذار بوده است. خصوصا افزایش قیمت نفت که سبب افزایش درآمدهای دولت خواهد شد. اولین تاثیر این افزایش‌ها بر بودجه است. قیمت نفت محاسبه شده در بودجه امسال 55 دلار در هر بشکه است،این در حالی است که هم اکنون قیمت نفت در بازارهای جهانی حوالی 73 دلار است.این فاصله قیمتی البته براساس قانون، باید در صندوق توسعه ملی ذخیره شود. با این حال، افزایش ها برای بودجه ای که گفته می‌شود، کسری های پیدا و پنهان دارد، می‌تواند شرایط مطمئن تری در سال جاری پیش روی دولت قرار دهد.

 

مرتضی ایمانی‌راد اقتصاددان و تحلیلگر مسایل اقتصاد بین المللی درباره افزایش قیمت طلا و نفت دربازارهای جهانی و تاثیری که بر اقتصاد ایران می گذارد،به خبرآنلاین گفت: “در منطقه خاورمیانه تنش ها به بالاترین حد خود در دهه های اخیر رسیده  است و همین مساله موجب می شود که هم قیمت طلا و هم قیمت نفت بدون ارتباط با تقاضای واقعی بالا رود. البته جنگ تجاری بین چین و آمریکا هم در نوبت خودش روی این دو اثر می‌گذارد. چون قیمت دلار امریکا را کاهش می دهد و همزمان به همین خاطر قیمت طلا و نفت بالا می رود.”

“بنابراین این موضوع فارغ از تقاضای واقعی در بازار است. در منطقه (خاورمیانه) وقتی تنش بیشتر می شود ، چون منطقه نفت‌خیز است ، به طور طبیعی قیمت نفت بالا می رود. طلا هم کاری به منطقه ندارد. هر موقع تنش در یک منطقه زیاد شد طلا بالا می رود و اگر تنش بالا نباشد با کاهش قیمت دلار بالا می رود. این روند چندین ساله طلا در بازار جهانی است . با بالا رفتن طلا و نفت اقتصاد ایران همانند گذشته تحت تاثیر قرار می دهد. بالا رفتن طلا در بازار جهانی قیمت طلا را بالا می‌برد و در نتیجه قیمت طلا در داخل نیز افزایش می‌یابد.”

این اقتصاددان درباره افزایش قیمت طلا و تاثیری که بر بازار ایران می‌گذارد، توضیح داد: “این مساله ممکن است مقداری بی‌ثباتی و سفته بازی  را در بازار در ایران ایجاد کند. زیرا مردم افزایش قیمت طلا را ناشی از بی ثباتی بازار می‌دانند و نسبت به شرایط بدبین می شوند. به عبارت دیگر تمایلات بازار در اقتصاد ایران را تغییر می‌دهد و این تغییر بیشتر به سمت کالاهای سوداگرانه خواهد بود. ولی بالا رفتن قیمت نفت داستان دیگری دارد.”

او گفت:”اگر قیمت نفت بالا برود و در صورتی‌که عواید حاصله از این صادرات قابل دسترسی بانک مرکزی باشد، می‌تواند روی شرایط ایران بسیار قوی اثر گذار باشد. حداقل کاری که می‌کند دولت را از نظر مالی قوی‌تر می کند و دولت می‌تواند بخشی از مشکلاتش را حل کند تا بعدا بتواند به طور بنیادی با این مشکلات درگیر شود. ”

 

مرتضی ایمانی‌راد اقتصاددان درباره جنگ تجاری آمریکا و چین می‌گوید: این مساله برای کشور ما خبر خوبی است، چون هم قیمت فلزات بالا می رود و هم قیمت نفت. البته اگر شرایط برای این استفاده با وجود تحریم‌ها از بین نرود

 

رییس موسسه مطالعات اقتصادی بامداد تاکید کرد:”همه می‌دانند که بیشترین چالش‌های کشور در یک سمتش دولت ایستاده است و بنابراین بهبود وضعیت مالی دولت می‌تواند دولت را در مهار چالش ها توانمندتر کند. البته اینها زمانی معنی دار است که قیمت نفت به مقدار قابل ملاحظه افزایش یابد ولی اگر حتی به قیمت هفتاد دلار برسد و دور و بر این قیمت در سال ۲۰۱۸ بماند باز تغییرات قابل توجهی در اقتصاد ایران نخواهد داشت.”

او افزود:”در شرایط فعلی مشکل دولت و مشکل اقتصاد ایران زیاد به قیمت نفت و درآمدهای نفتی ارتباط ندارد. مشکل اقتصاد ایران تحریم‌ها است. زیرا تحریم‌ها موجب شده که تمام منابع حاصل از صدور نفت در اختیار بانک مرکزی نباشد. همین مساله علیرغم افزایش قیمت نفت ، نمی‌تواند مشکلات اقتصادی ایران و دولت را حل کند. این دو شدیدا به هم تنیده اند.”

ترکیب اقتصادجهان تغییر می‌کند
ایمانی راد در ادامه این گفت وگو درباره فرصت‌ها و تهدیدهای ناشی از جنگ تعرفه ای بین آمریکا و‌چین در اقتصاد جهان گفت: “با قدرت گرفتن ترامپ و چیدن مهره هایش، آن طور که خودش دلش می‌خواست ، جنگ تجاری را ابتدا با کشورهای عضو نفتا و سپس با اروپا و به طریق شدیدتری با چین شروع کرد. در بعضی از جراید ایران از شروع جنگ ارزی توسط ترامپ نیز نام بردند که در نوشته های متعدد گفتم که روسای جمهور در کشورهای غربی تاثیر قابل توجهی بر تغییرات نرخ ارز به طور مستقیم ندارند و این بانکهای مرکزی است که تغییرات ارزها را دنبال می کنند و اقدامات و تصمیمات آنها نرخ های ارز را در جهان تغییر می دهد. بنابراین آنچه در حوزه قدرت ترامپ است همان جنگ تجاری است که از طریق تعرفه ها انجام می دهد.”

“در این رابطه لازم است یک نکته مهم را ابتدا بازگو کنم. همان طور که تا کنون تجربه شده است ، ترامپ اهل جنگ راه انداختن، چه نظامی و چه تعرفه ای نیست. رفتار ترامپ بیشتر تهدید و شلوغ کردن و از این طریق گرفتن امتیاز است. شما برخوردش را با کره شمالی ببینید. شاخ و شانه می‌کشد و حتی تهدید به حمله می شود. ولی پس از مدتی کره شمالی کوتاه می آید و حتی قرار دیدار در واشنگتن می‌گذارد. او از این شیوه در مقابل روسیه و چین هم استفاده کرده و می‌کند. ”

این اقتصاددان تصریح کرد:”به نظر می رسد ترامپ اگر با تهدید نتواند به مقصود خود برسد از ابزارهای دیگر استفاده می‌کند. بنابراین در مورد جنگ تعرفه‌ها با چین اساسا متمرکز است به تهدید کردن و اقداماتی هم برای جدی بودن خود هم انجام می دهد، ولی در نهایت به دنبال حل مسالمت آمیز مساله از طریق اجبار طرف مقابل به تسلیم است. در هر حال جنگ شروع شده است و اگر وضع تعرفه ها به مرحله نهایی برسد در ترکیب تجارت جهانی تغییراتی خواهد داد.”

 

در منطقه خاورمیانه تنش ها به بالاترین حد خود در دهه های اخیر رسیده  است و همین مساله موجب می شود که هم قیمت طلا و هم قیمت نفت بدون ارتباط با تقاضای واقعی بالا رود

 

رییس موسسه مطالعات اقتصادی بامداد با بیان اینکه اگر این مساله جدی شود بخشی از صادرات چین از مقصد امریکا تغییر جهت می دهد  و به سمت کشورهای دیگر سرازیر می‌شود،یادآورشد: “چین مجبور است دوباره اهداف توسعه صادرات خود را از منظر تخصیص منطقه ای تغییر دهد. این کار برای چین پر هزینه است. طبیعی است که برای پیدا کردن مقاصد جدید لازم دارد که قیمت‌های خود را کاهش دهد. این کاهش بیشتر در مورد کالاهای با تکنولوژی پایین و عمدتا کاربر اتفاق خواهد افتاد، ولی چین بخش مهمی از محصولاتش را با تکنولوژی بالا به چین صادر می کند که این کالاها متقاضی خود را در بازار جهانی دارد.”

نفع ایران از جنگ تجاری
او در پاسخ به این سئوال که آیا محدود شدن تجارت چین با آمریکا تاثیری برمبادلات ایران و چین خواهد گذاشت،گفت: “ایران نیز می‌تواند از این شرایط بهره بگیرد و تجارت خارجی خود را با چین بهبود ببخشد. مهمتر اینکه سخت‌گیری‌های بانکی چین در مورد انتقال منابع ایران می‌تواند کمتر شود و در نتیجه وضعیت ارزی کشور از این طریق بهبود پیدا کند.”

این اقتصاددان عنوان کرد:”عمده تحرکات ترامپ ناشی از این واقعیت است که که چندین سال است که امریکا در مبادله با چین دچار کسری تجاری است و میزان این کسری هم کم نیست. بنابراین درگیری چین و امریکا یک درگیری ساده و در حد تعرفه ها نیست، بلکه رویارویی دو قدرت جهانی برای کسب هژمونی اقتصادی و طبعا سیاسی در جهان است.”

“فقط در سال ۲۰۱۷ امریکا ۳۷۵ میلیارد دلار کسری تجاری تنها با چین داشته است. طبیعی است که این وضعیت را به گذشتگان منسوب می‌کند، ولی اتفاقی که دارد می افتد تقابل قیمت و تکنولوژی بین دو کشور است. الان امریکا تنها ۱۳۰ میلیارد دلار به چین در سال ۲۰۱۷ صادر کرده است در حالی‌که در همین سال وارداتش از چین ۵۰۶ میلیارد دلار بوده است . طبیعی است که از تاجری به نام ترامپ این شکاف درد آور است و آن را خوب می‌فهمد.”

ایمانی راد گفت: “ترامپ می خواهد با تهدید تعرفه ها از چین امتیاز بگیرد غافل از اینکه چین کره شمالی نیست. چین فقط اگر اراده کند می‌تواند با اوراق قرضه و دلارهایی که در اختیار دارد ضربات بدی به امریکا بزند. به عنوان نمونه حدود یک هزار میلیارد دلار از اوراق قرضه امریکا در اختیار چین است و با این حجم اوراق هر کاری دلش می خواهد می‌کند. بنابراین ترامپ مجبور می‌شود با آرامش مساله خود را با چین حل کند. در نتیجه به نظرم این جنگ تجاری لطمه زیادی به تجارت جهانی نمی‌زند و آن طور که گفته می‌شود این جنگ سردتر می شود و با تفاوت‌هایی در اجرا به دوره های قبل تغییر می‌کند.”

خبرخوب برای ایران
رییس موسسه مطالعات اقتصادی بامداد در پاسخ به این سئوال که پیش از عملی شدن جنگ تعرفه ای بین آمریکا و چین کریستین لاگارد رییس صندوق بین‌المللی پول به شدت ابراز نگرانی کرده که این جنگ تجاری رشد اقتصاد جهان را تحت تاثیر قرار می‌دهد؛آیا این جنگ تعرفه‌ها بحران تازهای برای اقتصاد جهانی نخواهد بود،گفت: “اگر تعرفه ها قانون شود و عملا اجرا شود طبیعی است که نرخ رشد تجارت جهانی را کاهش و ممکن است التهابات زیادی را در قیمت ها و تجارت جهانی ایجاد کند. اینکه این مساله ممکن است نظم جهانی را به مخاطره بیندازد و یا نرخ رشد جهانی را کاهش دهد احتمالش کم است. همان طور که گفتم ترامپ همه این مسایل را از دید تجاری نگاه می‌کند و بنابراین در عمل آنچه را که می‌گوید انجام نمی دهد مگر اینکه مجبور شود. تقابل ترامپ با ایران هم همین طور است. تا کنون فقط تهدید کرده است و حتی بعضی از تحریم های مصوب را اجرا هم نمی‌کند. ترامپ به دنبال این است که ایران را همانند کره شمالی به میز مذاکره یک طرفه بکشاند.”

او گفت: “در کل این تقابلها و تهدید ها یک عامل در حال تغییر است؛ چه تهدید ها اجرایی شود و چه نشود و آن هم دلار امریکا است و یا دقیق تر بگویم شاخص دلار  dollar index است. با هیاهوها و تهدید ها دلار امریکا ضعیف تر می شود، کما اینکه تا حالا شده است . شاخص دلار امریکا در یک ماه پس از انتخابات ریاست جمهوری امریکا به عدد تاریخی ۱۰۳ در چندین سال گذشته رسید. الان این شاخص ۸۹/۵ است. یعنی تا کنون شاخص دلار امریکا حدود ۱۳ درصد کاهش یافته است . به این مقدار می گویند سقوط.”

“این مساله موجب تحولات جدی در جهان می‌شود که البته برای کشور ما خبر خوبی است ، چون هم قیمت فلزات بالا می رود و هم قیمت نفت. ایران هم یک کشور کالا پایه است و از این شرایط سود می برد، البته اگر شرایط برای این استفاده با وجود تحریمها از بین نرود.”

 

بیکاری معضلی جهانی

0

وضعیت و چشم‌انداز اقتصادی جهان

ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻠﻞ ﻣﺘﺤﺪ در گزارشی وضعیت اقتصاد جهانی را بررسی کرده و در آن با توجه به شاخص های اقتصادی، ضمن ابراز نگرانی از تشدید بیکاری جوانان و زنان در جهان، تاکید کرده که نرخ بیکاری جهانی جوانان از 12.3 درصد در سال 2016 میلادی به 13 درصد در سال 2017 میلادی افزایش پیدا کرده است. علاوه بر این در این گزارش وضعیت اقتصاد در مناطق مختلف جهان تحلیل شده است که خلاصه ای از آن را می خوانید.

با توجه به شتاب گرفتن فعالیت اقتصادی در جهان، شاخص‌های اخیر بازار کار از پیشرفت تدریجی اکثر کشورهای توسعه ‌یافته، اقتصادهای در حال گذار و کشورهای در حال توسعه در ایجاد شرایط اشتغال کامل فراهم آوردن شغل آبرومند برای همه اقشار جامعه حکایت دارند. بیکاری درکشورهایی نظیر آلمان، ژاپن، مکزیک و آمریکا، به سطح فوق‌العاده پایینی کاهش یافته است.

در دهه گذشته ناامنی شغلی در بسیاری از کشورها تشدید شده و سهم افرادی که از روی اجبار به مشاغل پاره‌وقت روی آورده‌اند افزایش پیدا کرده و نابرابری افزایش یافته است. زنان و جوانان از نرخ بیکاری به نسبت بیشتری رنج می‌برند و نرخ بیکاری جوانان حدود سه برابر بزرگسالان است.

نرخ بیکاری جهانی جوانان از 12.3 درصد در سال 2016 میلادی به 13 درصد در سال 2017 میلادی افزایش پیدا کرده است. در همین مدت نرخ بیکاری افراد بزرگسال تغییر کمتری داشته و به طور متوسط 4 تا 4.4 درصد بوده است.

بررسی‌ها نشان داده است افزایش دسترسی به آموزش اولیه به طرز قابل توجهی فرصت اشتغال جوانان را بهبود می‌بخشد. بر اساس این بررسی‌ها حمایت از کارآفرینی، ارائه چترهای حمایتی  خدمات اشتغال و دوره‌های کارآموزی با کیفیت و همچنین آموزش ضمن خدمت برای فرصت‌های شغلی روستایی نیز میزان مشارکت نیروی کار و احتمال یافتن یک شغل مناسب و مفید را افزایش می‌دهند.

 

ژاپن با کمبود ﻧﯿﺮوی ﮐﺎر دست و پنجه نرم می کند و ﻧﺮخ ﺑﯿﮑﺎری اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ 2,7 درﺻـﺪ ﮐـﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺘـﻪ ﮐـﻪ ﮐﻤﺘـﺮﯾﻦ ﻣﯿـﺰان ﻧـﺮخ ﺑﯿﮑﺎری از ﺳﺎل 1993 ﻣﯿﻼدی اﺳﺖ

 

کمبود نیروی کار در ژاپن

ژاپن با کمبود ﻧﯿﺮوی ﮐﺎر دست و پنجه نرم می کند. ﻧﺮخ ﺑﯿﮑﺎری اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ 2,7 درﺻـﺪ ﮐـﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺘـﻪ ﮐـﻪ ﮐﻤﺘـﺮﯾﻦ ﻣﯿـﺰان ﻧـﺮخ ﺑﯿﮑﺎری از ﺳﺎل 1993 ﻣﯿﻼدی اﺳﺖ. ﻧﺮخ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدﻫﺎی ﺷﻐﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﺘﻘﺎﺿﯿﺎن ﮐﺎر ﺑﻪ 1,56 رﺳﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻣﯿﺰان از ﺳﺎل 1974 ﻣﯿﻼی اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ 86 درﺻﺪ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﻣﺎه ﻣﺎرس ﺳﺎل 2018 ﻣﯿﻼدی ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﻣﯽ ﺷـﻮﻧﺪ  ﻧﯿﺰ ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺎر درﯾﺎﻓﺖ کرده اﻧﺪ. رﺷﺪ دﺳﺘﻤﺰد در ﺳﺎل 2017 ﻣﯿﻼدی ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺿﻌﯿﻒ و 0,4 درﺻـﺪ ﺑـﻮد اﻣـﺎ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ دﺳﺘﻤﺰد ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺑﺮای ﮐﺎرﮔﺮان ﭘـﺎره  وﻗـﺖ  2,2 درﺻـﺪ اﻓـﺰاﯾﺶ ﭘﯿـﺪا ﮐـﺮد ﮐـﻪ ﻧﺎﺷـﯽ از ﮐـﺎﻫﺶ ﺗﻌـﺪاد ﮐـﺎرﮔﺮان ﭘﺎره وﻗﺖ ﺑﻮد. ﮐﻞ ﻧﯿﺮوی ﮐﺎر اﯾﻦ ﮐﺸﻮر در ﻣﺎه ﻧﻮاﻣﺒﺮ ﺳﺎل 2017 ﻣﯿﻼدی ﺑﺎﻟﻎ ﺑر 67 ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ در دﻫـﻪ ﮔﺬﺷـﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﺪرت ﺗﻐﯿﯿﺮ کرده ده اﺳﺖ.

 

ﻧﺮخ ﺑﯿﮑﺎری در ﯾﻮﻧﺎن و اﺳﭙﺎﻧﯿﺎ ﺑﺎﻻ و ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ 20,5 و 16,7 درﺻـﺪ اﺳـﺖ

بازار اروپا

بازارهای کار اروپا روند رو به رشدی دارند اگرچه تفاوت‌های چشمگیری بین کشورهای مختلف دیده می‌شود. در ماه نوامبر نرخ بیکاری اتحادیه اروپا به 7.3 درصد کاهش یافت در حالی که در سال قبل از آن 8.3 درصد بود که این کمترین میزان بیکاری این منطقه از ماه اکتبر سال 2008 میلادی بوده است. جمهوری چک 2.5 درصد، آلمان و مالت 3.6 درصد کمترین میزان بیکاری را در این اتحادیه داشتند.

در ﭼﻨﺪ ﮐﺸﻮر، ﺑﺎزار ﮐـﺎر دارای اﺷﺘﻐﺎل ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻮده و اﯾﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﺒﻮد ﻧﯿﺮوی ﮐﺎر ﻣﻮاﺟﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ و اﯾﻦ اﻣﺮ ﯾﮏ ﻣﺎﻧﻊ اﺳﺎﺳﯽ ﺑﺮای ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی آﻧﻬﺎ اﯾﺠﺎد ﮐﺮده اﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﯾﻦ اﻣﺮ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ دﺳﺘﻤﺰدﻫﺎ شده و ﻣﺼﺮف ﺑﺨﺶ ﺧﺼﻮﺻﯽ را ﺗﻘﻮﯾﺖ کرده است. ﺑـﺎ وﺟﻮد اﯾﻦ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻫﺎ، ﻧﺮخ ﺑﯿﮑﺎری ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﯾﻮﻧﺎن و اﺳﭙﺎﻧﯿﺎ ﺑﺎﻻ و ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ 20,5 و 16,7 درﺻـﺪ اﺳـﺖ. ﻋـﻼوه ﺑـﺮ اﯾﻦ، ﺑﯿﮑﺎری ﺟﻮاﻧﺎن ﻫﻤﭽﻨﺎن ﯾﮏ ﻣﺸﮑﻞ ﺟﺪی در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ اﺳﺖ. در ﻣﺎه ﻧﻮاﻣﺒﺮ، 16,2 درﺻﺪ ﺟﻮاﻧـﺎن در اﺗﺤﺎدﯾـﻪ اروﭘـﺎ ﺑﯿﮑﺎر ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﺮخ ﺑﯿﮑﺎری ﺟﻮاﻧﺎن در ﯾﻮﻧﺎن، اﯾﺘﺎﻟﯿﺎ و اﺳﭙﺎﻧﯿﺎ ﺑﺎﻻی 30 درﺻﺪ ﺑﻮد.

علی‌رغم رکود اقتصادی روسیه در سال‌های 2016-2015 میلادی، نرخ بیکاری این کشور همچنان به نسبت در حدود 5.2 تا 5.6 درصد ثابت باقی مانده است.

 

منطقه آفریقا

در منطقه آفریقا پیش بینی می شود رشد تولید ناخالص داخلی تونس در سال 2018 میلادی به 3.2 درصد برسد با این وجود، تحرک کنونی برای بهبود شرایط اشتغال ناکافی است. نرخ بیکاری این کشور در فصل سوم سال 2017 میلادی 15.3 بود. با این که نرخ بیکاری این کشور از نقطه اوج 18.9 درصدی خود در سال 2012 میلادی کاهش یافته است اما همچنان بسیار بیشتر از نرخ 12.5 درصدی ثبت شده در سال 2006 میلادی است.

نرخ بیکاری در آفریقای جنوبی نیز در دهه گذشته به تدریج افزایش یافته و از 23.2 درصد در فصل اول سال 2008 میلادی به 27.7 درصد در فصل سوم سال 2017 میلادی رسیده است.

ﺑـﺎ اﯾـﻦ وﺟـﻮد ﺑـﺮ ﺧـﻼف ﻣـﺮاﮐﺶ و ﺗﻮﻧﺲ، ﻧﺮخ ﺑﯿﮑﺎری اﻓﺮاد ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﺮده در آﻓﺮﯾﻘﺎی ﺟﻨﻮﺑﯽ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﭘﺎﯾﯿﻦ و 5,4 درﺻﺪ اﺳﺖ. در ﻋﻮض، ﺑﯿﺸـﺘﺮﯾﻦ ﺑﯿﮑـﺎری ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﯿﻼن دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺮخ ﺑﯿﮑﺎری اﯾﻦ اﻓﺮاد 32,7 درﺻﺪ اﺳﺖ. ﻧﺮخ ﺑﯿﮑﺎری ﻧﯿﺠﺮﯾﻪ در ﻓﺼـﻞ ﺳـﻮم ﺳﺎل 2017 ﻣﯿﻼدی 8,9 درﺻﺪ ﺑﻮد. اﻓﺮاد دارای ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ و ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﺗﺤﺼﯿﻼت در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﭘﯿـﺪا ﮐـﺮدن ﺷـﻐﻞ روﺑﺮو ﺑﻮدﻧﺪ و 17,6 درﺻﺪ اﻓﺮاد دارای ﻣﺪرك ﻓﻮق دﯾـﭙﻠﻢ و  10,8 درﺻـﺪ اﻓـﺮادی ﮐـﻪ ﻣﺪرﺳـﻪ اﺑﺘـﺪاﯾﯽ را ﻫـﻢ ﺑـﻪ اﺗﻤـﺎم ﺮﺳﺎﻧﺪه اﻧﺪ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺷﻐﻞ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ.

 

برنامه حمایتی شرق آسیا

در منطقه شرق آسیا اخیراً سیاست‌گذاران مجموعه‌ای از اقدامات را برای بهبود رشد اشتغال و گسترش حمایت اجتماعی اعلام کردند. در سال 2018 میلادی، کره جنوبی و میانمار حداقل دستمزد خود را به ترتیب 16 و 33 درصد افزایش دادند. تایلند نیز برای اولین بار در 5 سال گذشته حداقل دستمزد ملی خود را افزایش داد.

ﻣﻘﺎﻣـﺎت ﮐـﺮه ﺟﻨـﻮﺑﯽ در ﻧﻈـﺮ دارﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺎ در ﻣﻮرد ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﺳﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر، در ﺳﺎل ﺟﺎری ﻣﺨﺎرج رﻓﺎﻫﯽ را ﺑﺎ 17 درﺻـﺪ اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﻪ 136 ﻣﯿﻠﯿﺎرد دﻻر (8 درﺻﺪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻧﺎﺧﺎﻟﺺ داﺧﻠﯽ) اﻓﺰاﯾﺶ دﻫﻨﺪ. اﯾـﻦ اﻗـﺪاﻣﺎت ﺑﺮﻧﺎﻣـﻪ رﯾـﺰی ﺷـﺪه ﻋﺒﺎرﺗﻨـﺪ از اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﺴﺘﻤﺮی ﻫﺎ، ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﺸﺎﻏﻞ در ﺣﻮزه ﺧﺪﻣﺎت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﮔﺴﺘﺮش ﭘﻮﺷﺶ ﺑﯿﻤﻪ ﺳﻼﻣﺖ. ﺳﯿﺎﺳﺖ ﮔﺬاران ﭼﯿﻨﯽ ﻧﯿـﺰ ﺑﺮ روی اﺻﻼﺣﺎت ﻣﺴﺘﻤﺮی ﻫﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده اﻧﺪ و ﻣﻘﺎﻣﺎت اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮد ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻣﺴﺘﻤﺮی ﻫﺎ در اﺳـﺘﺎن ﻫـﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ اداﻣﻪ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ. در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎل، اﻧﺪوﻧﺰی ﺗﻮﺳﻌﻪ اوﻟﻮﯾﺖ ﺑﻨﺪی ﺷـﺪه  ﺳـﺮﻣﺎﯾﻪ اﻧﺴـﺎﻧﯽ در ﺳـﺎل 2018 ﻣـﯿﻼدی را در دﺳﺘﻮر ﮐﺎر ﺧﻮد دارد اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻗﺼﺪ دارد در ﮐﻨﺎر ﺗﻼش ﺑﺮای ارﺗﻘﺎی ﻣﻬﺎرت ﻧﯿـﺮوی ﮐـﺎر و ﮐـﺎﻫﺶ واﺑﺴـﺘﮕﯽ ﺑـﻪ ﮐﺎﻻﻫـﺎ، آﻣﻮزش ﻫﺎی ﺣﺮﻓﻪ ای و ﮐﺎرآﻣﻮزی ﻫﺎی ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ را ﺗﻮﺳﻌﻪ دﻫﺪ.

 

رشد سریع هند و مشکل اشتغال

با وجود این که اقتصاد هند سریع‌ترین رشد اقتصادی در میان اقتصادهای نوظهور را دارد و چشم‌انداز میان‌مدت این کشور مطلوب است با چالش بهبود اشتغال‌زایی روبرو است. نگرانی‌ها از ظرفیت ایجاد شغل کافی برای جذب نیروی کار به سرعت در حال رشد رو به افزایش است. ایجاد شغل در بخش رسمی اندک بوده و بسیاری از کارگران با اشتغال ناقص یا مشاغلی با درآمد اندک روبرو هستند.

در اﯾـﻦ ﺷـﺮاﯾﻂ ﭼﺎﻟﺶ اﺻﻠﯽ اﻗﺘﺼﺎد ﻫﻨﺪ ﺑﻬﺒﻮد ﻧﺮخ اﺷﺘﻐﺎل زاﯾﯽ اﺳﺖ. ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺎ از ﻇﺮﻓﯿﺖ اﯾﺠﺎد ﺷﻐﻞ ﮐﺎﻓﯽ ﺑـﺮای ﺟـﺬب ﻧﯿـﺮوی ﮐـﺎر ﺑـﻪ ﺳﺮﻋﺖ در ﺣﺎل رﺷﺪ رو ﺑﻪ اﻓﺰاﯾﺶ اﺳﺖ. اﯾﺠﺎد ﺷﻐﻞ در ﺑﺨﺶ رﺳﻤﯽ ﺑﯽ رﻣﻖ ﺑـﻮده و ﺑﺎﻋـﺚ ﺷـﺪه ﺑﺴـﯿﺎری از ﮐـﺎرﮔﺮان ﺑـﺎ  اﺷﺘﻐﺎل ﻧﺎﻗﺺ ﯾﺎ ﻣﺸﺎﻏﻠﯽ ﺑﺎ درآﻣﺪ اﻧﺪك روﺑﺮو ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺨﺶ ﻫـﺎﯾﯽ ﻧﻈﯿـﺮ ﺳـﺎﺧﺖ و ﺳـﺎز، ﺗﻮﻟﯿـﺪ ﻣﺤﺼـﻮﻻت ﮐﺎرﺧﺎﻧـﻪ ای و ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت و ﺑﺮون ﺳﭙﺎری ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﻫﺎی ﺗﺠﺎری ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺿﻌﯿﻔﯽ داﺷﺘﻪ اﻧﺪ. ﻋﻼوه ﺑـﺮ اﯾـﻦ، وﺿـﻌﯿﺖ ﺑـﻪ ﺧﺼـﻮص ﺑـﺮای ﺟﻮاﻧﺎن ﻧﮕﺮان ﮐﻨﻨﺪه اﺳﺖ. ﺟﻮاﻧﺎن ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﺮده ﺑﺮای ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺷﻐﻞ در ﺑﺨﺶ رﺳﻤﯽ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻞ روﺑـﺮو ﻫﺴـﺘﻨﺪ و ﺑﯿﺸـﺘﺮ آﻧﻬـﺎ ﺟﺬب ﻣﺸﺎﻏﻞ ﮐﻢ درآﻣﺪ و آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ ﺑﺨﺶ ﻏﯿﺮ رﺳﻤﯽ ﺷﺪه اﻧﺪ. ﺑﯿﺶ از 60 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻫﻨﺪ در ﺳﻦ اﺷﺘﻐﺎل ﻗﺮار دارﻧﺪ و ﻫﺮ ﺳﺎل ﺣﺪود 12 ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔـﺮ وارد ﻧﯿـﺮوی ﮐـﺎر ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.

 

غرب آسیا و مشکل بیکاران دانشگاهی

برخی از کشورهای غرب آسیا با افزایش چشمگیر ثبت نام برای تحصیلات دانشگاهی روبرو شده‌اند. نسبت ناخالص ثبت نام برای تحصیلات دانشگاهی در عربستان از 29.7 درصد در سال 2007 میلادی به 63.1 درصد در سال 2015 میلادی افزایش یافت. در ترکیه، در مدت مشابه این نسبت از 38.5 به 94.7 درصد افزایش پیدا کرد. با این وجود، رشد سریع فارغ‌التحصیلان دانشگاهی هنوز برای اقتصاد مفید واقع نشده زیرا هر دو کشور با افزایش بیکاری افراد تحصیل کرده به‌ویژه در میان زنان روبرو بوده‌اند.

در اﮐﺘﺒـﺮ ﺳـﺎل 2017 ﻣـﯿﻼدی، در ﺗﺮﮐﯿـﻪ ﻧـﺮخ  ﺑﯿﮑﺎری در ﻣﯿﺎن دارﻧﺪﮔﺎن دﯾﭙﻠﻢ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﺑﺮای ﻣﺮدان 9 درﺻﺪ و ﺑﺮای زﻧﺎن 18,1 درﺻﺪ ﺑـﻮد. ﻧـﺮخ  ﺑﯿﮑـﺎری اﻓـﺮادی ﮐـﻪ ﺗﺤﺼﯿﻼﺗﯽ ﮐﻤﺘﺮ از دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن دارﻧﺪ در ﻣﯿﺎن ﻣﺮدان 8,2 درﺻﺪ و در ﻣﯿﺎن زﻧﺎن 10,9 درﺻﺪ ﺑﻮد. ﻫﻤﯿﻦ روﻧﺪ را ﻣﯽ ﺗـﻮان درﻋﺮﺑﺴﺘﺎن ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد. ﻧﺮخ ﺑﯿﮑﺎری اﻓﺮاد دارای ﺗﺤﺼﯿﻼت داﻧﺸﮕﺎﻫﯽ اﯾﻦ ﮐﺸـﻮر در ﻓﺼـﻞ ﺳـﻮم ﺳـﺎل 2017 ﻣـﯿﻼدی در ﻣﯿﺎن ﻣﺮدان 7,3 درﺻﺪ و در ﻣﯿﺎن زﻧﺎن 33,9 درﺻﺪ ﺑﻮد. در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن، 40 درﺻﺪ اﻓﺮاد ﺑﯿﮑﺎر اﯾﻦ ﮐﺸـﻮر زﻧـﺎن ﺗﺤﺼـﯿﻞ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ. ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻓﺰاﯾﺶ ﺛﺒﺖ ﻧﺎم ﺗﺤﺼﯿﻼت داﻧﺸﮕﺎﻫﯽ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺳﯿﺎﺳﺖ آﻣﻮزﺷﯽ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ اﺳﺖ، ﺷﮑﺴﺖ در ﻓﺮاﻫﻢ آوردن ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎی ﺷﻐﻠﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮای اﻓﺮاد ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﺮده، ﯾﮏ ﭼـﺎﻟﺶ اﻗﺘﺼـﺎدی ﺑـﻪ وﺟـﻮد آورده و ﺗـﻨﺶﻫـﺎی  اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ را اﻓﺰاﯾﺶ داده اﺳﺖ.

به دنبال بهتر شدن شرایط اقتصادی در منطقه آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب، بازار کار این منطقه نیز بهبود یافته است. میانگین نرخ بیکاری این منطقه، به جز برزیل، از 6.1 درصد در سال 2016 میلادی به 5.8 درصد در فصل سوم سال 2017 میلادی کاهش یافته که اولین کاهش در سه سال گذشته بوده است.

در این منطقه، اشتغال در بخش تولید محصولات کارخانه‌ای پس از کاهش شدید در سال‌های 2016-2015 میلادی، دوباره روند صعودی به خود گرفته است.

خلیج فارس به دومین واردکننده گاز تبدیل می شود

0
-UNDATED PHOTO- An Australia LNG ship sails off the coast of Western Australia in this undated photo.....-UNDATED PHOTO- An Australia LNG ship sails off the coast of Western Australia in this undated photo. [Australian Prime Minister John Howard announced on August 8, 2002 a deal for Australia's LNG, the marketing arm for the North West Shelf gas joint venture, to supply liquefied natural gas to China's first LNG terminal in the southern province of Guangdong for the next 25 years in a deal worth US$11-14 billion dollars, Australia's largest single export deal.]

بررﺳﯽ ﻣﯿﺰان واﺑﺴﺘﮕﯽ ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﺷﻮرای ﻫﻤﮑﺎری ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎرس ﺑﻪ واردات LNG

ﺑﺮاﺳﺎس ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽﻫﺎی آژاﻧﺲ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ اﻧﺮژی، ﺗﺠﺎرت ﮔﺎز ﺑﯿﻦ ﺳﺎلﻫﺎی 2016_2040 ﺑﺎ 525 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮﻣﮑﻌﺐ اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﻪ 1230 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﯿﺪ. ﺳﻬﻢ ﺗﺠﺎرت ال انﺟﯽ از ﻣﺠﻤﻮع ﺗﺠﺎرت ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮔﺎز از 39 درﺻﺪ در ﺳﺎل 2016 ﺑﻪ ﺑﯿﺶ از 60 درﺻﺪ در ﺳﺎل 2040 ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﯿﺪ. اﯾﻦ روﻧﺪ ﮔﺮاﯾﺶ ﺑﻪ ال انﺟﯽ در ﺑﯿﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎی دارای ﺗﻘﺎﺿﺎی واردات ﮔﺎزی از ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎرس ﻧﯿﺰ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯽﺷﻮد و ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاریﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮای ﺗﻮﺳﻌﻪ زﯾﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎی واردات ال انﺟﯽ در دﺳﺖ انجام است. ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺗﺤﻮﻻت و ﭼﺸﻢاﻧﺪاز ﺗﻮﺳﻌﻪ ال انﺟﯽ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از اوﻟﻮﯾﺖﻫﺎی ﺻﺎدرات ﮔﺎزی اﯾﺮان از ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻂ ﻟﻮﻟﻪ اﺳﺖ، ﺿﺮوری ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ. در اﯾﻦ ﮔﺰارش ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.

ﺗﺤﻠﯿﻞ و ارزﯾﺎﺑﯽ به رﻏﻢ وﺟﻮد ذﺧﺎﯾﺮ ﻋﻈﯿﻢ ﮔﺎزی در ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎرس، ﻣﻄﺎﺑﻖ آﻣﺎرﻫﺎی آژاﻧﺲ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ اﻧﺮژی، اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ دوﻣﯿﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ واردﮐﻨﻨﺪه ﮔﺎز ﺟﻬﺎن ﻣﺒﺪل ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ دﻟﯿﻞ ﻋﻤﺪه آن ﻋﺪم رﺷﺪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺗﻘﺎﺿﺎی ﮔﺎزی ﺑﻪاﺳﺘﺜﻨﺎی اﯾﺮان، ﻗﻄﺮ و ﺗﺎ ﺣﺪودی ﻋﺮاق ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻮع ذﺧﺎﯾﺮ ﮔﺎزی ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻧﻔﺖ آﻧﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ روﻧﺪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮔﺎز را ﻣﺤﺪود و ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ روﻧﺪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻧﻔﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺗﻘﺎﺿﺎی ﮔﺎزی ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺧﺎورﻣﯿﺎﻧﻪ ﺑﺎ رﺷﺪ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ 2/2 درﺻﺪ از 477ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ در ﺳﺎل ﺑﻪ 795 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﺸﺎندﻫﻨﺪه 318 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻘﺎﺿﺎﺳﺖ.

ﻣﻄﺎﺑﻖ آﻣﺎرﻫﺎی آژاﻧﺲ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ اﻧﺮژی، اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ دوﻣﯿﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ واردﮐﻨﻨﺪه ﮔﺎز ﺟﻬﺎن ﻣﺒﺪل ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ

درﺣﺎﻟﯽﮐﻪ ﺳﻬﻢ ﺗﻘﺎﺿﺎی ال انﺟﯽ ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺧﺎورﻣﯿﺎﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ درﺻﺪ ﺗﻘﺎﺿﺎی ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﻮد، اﯾﻦ ﻣﯿﺰان در ﭘﺎﯾﺎن ﺳﺎل 2017 ﺑﻪ 6.5 درﺻﺪ ﺗﻘﺎﺿﺎی ﺟﻬﺎﻧﯽ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ. برای همین در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎرس ﻧﯿﺰ زﯾﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎی واردات ال انﺟﯽ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. دﻟﯿﻞ ﻋﻤﺪه ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰی راﻫﺒﺮدی ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮ واردات ال انﺟﯽ در ﺳﺎلﻫﺎی ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﮐﺎﻫﺶ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻗﯿﻤﺖ اﻧﺮژی و ﺗﻼش اﯾﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎ در ﺑﻬﺮهﮔﯿﺮی از اﯾﻦ ﮐﺎﻫﺶ ﻗﯿﻤﺖ از ﻃﺮﯾﻖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺳﺮﯾﻊ واﺣﺪﻫﺎی ﺷﻨﺎور ذﺧﯿﺮه و ﮔﺎزیﺳﺎزی ﻣﺠﺪد ال انﺟﯽ (FSRU) در ﮐﻮﺗﺎهﻣﺪت ﺑﺪون ﺻﺮف ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی ﺑﺎﻻی اﯾﺠﺎد زﯾﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎی داﺋﻤﯽ ﺑﻮده اﺳت.

 

ﮐﻮﯾﺖ

ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮔﺎز ﮐﻮﯾﺖ ﻋﻤﺪﺗﺎً ﮔﺎز ﻫﻤﺮاه ﻧﻔﺖ اﺳﺖ و ﺑﺎ ﮐﺎﻫﺶ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻧﻔﺖﺧﺎم (ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﺗﻌﻬﺪات ﮐﺎﻫﺶ ﺗﻮﻟﯿﺪ اوﭘﮏ) در ﺳﺎل 2017 ﺣﺠﻢ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮔﺎز اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻧﯿﺰ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﮐﻞ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮔﺎز ﮐﻮﯾﺖ در ﺳﻪ ﻓﺼﻞ اول ﺳﺎل 2017 روزاﻧﻪ 1.65 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻓﻮت ﻣﮑﻌﺐ ﺑﻮده ﮐﻪ در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﻣﺪت ﻣﺸﺎﺑﻪ در ﺳﺎل 2016 ﺗﻐﯿﯿﺮی ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ. از اﯾﻦ ﻣﯿﺰان در ﺣﺪود 90 درﺻﺪ ﮔﺎز ﻫﻤﺮاه ﺑﻮده اﺳﺖ. ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎی ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮔﺎز از ﻣﯿﺎدﯾﻦ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺗﺄﺧﯿﺮ زﯾﺎدی ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. در ﺳﺎل 2016 ﮐﻮﯾﺖ 4.8 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ ﺷﮑﺎف ﺑﯿﻦ ﺗﻮﻟﯿﺪ و ﻣﺼﺮف داﺷﺘﻪ اﺳﺖ. در ﺳﺎل 2018 ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﻓﺮض اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺼﺮف اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺗﻐﯿﯿﺮی ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎز ﻫﻢ روزاﻧﻪ 120 ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻓﻮت ﻣﮑﻌﺐ ﮐﻤﺒﻮد ﮔﺎز ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ. اﯾﻦ ﮐﺸﻮر از ﺳﺎل 2009 ﺗﻼش داﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﺘﺪا از ﻃﺮﯾﻖ ﭘﺎﯾﺎﻧﻪ ﻫﺎی ﺷﻨﺎور در ﻣﯿﻨﺎ اﻻﺣﻤﺪی ﺑﻪ ﻇﺮﻓﯿﺖ 5.11 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ 3.7( ﻣﯿﻠﯿﻮن ﺗﻦ در ﺳﺎل) ﺑﻪ واردات ال انﺟﯽ اﻗﺪام ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ آن ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ اﺣﺪاث ﭘﺎﯾﺎﻧﻪ داﺋﻢ اﻟﺰور ﺑﻪ ﻇﺮﻓﯿﺖ واردات ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ 15.5ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ (11.4ﻣﯿﻠﯿﻮن ﺗﻦ) ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺳﺎل 2020 ﺑﻪ ﺑﻬﺮه ﺑﺮداری ﺑﺮﺳﺪ در ﺟﺪول زیر وﯾﮋﮔﯽﻫﺎی دو ﭘﺎﯾﺎﻧﻪ ﻣﯿﻨﺎ اﻻﺣﻤﺪی و اﻟﺰور اراﺋﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ

 

 

اﻣﺎرات ﻣﺘﺤﺪه ﻋﺮﺑﯽ

به رﻏﻢ ﺗﻼش ﻫﺎی اﯾﻦ ﮐﺸﻮر در ﮐﺎﻫﺶ ﺳﻬﻢ ﮔﺎز در ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺑﺮق ﺑﻪ 70 درﺻﺪ ﺗﺎ ﺳﺎل 2030 از ﻃﺮﯾﻖ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻨﯽ اﻧﺮژیﻫﺎی ﻧﻮ و ﺗﺠﺪﯾﺪﭘﺬﯾﺮ، ﺗﻘﺎﺿﺎی ﮔﺎز در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻓﺰاﯾﻨﺪه ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. ﻣﻘﺎﻣﺎت دﺑﯽ در ﺳﺎل 2010 اﻗﺪام ﺑﻪ اﺣﺪاث ﭘﺎﯾﺎﻧﻪ ﺟﺒﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﺎ ﻇﺮﻓﯿﺖ اوﻟﯿﻪ 7 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ در ﺳﺎل 2015 ﺑﺎ 3.2 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ اﻓﺰاﯾﺶ ﻇﺮﻓﯿﺖ، ﻇﺮﻓﯿﺖ آن ﺑﻪ 10.2 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ رﺳﯿﺪ. ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﻦ، اﺑﻮﻇﺒﯽ ﻧﯿﺰ دارای ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﺣﺪاث ﭘﺎﯾﺎﻧﻪ ذﺧﯿﺮه و ﻣﺎﯾﻊﺳﺎزی ﮔﺎز در ﻓﺠﯿﺮه ﺑﺎ ﻇﺮﻓﯿﺖ 12.3 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ اﺳﺖ، اﻣﺎ در ﺳﺎلﻫﺎی اﺧﯿﺮ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﯾﮏ اﻗﺪام ﻓﻮری و ﺑﺮای ﺑﻬﺮه ﮔﯿﺮی از ﻣﺰاﯾﺎی ﮐﺎﻫﺶ ﻗﯿﻤﺖ اﻧﺮژی و ﺗﺎ ﭘﯿﺶ از راه اﻧﺪازی رآﮐﺘﻮرﻫﺎی ﻫﺴﺘﻪای ﺧﻮد (ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ در ﭘﺎﯾﺎن ﺳﺎل 2018 ﺑﻪ ﺑﻬﺮه ﺑﺮداری ﻣﯽرﺳﺪ) ﺑﻪ واردات ال انﺟﯽ از ﻃﺮﯾﻖ ﺗﺄﺳﯿﺴﺎت ذﺧﯿﺮه و ﮔﺎزی ﺳﺎزی ﺷﻨﺎور الانﺟﯽ (FSRU) در ﻣﻨﻄﻘﻪ Ruwais اﻗﺪام کند.

ﺑﺤﺮﯾﻦ

در ﺳﺎل 2015 ﮐﺸﻮر ﺑﺤﺮﯾﻦ 15.3ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮔﺎز داﺷﺘﻪ اﺳﺖ، اﻣﺎ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺗﻘﺎﺿﺎی ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺑﺮق و ﻧﯿﺰ اﺳﺘﻔﺎده از ﮔﺎز در ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ آﻟﻮﻣﯿﻨﯿﻢ آﻟﺒﺎ و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻇﺮﻓﯿﺖ آن، ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ 3/3 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ واردات ﮔﺎزی اﺳﺖ. اﯾﻦ ﮐﺸﻮر در ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ اﺣﺪاث ﺗﺮﻣﯿﻨﺎل واردات ﮔﺎزی FSRU ﺑﺎ ﻇﺮﻓﯿﺖ 4.1 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺳﺎل 2018 ﺑﻪ ﺑﻬﺮه ﺑﺮداری ﻣﯽرﺳﺪ و ﻗﺎﺑﻞ اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﺎ 2.8 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ در ﺳﺎل اﺳﺖ. ﺑﺨﺸﯽ از اﻫﺪاف ﺑﺤﺮﯾﻦ از ﺗﻮﺳﻌﻪ اﯾﻦ ﺗﺄﺳﯿﺴﺎت ذﺧﯿﺮه و ﮔﺎز ﺳﺎزی ﺷﻨﺎور ال انﺟﯽ، ﻋﺮﺿﻪ اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﮔﺎز ﺑﻪ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎن ﺳﻌﻮدی ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻧﯿﺎزﻫﺎی داﺧﻠﯽ ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺷﺎﯾﺎن ذﮐﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻋﺮﺑﺴﺘﺎن ﺳﻌﻮدی ﻧﯿﺰ اﺧﯿﺮاً ﻣﺒﺎﺣﺜﯽ در زﻣﯿﻨﻪ اﺣﺘﻤﺎل واردات ال انﺟﯽ ﻣﻄﺮح ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﺎص ﺑﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮی در اﺣﺪاث زﯾﺮﺳﺎﺧﺖ وارداﺗﯽ آن ﻣﻨﺠﺮ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ

 

ﺗﻘﺎﺿﺎی ﮔﺎزی ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺧﺎورﻣﯿﺎﻧﻪ ﺑﺎ رﺷﺪ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ 2/2 درﺻﺪ از 477ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ در ﺳﺎل ﺑﻪ 795 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﻣﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﯿﺪ

نیاز ایران به برنامه راهبردی صادرات گاز

– از ﻟﺤﺎظ اﻣﻨﯿﺖ و ژﺋﻮﭘﻠﯿﺘﯿﮏ اﻧﺮژی، واردات ال انﺟﯽ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ واردات ﺧﻂ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﺮای ﮐﺸﻮرﻫﺎی واردﮐﻨﻨﺪه اﻣﻨﯿﺖ زا ﺑﻮده، زﯾﺮا ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎ در ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻋﺮﺿﻪ ﺧﻮد و ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از واﺑﺴﺘﮕﯽ اﻧﺤﺼﺎری ﺑﻪ ﯾﮏ ﻋﺮﺿﻪ ﮐﻨﻨﺪه ﺧﺎص را اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽدﻫﺪ. درﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺗﻌﺎﻣﻼت ﮔﺎزی در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎرس ﺣﺘﯽ ﺑﯿﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﻋﺮﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﻗﻄﺮ و اﻣﺎرات ﻣﺘﺤﺪه ﻋﺮﺑﯽ ﻧﯿﺰ اﻣﻨﯿﺘﯽ اﺳﺖ، ﺗﻮﺳﻌﻪ واردات ال انﺟﯽ ﺑﻪ رﻏﻢ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ واردات از ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻂ ﻟﻮﻟﻪ در اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ در ﮐﺎﻧﻮن ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮی راﻫﺒﺮدﻫﺎی اﻧﺮژی اﯾﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﻗﺮار دارد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺮای ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻨﯽ ﺗﻌﺎﻣﻼت اﻧﺮژی از ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻂ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﻪﺟﺎی ال انﺟﯽ، ﺿﺮورتﻫﺎی راﻫﺒﺮدی اﯾﺠﺎد ﻫﻤﮑﺎریﮔﺮاﯾﯽ ﺳﯿﺎﺳﯽ و ﺗﻔﺎﻫﻤﺎت آن ﺿﺮوری اﺳﺖ.

در ﺳﺎلﻫﺎی اﺧﯿﺮ، ﮐﺎﻫﺶ ﻗﯿﻤﺖ اﻧﺮژی و ﺑﻪ ﺗﺒﻊ آن ﮐﺎﻫﺶ ﻗﯿﻤﺖ ال انﺟﯽ ﺳﺒﺐ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺰﯾﺖ اﺻﻠﯽ ﺧﻂ ﻟﻮﻟﻪ در ﮐﺎﻫﺶ ﻫﺰﯾﻨﻪ واردات ﻣﺤﺴﻮس ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎرس ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ در ﺑﻬﺮه ﺑﺮداری از اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﻗﯿﻤﺖ در اﺣﺪاث ﭘﺎﯾﺎﻧﻪﻫﺎی ﺷﻨﺎور ذﺧﯿﺮه و ﺗﻮﻟﯿﺪ ال انﺟﯽ در وﻫﻠﻪ اول ﺗﺴﺮﯾﻊ ﮐﻨﻨﺪ، اﻣﺎ ﭼﺸﻢاﻧﺪاز اﻓﺰاﯾﺶ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی ﻧﻬﺎﯾﯽ ال انﺟﯽ در ﺳﺎلﻫﺎی آﯾﻨﺪه ﺑﻪ ﺣﺪود7.2- 9.8 دﻻر و ﭼﺸﻢاﻧﺪاز ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺷﺪن ﻗﯿﻤﺖ آن (ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﻓﺰاﯾﺶ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی ﻓﯿﺪ، ﻣﺎﯾﻊﺳﺎزی و ﺣﻤﻞوﻧﻘﻞ) ﺳﺒﺐ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰیﻫﺎی واردات ﮔﺎز ﺑﺎ اﺣﺪاث ﭘﺎﯾﺎﻧﻪﻫﺎی داﺋﻤﯽ واردات ال انﺟﯽ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ واردات ﺧﻂ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی روﺑﺮو ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻬﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺸﻮر ﮐﻮﯾﺖ در ﮐﻨﺎر ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﺑﺮای ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﻪﻫﺎی داﺋﻤﯽ واردات ال انﺟﯽ در راﺳﺘﺎی اﻣﻨﯿﺖ اﻧﺮژی ﺧﻮد، ﺑﻪ ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎی واردات از ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻂ ﻟﻮﻟﻪ از ﻋﺮاق و ﺳﭙﺲ اﯾﺮان ﻧﯿﺰ ﻧﯿﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ دارد. ﻋﺼﺮ ﻓﺮاواﻧﯽ ﻋﺮﺿﻪ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺗﻘﺎﺿﺎ در ﺣﻮزه ﮔﺎز ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ورود ﻋﺮﺿﻪﻫﺎی ﺟﺪﯾﺪ و ژﺋﻮﭘﻠﯿﺘﯿﮏ اﻧﺮژی، ﺿﺮورت ﺗﺪوﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ راﻫﺒﺮدی ﺻﺎدرات ﮔﺎز را ﺑﺮای اﯾﺮان ﺿﺮوری ﻣﯽﺳﺎزد ﺗﺎ ﭘﯿﺶ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎزارﻫﺎی ﺑﺎﻟﻘﻮه اﯾﻦ ﮐﺸﻮر در اﻟﮕﻮی ﺑﺎزی ﺗﺠﺎرت ال انﺟﯽ ﻗﺮار ﮔﯿﺮﻧﺪ، ﺳﻬﻢ ﺻﺎدرات ﮔﺎزی ﺧﻮد را از ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻂ ﻟﻮﻟﻪ ﺗﺜﺒﯿﺖ ﻧﻤﺎﯾﺪ. اﻣﺮی ﮐﻪ ﺑﻪ رﻏﻢ وﺟﻮد ﻣﺰﯾﺖﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی ﺧﻂ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ال انﺟﯽ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ اﯾﺠﺎد ﭘﯿﺶزﻣﯿﻨﻪﻫﺎی ﻫﻤﮑﺎریﮔﺮاﯾﯽ ﺳﯿﺎﺳﯽ و دﯾﭙﻠﻤﺎﺗﯿﮏ اﺳﺖ.

رکورد در انتقال گاز

0

 

صنعت گاز از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی در مقاطع مختلف فراز و نشیب‌هایی داشته، اما در مجموع برای توسعه کشور، تامین انرژی برای رفاه مردم، رونق‌بخشی به اقتصاد کشور، افزایش تولید، افزایش درآمد کشور، تولید ناخالص ملی (GNP) و حل مشکلات انرژی کشور سهمی قابل قبول را به خود اختصاص داده است، بنابراین اقدام‌های شرکت ملی گاز در بخش بنگاه‌داری مثبت بوده و سهمی ۷۰ تا ۷۵ درصدی را در سبد انرژی کسب کرده است.

 هم اکنون، روزانه حدود ۸۰۰ میلیون مترمکعب گاز تولید و به شبکه انتقال گاز تزریق می‌شود. به گفته حمیدرضا عراقی، مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران، در سال ۲۰۲۰ مقدار تولید، مصرف و صادرات گاز کشور به یک میلیارد مترمکعب در روز می‌رسد.

توسعه گازرسانی شهری و روستایی

تا پایان دولت دهم، ۱۴ میلیون و ۶۱ هزار خانوار شهری معادل ۹۵ درصد شهرهای کشور گازرسانی شده بودند که پیش‌بینی می‌شود این رقم تا پایان دولت دوازدهم به ۱۷ میلیون و ۷۴۴ هزار خانوار افزایش یابد.

در ابتدای دولت یازدهم آمار خانوارهای روستایی گازرسانی شده ۲ میلیون و ۲۹۶ هزار خانوار معادل ۵۵ درصد روستاهای کشور بود که در ابتدای دولت دوازدهم به ۳ میلیون و ۸۸۴ هزار خانوار رسید و پیش‌بینی می‌شود تا پایان دولت دوازدهم به ۵ میلیون و ۳۸۰ هزار خانوار برسد. بنابراین، جمعیت زیر پوشش شبکه گازرسانی کشور تا پایان دولت دوازدهم به بیش از ۲۳میلیون خانوار می‎رسد.

در بخش نیروگاهی، از ابتدای سال تا نیمه اسفند ۶۵ میلیارد و ۹۰۰ میلیون مترمکعب گاز تحویل شد که نسبت به سال گذشته ۱۱,۶ درصد رشد داشته است.

رکورد انتقال گاز در کشور شکسته شد

از ابتدای سال ۹۶ تا پایان بهمن، بیش از ۱۸۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون مترمکعب گاز در شبکه انتقال گاز کشور منتقل شده که رقمی قابل توجه است. بالاترین میزان انتقال گاز کشور در سال ۹۶ به بهمن ماه امسال اختصاص داشت که در یک روز ۷۵۷ میلیون مترمکعب گاز منتقل شد و در همین سطح نیز باقی ماند.

افزایش ۹ هزار کیلومتری خطوط انتقال گاز در افق ۱۴۰۴

اکنون شرکت انتقال گاز با دارا بودن ۳۶ هزار کیلومتر خط لوله، ۸۱ ایستگاه تقویت فشار، ۲۹۰ توربوکمپرسور ودیگر ایستگاه‌های تقلیل فشار، توربین‌ها و تاسیسات، بیش از ۷۰ درصد از دارایی‌های فیزیکی شرکت ملی گاز را در اختیار دارد. این میزان تا افق ۱۴۰۴ به حدود ۴۵ هزار کیلومتر می‌رسد.

 

در سال ۹۶ به بهمن ماه در یک روز ۷۵۷ میلیون مترمکعب گاز منتقل شد

 

با توجه به این‌که خطوط انتقال گاز به دو بخش اصلی و فرعی شامل خطوط سراسری و انشعابات تقسیم می‌شوند، از سال گذشته تاکنون حدود ۲ هزار کیلومتر به بخش نخست یعنی خطوط شاهرگی سراسری مانند خط ششم افزوده شده است. تزریق گاز به خط ششم سراسری که امسال انجام شد، به گازرسانی و انتقال گاز در کریدور مرکز و غرب کشور کمک فراوانی می‌کند.

افزایش طول خطوط تزریق گاز شده نیازمند آن است که شبکه‌های مخابراتی شرکت انتقال گاز نیز متناسب با حجم خطوط، افزایش یابند. امسال دو طرح بزرگ مخابراتی شامل طرح سرخس – نکا – رشت برای شمال کشور و طرح دیجیتال موبایل رادیو (MDR) برای غرب کشور راه‌اندازی شدند.

صادرات گاز ایران به کشورهای منطقه جریان دارد

بر اساس چشم‌انداز شرکت ملی گاز در برنامه ششم توسعه، حجم صادرات گاز ایران به ۲۰۰ میلیون مترمکعب در روز می‌رسد. هم‌اکنون نیز سالانه حدود ۲۰۰ میلیارد مترمکعب گاز در کشور مصرف می‌شود و تنها ۱۰ میلیارد مترمکعب به صادرات اختصاص می‌یابد که براساس اهداف برنامه ششم توسعه، این میزان باید به ۶۸ تا ۷۰ میلیارد مترمکعب افزایش یابد. با توجه به برنامه‌های تعریف شده، به طور میانگین باید روزانه ۲۰۰ میلیون مترمکعب به بخش صادرات اختصاص یابد که بخش قابل توجهی از آن به کشورهای منطقه تحویل و بخشی نیز در قالب ال‌ان‌جی به اروپا صادر می‌شود.

ایران با در اختیار داشتن حجم کافی گاز برای تامین نیاز داخلی و صادرات، سال‌هاست که کشورهای همسایه گاز صادر می‌کند. ترکیه، ارمنستان، آذربایجان و نخجوان و عراق، بازارهای کنونی صادرات گاز ایران هستند.

پروژه صادرات گاز به عراق از ۳۱ خردادماه امسال با ارسال روزانه ۷میلیون مترمکعب از پایانه نفت شهر اجرایی شد و اکنون حجم صادرات گاز به بغداد به رقم روزانه ۱۴ میلیون مترمکعب رسیده است. دومین مقصد در کشور عراق، مربوط به نیروگاه بصره است. ایران تمام خطوط انتقال گاز برای صادرات به بصره را تا مرز شلمچه آماده کرده و در انتظار تکمیل خطوط انتقال گاز در خاک عراق است.

ترکیه نیز از دیگر مشتریان مهم گاز ایران است. با پایان یافتن حساب و کتاب‌های گازی و مالی میان دو کشور، اکنون جریان صادرات گاز ایران به ترکیه روال عادی را طی می‌کند. در نیمه نخست امسال از مرز بازرگان، ۵ میلیارد و ۴۰۰ میلیون مترمکعب گاز به ترکیه صادر شده است. صادرات گاز به ترکیه پس از حکم دیوان بین‌المللی داوری در پی اختلافات گازی و تسویه حساب میان دو کشور اکنون بر اساس قرارداد انجام می‌شود و ایران در قبال گازی که به ترکیه صادر می‌کند پول گاز را دریافت می‌کند، در واقع در قبال صادرات گاز به ترکیه صورتحساب ارائه می‌شود و پول گاز از آنها دریافت می‌شود.

 

هم‌اکنون نسالانه حدود ۲۰۰ میلیارد مترمکعب گاز در کشور مصرف می‌شود و تنها ۱۰ میلیارد مترمکعب به صادرات اختصاص می‌یابد

 

صادرات گاز به ارمنستان نیز در قالب تهاتر گاز و برق اجرایی می‌شود؛ به این ترتیب که ایران سالانه ۳۶۵ میلیون مترمکعب گاز به ارمنستان صادر می‌کند و در قبال آن سه کیلووات ساعت برق وارد کشور می‌شود. افزایش میزان صادرات گاز ایران به ارمنستان بستگی به میزان آمادگی طرف ارمنی برای دریافت گاز و تامین بیشتر برق از سوی این کشور دارد.

از دیگر قراردادهای صادرات گاز ایران مربوط به آذربایجان و نخجوان است. ایران در گذشته یک قرارداد سوآپ بین جمهوری آذربایجان و نخجوان داشت که بر اساس آن یک مقدار گاز را با حجم کمتر از یک میلیون مترمکعب در آستارا تحویل می‌گرفت و مطابق همان حجم گاز را از طریق جلفا به نخجوان تحویل می‌داد و به ازای انتقال گاز، هزینه ترانسفر گاز از کشورهای طرف قرارداد دریافت می‌شد. اکنون نیز روزانه یک میلیون مترمکعب گاز به نخجوان صادر می‌شود که این رقم طی ۸ ماه امسال به ۲۵۰ میلیون متر مکعب رسید.

اکنون نیز تحویل گاز به نخجوان پابرجاست، اما دیگر گازی از آذربایجان دریافت نمی‌شود. همچنین روزانه ۶ میلیون مترمکعب گاز از ترکمنستان وارد شده و در محدوده خراسان مورد استفاده قرار می‌گیرد و در مقابل همین حجم گاز از خط اول سراسری به آذربایجان صادر می‌شود.

تکلیف بازارهای هدف جدید ایران برای صادرات گاز چیست؟

صادرات گاز به پاکستان و هند با عنوان خط لوله صلح، صادرات گاز به عمان و نیز به اروپا از دیگر اهداف وزارت نفت و شرکت ملی گاز به شمار می‌آید.

صادرات گاز به پاکستان و پس از آن به هند نیز تحت عنوان خط لوله صلح سال‌هاست که میان دو کشور ایران و پاکستان مطرح شده است. ایران با این هدف خط هفتم سراسری را با قطر ۵۶ اینچ از عسلویه به سوی سیستان و بلوچستان کشید. گرچه گازرسانی به مناطق جنوب و جنوب شرق کشور از این خط انجام می‌شود، اما هدف اصلی صادرات گاز به پاکستان بود. با این وجود هنوز این موضوع به مرحله اجرا در نیامده است. در سفر اخیری که محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه به پاکستان داشت، بر لزوم تکمیل خطوط لوله پاکستان و اجرایی شدن طرح و نیز پایبندی پاکستان برای اجرای قرارداد تاکید شد.

عمان نیز از دیگر کشورهایی است که قرار است گاز ایران را به صورت LNG دریافت کند. سازوکار اجرای پروژه صادرات گاز ایران به عمان در قالب قراردادهای EPCF (مهندسی، تدارکات، ساخت، تامین مالی ) یا BOT (ساخت، بهره‎برداری، انتقال) درحال بررسی و تصمیم‎گیری نهایی است. هدف این طرح، عرضه روزانه ۴۳ میلیون متر مکعب گاز ایران به عمان از طریق خط لوله برای مدت حداقل ۱۵ سال است که از این طریق، امکان دسترسی ایران به بازار LNG و همچنین بازار منطقه‌ای گاز و حتی بازار هند فراهم می‎شود.

این پروژه در سه بخش خشکی، دریایی و ایستگاه‌های تقویت فشار و اندازه‌گیری در ایران و همچنین تسهیلات و تجهیزات دریافت کننده گاز در عمان تعریف شده که در بخش خشکی، خط لوله‎ای به طول حدود۲۰۰ کیلومتر و به قطر۵۶ اینچ از کیلومتر ۴۷۵ خط لوله هفتم سراسری گاز طبیعی منشعب شده و به منطقه عمومی کوه مبارک امتداد می‌‎یابد.

بخش دریایی که خط لوله ۳۶ اینچی به طول تقریبی ۱۹۲ کیلومتر است، از ساحل کوه مبارک در ایران آغاز شده و تا ساحل بندر صحار در کشور عمان امتداد خواهد داشت. این خط لوله از آب‎های عمیق دریای عمان عبور می‎کند که حداکثر عمق آب، هزار و ۳۴۰ متر خواهد بود.

بخشی از ظرفیت خط لوله گاز به تولید LNG با استفاده از تأسیسات مایع سازی عمان اختصاص می‌یابد، باقیمانده ظرفیت را نیز می‌توان در بازار داخلی عمان یا کشورهای همسایه و حتی بازار در حال رشد هند بازاریابی کرد.

بر این اساس پروژه در ۲ فاز اجرا می‌شود که در فاز نخست گاز به عمان تحویل می‎شود و آن کشور در قبال دریافت حق‎الزحمه، معادل حجم گاز دریافتی را به صورت LNG و تحت قراردادTollingبه ایران تحویل خواهد داد. در فاز دوم نیز باقیمانده ظرفیت خط لوله برای صادرات گاز به عمان یا کشورهای منطقه استفاده خواهد شد.

 

شبکه انتقال گاز در انتظار سه میهمان جدید است

احداث، راه‌اندازی، بهره‌برداری و مقاوم‌سازی خطوط سراسری انتقال گاز، مهم‌ترین پروژه‌های داخلی شرکت ملی گاز محسوب می‌شود. خط اول سراسری انتقال گاز که از سال‌های پایانی دهه ۴۰ آغاز به کار کرده تا خط ششم که امسال تزریق گاز شده، اما هنوز به بهره‌برداری رسمی نرسیده و نیز خطوط نهم و یازدهم که در آینده تکمیل خواهند شد در کنار خط هفتم که وظیفه تامین گاز جنوب و جنوب شرق کشور را برعهده دارد، همگی نقش حیاتی خود را در زمینه انتقال گاز برای مصارف داخلی و صادراتی ایفا می‌کنند.

شبکه گاز متناسب با میزان تولید گاز در کشور تعریف می‌شود؛ پس از راه‌اندازی خط ششم، تولید امروز تا سه سال آینده گاز کشور به خوبی در شبکه منتقل می‌شود، اما به مرور زمان با برنامه‌ریزی‌هایی که در زمینه صادرات گاز به عراق، ترکیه و اروپا انجام شده، لازم است که شبکه غرب کشور دو خط انتقال سراسری داشته باشد، یعنی خط نهم در کنار خط ششم قرار گیرد تا ظرفیت تولیدی افزایش یافته در عسلویه را به خوبی منتقل کند.

صنعت گاز ایران با بهره‌مندی از بازوهای توانمند در بخش‌های مهندسی و توسعه، انتقال، ذخیره‌سازی، صادرات و گازرسانی روندی رو به رشد در پیش گرفته و تاکنون نیز بسیاری از اهداف بر اساس چشم‌انداز از پیش تعیین شده تحقق یافته، اما پیشرفت قابل توجه گاز در این بخش‌ها سبب نمی‌شود که پا بر پله توقف بگذارد و بر وضع کنونی خود قانع شود.

سرآمدی در تراز جهانی انتقال گاز، دستیابی به حجم روزانه ۲۰۰ میلیون مترمکعبی صادرات گاز، افزایش میزان تولید و فرآورش و پایان دادن به پروژه‌های توسعه گازرسانی تا پایان دولت دوازدهم از مهم‌ترین اهداف شرکت ملی گاز هستند که تحقق آنها نیازمند مدیریت هوشمندانه، تامین منابع مالی و انسانی، حفظ دارایی‌های فیزیکی، بومی‌سازی دانش و تخصص، تبادل اطلاعات و ارتباطات با شرکت‌های سرآمد جهانی و نیز کشورهای همسایه و ذکاوت در کسب بازارهای جهانی است.

 

تولید بنزین در مرز خودکفایی

0

 

سال ۱۳۹۶ با عنوان «اقتصاد مقاومتی؛ تولید و اشتغال» برای شرکت ملی پالایش و پخش با اتفاق‌های زیاد و اجرای طرح‌های مهمی همراه بود. راه‌اندازی فاز نخست پالایشگاه ستاره خلیج فارس و همچنین فاز دوم آن که در آخرین روزهای سال رقم می‌خورد، افزایش ظرفیت و کیفیت پالایشگاه‌های لاوان، اصفهان و اجرای طرح‌های آنها که منجر به افزایش تولید بنزین یورو ۴ در کشور شد، راه‌اندازی سامانه دیسپچینگ میترینگ، نوسازی انبار نفت ری، تامین سوخت زمستانی و … از دیگر اقدام‌ها و عملکرد این شرکت در سال ۹۶ است که به برخی از مهم‌ترین آنها اشاره می‌شود.

 

راه‌اندازی فاز نخست و دوم پالایشگاه ستاره خلیج فارس

پالایشگاه میعانات گازی ستاره خلیج فارس از جمله طرح‌های مهم و کلیدی است که فاز نخست آن اردیبهشت امسال به بهره‌برداری رسید و روزانه ۱۲ میلیون لیتر بنزین یورو ۵، ۴,۵ میلیون لیتر نفت‌گاز، یک میلیون لیتر نفت سفید و یک میلیون و ۳۰۰ هزار لیتر گاز مایع به تولید کشور اضافه کرد. همچنین تولید بنزین در فاز دوم این پالایشگاه در آخرین روزهای امسال آغاز شد، این در حالی است که ۲۵ بهمن امسال واحد تقطیر فاز دوم این پالایشگاه افتتاح شد.

 

بهره‌برداری از نخستین پل کابلی کشور

پل کابلی ۳۸۰ متری که بزرگ‌ترین پل اختصاصی خط لوله انتقال نفت خام کشور به شمار می‌رود، روی دریاچه سد کارون ۴، حدفاصل مراکز انتقال نفت شماره ۵ و ۶ مارون-اصفهان یکم مردادماه به بهره‌برداری رسید. این پل کابلی امکان انتقال روزانه ۵۰۰ هزار بشکه نفت خام را از میدان نفتی مارون به اصفهان فراهم کرده است.

 

بهره‌برداری از سامانه دیسپچینگ میترینگ انبارهای نفت

سامانه دیسپچینگ میترینگ انبارهای نفت شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی ایران در سه بخش موجودی انبارها، اطلاعات موجودی مخازن ورودی- خروجی فرآورده‌های نفتی از انبارها، همچنین موجودی جایگاه‌های عرضه سوخت و اندازه‌گیری فرآورده‌های ورودی- خروجی آنها تعریف شده است. این سامانه در بهمن ماه به بهره‌برداری رسید.

بهره‌برداری از خودروهای سوخت‌رسان سیار

اواخر امسال اپلیکیشن درخواست سوخت پیدو (Pido) به طور رسمی راه‌اندازی شد. این طرح با کمک شرکت پتروآیریک و پشتیبانی بانک پارسیان بهره‌برداری شد که می‌تواند به کاهش آلودگی هوا و کاهش تردد خودروها به منظور سوختگیری کمک کند.

اجرای طرح‌های افزایش کمیت و کیفیت بنزین در پالایشگاه‌ها

افتتاح طرح بنزین‌سازی پالایشگاه بندرعباس در روزهای پایانی سال، افتتاح طرح بنزین‌سازی پالایشگاه‌های لاوان و اصفهان در اوایل امسال و طرح تولید بنزین سبز (آلکالیت) در پالایشگاه آبادان از جمله طرح‌های دیگری بود که افزون بر افزایش تولید بنزین، بر کیفیت آن نیز افزوده است.

اجرای طرح‌های پالایشی در کشور سبب افزایش تولید بنزین به حدود ۷۷ میلیون لیتر در روز شده که با توجه به مصرف حدود ۷۹ میلیون لیتری بنزین، فاصله بین تولید و مصرف تا اندازه زیادی برابر شده است.

افتتاح مجتمع پتروشیمی کردستان

در نخستین روز کاری سال اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال، (شنبه، پنجم فروردین ماه ۹۶) مجتمع پتروشیمی کردستان، بزرگ‌ترین پروژه صنعتی این استان با حضور رئیس جمهوری و وزیر نفت به طور رسمی افتتاح شد. دکتر روحانی در این مراسم، اشتغال جوانان را بهترین عیدی برای خود عنوان کرد. این مجتمع از طرح‌های دوازده‌گانه اقتصاد مقاومتی در صنعت پتروشیمی بود که به گفته وزیر نفت، با اجرای این طرح، بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری صنعتی تاریخی این استان صورت گرفته است. این مجتمع افزون بر توسعه بخش پایین‌دستی ‌صنایع پتروشیمی و تکمیل زنجیره ارزش، سبب ایجاد بازارهای جدید صادراتی، اشتغال‌زایی و ارزش افزوده بیشتر در کشور به‌ویژه در مناطق غرب و شمال غرب ایران می‌شود.

فاز نخست پالایشگاه ستاره خلیج فارس فاز اردیبهشت امسال به بهره‌برداری رسید و روزانه ۱۲ میلیون لیتر بنزین یورو۵، ۴,۵ میلیون لیتر نفت‌گاز، یک میلیون لیتر نفت سفید و یک میلیون و ۳۰۰ هزار لیتر گاز مایع به تولید کشور اضافه کرد

مجتمع پتروشیمی کردستان با دریافت خوراک از خط لوله اتیلن غرب با تولید سالانه ۳۰۰ هزار تن پلی‌اتیلن سبک سبب گسترش زنجیره صنایع تکمیلی در این استان می‌شود. این مجتمع با سرمایه‌گذاری ارزی ۲۵۷ میلیون یورو و (۳۸۰۰ میلیارد ریال) ساخته شده است.

افتتاح ۴ مجتمع پتروشیمی با ارز آوری سالانه ۲ میلیارد دلار

اما افتتاح‌ها در صنعت پتروشیمی در فروردین ماه با بهره‌برداری رسمی از پتروشیمی کردستان پایان نپذیرفت و بیست‌وهفتم این ماه چهار طرح دیگر این صنعت با ارزآوری سالانه ۲ میلیارد دلار افتتاح شدند. واحدMEG پتروشیمی مروارید با هدف تولید انواع اتیلن گلایکول با ظرفیت تولید سالانه ۵۴۰ هزار تن محصول و سرمایه‌گذاری ارزی و ریالی به ترتیب حدود ۱۷۰ میلیون یورو ۸۹۰۰ میلیارد ریال، پلی استایرن انتخاب با ظرفیت تولید ۲۵۰ هزار تن در سال پلی‌استایرن انبساطی با سرمایه‌گذاری ارزی و ریالی به ترتیب حدود ۱۲۰ میلیون دلار و ۲۰۰۰ میلیارد ریال، فاز ۲ پتروشیمی کاویان به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده اتیلن منطقه خاورمیانه با هدف تأمین خوراک واحدهای پتروشیمی مسیر خط لوله اتیلن غرب با ظرفیت تولید سالانه یک میلیون تن اتیلن و سرمایه‌گذاری ارزی و ریالی به ترتیب حدود ۲۰۰ میلیون یورو و ۲۳۵۰ میلیارد ریال و پتروشیمی تخت جمشید پارس با هدف تولید انواع محصولات پلی استایرن به ظرفیت تولید سالانه ۶۵ هزار تن با سرمایه‌گذاری ارزی و ریالی به ترتیب حدود ۴۰ میلیون یورو و ۱۳۵۰ میلیارد ریال چهار طرحی بودند که با حضور رئیس جمهوری و وزیر نفت به بهره‌برداری رسیدند و در مجموع حدود ۲ میلیون تن به ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی و پلیمری ایران افزوده شد.

برگزاری همایش با هدف جذب سرمایه خارجی

سیزدهمین همایش بین‌المللی صنعت پتروشیمی ایران (IPF) در دوم و سوم اردیبهشت ماه با حضور ۳۸۵ شرکت داخلی و ۷۶ شرکت خارجی برگزار شد که با توجه به سرمایه‌بر و دانش‌محور بودن صنعت پتروشیمی، هدف از برگزاری این همایش جذب همکاری و سرمایه‌گذاری‌های خارجی و داخلی، معرفی توانمندی‌های داخلی، تأمین فناوری‌های نو و سهولت دریافت تسهیلات مالی و پوشش‌های بیمه‌ای بین‌المللی بود.

تولید ۱۱ماهه اول سال گذشته مجتمع‌های پتروشیمی به بیش از ۴۹میلیون تن رسید

توافقنامه اصولی توسعه و بهبود فناوری پلی پروپیلن و کاتالیست مرتبط با آن نیز در حاشیه این همایش میان شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی و شرکت نورنر نروژ همسو با توسعه صنایع تکمیلی پتروشیمی امضا شد.

امضای توافق با شرکت ایرلیکوئید

مردادماه ۹۶، توافقنامه همکاری شرکت ملی صنایع پتروشیمی و شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی با شرکت ایرلیکوئید برای ایجاد لیسانس مشترک فرآیند تولید پروپیلن از متانول و مهندسی پایه واحد ۵۰۰ هزار تن MTP امضا شد. براساس مذاکراتی که شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی با شرکت‌های خارجی انجام می‌دهد، انتقال فناوری‌ها به شرط بومی‌سازی انجام خواهد شد که با اجرای این الگو شاهد انتقال فناوری به کشور، فرار از خام‌فروشی، اشتغال‌زایی، اتصال صنایع بالادست، میان‌دست و پایین‌دست صنعت پتروشیمی و ایجاد ارزش افزوده در زنجیره پتروشیمی برای کشور خواهیم بود.

آغاز عملیات اجرایی پتروشیمی دهلران

همزمان با هفته دولت امسال در شهریور ماه، عملیات اجرایی پتروشیمی دهلران با هدف تکمیل زنجیره ارزش و استفاده از گازهای همراه نفت جمع‌آوری شده از طرح ان‌جی‌ال ۳۱۰۰ برای تولید محصولات پتروشیمی و پلیمری آغاز شد. با ارزیابی‌های صورت گرفته، این مجتمع ظرفیت تولید ۷۰۰ هزار تن اتیلن، ۱۵۰ هزار تن پروپیلن، ۵۰ هزار تن پیرولیز اشباع نشده و ۶ هزار تن سوخت کوره را دارد. بهره‌برداری کامل پتروشیمی دهلران اشتغال‌زایی ۱۲۰۰ نفر را به طور مستقیم خواهد داشت.

افزایش تولید صنعت پتروشیمی

صنعت پتروشیمی امسال نیز با رشد قابل توجهی در تولید همراه بود به نحوی که عملکرد تولید ۱۱ماهه مجتمع‌های پتروشیمی کشور از ابتدای امسال تا پایان بهمن ماه نشان از تولید بیش از ۴۹میلیون تن محصول پتروشیمی می‌دهد که براساس این عملکرد، تولید ۲۱ مجتمع پتروشیمی مستقر در منطقه ماهشهر ۱۷ میلیون و ۹۵۶ هزار تن، تولید ۱۶ مجتمع پتروشیمی مستقر در منطقه عسلویه حدود ۲۰ میلیون و ۸۸۶ هزار تن و تولید ۲۱ مجتمع پتروشیمی مستقر در مناطق داخلی کشور حدود ۱۰ میلیون و ۲۰۷ هزار تن بوده است.

امضای تفاهم‌نامه‌ای میان منطقه آزاد قشم و نفت و گاز پارسیان

آبان ماه امسال، با امضای تفاهم‌نامه‌ای میان منطقه آزاد قشم و نفت و گاز پارسیان، ایجاد ‌هاب پتروشیمی در قشم کلید خورد. براساس این تفاهم‌نامه‌ اجرای گام‌های ابتدایی و مطالعاتی این طرح، آغاز شد. همکاری در تهیه قراردادها، پیشبرد انجام مطالعات طرح جامع ‌هاب‌پتروشیمی قشم به وسیله شرکت WORLEY PARSONS، تعیین حدود اربعه اراضی این طرح به وسعت تقریبی ۴۰۰ هکتار و پیشبرد انجام مطالعات کلان زیست محیطی و ایمنی سایت از تعهدهای سازمان منطقه آزاد قشم در این طرح مهم صنعت پتروشیمی به‌شمار می‌آید.

آغاز احداث پتروشیمی کوروش

در نیمه آذرماه امسال، کلنگ احداث پتروشیمی کوروش با سرمایه‌گذاری ۱۹۰ میلیون دلار به منظور تولید سالانه ۱۵۰ هزار تن پروپیلن و مشتقات پایین‌دستی در بندر ماهشهر به زمین زده شد که براساس برآورد انجام شده، ساخت‌وساز آن ۴۰ ماه به طول خواهد انجامید. پروپیلن یکی از مواد پایه برای توسعه زنجیره ارزش در صنایع پتروشیمی محسوب می‌شود که خوشبختانه در این پروژه مسیر توسعه پایین دست و تکمیل زنجیره‌ ارزش نیز پیش‌بینی شده است.

امضای قرارداد تجاری‌سازی کاتالیست SAC۵۰۰

هفته پایانی بهمن ماه ۹۶، قرارداد تجاری‌سازی کاتالیست SAC۵۰۰ بین شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی و پتروشیمی شازند امضا شد. کاتالیست SAC۵۰۰ از خانواده کاتالیست‌های زیگلر ناتاست که در فرآیند دوغابی تولید پلی‌اتیلن سنگین قابل استفاده است. این کاتالیست از لحاظ فنی با کاتالیست‌های وارداتی قابل رقابت است و می‌تواند در واحدهای تولیدی فرآیند هوستالن برای تولید گرید لوله مورد استفاده قرار گیرد.

این کاتالیست قابلیت جایگزینی کاتالسیت‌های وارداتی مصرفی در واحدهای پلی اتیلن سنگین دوغابی هوستالن را دارد و از مزیت‌هایی مانند قیمت تمام شده به مراتب پایین‌تر، ضایعات کمتر در مراحل ساخت و مهم‌تر از همه دانش فنی بومی برخوردار است. با دستیابی به این دانش فنی، گامی بلند همسو با استقلال علمی مجتمع‌های پتروشیمی تولیدکننده پلی‌اتیلن سنگین و قطع وابستگی به واردات این محصول برداشته شده است.

افتتاح ۳ طرح پایین دستی

هفتم اسفندماه، سه طرح پایین‌دستی پتروشیمی با ظرفیت ۱۴۶ هزار تن در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی به طور رسمی افتتاح شد. این طرح‌ها از مجموعه طرح‌های صنایع تکمیلی و پایین‌دستی پتروشیمی به شمار می‌روند که به‌طور رسمی افتتاح شدند.

مجموع سرمایه‌گذاری سه طرح، تصفیه پساب شرکت پتروشیمی مارون به روش MBR (فرآیند رآکتور بیولوژیکی غشایی)، توسعه صنایع بسته‌بندی پتروپک و تولید آمیزه‌ها و مستربچ‌های پلیمری، ۹۷۷ میلیارد ریال و ۱۵,۱ میلیون دلار است و با بهره‌برداری از آنها، ۱۵۲ شغل مستقیم ایجاد شد. این واحدها سالانه ۱۴۶ هزار تن آمیزه‌ها، مستربچ‌ها و کامپاندهای پلیمری و گرانول حاصل از بازیافت کیسه‌های شیرینگ تولید می‌کنند و محصول آنها در صنایع ساختمانی، خودرو، بسته‌بندی، نساجی و خانگی کاربرد دارد.

در نیمه اسفندماه امسال، قرارداد همکاری شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی و ایرلیکوئید فرانسه برای ایجاد لیسانس مشترک فرآیند تولید پروپیلن از متانول قرارداد همکاری امضا شد که با امضای این قرارداد، نخستین لیسانس واحد صنعتی فرآیند تبدیل متانول به پروپیلن تحت برند PARS MTP قابل ارائه به مشتری می‌شود. شرکت ملی صنایع پتروشیمی نخستین خریدار این لیسانس خواهد بود تا در قالب یک واحد مرجع بتوانند به دیگر متقاضیان ایرانی این لیسانس را اعطا کنند.

به سرمایه و فناوری خارجی نیاز داریم

0

بیژن زنگنه وزیر نفت روز سه شنبه چهارم اردیبهشت در جلسه علنی مجلس به پرسش های جواد کریمی قدوسی نماینده مجلس پاسخ داد و خطاب به نمایندگان مجلس گفت که صنعت نفت به حمایت شما نیاز  دارد و” صنعت نفت‌ از نظر منابع در وضع خوبی نیست و دچار مشکلات جدی است. من نمی‌توانم در جلسه علنی بگویم آمریکا چه برنامه‌هایی دارد و چه حرف‌هایی علیه ما می‌زند. نباید بهانه سوءاستفاده دست آنها بدهیم.”

وی با تاکید بر این‌که باید به نفت کمک کنیم، زیرا نفت می‌تواند پیشران توسعه اقتصادی کشور باشد، تصریح کرد: سرمایه‌گذاری سالانه ۴۰،۵۰ میلیارد دلار در صنعت نفت، کشور را متحول می‌کند.

بخش هایی از سخنان وزیر نفت را می خوانید:

 

وزیر نفت، افزایش تولید و صادرات نفت را سیاست کلی نظام دانست که از سوی مقام معظم رهبری در بخش نفت و گاز ابلاغ شد و گفت: مجری سیاست‌های نظام هستم.

بیژن زنگنه صبح سه‌شنبه، چهارم اردیبهشت‌ در صحن علنی مجلس شورای اسلامی به پرسش‌هایی با موضوع طرح ایجاد شرکت‌های زنجیره‌ای توزیع سوخت (برندسازی)، خام‌فروشی و نقش باشگاه نفت و نیرو در نگاه به بیرون در اقتصاد نفت پاسخ گفت.

وی سخنان خود در مجلس را این‌گونه آغاز کرد: این‌که صنعت نفت ما می‌تواند در توسعه کشور نقش عظیمی داشته باشد، شکی نیست، همه حرف من هم همین است و جز این نیست.

وزیر نفت با بیان این که می‌گویند وزارت نفت انگلیسی‌ترین وزارتخانه پیش از انقلاب بوده است، در حالی‌که این وزارتخانه سال ۵۸ و پس از انقلاب تشکیل شده است، افزود: درباره مشکلات جوانان استان خوزستان صحبت شده است که باید عنوان کنم همه درآمد حاصل از صادرات نفت خام و فرآورده‌های آن به خزانه واریز می‌شود و مجلس برای ریال به ریال آن تصمیم‌گیری می‌کند و در اختیار وزارت نفت نیست.

زنگنه ادامه داد: نمایندگان محترم خوزستان می‌دانند که من از مصرترین افراد برای تخصیص بخشی از درآمد نفت به توسعه منابع نفت‌خیز هستم و در این زمینه از هیچ کوششی دریغ نمی‌کنم.

وزیر نفت درباره افزایش تولید و صادرات نفت و خام‌فروشی که مورد انتقاد نماینده مشهد بود، پاسخ داد: من مجری سیاست‌های نظام هستم و سیاستگذار نیستم.

زنگنه به قرائت بخشی از سیاست‌های نظام پرداخت و گفت: مقام معظم رهبری در سال ۱۳۷۹ سیاست‌های کلی بخش نفت و گاز را ابلاغ کردند که دربند ۲ آن آمده است.«افزایش ظرفیت تولید صیانت شده نفت متناسب با ذخایر موجود و برخورداری کشور از افزایش قدرت اقتصادی، امنیتی و سیاسی»، نگفتند فقط قدرت اقتصادی، بلکه فرمودند امنیتی و سیاسی.

وی با تاکید بر این‌که افزایش تولید نفت به حضور ما در بازارها از نظر امنیتی هم کمک می‌کند، تصریح کرد: دنیا با کشوری که یک میلیون بشکه نفت صادرات دارد و کشوری که ۵ میلیون بشکه نفت صادر می‌کند، یکسان برخورد نمی‌کند.

وزیر نفت ادامه داد: برای نمونه روسیه روزانه ۱۰ میلیون بشکه نفت و سالانه ۶۰۰ میلیارد مترمکعب گاز تولید می‌کند و همچنین سالانه ۲۰۰ میلیارد مترمکعب گاز به اروپا صادر می‌کند. هیچ کس در دنیا جرات ندارد صادرات گاز و نفت روسیه را تحریم کند، زیرا خودشان فلج می‌شوند، به این موضوع وابستگی متقابل نرم می‌گویند.

زنگنه گفت: اگر اروپا روسیه را تحریم کند خودش زمین می‌خورد، بنابراین به‌طور حتم قدرت امنیتی را بالا می‌برد، اما این تصمیم من نبوده و تصمیم نظام بوده است.

 

برای توسعه صنعت نفت به 200 میلیارد دلار سرمایه نیاز داریم که ۱۳۰ میلیارد دلار آن باید در بخش بالادستی صنعت نفت سرمایه‌گذاری شود

 

ضرورت سرمایه‌گذاری خارجی در صنعت نفت

وزیر نفت همچنین به بند ۱۴ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی که از سوی مقام معظم رهبری ابلاغ شد نیز اشاره کرد و افزود: در این بند آمده است «افزایش ذخایر راهبردی نفت و گاز کشور به منظور اثرگذاری در بازار جهانی نفت و گاز و تأکید بر حفظ و توسعه ظرفیت‌های تولید نفت و گاز، به‌ویژه در میادین مشترک».

وی با تاکید بر این‌که وزارت نفت باید سیاست‌های کشور را اجرا کند، ادامه داد: در قانون برنامه ششم توسعه تصویب شده است که تولید نفت در پایان برنامه به روزانه ۴ میلیون و ۸۰۰ هزار بشکه برسد. این به آن معناست که باید افزون بر جلوگیری از یک میلیون بشکه افت تولید، یک میلیون نیز به ظرفیت تولید اضافه شود.

زنگنه با بیان این که برای توسعه صنعت نفت ۲۰۰ میلیارد دلار در برنامه ششم توسعه پیش‌بینی شده است، افزود: از این میزان ۱۳۰ میلیارد دلار باید در بخش بالادستی صنعت نفت سرمایه‌گذاری شود.

وزیر نفت، افزایش ضریب بازیافت نفت را موضوعی حیاتی دانست و گفت: برای تحقق این مهم باید با شرکت‌های خارجی کار کنیم، زیرا افزون بر سرمایه، به فناوری هم نیاز داریم.

وی به میدان منصوری اشاره کرد و با بیان این که تولید این میدان هم‌اکنون حدود ۷۰ هزار بشکه در روز است که با کاهش نیز همراه است، تصریح کرد: برآورد ما این بود که در مدت ۳۰ سال، تولید این میدان ۳۰۰ میلیون بشکه می‌شود، در حالی که برآورد شرکت خارجی حاکی از آن است که این میدان می‌تواند ۲ میلیارد و ۲۰۰ میلیون بشکه نفت تولید کند که ۷ برابر است.

زنگنه با تاکید بر این که ۲۰۰ میلیارد دلار سرمایه را نمی‌توان از بازار داخلی تامین کرد و چنین ظرفیتی وجود ندارد، افزود:  معتقدم تا جایی که می‌شود باید از منابع داخل استفاده کرد. ما در قراردادهای خارجی هم حداقل ۲۰ درصد را سهم ایرانی‌ها در نظر گرفتیم، ضمن این‌که حضور خارجی‌ها به افزایش امنیت ملی ما هم منجر می‌شود.

وی به حضور شرکت فرانسوی توتال در طرح توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی هم اشاره کرد و گفت: در مناقصه‌هایی که با توتال برگزار شد، ۸۰ درصد ایرانی‌ها برنده شدند. در واقع آنها منابع، مدیریت و فناوری می‌آورند و در کنارش ایرانی‌ها کار را جلو می‌برند.

ترس از خارجی‌ها چه معنایی دارد؟

زنگنه با بیان این‌که عنوان می‌کنند شما نگاه به داخل ندارید و نگاه شما به خارج است، افزود: خدا وکیلی من نگاه به خارج دارم؟ مپنا و پتروپارس را که هم اکنون سبب افتخار است چه کسی در کشور درست کرد؟ چه کسی تحول عظیم صنعت پتروشیمی را برای جلوگیری از خام فروشی ایجاد کرد؟

وی ادامه داد: ما در سال ۷۶، یک میلیارد دلار تولید پتروشیمی داشتیم و هم اکنون این میزان ۲۰ میلیارد دلار است که طی پنج سال آینده به ۴۰ میلیارد دلار هم خواهد رسید.

وزیر نفت گفت: با حمایت چه کسی قرارداد ۵۶۰ میلیون دلاری برای تولید  لوله CRA با شرکت‌های ایرانی و خارجی برای تولید آن در داخل کشور به امضا رسیده است؟ چه کسی ساخت ۱۰ گروه کالاهای کاربردی صنعت نفت را در داخل کشور پیگیری کرده است؟

زنگنه با بیان این‌که هزینه‌کرد ۱۵ تا ۱۶ هزار میلیارد تومان برای گازرسانی روستایی افزون بر تامین منافع مردم سبب ایجاد اشتغال شده، اظهار کرد: من معتقد نیستم که برای عزت ایران باید بگوییم خارجی‌ها به کشور نیایند. وقتی تیم ملی فوتبال مربی خارجی دارد و همه شما آن را قبول دارید، تیم پرسپولیس و استقلال‌ هم مربی خارجی دارند، ما نباید از شرکت‌های خارجی کمک بگیریم و با آنها همکاری داشته باشیم. این ترس از خارجی چه معنایی دارد؟

 

 

 

 

 

 

مقالات محبوب